Atos 10

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ثُوغَا ذِي قَايْصَارِييَا إِجّْ ن ورْيَازْ، إِسمْ نّسْ كُورْنِيلِييُوسْ، أَقَا-ث ذ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا، إِنِّي زِي ڒْكُومْبَانِييّثْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَطَالْيَانْ‘.

¹ Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.

² نتَّا ثُوغَا إِتّْوقَّارْ ؤُ إِتّڭّْوذْ أَربِّي أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ مَارَّا، إِتِّيشْ أَطَّاسْ ن صّْذَاقِي إِ إِوْذَانْ ؤُشَا إِكسِّي س ڒْمعْرُوفْ إِ أَربِّي ڒبْذَا.

² Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.

³ وَا إِژْرَا ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ إِصْفَا أَقَا إِجّْ ن لْمَالَاكْ ن أَربِّي يُوذفْ-د غَارسْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا ن وَاسّْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ؤُزِيڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ كُورْنِيلِييُوسْ!“

³ Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!

⁴ ؤُمِي ذَايسْ إِنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ، إِنَّا: ”مِينْ ذِينْ، أَ سِيذِي؟“ إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ: ”ثِيژَادْجِيثِينْ نّشْ ذ صّْذَاقِي نّشْ إِوْضنْثْ غَارْ ڒِيذَارثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي.

⁴ Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.

⁵ سّكّْ ڒخُّو إِرْيَازنْ غَارْ يَافَّا، ثْعَارْضذْ خْ شِيمْعُونْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بُوطْرُوسْ.

⁵ Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.

⁶ خْزَارْ، نتَّا يَارْزفْ غَارْ شِيمْعُونْ، ونِّي إِعدّْڒنْ إِڒْمَاونْ، ونِّي غَارْ إِدْجَا ثَادَّارْثْ غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.“

⁶ Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.

⁷ ؤُمِي إِرُوحْ لْمَالَاكْ ونِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِسَّاوَاڒنْ، إِڒَاغَا نتَّا خْ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ زِي ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ خْ إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِطَاعْ أَسْ.

⁷ Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.

⁸ إِهَاجَا أَسنْ مَارَّا مِينْ إِژْرَا ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ يَافَّا.

⁸ Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.

⁹ ثِيوشَّا نّسْ، أَمْ ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وبْرِيذْ تّْقَارَّابنْ غَارْ ثنْذِينْثْ، إِڭعّذْ شِيمْعُونْ خْ ثْزقَّا غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

⁹ No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.

¹⁰ إِدْجُوژْ أَطَّاسْ ؤُشَا ثُوغَا إِمّژْرِي أَذْ إِشّْ، ؤُشَا، أَمْ ثُوغَا ذ أَسْ سّوْجَاذنْ، إِوْيِي ث ڒوْحِييْ.

¹⁰ Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.

¹¹ إِژْرَا أَجنَّا يَارْزمْ ؤُشَا إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْشُوقّثْ ثَامقّْرَانْثْ زِي ڒقْطنْ أَزْذَاذْ إِتّْوَاطّْفنْ زِي أَربْعَا ن ثْغمُّورَا نّسْ، ثهْوَا-د زڭْ ؤُجنَّا غَارْ ثمُّورْثْ.

¹¹ Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.

¹² ثُوغَا ذَايسْ مَارَّا إِمُودَّارنْ ن ثمُّورْثْ س أَربْعَا ن إِضَارنْ ؤُڒَا ذ إِمُودَّارنْ نِّي إِتّْبُوعنْ خْ ثمُّورْثْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا.

¹² Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.

¹³ ثُوسَا-د غَارسْ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا، ثقَّارْ أَسْ-د: ”أَ شِيمْعُونْ، كَّارْ، غَارْصْ، ثشّذْ!“

¹³ Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.

