Atos 14
rifa (RIFA) vs ACF
1 ذڭْ إِكُونِييَا ؤُذْفنْ نِيثْنِي جْمِيعْ غَارْ ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَڒَامِي ؤُمْننْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، أَمْ وُوذَاينْ أَمْ إِيُونَانِييّنْ.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 مَاشَا ؤُذَاينْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ، سّكَّارنْ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ يدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْعِيدْجْثنْ ثَاوْمَاثْ.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 وَاخَّا أَمنِّي كِّينْ ذِينِّي أَطَّاسْ نْ ڒْوقْثْ، تّْبَارّْحنْ س بْطَايْطَايْ س سِيذِي. ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتِّيشْ شّْهَاذثْ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ س ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ إِ إِڭَّا س إِفَاسّنْ نْسنْ.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 مَارَّا ڒْغَاشِي ن إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ إِمّْسبْضَا. شَا زَّايْسنْ رُوحنْ أَكْ-ذ وُوذَاينْ ؤُ شَا نّغْنِي أَكْ-ذ رُّوسُولْ.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ خَاسنْ زڭْ يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ ؤُ زڭْ وُوذَاينْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ خَاسنْ كَارْفْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثنْ أَرجْمنْ.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 ڒَامِي سّْننْ مَانْ أَيَا، فّْغنْ-د ؤُشَا أَروْڒنْ غَارْ ثْندَّامْ ن لِيكَاعُونْيَا، أَقَا أَثنْ ذ لِيسْثْرَا ذ ذِيرْبِي، ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ،
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 ؤُشَا تّْبَارّْحنْ ذِينِّي س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ.
7 E ali pregavam o evangelho.
8 ثُوغَا إِزدّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي لِيسْثْرَا ونِّي ذ أَنعْضَابْ ذڭْ إِضَارنْ نّسْ، أَقَا-ث ذ أَقجْذَاحْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ، وَارْ يُويُورْعمَّارْصْ.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 ثُوغَا إِتّسْڒَا إِ بُولُوسْ أَمْ إِسَّاوَاڒْ نتَّا. ڒَامِي ث إِژْرَا بُولُوسْ، يُوشَا أَقَا ذَايسْ لْ-إِيمَانْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 إِنَّا أَسْ س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ: ”أَذْ أَشْ إِنِيغْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، كَّارْ، ثْبدّذْ نِيشَانْ خْ إِضَارنْ نّشْ!“ إِنْڭزْ، إِكَّارْ، ؤُشَا إِڭُّورْ.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مِينْ إِڭَّا بُولُوسْ، سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، نَّانْ س ڒْهَارْذْ ن ثمُّورْثْ نِّي: ”أَقَا إِربِّيثنْ ذوْڒنْ أَروْسنْ ذڭْ إِوْذَانْ، هْوَانْ-د غَارْنغْ!“
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 نِيثْنِي سمَّانْ بَارْ-نَابَا س يِيسمْ ’سِيذِي ن إِربِّيثنْ‘، ؤُ بُولُوسْ س يِيسمْ ’هِيرْمِيسْ‘، مِينْزِي نتَّا إِزْوَارْ غَارْ وَاوَاڒْ.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 أَكهَّانْ ن ’سِيذِي ن إِربِّيثنْ‘ ثُوغَا بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ، يِيوِي إِينْذُوزنْ ذ ثْسذِّييِينْ ن نُّووَّاشْ غَارْ ثِيوُّورَا ن ڒمْرَاحْ مَانِي قِّيمنْ، ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِقدّمْ ذ ثْغَارْصْثْ إِ نِيثْنِي.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 ڒَامِي سْڒِينْ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ خْ مَانْ أَيَا، شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ، نڭْزنْ، فّْغنْ غَارْ بَارَّا جَارْ ڒْغَاشِي، سْغُويُّونْ، نَّانْ:
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 ”أَ إِرْيَازنْ، مِينْ إِ ثتّڭّمْ؟ ؤُڒَا ذ نشِّينْ ذ لْبَاشَارْ ذ إِجّنْ أَمْ كنِّيوْ، نتّْبَارّحْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثْبعّْذمْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِبطّْڒنْ، حِيمَا أَذْ ثُوبمْ غَارْ أَربِّي إِدَّارنْ إِ د-إِخڒْقنْ أَجنَّا ذ ثمُّورْثْ ذ ڒبْحَارْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايْسنْ.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 ذِي ڒْوقْثْ ن ڒجْيُوڒْ إِعْذُونْ إِجَّا نتَّا مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَذْ ؤُيُورنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 وَاخَّا وَارْ إِجِّي إِخفْ نّسْ بْڒَا شّْهَاذثْ أَمْ ذ أَسنْ إِوْشَا ثْشُونِي زڭْ ؤُجنَّا، إِسّهْوَا-د أَنْژَارْ ؤُ إِوْشَا أَطَّاسْ ن ڒْغِيدْجثْ ذِي ڒْوقْثْ نْسنْ إِتّْوَاڭّنْ ؤُشَا إِسّْجِيونْ ؤُڒَاونْ نّغْ س مَاشَّا ذ ڒفْرَاحثْ.“
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 وَاخَّا سَّاوَاڒنْ أَمنِّي، ثُوغَا عَاذْ إِقْسحْ خَاسنْ أَذْ سّْبدّنْ ڒْغَاشِي، مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْقذِّيمْ ثِيغَارْصِينْ إِ نِيثْنِي.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 مَاشَا ؤُسِينْ-د وُوذَاينْ زِي إِكُونِييَا ذ أَنْثِييُوخِييَا، سّْحَارّْشنْ خَاسنْ ڒْغَاشِي ؤُشَا أَرجْمنْ بُولُوسْ، جَارّنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا إِمُّوثْ.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 مَاشَا أَمْ ذ أَسْ د-نّْضنْ إِمحْضَارنْ، إِكَّارْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ. خنِّي ثِيوشَّا نّسْ إِفّغْ أَكْ-ذ بَارْ-نَابَا، إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذِيرْبِي.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 ؤُمِي بَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ نِّي، ڭِّينْ أَطَّاسْ ن إِمحْضَارنْ. خنِّيعقْبنْ غَارْ لِيسْثْرَا ذ إِكُونِييَا ذ أَنْثِييُوخِييَا،
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 ڭِّينْ ؤُڒْ ذِي ڒعْمُورْ ن إِمحْضَارنْ،عڒْمنْ أَسنْ أَذْ شبَّارنْ ذِي لْ-إِيمَانْ، نَّانْ أَسنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ نَاذفْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي س وَاطَّاسْ ن ڒمْحَايمْ.
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 أَرشّْحنْ إِمْغَارنْ ذِي كُوڒْ ثَامسْمُونْثْ أَمْ تّْژُومَانْ ؤُ تّْژَادْجَانْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا خنِّي سلّْمنْ ثنْ إِ سِيذِيثْنغْ إِ ذِي ؤُمْننْ نِيثْنِي.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 خَاسْ ؤُشَا ژْوَانْ بِيسِيذِييَا، ؤُسِينْ-د غَارْ بَامْفِيلِييَا.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيوْڒنْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي ذِي بِيرْخَا، هْوَانْ-د غَارْ أَتَّالْيَا.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 سّنِّي رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا مِينْزِي سّنِّي ثُوغَا تّْوَاسّْقبّْضنْ إِ أَرْضَا ن سِيذِي ذِي طّْوعْ ن ڒْخذْمثْ ثنِّي أَقَا كمّْڒنْ.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 ڒَامِي ذِينْ إِوْضنْ، ڒَاغَانْ خْ ثْمسْمُونْثْ، خبَّارنْ س مَارَّا ڒخْذَايمْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ يڭَّا أَربِّي س إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُ مَامّشْ يَارْزمْ ثَاوَّارْثْ ن لْ-إِيمَانْ إِ ڒڭْنُوسْ.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 ؤُشَا قِّيمنْ ذِينْ إِشْثْ ڒْوقْثْ ذ أَزِيرَارْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ. *
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.