Atos 10
rifa (RIFA) vs NAA
1 ثُوغَا ذِي قَايْصَارِييَا إِجّْ ن ورْيَازْ، إِسمْ نّسْ كُورْنِيلِييُوسْ، أَقَا-ث ذ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا، إِنِّي زِي ڒْكُومْبَانِييّثْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَطَالْيَانْ‘.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 نتَّا ثُوغَا إِتّْوقَّارْ ؤُ إِتّڭّْوذْ أَربِّي أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ مَارَّا، إِتِّيشْ أَطَّاسْ ن صّْذَاقِي إِ إِوْذَانْ ؤُشَا إِكسِّي س ڒْمعْرُوفْ إِ أَربِّي ڒبْذَا.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 وَا إِژْرَا ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ إِصْفَا أَقَا إِجّْ ن لْمَالَاكْ ن أَربِّي يُوذفْ-د غَارسْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا ن وَاسّْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ؤُزِيڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ كُورْنِيلِييُوسْ!“
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 ؤُمِي ذَايسْ إِنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ، إِنَّا: ”مِينْ ذِينْ، أَ سِيذِي؟“ إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ: ”ثِيژَادْجِيثِينْ نّشْ ذ صّْذَاقِي نّشْ إِوْضنْثْ غَارْ ڒِيذَارثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 سّكّْ ڒخُّو إِرْيَازنْ غَارْ يَافَّا، ثْعَارْضذْ خْ شِيمْعُونْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بُوطْرُوسْ.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 خْزَارْ، نتَّا يَارْزفْ غَارْ شِيمْعُونْ، ونِّي إِعدّْڒنْ إِڒْمَاونْ، ونِّي غَارْ إِدْجَا ثَادَّارْثْ غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.“
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 ؤُمِي إِرُوحْ لْمَالَاكْ ونِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِسَّاوَاڒنْ، إِڒَاغَا نتَّا خْ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ زِي ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ خْ إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِطَاعْ أَسْ.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 إِهَاجَا أَسنْ مَارَّا مِينْ إِژْرَا ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ يَافَّا.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 ثِيوشَّا نّسْ، أَمْ ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وبْرِيذْ تّْقَارَّابنْ غَارْ ثنْذِينْثْ، إِڭعّذْ شِيمْعُونْ خْ ثْزقَّا غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 إِدْجُوژْ أَطَّاسْ ؤُشَا ثُوغَا إِمّژْرِي أَذْ إِشّْ، ؤُشَا، أَمْ ثُوغَا ذ أَسْ سّوْجَاذنْ، إِوْيِي ث ڒوْحِييْ.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 إِژْرَا أَجنَّا يَارْزمْ ؤُشَا إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْشُوقّثْ ثَامقّْرَانْثْ زِي ڒقْطنْ أَزْذَاذْ إِتّْوَاطّْفنْ زِي أَربْعَا ن ثْغمُّورَا نّسْ، ثهْوَا-د زڭْ ؤُجنَّا غَارْ ثمُّورْثْ.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 ثُوغَا ذَايسْ مَارَّا إِمُودَّارنْ ن ثمُّورْثْ س أَربْعَا ن إِضَارنْ ؤُڒَا ذ إِمُودَّارنْ نِّي إِتّْبُوعنْ خْ ثمُّورْثْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 ثُوسَا-د غَارسْ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا، ثقَّارْ أَسْ-د: ”أَ شِيمْعُونْ، كَّارْ، غَارْصْ، ثشّذْ!“
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 مَاشَا شِيمْعُونْ إِنَّا: ”لَّ، أَ سِيذِي، وَارْ شِّيغْعمَّارْصْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒحْرَامْ ؤُڒَا مِينْ وَارْ إِزْذِيڭنْ.“
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 ثْمِيجَّا ثسِّيوڒْ غَارسْ عَاوذْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، ثقَّارْ: ”مِينْ إِسِّيزْذڭْ أَربِّي، وَارْ د ث ثتَّارِّيذْ شَا شكْ ذ ڒحْرَامْ.“
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 مَانْ أَيَا إِمْسَارْ ثْڒَاثَا ن إِمُوڒنْ، ؤُشَا ذغْيَا ثتّْوَاسّْڭعّذْ ثَاجَارْثِيڒْثْ عَاوذْ غَارْ ؤُجنَّا.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 أَمْ ثُوغَا شِيمْعُونْ عَاذْ إِتّْخَارَّاصْ ذڭْ إِخفْ نّسْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ڒوْحِييْ إِ إِژْرَا، خْزَارْ، ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ زِي كُورْنِيلِييُوسْ، سّقْسَانْ خْ ثَادَّارْثْ مَانِي ثُوغَا إِقِّيمْ شِيمْعُونْ. نِيثْنِي بدّنْ-د غَارْ ثوَّارْثْ ن ڒمْرَاحْ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 ڒَاغَانْ، سّقْسَانْ: ”مَا شِيمْعُونْ، ؤُمِي تّْكنَّانْ بُوطْرُوسْ، أَقَا-ث ذَانِيثَا؟“
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 ؤُمِي ثُوغَا شِيمْعُونْ عَاذْ إِتّْخَارَّاصْ ذِي ڒوْحِييْ إِ إِژْرَا، إِنَّا أَسْ أَرُّوحْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذَا ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ أَرزُّونْ خَاكْ!
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 كَّارْ، ثهْوِيذْ-د، رُوحْ أَكِيذْسنْ بْڒَا مَا أَذْ ثْشكّذْ ذِي شَا، مِينْزِي ذ نشّْ إِ-ثنْ-د-إِسّكّنْ.“
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 ڒخْذنِّي إِهْوَا شِيمْعُونْ غَارْ يرْيَازنْ نِّي، إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذ نشّْ ونِّي خفْ ثَارزُّومْ. مِينْ غَارْ د-ثُوسِيمْ ذَا؟“
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 نَّانْ أَسْ: ”كُورْنِيلِييُوسْ، إِجّْ ن ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِسڭّذْ إِتّڭّْوذْ أَربِّي، ونِّي خفْ إِشهّذْ مْلِيحْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن وُوذَاينْ، أَقَا إِجّْ ن لْمَالَاكْ إِقدّْسنْ ثُوغَا إِعْڒمْ أَسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ، مَاحنْذْ أَذْ د-إِسّكّْ غَاركْ، حِيمَا أَذْ شكْ د-أَيْوْينْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايكْ إِسڒْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ.“
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 شِيمْعُونْ إِسِّيذفْ إِ-ثنْ غَارْ ذَاخڒْ، إِڭَّا ثنْ ذ إِنوْجِيونْ مَانِي إِقِّيمْ. ثِيوشَّا نّسْ إِكَّارْ، إِرُوحْ أَكِيذْسنْ ؤُ شَا ن وَاوْمَاثنْ إِنِّي إِدْجَانْ زِي يَافَّا رُوحنْ أَكِيذسْ.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 ثِيوشَّا نّسْ أَوَارْنِي أَسْ إِوْضنْ غَارْ قَايْصَارِييَا. كُورْنِيلِييُوسْ ثُوغَا إِتّْرَاجَا ثنْ أَمْ سّْمُونَانْ غَارسْ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ڒَادْجْ نّسْ ؤُڒَا ذ إِمدُّوكَّاڒْ إِ-ث-إِ-د-يُوذْسنْ أَطَّاسْ.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 ؤُمِي يُوذفْ شِيمْعُونْ، إِڒْقَا ث-إِ-د كُورْنِيلِييُوسْ، إِوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ ؤُشَا إِسْجذْ أَسْ.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 مَاشَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، أَقَا ؤُڒَا ذ نشّْ ذ بْنَاذمْ أَمْ شكْ!“
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 أَمْ كِيذسْ إِسَّاوَاڒْ، يُوذفْ ؤُشَا يُوفَا ذِينْ أَطَّاسْ إِنِّي د-يُوسِينْ تّْمُونَانْ ذِينِّي.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ثسّْنمْ أَقَا وَارْ إِحدْجرْ خْ ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ أَذْ إِمُونْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي إِ وَارْ د-إِقَّارْصنْ زِي ثقْبِيتْشْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ. مَاشَا أَربِّي إِسّْشنْ أَيِي بلِّي وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ڒَاغِيغْ ؤُڒَا خْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِخْمجْ نِيغْ ذ ڒحْرَامْ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 س ؤُينِّي ؤُسِيغْ-د عَاوذْ ذَا بْڒَا مَا أَذْ شكّغْ ذِي شَا ؤُمِي خَافِي ثْعَارْضذْ. مَاشَا خْسغْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ، مَايمِّي ذ أَيِي ثجِّيمْ أَذْ د-أَسغْ؟“
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 إِنَّا أَسْ كُورْنِيلِييُوسْ: ”أَربْعَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي ثُوغَا تّْژُومّغْ، ؤُشَا خْزَارْ، غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا ؤُمِي ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِبدّْ-د قِيبَاتْشْ إِنُو س وَارُّوضْ ذ أَشمْڒَاڒْ!
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 إِنَّا أَيِي: ’أَ كُورْنِيلِييُوسْ، ثَاژَادْجِيثْ نّشْ ثتّْوَاسڒْ ؤُ صّْذَاقِي نّشْ إِوْضنْثْ غَارْ ڒِيذَارثْ ن أَربِّي.“
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 سكّْ إِجّنْ غَارْ يَافَّا، ثْعَارْضذْ خْ شِيمْعُونْ ونِّي ؤُمِي تّْكنَّانْ بُوطْرُوسْ. خْزَارْ، أَقَا نتَّا ذ أَنوْجِيوْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي إِعدّْڒنْ إِڒْمَاونْ، ثنِّي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. نتَّا أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 س ؤُينِّي سّكّغْ-د غَاركْ ڒخْذنِّي ؤُ شكْ أَقَا ثڭِّيذْ مْلِيحْ ؤُمِي د-ثُوسِيذْ ذَا. نشِّينْ مَارَّا إِ ذَا ندْجْ قِيبَاتْشْ إِ شكْ، نتّخْسْ أَذْ نْسڒْ مَارَّا مِينْ زِي شكْ يُومُورْ أَربِّي.“
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 يَارْزمْ شِيمْعُونْ أَقمُّومْ نّسْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، ؤُفِيغْ بلِّي أَربِّي وَارْ إِتّڭّْ شَا س وُوذْمَاونْ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 مَاشَا ونِّي ث إِتّڭّْوذنْ ذ ونِّي إِتّڭّنْ ثَاسڭْذَا زِي كُوڒْ ڒْڭنْسْ، يُوسَا-د أَسْ خْ ڒْخَاضَارْ نّسْ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 مَاغَارْ وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِسّكّْ غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ونِّي زِي إِ ذ أَسنْ إِبَارّحْ: ڒهْنَا ذ ڒْهُوذْنثْ س يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ونِّي ذ سِيذِي ن مَارَّا.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 كنِّيوْ ثسّْنمْ أَقَا أَوَاڒْ يِيوضْ-د غَارْ مَارَّا يَاهُوذِييَّا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِبْذَا زِي لْجَالِيلْ أَوَارْنِي إِ ؤُسغْضَاصْ إِ زِي ثُوغَا إِتّْبَارّحْ يُوحَانَّا،
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 ڒخْبَارْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا، مَامّشْ ث إِذْهنْ أَربِّي س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ س جّهْذْ. نتَّا إِسَّارَا ثَامُّورْثْ، إِڭَّا ڒْخَارْ، إِسّْڭنْفَا إِنِّي إِتّْوَاغزَّانْ زڭْ ؤُمْعفَّانْ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 نشِّينْ ذ ڒشْهُوذْ خَاسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. أَقَا ؤُيْڒنْ ث وُوذَاينْ خْ ثحْنَاشْثْ، نْغِينْ ث.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 وَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُشَا إِسّضْهَارْ إِ-ث س بْطَايْطَايْ،
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مَاشَا إِ ڒشْهُوذْ إِنِّي إِزْوَارْ إِخْضَارْ إِ-ثنْ أَربِّي، إِ نشِّينْ إِنِّي أَكِيذسْ إِشِّينْ إِسْوِينْ أَوَارْنِي ثَانُوكْرَا نّسْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 يُومُورْ أَنغْ أَذْ نْبَارّحْ ؤُ أَذْ نشْهذْ إِ ڒْڭنْسْ، أَقَا ذ نتَّا ذ ونِّي إِڭَّا أَربِّي ذ ڒْقَاضِي خْ يِينِّي إِدَّارنْ ؤُ خْ يِينِّي إِمُّوثنْ.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 شهّْذنْ خَاسْ مَارَّا إِنَابِييّنْ، بلِّي كُوڒْ إِجّنْ ونِّي إِ غَا يَامْننْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ، أَذْ أَسْ تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّسْ.“
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 أَمْ ثُوغَا شِيمْعُونْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، إِهْوَا-د أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 ثَاوْمَاثْ نِّي إِتّْوَاخثْننْ، إِنِّي د-يُوسِينْ أَكِيذسْ، ثْبهْثنْ، ؤُمِي ثَاموْشِي ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِتّْوَافَارّغْ عَاوذْ خْ ينِّي إِدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 مِينْزِي ثُوغَا ثنْ تّسْڒَانْ سَّاوَاڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي، سّْمغَّارَانْ ذِي أَربِّي. ڒخْذنِّي إِقَّارْ شِيمْعُونْ:
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 ”مَا إِزمَّارْ حذْ أَذْ إِقْضعْ أَمَانْ مَاحنْذْ وَارْ تّْوَاسّغْضِيصنْ إِنَا؟ مَاغَارْ، خْزَارْ، أَقَا قبْڒنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ أَمْ نشِّينْ!“
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 خنِّي يُومُورْ أَذْ ثنْ سّْغضْصنْ س يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ؤُشَا نِيثْنِي تَّارنْ زَّايسْ أَذْ إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ عَاذْ شَا ن وُوسَّانْ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.