¹⁴ مَاشَا شِيمْعُونْ إِنَّا: ”لَّ، أَ سِيذِي، وَارْ شِّيغْعمَّارْصْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒحْرَامْ ؤُڒَا مِينْ وَارْ إِزْذِيڭنْ.“

¹⁴ Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.

¹⁵ ثْمِيجَّا ثسِّيوڒْ غَارسْ عَاوذْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، ثقَّارْ: ”مِينْ إِسِّيزْذڭْ أَربِّي، وَارْ د ث ثتَّارِّيذْ شَا شكْ ذ ڒحْرَامْ.“

¹⁵ Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.

¹⁶ مَانْ أَيَا إِمْسَارْ ثْڒَاثَا ن إِمُوڒنْ، ؤُشَا ذغْيَا ثتّْوَاسّْڭعّذْ ثَاجَارْثِيڒْثْ عَاوذْ غَارْ ؤُجنَّا.

¹⁶ Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.

¹⁷ أَمْ ثُوغَا شِيمْعُونْ عَاذْ إِتّْخَارَّاصْ ذڭْ إِخفْ نّسْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ڒوْحِييْ إِ إِژْرَا، خْزَارْ، ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ زِي كُورْنِيلِييُوسْ، سّقْسَانْ خْ ثَادَّارْثْ مَانِي ثُوغَا إِقِّيمْ شِيمْعُونْ. نِيثْنِي بدّنْ-د غَارْ ثوَّارْثْ ن ڒمْرَاحْ.

¹⁷ Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.

¹⁸ ڒَاغَانْ، سّقْسَانْ: ”مَا شِيمْعُونْ، ؤُمِي تّْكنَّانْ بُوطْرُوسْ، أَقَا-ث ذَانِيثَا؟“

¹⁸ Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.

¹⁹ ؤُمِي ثُوغَا شِيمْعُونْ عَاذْ إِتّْخَارَّاصْ ذِي ڒوْحِييْ إِ إِژْرَا، إِنَّا أَسْ أَرُّوحْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذَا ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ أَرزُّونْ خَاكْ!

¹⁹ Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.

²⁰ كَّارْ، ثهْوِيذْ-د، رُوحْ أَكِيذْسنْ بْڒَا مَا أَذْ ثْشكّذْ ذِي شَا، مِينْزِي ذ نشّْ إِ-ثنْ-د-إِسّكّنْ.“

²⁰ Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.

²¹ ڒخْذنِّي إِهْوَا شِيمْعُونْ غَارْ يرْيَازنْ نِّي، إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذ نشّْ ونِّي خفْ ثَارزُّومْ. مِينْ غَارْ د-ثُوسِيمْ ذَا؟“

²¹ Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?

²² نَّانْ أَسْ: ”كُورْنِيلِييُوسْ، إِجّْ ن ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِسڭّذْ إِتّڭّْوذْ أَربِّي، ونِّي خفْ إِشهّذْ مْلِيحْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن وُوذَاينْ، أَقَا إِجّْ ن لْمَالَاكْ إِقدّْسنْ ثُوغَا إِعْڒمْ أَسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ، مَاحنْذْ أَذْ د-إِسّكّْ غَاركْ، حِيمَا أَذْ شكْ د-أَيْوْينْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايكْ إِسڒْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ.“

²² Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.

²³ شِيمْعُونْ إِسِّيذفْ إِ-ثنْ غَارْ ذَاخڒْ، إِڭَّا ثنْ ذ إِنوْجِيونْ مَانِي إِقِّيمْ. ثِيوشَّا نّسْ إِكَّارْ، إِرُوحْ أَكِيذْسنْ ؤُ شَا ن وَاوْمَاثنْ إِنِّي إِدْجَانْ زِي يَافَّا رُوحنْ أَكِيذسْ.

²³ Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.

²⁴ ثِيوشَّا نّسْ أَوَارْنِي أَسْ إِوْضنْ غَارْ قَايْصَارِييَا. كُورْنِيلِييُوسْ ثُوغَا إِتّْرَاجَا ثنْ أَمْ سّْمُونَانْ غَارسْ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ڒَادْجْ نّسْ ؤُڒَا ذ إِمدُّوكَّاڒْ إِ-ث-إِ-د-يُوذْسنْ أَطَّاسْ.

²⁴ No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.

²⁵ ؤُمِي يُوذفْ شِيمْعُونْ، إِڒْقَا ث-إِ-د كُورْنِيلِييُوسْ، إِوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ ؤُشَا إِسْجذْ أَسْ.

²⁵ Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.

²⁶ مَاشَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، أَقَا ؤُڒَا ذ نشّْ ذ بْنَاذمْ أَمْ شكْ!“

²⁶ Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!

²⁷ أَمْ كِيذسْ إِسَّاوَاڒْ، يُوذفْ ؤُشَا يُوفَا ذِينْ أَطَّاسْ إِنِّي د-يُوسِينْ تّْمُونَانْ ذِينِّي.

²⁷ E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:

²⁸ إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ثسّْنمْ أَقَا وَارْ إِحدْجرْ خْ ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ أَذْ إِمُونْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي إِ وَارْ د-إِقَّارْصنْ زِي ثقْبِيتْشْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ. مَاشَا أَربِّي إِسّْشنْ أَيِي بلِّي وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ڒَاغِيغْ ؤُڒَا خْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِخْمجْ نِيغْ ذ ڒحْرَامْ.

²⁸ Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.

²⁹ س ؤُينِّي ؤُسِيغْ-د عَاوذْ ذَا بْڒَا مَا أَذْ شكّغْ ذِي شَا ؤُمِي خَافِي ثْعَارْضذْ. مَاشَا خْسغْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ، مَايمِّي ذ أَيِي ثجِّيمْ أَذْ د-أَسغْ؟“

²⁹ Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.

³⁰ إِنَّا أَسْ كُورْنِيلِييُوسْ: ”أَربْعَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي ثُوغَا تّْژُومّغْ، ؤُشَا خْزَارْ، غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا ؤُمِي ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِبدّْ-د قِيبَاتْشْ إِنُو س وَارُّوضْ ذ أَشمْڒَاڒْ!

³⁰ Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:

³¹ إِنَّا أَيِي: ’أَ كُورْنِيلِييُوسْ، ثَاژَادْجِيثْ نّشْ ثتّْوَاسڒْ ؤُ صّْذَاقِي نّشْ إِوْضنْثْ غَارْ ڒِيذَارثْ ن أَربِّي.“

³¹ Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.

³² سكّْ إِجّنْ غَارْ يَافَّا، ثْعَارْضذْ خْ شِيمْعُونْ ونِّي ؤُمِي تّْكنَّانْ بُوطْرُوسْ. خْزَارْ، أَقَا نتَّا ذ أَنوْجِيوْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي إِعدّْڒنْ إِڒْمَاونْ، ثنِّي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. نتَّا أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ.

³² Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.

³³ س ؤُينِّي سّكّغْ-د غَاركْ ڒخْذنِّي ؤُ شكْ أَقَا ثڭِّيذْ مْلِيحْ ؤُمِي د-ثُوسِيذْ ذَا. نشِّينْ مَارَّا إِ ذَا ندْجْ قِيبَاتْشْ إِ شكْ، نتّخْسْ أَذْ نْسڒْ مَارَّا مِينْ زِي شكْ يُومُورْ أَربِّي.“

³³ Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.

³⁴ يَارْزمْ شِيمْعُونْ أَقمُّومْ نّسْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، ؤُفِيغْ بلِّي أَربِّي وَارْ إِتّڭّْ شَا س وُوذْمَاونْ.

³⁴ Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,

³⁵ مَاشَا ونِّي ث إِتّڭّْوذنْ ذ ونِّي إِتّڭّنْ ثَاسڭْذَا زِي كُوڒْ ڒْڭنْسْ، يُوسَا-د أَسْ خْ ڒْخَاضَارْ نّسْ.

³⁵ mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.

³⁶ مَاغَارْ وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِسّكّْ غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ونِّي زِي إِ ذ أَسنْ إِبَارّحْ: ڒهْنَا ذ ڒْهُوذْنثْ س يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ونِّي ذ سِيذِي ن مَارَّا.

³⁶ Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.

³⁷ كنِّيوْ ثسّْنمْ أَقَا أَوَاڒْ يِيوضْ-د غَارْ مَارَّا يَاهُوذِييَّا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِبْذَا زِي لْجَالِيلْ أَوَارْنِي إِ ؤُسغْضَاصْ إِ زِي ثُوغَا إِتّْبَارّحْ يُوحَانَّا،

³⁷ Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.

³⁸ ڒخْبَارْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا، مَامّشْ ث إِذْهنْ أَربِّي س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ س جّهْذْ. نتَّا إِسَّارَا ثَامُّورْثْ، إِڭَّا ڒْخَارْ، إِسّْڭنْفَا إِنِّي إِتّْوَاغزَّانْ زڭْ ؤُمْعفَّانْ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ.

³⁸ Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.

³⁹ نشِّينْ ذ ڒشْهُوذْ خَاسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. أَقَا ؤُيْڒنْ ث وُوذَاينْ خْ ثحْنَاشْثْ، نْغِينْ ث.

³⁹ E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.

⁴⁰ وَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُشَا إِسّضْهَارْ إِ-ث س بْطَايْطَايْ،

⁴⁰ Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,

⁴¹ مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مَاشَا إِ ڒشْهُوذْ إِنِّي إِزْوَارْ إِخْضَارْ إِ-ثنْ أَربِّي، إِ نشِّينْ إِنِّي أَكِيذسْ إِشِّينْ إِسْوِينْ أَوَارْنِي ثَانُوكْرَا نّسْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁴¹ não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.

⁴² يُومُورْ أَنغْ أَذْ نْبَارّحْ ؤُ أَذْ نشْهذْ إِ ڒْڭنْسْ، أَقَا ذ نتَّا ذ ونِّي إِڭَّا أَربِّي ذ ڒْقَاضِي خْ يِينِّي إِدَّارنْ ؤُ خْ يِينِّي إِمُّوثنْ.

⁴² Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.

⁴³ شهّْذنْ خَاسْ مَارَّا إِنَابِييّنْ، بلِّي كُوڒْ إِجّنْ ونِّي إِ غَا يَامْننْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ، أَذْ أَسْ تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّسْ.“

⁴³ Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.

⁴⁴ أَمْ ثُوغَا شِيمْعُونْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، إِهْوَا-د أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ.

⁴⁴ Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.

⁴⁵ ثَاوْمَاثْ نِّي إِتّْوَاخثْننْ، إِنِّي د-يُوسِينْ أَكِيذسْ، ثْبهْثنْ، ؤُمِي ثَاموْشِي ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِتّْوَافَارّغْ عَاوذْ خْ ينِّي إِدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ.

⁴⁵ Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;

⁴⁶ مِينْزِي ثُوغَا ثنْ تّسْڒَانْ سَّاوَاڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي، سّْمغَّارَانْ ذِي أَربِّي. ڒخْذنِّي إِقَّارْ شِيمْعُونْ:

⁴⁶ pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.

⁴⁷ ”مَا إِزمَّارْ حذْ أَذْ إِقْضعْ أَمَانْ مَاحنْذْ وَارْ تّْوَاسّغْضِيصنْ إِنَا؟ مَاغَارْ، خْزَارْ، أَقَا قبْڒنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ أَمْ نشِّينْ!“

⁴⁷ Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?

⁴⁸ خنِّي يُومُورْ أَذْ ثنْ سّْغضْصنْ س يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ؤُشَا نِيثْنِي تَّارنْ زَّايسْ أَذْ إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ عَاذْ شَا ن وُوسَّانْ.

⁴⁸ E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →