Atos 10

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ثُوغَا ذِي قَايْصَارِييَا إِجّْ ن ورْيَازْ، إِسمْ نّسْ كُورْنِيلِييُوسْ، أَقَا-ث ذ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا، إِنِّي زِي ڒْكُومْبَانِييّثْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَطَالْيَانْ‘.

¹ E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,

² نتَّا ثُوغَا إِتّْوقَّارْ ؤُ إِتّڭّْوذْ أَربِّي أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ مَارَّا، إِتِّيشْ أَطَّاسْ ن صّْذَاقِي إِ إِوْذَانْ ؤُشَا إِكسِّي س ڒْمعْرُوفْ إِ أَربِّي ڒبْذَا.

² piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.

³ وَا إِژْرَا ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ إِصْفَا أَقَا إِجّْ ن لْمَالَاكْ ن أَربِّي يُوذفْ-د غَارسْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا ن وَاسّْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ؤُزِيڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ كُورْنِيلِييُوسْ!“

³ Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!

⁴ ؤُمِي ذَايسْ إِنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ، إِنَّا: ”مِينْ ذِينْ، أَ سِيذِي؟“ إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ: ”ثِيژَادْجِيثِينْ نّشْ ذ صّْذَاقِي نّشْ إِوْضنْثْ غَارْ ڒِيذَارثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي.

⁴ Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.

⁵ سّكّْ ڒخُّو إِرْيَازنْ غَارْ يَافَّا، ثْعَارْضذْ خْ شِيمْعُونْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بُوطْرُوسْ.

⁵ Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.

⁶ خْزَارْ، نتَّا يَارْزفْ غَارْ شِيمْعُونْ، ونِّي إِعدّْڒنْ إِڒْمَاونْ، ونِّي غَارْ إِدْجَا ثَادَّارْثْ غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.“

⁶ Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.

⁷ ؤُمِي إِرُوحْ لْمَالَاكْ ونِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِسَّاوَاڒنْ، إِڒَاغَا نتَّا خْ ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ زِي ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ خْ إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِطَاعْ أَسْ.

⁷ E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.

⁸ إِهَاجَا أَسنْ مَارَّا مِينْ إِژْرَا ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ يَافَّا.

⁸ E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.

⁹ ثِيوشَّا نّسْ، أَمْ ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وبْرِيذْ تّْقَارَّابنْ غَارْ ثنْذِينْثْ، إِڭعّذْ شِيمْعُونْ خْ ثْزقَّا غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

⁹ E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.

¹⁰ إِدْجُوژْ أَطَّاسْ ؤُشَا ثُوغَا إِمّژْرِي أَذْ إِشّْ، ؤُشَا، أَمْ ثُوغَا ذ أَسْ سّوْجَاذنْ، إِوْيِي ث ڒوْحِييْ.

¹⁰ E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,

¹¹ إِژْرَا أَجنَّا يَارْزمْ ؤُشَا إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْشُوقّثْ ثَامقّْرَانْثْ زِي ڒقْطنْ أَزْذَاذْ إِتّْوَاطّْفنْ زِي أَربْعَا ن ثْغمُّورَا نّسْ، ثهْوَا-د زڭْ ؤُجنَّا غَارْ ثمُّورْثْ.

¹¹ e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,

¹² ثُوغَا ذَايسْ مَارَّا إِمُودَّارنْ ن ثمُّورْثْ س أَربْعَا ن إِضَارنْ ؤُڒَا ذ إِمُودَّارنْ نِّي إِتّْبُوعنْ خْ ثمُّورْثْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا.

¹² no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.

¹³ ثُوسَا-د غَارسْ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا، ثقَّارْ أَسْ-د: ”أَ شِيمْعُونْ، كَّارْ، غَارْصْ، ثشّذْ!“

¹³ E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.

¹⁴ مَاشَا شِيمْعُونْ إِنَّا: ”لَّ، أَ سِيذِي، وَارْ شِّيغْعمَّارْصْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒحْرَامْ ؤُڒَا مِينْ وَارْ إِزْذِيڭنْ.“

¹⁴ Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.

¹⁵ ثْمِيجَّا ثسِّيوڒْ غَارسْ عَاوذْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، ثقَّارْ: ”مِينْ إِسِّيزْذڭْ أَربِّي، وَارْ د ث ثتَّارِّيذْ شَا شكْ ذ ڒحْرَامْ.“

¹⁵ E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.

¹⁶ مَانْ أَيَا إِمْسَارْ ثْڒَاثَا ن إِمُوڒنْ، ؤُشَا ذغْيَا ثتّْوَاسّْڭعّذْ ثَاجَارْثِيڒْثْ عَاوذْ غَارْ ؤُجنَّا.

¹⁶ E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.

¹⁷ أَمْ ثُوغَا شِيمْعُونْ عَاذْ إِتّْخَارَّاصْ ذڭْ إِخفْ نّسْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ڒوْحِييْ إِ إِژْرَا، خْزَارْ، ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ زِي كُورْنِيلِييُوسْ، سّقْسَانْ خْ ثَادَّارْثْ مَانِي ثُوغَا إِقِّيمْ شِيمْعُونْ. نِيثْنِي بدّنْ-د غَارْ ثوَّارْثْ ن ڒمْرَاحْ.

¹⁷ E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.

¹⁸ ڒَاغَانْ، سّقْسَانْ: ”مَا شِيمْعُونْ، ؤُمِي تّْكنَّانْ بُوطْرُوسْ، أَقَا-ث ذَانِيثَا؟“

¹⁸ E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.

¹⁹ ؤُمِي ثُوغَا شِيمْعُونْ عَاذْ إِتّْخَارَّاصْ ذِي ڒوْحِييْ إِ إِژْرَا، إِنَّا أَسْ أَرُّوحْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذَا ثْڒَاثَا ن يرْيَازنْ أَرزُّونْ خَاكْ!

¹⁹ E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.

²⁰ كَّارْ، ثهْوِيذْ-د، رُوحْ أَكِيذْسنْ بْڒَا مَا أَذْ ثْشكّذْ ذِي شَا، مِينْزِي ذ نشّْ إِ-ثنْ-د-إِسّكّنْ.“

²⁰ Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.

²¹ ڒخْذنِّي إِهْوَا شِيمْعُونْ غَارْ يرْيَازنْ نِّي، إِنَّا أَسنْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذ نشّْ ونِّي خفْ ثَارزُّومْ. مِينْ غَارْ د-ثُوسِيمْ ذَا؟“

²¹ E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?

²² نَّانْ أَسْ: ”كُورْنِيلِييُوسْ، إِجّْ ن ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِسڭّذْ إِتّڭّْوذْ أَربِّي، ونِّي خفْ إِشهّذْ مْلِيحْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن وُوذَاينْ، أَقَا إِجّْ ن لْمَالَاكْ إِقدّْسنْ ثُوغَا إِعْڒمْ أَسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ، مَاحنْذْ أَذْ د-إِسّكّْ غَاركْ، حِيمَا أَذْ شكْ د-أَيْوْينْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايكْ إِسڒْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ.“

²² E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.

²³ شِيمْعُونْ إِسِّيذفْ إِ-ثنْ غَارْ ذَاخڒْ، إِڭَّا ثنْ ذ إِنوْجِيونْ مَانِي إِقِّيمْ. ثِيوشَّا نّسْ إِكَّارْ، إِرُوحْ أَكِيذْسنْ ؤُ شَا ن وَاوْمَاثنْ إِنِّي إِدْجَانْ زِي يَافَّا رُوحنْ أَكِيذسْ.

²³ Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.

²⁴ ثِيوشَّا نّسْ أَوَارْنِي أَسْ إِوْضنْ غَارْ قَايْصَارِييَا. كُورْنِيلِييُوسْ ثُوغَا إِتّْرَاجَا ثنْ أَمْ سّْمُونَانْ غَارسْ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ڒَادْجْ نّسْ ؤُڒَا ذ إِمدُّوكَّاڒْ إِ-ث-إِ-د-يُوذْسنْ أَطَّاسْ.

²⁴ E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.

²⁵ ؤُمِي يُوذفْ شِيمْعُونْ، إِڒْقَا ث-إِ-د كُورْنِيلِييُوسْ، إِوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ ؤُشَا إِسْجذْ أَسْ.

²⁵ E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.

²⁶ مَاشَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، أَقَا ؤُڒَا ذ نشّْ ذ بْنَاذمْ أَمْ شكْ!“

²⁶ Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.

²⁷ أَمْ كِيذسْ إِسَّاوَاڒْ، يُوذفْ ؤُشَا يُوفَا ذِينْ أَطَّاسْ إِنِّي د-يُوسِينْ تّْمُونَانْ ذِينِّي.

²⁷ E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.

²⁸ إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ثسّْنمْ أَقَا وَارْ إِحدْجرْ خْ ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ أَذْ إِمُونْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي إِ وَارْ د-إِقَّارْصنْ زِي ثقْبِيتْشْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ. مَاشَا أَربِّي إِسّْشنْ أَيِي بلِّي وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ڒَاغِيغْ ؤُڒَا خْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِخْمجْ نِيغْ ذ ڒحْرَامْ.

²⁸ E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.

²⁹ س ؤُينِّي ؤُسِيغْ-د عَاوذْ ذَا بْڒَا مَا أَذْ شكّغْ ذِي شَا ؤُمِي خَافِي ثْعَارْضذْ. مَاشَا خْسغْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ، مَايمِّي ذ أَيِي ثجِّيمْ أَذْ د-أَسغْ؟“

²⁹ Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?

³⁰ إِنَّا أَسْ كُورْنِيلِييُوسْ: ”أَربْعَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي ثُوغَا تّْژُومّغْ، ؤُشَا خْزَارْ، غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا ؤُمِي ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِبدّْ-د قِيبَاتْشْ إِنُو س وَارُّوضْ ذ أَشمْڒَاڒْ!

³⁰ E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.

³¹ إِنَّا أَيِي: ’أَ كُورْنِيلِييُوسْ، ثَاژَادْجِيثْ نّشْ ثتّْوَاسڒْ ؤُ صّْذَاقِي نّشْ إِوْضنْثْ غَارْ ڒِيذَارثْ ن أَربِّي.“

³¹ E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.

³² سكّْ إِجّنْ غَارْ يَافَّا، ثْعَارْضذْ خْ شِيمْعُونْ ونِّي ؤُمِي تّْكنَّانْ بُوطْرُوسْ. خْزَارْ، أَقَا نتَّا ذ أَنوْجِيوْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي إِعدّْڒنْ إِڒْمَاونْ، ثنِّي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ. نتَّا أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ.

³² Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.

³³ س ؤُينِّي سّكّغْ-د غَاركْ ڒخْذنِّي ؤُ شكْ أَقَا ثڭِّيذْ مْلِيحْ ؤُمِي د-ثُوسِيذْ ذَا. نشِّينْ مَارَّا إِ ذَا ندْجْ قِيبَاتْشْ إِ شكْ، نتّخْسْ أَذْ نْسڒْ مَارَّا مِينْ زِي شكْ يُومُورْ أَربِّي.“

³³ E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.

³⁴ يَارْزمْ شِيمْعُونْ أَقمُّومْ نّسْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، ؤُفِيغْ بلِّي أَربِّي وَارْ إِتّڭّْ شَا س وُوذْمَاونْ.

³⁴ E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;

³⁵ مَاشَا ونِّي ث إِتّڭّْوذنْ ذ ونِّي إِتّڭّنْ ثَاسڭْذَا زِي كُوڒْ ڒْڭنْسْ، يُوسَا-د أَسْ خْ ڒْخَاضَارْ نّسْ.

