Amós 6
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي وَارْ ذِي يدْجِي بُو ومْنُوسْ ذِي صِيهْيُونْ ؤُ خْ يِينِّي ؤُمِي إِتّْغِيڒْ أَقَا أَثنْ ذِي ڒَامَانْ خْ وذْرَارْ ن سَامَارْيَا، إِمْشنّْعنْ ن ونِّي ذ أَمزْوَارُو جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِ غَارسْ د-ثتَّاسْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل.
1 Ai dos que têm uma vida boa em Jerusalém! Ai de vocês que vivem sossegados em Samaria, vocês que são as autoridades desse grande país de Israel, vocês a quem o povo vai pedir ajuda!
2 عْذُومْ غَارْ كَالْنَا ؤُ ثْخزَّارمْ مَامّشْ ثدْجَا! ؤُيُورمْ سّنِّي غَارْ حَامَاثْ ؤُ هْوَامْ-د غَارْ جَاثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. مَا نِيثْنِي حْسنْ زِي ثْڭلْذَاوِينْ-أَ نِيغْ ثَامُّورْثْ نْسنْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثمُّورْثْ نْومْ؟
2 Vocês dizem ao povo: “Vão olhar a cidade de Calné, e depois vão até a grande cidade de Hamate, e dali cheguem até a cidade de Gate, na terra dos filisteus. Por acaso, aqueles povos são mais ricos do que nós ou os seus países maiores do que o nosso?”
3 كنِّيوْ، إِنِّي إِسّْبعّْذنْ أَسّْ أَعفَّانْ غَارْ زَّاثْ نْومْ، مَاشَا ثسّْقَارَّابمْ ڒْكُوڒْسِي ن لْعُونْفْ،
3 Vocês não querem acreditar que o dia do castigo esteja perto, mas o que vocês estão fazendo vai apressar a chegada de um tempo de violência.
4 كنِّيوْ، إِنِّي إِ ذِينْ إِتّزّْڒنْ خْ قَامَاثْ ن ڒْعَاجْ ؤُشَا تّسْطِيڒنْ خْ ڒمْطَارْبَاثْ نْومْ ؤُ تّتّنْ إِزْمَارنْ ن وُودْجِي ؤُڒَا ذ إِعجْمِييّنْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْكُورِي،
4 Ai de vocês que gostam de banquetes, em que se deitam em sofás luxuosos e comem carne de ovelhas e de bezerros gordos!
5 إِنِّي إِ ذِينْ إِغنّْجنْ أَمنِّي وَاهَا غَارْ دْجْغَا ن لهَارْپَا، أَمْ د-سُّوفّْغنْ عْڒَامْ كُوڒْ ن إِزْڒَانْ س دُّوزَانْ ن لْمُوسِيقَا، أَمْ مَامّشْ ث إِڭَّا ذَاوُوذْ،
5 Vocês fazem músicas como fez o rei Davi e gostam de cantá-las com acompanhamento de harpas .
6 إِنِّي إِسسّنْ بِينُو زِي طَّاوْيَاثْ ن ؤُرُوشِّي، إِنِّي إِذهّْننْ إِخفْ نْسنْ س ڒمْخيَّارْ ن زّشْثْ ؤُ وَارْ تَّارَّانْ ثَايْنِيثْ إِ ثْرژِّيثْ ن يُوسُوفْ.
6 Bebem vinho em taças enormes, usam os perfumes mais caros, mas não se importam com a desgraça do país.
7 س ؤُيَا أَذْ ؤُيُورنْ نِيثْنِي ڒخُّو غَارْ لْمنْفَا غَارْ ؤُزدْجِيفْ ن إِمنْفِييّنْ. أَقَا إِتّْوَاقْضَا دّْرِيزْ ن ؤُغُويِّي ن يِينِّي إِ ذِينْ إِتّْغِيمَانْ غَارْ طَّابْڒَا
7 Portanto, vocês serão os primeiros a serem levados como prisioneiros para fora do país, e não haverá mais banquetes alegres.
8 سِيذِي إِنُو، سِيذِي إِجُّودْجْ س يِيخفْ نّسْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒْعسْكَارَاثْ: نشّْ عِيفّغْ نّْفَاخثْ ن يَاعْقُوبْ ؤُ شَارّْهغْ ڒقْصُورْ نّسْ. س ؤُينِّي أَذْ سلّْمغْ ثَانْذِينْثْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايسْ.“
8 O Senhor , o Todo-Poderoso, jurou assim: — Eu vou entregar a cidade de Samaria nas mãos do inimigo, que levará embora tudo o que encontrar. Pois eu odeio o orgulho do povo de Israel, detesto os seus palácios.
9 ”أَذْ إِمْسَارْ ڒَامِي قِّيمنْعشْرَا ن إِرْيَازنْ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ، أَقَا أَذْ مّْثنْ نِيثْنِي.
9 E vai acontecer que, se houver dez pessoas numa casa, todas morrerão.
10 مَاڒَاعمِّيسْ، ونِّي خَاسْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِسّْشمْضْ، أَذْ ث إِكْسِي حِيمَا أَذْ إِسُّوفّغْ ڒْخشْبثْ زِي ثَادَّارْثْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ يِينِي إِ ونِّي عَاذْ غَارْ ذَاخڒْ ذِي ثَادَّارْثْ: ’مَا أَقَا ذِينْ غَاركْ عَاذْ كْثَارْ؟‘، ؤُشَا أَذْ يِينِي ونّغْنِي: ’ؤُڒَا ذ إِجّْ!‘، خنِّي أَذْ يِينِي نتَّا: ’سْقَارْ، مِينْزِي إِتّْخصَّا وَارْ نتِّيذَارْ إِسمْ ن سِيذِي.‘ “
10 E, quando alguém chegar para tirar da casa o corpo do seu parente e queimá-lo, perguntará a quem ainda estiver vivo lá dentro: “Tem mais gente aí?” O outro responderá: “Não tem, não.” Então o primeiro dirá: “Cale a boca! Não devemos nem dizer o nome do Senhor !”
11 ”مَاغَارْ خْزَارْ، سِيذِي إِتَّامَارْ، ؤُشَا نتَّا أَذْ إِوّثْ ثَادَّارْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَڒْ غَا ثذْوڒْ ذ ڒْخَارْبثْ ؤُ ثَادَّارْثْ ثَامژْيَانْثْ أَذْ ثذْوڒْ ذ إِشدْجِيقنْ.
11 Pois o Senhor vai dar uma ordem, e todas as casas, as grandes e as pequenas, serão destruídas.
12 مَا أَذْ ثَازّْڒنْ إِيْسَانْ خْ ڒجْرُوفْ؟ مَا أَذْ ث شَارْزنْ س إِفُونَاسنْ؟ كنِّيوْ مَاشَا ثَارِّيمْ ڒْحقّْ ذ أَرّْهَاجْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ ن ثْسڭْذَا ثَارِّيمْ ت ذ شِّيحْ.
12 Por acaso, podem os cavalos galopar sobre as rochas? Ou será que os bois podem puxar o arado no mar? Claro que não! Mas vocês fazem a honestidade virar veneno e a justiça virar injustiça.
13 كنِّيوْ إِنِّي إِفَارّْحنْ زِي مِينْ وَارْ إِدْجِينْ، إِنِّي إِقَّارنْ: ’مَا وَارْ نطِّيفْ أَشَّاونْ س جّهْذْ نّغْ؟‘
13 Vocês se orgulham de terem derrotado a cidade de Lo-Debar e se gabam, dizendo: “Pela nossa própria força conquistamos Carnaim .”
14 مَاغَارْ خْزَارْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، نشّْ أَذْ د-سّكَّارغْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ضِيدّْ نْومْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒْعسْكَارَاثْ. نِيثْنِي أَذْ كنِّيوْ حْصَارنْ زِي مَانِيسْ د-إِوْضنْ إِوْذَانْ غَارْ حَامَاثْ أَڒْ ثَاغْزَارْثْ ن ڒوْضَا.“
14 O Senhor , o Deus Todo-Poderoso, diz: — Povo de Israel, vou mandar uma nação invadir o seu país, e todos vocês serão perseguidos desde a subida de Hamate, no Norte, até o riacho Arabá, no Sul.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Amós 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.