Atos 12
rifa (RIFA) vs ARC
1 ذِي ڒْوقْثْ نِّي عْڒَاحَاڒْ إِسّْوِيژّضْ هِيرُوذُوسْ أَفُوسْ نّسْ حِيمَا أَذْ إِكَارْفسْ خْ شَا ن يِينِّي إِدْجَانْ زِي ثْمسْمُونْثْ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 إِنْغَا يَاعْقُوبْ ؤُمَاسْ ن يُوحَانَّا س سِّيفْ.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 ؤُمِي إِژْرَا أَقَا مَانْ أَيَا إِعْجبْ أَسنْ إِ وُوذَاينْ، إِكمّڒْ ذڭْ وبْرِيذْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ إِطّفْ ؤُڒَا ذ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ. ثُوغَا ذ ؤُسَّانْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 ڒَْامِي ث إِطّفْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي ڒحْبسْ، ؤُشَا إِڭَّا أَسْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ستَّا -عشْرَا ن إِعسَّاسنْ، حِيمَا أَذْ خَاسْعسّنْ. ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِقدّمْ زَّاثْ إِ وُوذَاينْ أَوَارْنِي إِ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 ؤُمِي ثُوغَاعسّنْ خْ شِيمْعُونْ ذِي ڒحْبسْ، ثُوغَا ثژَّادْجْ ثْمسْمُونْثْ إِ أَربِّي بْڒَا قطُّو ذِي طّْوعْ نّسْ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 ذِي دْجِيڒثْ، غَارْ ثُوفُّوثْ إِ ذِي ثُوغَا إِزْعمْ هِيرُوذُوسْ أَذْ ث إِقدّمْ، ؤُمِي إِطّصْ شِيمْعُونْ أَمْ ث شدّنْ س ثْنَاينْ ن سّْنَاسڒْ جَارْ ثْنَاينْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ إِنّغْنِي حطَّانْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ڒحْبسْ،
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 إِبدّْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي سنّجْ نّسْ ؤُ طّْيَا ن ثْفَاوْثْ ثتّْشعْشِيعْ ذِي مَارَّا أَخَّامْ ؤُشَا نتَّا إِعَارْنْ إِ-ث ذڭْ ؤُغزْذِيسْ نّسْ، إِسّْفَاقْ إِ-ث، إِنَّا: ”كَّارْ ذغْيَا!“ ذغْيَا وْضَانْثْ سّْنَاسڒْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ: ”بْيسْ، ثقّْنذْ ثِيسِيڒَا نّشْ!“ إِڭَّا أَمُّو. إِنَّا أَسْ خنِّي: ”أَرْضْ أَجدْجَابْ نّشْ، ضْفَارْ أَيِي-د!“
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 خنِّي إِفّغْ، إِضْفَارْ إِ-ث، وَارْ إِسِّينْ مِينْ ذ أَسْ إِڭَّا لْمَالَاكْ، أَقَا مَانْ أَيَا ذ ثِيذتّْ، مَاغَارْ إِتّْغِيڒْ أَسْ إِژْرَا إِجّْ ن ڒوْحِييْ.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 أَڒَامِي كِّينْ خْ ؤُعسَّاسْ أَمزْوَارُو ذ خْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِوْضنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن وُوزَّاڒْ ثنِّي إِتَّاوْينْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثنُّورْزمْ أَسنْ وحّْذسْ. أَوَارْنِي ڒَامِي زَّايسْ فّْغنْ، قضْعنْ إِشْثْ ن زّنْقثْ، ڒخْذنِّي إِجَّا إِ-ث لْمَالَاكْ.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 خنِّي إِذْوڒْ-د شِيمْعُونْ غَارْ ڒْبَاڒْ نّسْ، إِنَّا: ”ڒخُّو سّْنغْ س ثِيذتّْ بلِّي سِيذِي إِسّكّْ-د لْمَالَاكْ نّسْ، إِسّنْجمْ أَيِي زڭْ إِفَاسّنْ ن هِيرُوذُوسْ ؤُ زِي مَارَّا مِينْ زعْمنْ أَذْ أَيِي ڭّنْ وُوذَاينْ.“
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 ؤُمِي ثُوغَا إِتّْخَارّصْ ذِي مَانْ أَيَا، يُوسَا-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يُوحَانَّا، ونِّي إِتّْكنَّانْ مَارْكُوسْ، مَانِي ثُوغَا تّْمُونَانْ أَطَّاسْ، تّْژَادْجَانْ ذِينْ.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 أَڒَامِي إِسّْقَارْقبْ ذِي ثوَّارْثْ ن بَارَّا ن ڒمْرَاحْ، ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْحنْجِيرْثْ، قَّارنْ أَسْ رُوذَا حِيمَا أَذْ ثْسڒْ وِي ذِينِّي.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 ثعْقڒْ ثْمِيجَّا ن شِيمْعُونْ، ؤُشَا زِي سِّيبّثْ ن ڒفْرَاحثْ وَارْ ثَارْزِيمْ شَا ثوَّارْثْ، مَاشَا ثعْقبْ ذغْيَا ؤُشَا ثْخبَّارْ إِ-ثنْ، إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارْ، شِيمْعُونْ، أَقَا إِبدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ڒمْرَاحْ!“
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 نَّانْ أَسْ: ”أَقَا شمْ ثْخڒْفذْ!“ مَاشَا نتَّاثْ ثقِّيمْ ثقَّارْ أَقَا مَانْ أَيَا نِيشَانْ. نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ ثَاغْ ذ لْمَالَاكْ نّسْ!“
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 مَاشَا شِيمْعُونْ، إِقِّيمْ إِسّْقَارْقُوبْ ؤُشَا فّْغنْ، ژْرِينْ ث ؤُشَا ثْبهْثنْ.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 إِشيَّارْ أَسنْ س ؤُفُوسْ نّسْ حِيمَا أَذْ سْقَارنْ ؤُشَا إِعَاوذْ أَسنْ مَامّشْ ث-إِ-د-إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي ڒحْبسْ، إِنَّا: ”خبَّارمْ يَاعْقُوبْ ذ ثَاوْمَاثْ خْ ؤُيَا!“ خنِّي إِفّغْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ نّغْنِي.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 ڒَامِي د-يِيوضْ ؤُزِيڒْ، إِمْسَارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ إِ وَارْ إِدْجِينْ ذْرُوسْثْ جَارْ ڒْعسْكَارْ خْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ شِيمْعُونْ.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا خَاسْ يَارزُّو هِيرُوذُوسْ، مَاشَا وَارْ ث يُوفِي، إِحْكمْ خْ إِعسَّاسنْ س ڒْموْثْ، إِفّغْ زِي يَاهُوذِييَّا، إِقِّيمْ إِزدّغْ ذِي قَايْصَارِييَا.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 ؤُمِي ثُوغَا ڒعْذَاوثْ ذِي هِيرُوذُوسْ ضِيدّْ إِ أَيْثْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ، مُوننْ نِيثْنِي، إِوْضنْ أَذْ سّْقنْعنْ بْلَاسْثُوسْ أَمْسخَّارْ إِشنّْعنْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا تَّارنْ أَسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ إِوْشْ إِجّْ ن وصْڒَاحْ، مِينْزِي مَاشَّا ن ثمُّورْثْ نْسنْ ثكَّا-د زِي ثْڭلْذِيثْ ن هِيرُوذُوسْ.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ن ڒْفَارْحْ إِتّْوَاسّْننْ يَارْضْ هِيرُوذُوسْ أَجدْجَابْ ن ؤُجدْجِيذْ أَمْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ، ؤُشَا إِسِّيوڒْ إِ ڒْغَاشِي.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 ؤُشَا مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسْغُويْ غَارسْ: ”أَقَا ذ أَوَاڒنْ ن أَربِّي، وَارْ إِدْجِي ن بْنَاذمْ.“
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 ڒخْذنِّي إِوْثَا إِ-ث لْمَالَاكْ ن سِيذِي، مِينْزِي نتَّا وَارْ إِوْشِي أَعُودْجِي إِ أَربِّي. ؤُشَا ذْڒنْ ث إِكشَّاونْ، إِفّغْ زَّايسْ بُوحْبڒْ.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 أَوَاڒْ ن أَربِّي إِتّْوَابَارّحْ زَّايسْ، إِمقَّارْ.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 بَارْ-نَابَا ذ شَاوُولْعقْبنْ-د زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ أَنْثِييُوكِييَا أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْ ثَاسخَّارْثْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَكِيذْسنْ يُوحَانَّا، ونِّي ؤُمِي تّْكنَّانْ مَارْكُوسْ.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.