³⁵ mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.

³⁶ مَاغَارْ وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِسّكّْ غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ونِّي زِي إِ ذ أَسنْ إِبَارّحْ: ڒهْنَا ذ ڒْهُوذْنثْ س يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ونِّي ذ سِيذِي ن مَارَّا.

³⁶ A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),

³⁷ كنِّيوْ ثسّْنمْ أَقَا أَوَاڒْ يِيوضْ-د غَارْ مَارَّا يَاهُوذِييَّا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِبْذَا زِي لْجَالِيلْ أَوَارْنِي إِ ؤُسغْضَاصْ إِ زِي ثُوغَا إِتّْبَارّحْ يُوحَانَّا،

³⁷ esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;

³⁸ ڒخْبَارْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا، مَامّشْ ث إِذْهنْ أَربِّي س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ س جّهْذْ. نتَّا إِسَّارَا ثَامُّورْثْ، إِڭَّا ڒْخَارْ، إِسّْڭنْفَا إِنِّي إِتّْوَاغزَّانْ زڭْ ؤُمْعفَّانْ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ.

³⁸ como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.

³⁹ نشِّينْ ذ ڒشْهُوذْ خَاسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. أَقَا ؤُيْڒنْ ث وُوذَاينْ خْ ثحْنَاشْثْ، نْغِينْ ث.

³⁹ E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.

⁴⁰ وَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُشَا إِسّضْهَارْ إِ-ث س بْطَايْطَايْ،

⁴⁰ A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,

⁴¹ مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مَاشَا إِ ڒشْهُوذْ إِنِّي إِزْوَارْ إِخْضَارْ إِ-ثنْ أَربِّي، إِ نشِّينْ إِنِّي أَكِيذسْ إِشِّينْ إِسْوِينْ أَوَارْنِي ثَانُوكْرَا نّسْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁴¹ não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.

⁴² يُومُورْ أَنغْ أَذْ نْبَارّحْ ؤُ أَذْ نشْهذْ إِ ڒْڭنْسْ، أَقَا ذ نتَّا ذ ونِّي إِڭَّا أَربِّي ذ ڒْقَاضِي خْ يِينِّي إِدَّارنْ ؤُ خْ يِينِّي إِمُّوثنْ.

⁴² E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.

⁴³ شهّْذنْ خَاسْ مَارَّا إِنَابِييّنْ، بلِّي كُوڒْ إِجّنْ ونِّي إِ غَا يَامْننْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ، أَذْ أَسْ تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّسْ.“

⁴³ A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.

⁴⁴ أَمْ ثُوغَا شِيمْعُونْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، إِهْوَا-د أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ.

⁴⁴ E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.

⁴⁵ ثَاوْمَاثْ نِّي إِتّْوَاخثْننْ، إِنِّي د-يُوسِينْ أَكِيذسْ، ثْبهْثنْ، ؤُمِي ثَاموْشِي ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِتّْوَافَارّغْ عَاوذْ خْ ينِّي إِدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ.

⁴⁵ E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.

⁴⁶ مِينْزِي ثُوغَا ثنْ تّسْڒَانْ سَّاوَاڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي، سّْمغَّارَانْ ذِي أَربِّي. ڒخْذنِّي إِقَّارْ شِيمْعُونْ:

⁴⁶ Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.

⁴⁷ ”مَا إِزمَّارْ حذْ أَذْ إِقْضعْ أَمَانْ مَاحنْذْ وَارْ تّْوَاسّغْضِيصنْ إِنَا؟ مَاغَارْ، خْزَارْ، أَقَا قبْڒنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ أَمْ نشِّينْ!“

⁴⁷ Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?

⁴⁸ خنِّي يُومُورْ أَذْ ثنْ سّْغضْصنْ س يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ؤُشَا نِيثْنِي تَّارنْ زَّايسْ أَذْ إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ عَاذْ شَا ن وُوسَّانْ.

⁴⁸ E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →