Atos 12

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي عْڒَاحَاڒْ إِسّْوِيژّضْ هِيرُوذُوسْ أَفُوسْ نّسْ حِيمَا أَذْ إِكَارْفسْ خْ شَا ن يِينِّي إِدْجَانْ زِي ثْمسْمُونْثْ.

¹ Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,

² إِنْغَا يَاعْقُوبْ ؤُمَاسْ ن يُوحَانَّا س سِّيفْ.

² e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.

³ ؤُمِي إِژْرَا أَقَا مَانْ أَيَا إِعْجبْ أَسنْ إِ وُوذَاينْ، إِكمّڒْ ذڭْ وبْرِيذْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ إِطّفْ ؤُڒَا ذ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ. ثُوغَا ذ ؤُسَّانْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.

³ Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.

⁴ ڒَْامِي ث إِطّفْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي ڒحْبسْ، ؤُشَا إِڭَّا أَسْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ستَّا -عشْرَا ن إِعسَّاسنْ، حِيمَا أَذْ خَاسْعسّنْ. ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِقدّمْ زَّاثْ إِ وُوذَاينْ أَوَارْنِي إِ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

⁴ Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.

⁵ ؤُمِي ثُوغَاعسّنْ خْ شِيمْعُونْ ذِي ڒحْبسْ، ثُوغَا ثژَّادْجْ ثْمسْمُونْثْ إِ أَربِّي بْڒَا قطُّو ذِي طّْوعْ نّسْ.

⁵ Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.

⁶ ذِي دْجِيڒثْ، غَارْ ثُوفُّوثْ إِ ذِي ثُوغَا إِزْعمْ هِيرُوذُوسْ أَذْ ث إِقدّمْ، ؤُمِي إِطّصْ شِيمْعُونْ أَمْ ث شدّنْ س ثْنَاينْ ن سّْنَاسڒْ جَارْ ثْنَاينْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ إِنّغْنِي حطَّانْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ڒحْبسْ،

⁶ Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.

⁷ إِبدّْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي سنّجْ نّسْ ؤُ طّْيَا ن ثْفَاوْثْ ثتّْشعْشِيعْ ذِي مَارَّا أَخَّامْ ؤُشَا نتَّا إِعَارْنْ إِ-ث ذڭْ ؤُغزْذِيسْ نّسْ، إِسّْفَاقْ إِ-ث، إِنَّا: ”كَّارْ ذغْيَا!“ ذغْيَا وْضَانْثْ سّْنَاسڒْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

⁷ Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.

⁸ إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ: ”بْيسْ، ثقّْنذْ ثِيسِيڒَا نّشْ!“ إِڭَّا أَمُّو. إِنَّا أَسْ خنِّي: ”أَرْضْ أَجدْجَابْ نّشْ، ضْفَارْ أَيِي-د!“

⁸ O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".

⁹ خنِّي إِفّغْ، إِضْفَارْ إِ-ث، وَارْ إِسِّينْ مِينْ ذ أَسْ إِڭَّا لْمَالَاكْ، أَقَا مَانْ أَيَا ذ ثِيذتّْ، مَاغَارْ إِتّْغِيڒْ أَسْ إِژْرَا إِجّْ ن ڒوْحِييْ.

⁹ E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.

¹⁰ أَڒَامِي كِّينْ خْ ؤُعسَّاسْ أَمزْوَارُو ذ خْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِوْضنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن وُوزَّاڒْ ثنِّي إِتَّاوْينْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثنُّورْزمْ أَسنْ وحّْذسْ. أَوَارْنِي ڒَامِي زَّايسْ فّْغنْ، قضْعنْ إِشْثْ ن زّنْقثْ، ڒخْذنِّي إِجَّا إِ-ث لْمَالَاكْ.

¹⁰ Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.

¹¹ خنِّي إِذْوڒْ-د شِيمْعُونْ غَارْ ڒْبَاڒْ نّسْ، إِنَّا: ”ڒخُّو سّْنغْ س ثِيذتّْ بلِّي سِيذِي إِسّكّْ-د لْمَالَاكْ نّسْ، إِسّنْجمْ أَيِي زڭْ إِفَاسّنْ ن هِيرُوذُوسْ ؤُ زِي مَارَّا مِينْ زعْمنْ أَذْ أَيِي ڭّنْ وُوذَاينْ.“

¹¹ Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".

¹² ؤُمِي ثُوغَا إِتّْخَارّصْ ذِي مَانْ أَيَا، يُوسَا-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يُوحَانَّا، ونِّي إِتّْكنَّانْ مَارْكُوسْ، مَانِي ثُوغَا تّْمُونَانْ أَطَّاسْ، تّْژَادْجَانْ ذِينْ.

¹² Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.

¹³ أَڒَامِي إِسّْقَارْقبْ ذِي ثوَّارْثْ ن بَارَّا ن ڒمْرَاحْ، ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْحنْجِيرْثْ، قَّارنْ أَسْ رُوذَا حِيمَا أَذْ ثْسڒْ وِي ذِينِّي.

¹³ Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.

¹⁴ ثعْقڒْ ثْمِيجَّا ن شِيمْعُونْ، ؤُشَا زِي سِّيبّثْ ن ڒفْرَاحثْ وَارْ ثَارْزِيمْ شَا ثوَّارْثْ، مَاشَا ثعْقبْ ذغْيَا ؤُشَا ثْخبَّارْ إِ-ثنْ، إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارْ، شِيمْعُونْ، أَقَا إِبدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ڒمْرَاحْ!“

¹⁴ Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "

¹⁵ نَّانْ أَسْ: ”أَقَا شمْ ثْخڒْفذْ!“ مَاشَا نتَّاثْ ثقِّيمْ ثقَّارْ أَقَا مَانْ أَيَا نِيشَانْ. نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ ثَاغْ ذ لْمَالَاكْ نّسْ!“

¹⁵ Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".

¹⁶ مَاشَا شِيمْعُونْ، إِقِّيمْ إِسّْقَارْقُوبْ ؤُشَا فّْغنْ، ژْرِينْ ث ؤُشَا ثْبهْثنْ.

¹⁶ Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.

¹⁷ إِشيَّارْ أَسنْ س ؤُفُوسْ نّسْ حِيمَا أَذْ سْقَارنْ ؤُشَا إِعَاوذْ أَسنْ مَامّشْ ث-إِ-د-إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي ڒحْبسْ، إِنَّا: ”خبَّارمْ يَاعْقُوبْ ذ ثَاوْمَاثْ خْ ؤُيَا!“ خنِّي إِفّغْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ نّغْنِي.

¹⁷ Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.

¹⁸ ڒَامِي د-يِيوضْ ؤُزِيڒْ، إِمْسَارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ إِ وَارْ إِدْجِينْ ذْرُوسْثْ جَارْ ڒْعسْكَارْ خْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ شِيمْعُونْ.

¹⁸ De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.

¹⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا خَاسْ يَارزُّو هِيرُوذُوسْ، مَاشَا وَارْ ث يُوفِي، إِحْكمْ خْ إِعسَّاسنْ س ڒْموْثْ، إِفّغْ زِي يَاهُوذِييَّا، إِقِّيمْ إِزدّغْ ذِي قَايْصَارِييَا.

¹⁹ Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.

²⁰ ؤُمِي ثُوغَا ڒعْذَاوثْ ذِي هِيرُوذُوسْ ضِيدّْ إِ أَيْثْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ، مُوننْ نِيثْنِي، إِوْضنْ أَذْ سّْقنْعنْ بْلَاسْثُوسْ أَمْسخَّارْ إِشنّْعنْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا تَّارنْ أَسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ إِوْشْ إِجّْ ن وصْڒَاحْ، مِينْزِي مَاشَّا ن ثمُّورْثْ نْسنْ ثكَّا-د زِي ثْڭلْذِيثْ ن هِيرُوذُوسْ.

²⁰ Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.

²¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ن ڒْفَارْحْ إِتّْوَاسّْننْ يَارْضْ هِيرُوذُوسْ أَجدْجَابْ ن ؤُجدْجِيذْ أَمْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ، ؤُشَا إِسِّيوڒْ إِ ڒْغَاشِي.

²¹ No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.

²² ؤُشَا مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسْغُويْ غَارسْ: ”أَقَا ذ أَوَاڒنْ ن أَربِّي، وَارْ إِدْجِي ن بْنَاذمْ.“

²² Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".

²³ ڒخْذنِّي إِوْثَا إِ-ث لْمَالَاكْ ن سِيذِي، مِينْزِي نتَّا وَارْ إِوْشِي أَعُودْجِي إِ أَربِّي. ؤُشَا ذْڒنْ ث إِكشَّاونْ، إِفّغْ زَّايسْ بُوحْبڒْ.

²³ Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.

²⁴ أَوَاڒْ ن أَربِّي إِتّْوَابَارّحْ زَّايسْ، إِمقَّارْ.

²⁴ Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.

²⁵ بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْعقْبنْ-د زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ أَنْثِييُوكِييَا أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْ ثَاسخَّارْثْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَكِيذْسنْ يُوحَانَّا، ونِّي ؤُمِي تّْكنَّانْ مَارْكُوسْ.

²⁵ Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →