2 Samuel 19

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ خنِّي إِنّخْڒعْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، إِڭعّذْ غَارْ وخَّامْ إِ إِدْجَانْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ، إِرُو. ؤُشَا أَمْ إِكَّا سَّا ذ سَّا، إِنَّا أَمُّو: ”أَ مِّي أَبْشَالُومْ، أَ مِّي، أَ مِّي أَبْشَالُومْ! إِڒِي نشّْ مُّوثغْ ذڭْ ومْشَانْ نّشْ، أَ أَبْشَالُومْ، أَ مِّي، أَ مِّي!“

¹ Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.

² نَّانْ إِ يُووَابْ: ”خْزَارْ، أَجدْجِيذْ إِتّْرُو، إِتّشْضِينْ خْ أَبْشَالُومْ.“

² E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".

³ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُسنْجمْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ وشْضَانْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِسْڒَا ذڭْ وَاسّْ نِّي: ”أَجدْجِيذْ إِشْضنْ خْ مِّيسْ.“

³ Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.

⁴ ذڭْ وَاسّْ نِّي يُوذفْ-د ڒْڭنْسْ غَارْ ثنْذِينْثْ أَمْ مَامّشْ إِتّْحَامَا ڒْڭنْسْ إِ إِتّْسضْحَا إِخفْ نّسْ، خْمِي تَّاركّْوَاڒنْ زڭْ ؤُمنْغِي.

⁴ O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "

⁵ أَجدْجِيذْ ثُوغَا إِڒحّفْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، إِتّْڒَاغَا ؤُجدْجِيذْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ: ”أَ مِّي أَبْشَالُومْ، أَبْشَالُومْ، أَ مِّي، أَ مِّي!“

⁵ Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.

⁶ خنِّي يُوذفْ يُووَابْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ذِي ثَادَّارْثْ، إِنَّا: ”شكْ أَسّْ-أَ ثسّْحشْمذْ ؤُذمْ ن مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ إِنِّي د-إِفكّنْ أَسّْ-أَ ڒعْمَارْ نّشْ ذ ڒعْمَارْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّشْ ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ ن ثمْغَارِينْ نّشْ ذ ڒعْمَارْ ن ثِييَّا نّشْ،

⁶ Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.

⁷ ؤُمِي ثخْسذْ إِنِّي شكْ إِتّْعِيفّنْ ؤُ ؤُمِي ثْعِيفّذْ إِنِّي شكْ إِتّخْسنْ. مَاغَارْ شكْ ثوْشِيذْ أَنغْ أَسّْ-أَ أَذْ نسّنْ، أَقَا غَاركْ إِمقّْرَاننْ ذ إِمْسخَّارنْ وَارْ سكّْوِينْ وَالُو. إِوَا أَسّْ-أَ سّْنغْ، مَاڒَا أَبْشَالُومْ إِدَّارْ ؤُ نشِّينْ مَارَّا ثُوغَا نمُّوثْ، مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

⁷ Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".

⁸ خنِّي ڒخُّو، كَّارْ، فّغْ غَارْ بَارَّا، ؤُشَا سِيوڒْ غَارْ وُوڒْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَشْ جَّادْجغْ غَارْ سِيذِي، مَاڒَا شكْ وَارْ ثفِّيغذْ غَارْ بَارَّا، خنِّي دْجِيڒثْ-أَ وَارْ إِتّْغِيمِي أَذْ غَاركْ إِسّنْسْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ. ذ مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي مَاهُو إِ شكْ خْ مَارَّا ثُوعفّْنَا إِ شكْ إِڒقْفنْ زِي ثمْژِي نّشْ أَڒْ إِضَا.“

⁸ Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.

⁹ خنِّي إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ، إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ. ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَجدْجِيذْ إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ.“ ؤُشَا يُوسَا-د مَارَّا ڒْڭنْسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ. مَاشَا إِسْرَائِيل يَارْوڒْ، كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ إِقِيضَانْ نّسْ.

⁹ Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;

¹⁰ ؤُشَا مَارَّا ڒْڭنْسْ، ذِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا إِتّمْشُوبّشْ، نِيثْنِي نَّانْ: ”أَجدْجِيذْ إِسّنْجمْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّغْ ؤُ نتَّا إِفكّْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ ڒخُّو يَارْوڒْ زِي ثمُّورْثْ زِي سِّيبّثْ ن أَبْشَالُومْ،

¹⁰ e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "

¹¹ ؤُمِي أَبْشَالُومْ، ونِّي نذْهنْ نشِّينْ ذ أَجدْجِيذْ خَانغْ، إِمُّوثْ ذڭْ ؤُمنْغِي. خنِّي ڒخُّو، مَايمِّي ثسُّوسْممْ أَمُّو حِيمَا أَذْ د-ثَارّمْ أَجدْجِيذْ عَاوذْ غَارْ ذَا؟“

¹¹ Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?

¹² خنِّي إِسّكّْ أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ إِكهَّاننْ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ، إِنَّا: ”سِيوڒْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن يَاهُوذَا، إِنِي: ’مَايمِّي ثخْسمْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِنڭُّورَا حِيمَا أَذْ ثَارّمْ أَجدْجِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ؟‘ - مِينْزِي أَوَاڒنْ ن مَارَّا إِسْرَائِيل إِوْضنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ -

¹² Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "

¹³ ’كنِّيوْ ذ أَيْثْمَا إِنُو، كنِّيوْ ذ إِغْسَانْ إِنُو ذ ويْسُومْ إِنُو. مَايمِّي ثخْسمْ خنِّي أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِنڭُّورَا إِ ذ غَا يَارّنْ أَجدْجِيذْ؟‘

¹³ E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".

¹⁴ ؤُشَا إِ عَامَاسَا أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ’مَا وَارْ إِدْجِي شكْ ذ إِغْسَانْ إِنُو ذ أَيْسُومْ إِنُو؟ أجّْ أَربِّي أَذْ أَيِي إِڭّْ ثَا ذ ثَا، مَاڒَا وَارْ ثتِّيڒِيذْ ذ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ذڭْ ومْشَانْ ن يُووَابْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو مَارَّا ؤُسَّانْ.‘ “

¹⁴ As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.

¹⁵ أَمُّو إِزمَّارْ ذَاوُوذْ أَذْ غَارسْ د-إِجْبدّْ ؤُڒْ ن مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا أَمْ ؤُڒْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُ نِيثْنِي سّكّنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ نَّانْ: ”عْقبْ، شكْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ.“

¹⁵ Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.

¹⁶ خنِّي إِعْقبْ-د ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا يِيوضْ-د غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، ؤُشَا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ؤُسِينْ-د غَارْ جِيلْجَالْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ رَاحنْ أَذْ عَاوْننْ أَژكّْوِي ن ؤُجدْجِيذْ خْ لْ-ؤُرْذُونْ.

¹⁶ Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.

¹⁷ ؤُشَا شِيمْعِي، مِّيسْ ن جِيرَا، إِجّْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي بَاخُورِيمْ إِكْسِي ذڭْ ؤُضَارْ نّسْ، إِهْوَا أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ.

¹⁷ Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,

¹⁸ ثُوغَا أَكِيذسْ عَاوذْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي بِينْيَامِينْ، ؤُڒَا ذ صِيبَا، أَمْسخَّارْ ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ أَكْ-ذ خمّسْطَاشْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ عِيشْرِينْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ أَكِيذسْ. نِيثْنِي إِوْضنْ أَذْ عْذُونْ لْ-ؤُرْذُونْ قْبڒْ إِ د غَا يَاسْ ذِينِّي ؤُجدْجِيذْ.

¹⁸ e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei

¹⁹ ثژْوَا ثْغَارَّابُوثْ إِ ؤُسژْوِي ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. ؤُ شِيمْعِي، مِّيسْ ن جِيرَا، إِوْضَا س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُمِي د-إِژْوَا وَانِيثَا لْ-ؤُرْذُونْ،

¹⁹ e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!

²⁰ ؤُ نتَّا إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ سِيذِي إِنُو وَارْ ذ أَيِي إِحسّبْ ڒْمُوعْصِييّثْ إِنُو، أجّْ إِ-ث وَارْ إِتِّيذَارْ عَاذْ ذڭْ ؤُفَارْيضْ إِ إِڭَّا ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذڭْ وَاسّْ ؤُمِي إِفّغْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَجدْجِيذْ وَارْ ت إِكسِّي أَمُّو غَارْ وُوڒْ حِيمَا أَذْ زَّايِي إِنْثَاقمْ.

²⁰ Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".

²¹ مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ إِسّنْ: نشّْ، وَاهْ، نشّْ خْضِيغْ، مَاشَا خْزَارْ، نشّْ أَسّْ-أَ ذ أَمزْوَارُو زِي مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ إِ د-إِهْوَانْ، حِيمَا أَذْ مْسَاڭَارغْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ.“

²¹ Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "

²² خنِّي يَارَّا-د أَبِيشَايْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، إِنَّا: ”زعْمَا وَارْ إِتّْخصِّي شِيمْعِي أَذْ إِمّثْ خْ مَانْ أَيَا؟ أَقَا نتَّا إِنْعڒْ أَمذْهُونْ ن سِيذِي.“

²² Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "

²³ مَاشَا ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِينْ جَارْ أَيِي-د أَكِيذْومْ، أَرَّاوْ ن صَارُويَا، ؤُمِي ثْذوْڒمْ أَيِي أَسّْ-أَ أَمْ إِجّْ ن وغْرِيمْ؟ مَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَانغْ أَسّْ-أَ شَا ن إِجّْ ذِي إِسْرَائِيل؟ أَخْمِي نشّْ وَارْ سِّينغْ، أَقَا نشّْ أَسّْ-أَ ذوْڒغْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل؟“

²³ E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".

²⁴ أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ شِيمْعِي: ”شكْ وَارْ ثتّْمتِّيذْ شَا!“ ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِجُّودْجْ أَسْ ث.

²⁴ Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.

²⁵ ؤُڒَا ذ مَافِيبُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، يُوسَا-د إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ. نتَّا ثُوغَا وَارْ إِسِّيرْذْ إِضَارنْ نّسْ، ؤُ وَارْ إِحفّْ أَشْڒَاغمْ نّسْ ؤُ وَارْ إِصبّنْ أَرُّوضْ نّسْ زڭْ وَاسّْ إِ ذِي إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي د-إِعْقبْ نتَّا ذِي ڒهْنَا.

²⁵ Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "

²⁶ ؤُمِي د-يُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي وَارْ كِيذِي ثْرُوحذْ، مَافِيبُوشَاثْ؟“

²⁶ Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.

²⁷ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَمْسخَّارْ إِنُو إِغْذَارْ أَيِي، مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ إِنَّا: ’نشّْ خْسغْ أَذْ بَارْذْعغْ إِ وغْيُوڒْ، أَذْ خَاسْ نْيغْ، أَذْ رَاحغْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ!‘، مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ ذ أَقجْذَاحْ.

²⁷ Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.

²⁸ نتَّا إِشقّفْ ذڭْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ غَارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. مَاشَا سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَمْ يِيجّْ ن لْمَالَاكْ ن أَربِّي. أڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

²⁸ Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "

²⁹ مِينْزِي مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَا ثُوغَا وَارْ ثدْجِي مْغِيرْ إِرْيَازنْ إِمتِّيننْ إِ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. وَاخَّا أَمنِّي شكْ ثسّْغِيمذْ أَمْسخَّارْ نّشْ غَارْ يِينِّي إِتّتّنْ غَارْ طَّابْڒَا نّشْ! مِينْ غَارِي عَاذْ ذ ثَاسْغَارْثْ ؤُ إِ ؤُمِي غَا تَّارغْ عَاذْ كْثَارْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ؟“

²⁹ Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".

³⁰ أَجدْجِيذْ إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي ثسَّاوَاڒذْ عَاذْ أَمُّو خْ ثْمسْڒَايِينْ نّشْ؟ نشّْ قَّارغْ أَشْ: شكْ ذ صِيبَا، كنِّيوْ أَذْ ثبْضَامْ ثَامُّورْثْ.“

³⁰ Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".

³¹ إِنَّا مَافِيبُوشَاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”نتَّا إِزمَّارْ أَذْ ت إِكْسِي مَارَّا، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَقَا إِعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.“

³¹ Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.

³² بَارْزِيلَّايْ، أَجِيلْعَاذِي، إِهْوَا زِي رُوجَالِيمْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِوْشْ أَفُوسْ إِ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ؤُژكّْوُو ن لْ-ؤُرْذُونْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّْقبّضْ أَمُّو خْ لْ-ؤُرْذُونْ.

³² Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.

³³ بَارْزِيلَّايْ ثُوغَا إِوْسَارْ أَطَّاسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ ن ثْمنْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. نتَّا ثُوغَا إِكْسِي غَارسْ أَجدْجِيذْ ؤُمِي ث ثُوغَا ذِي مَاحَانَايِيمْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارسْ أَڭْڒَا أَطَّاسْ.

³³ O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".

³⁴ أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ بَارْزِيلَّايْ: ”ژْوَا أَكِيذِي. نشّْ أَذْ شكْ غَارِي كْسِيغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.“

³⁴ Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?

³⁵ مَاشَا بَارْزِيلَّايْ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن وُوسَّانْ ن إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ إِنُو عَاذْ ذِينْ أَڒَامِي غَا فّْغغْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ؟

³⁵ Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.

³⁶ أَسّْ-أَ نشّْ غَارِي ثْمنْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. مَا زمَّارغْ أَذْ فَارْزغْ عَاذْ مِينْ إِصبْحنْ زِي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ؟ مَا إِزمَّارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِقَّاسْ مِينْ غَا شّغْ ذ مِينْ غَا سْوغْ؟ مَا زمَّارغْ أَذْ سْڒغْ عَاذْ إِ ثْمِيجَّا ن إِمذْيَازنْ ذ ثْمذْيَازِينْ؟ مَايمِّي غَا إِسّذْقڒْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ عَاذْ خْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ؟

³⁶ Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.

³⁷ أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِژْوَا لْ-ؤُرْذُونْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ. مَايمِّي ذ أَيِي غَا إِوْشْ ؤُجدْجِيذْ ثَاربَّاحْثْ-أَ؟

³⁷ Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "

³⁸ أجّْ أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِعْقبْ حِيمَا أَذْ مّْثغْ ذِي ثنْذِينْثْ إِنُو، غَارْ ونْضڒْ ن بَابَا ذ يمَّا. خْزَارْ، أَقَا ذَا أَمْسخَّارْ نّشْ كِيمْهَامْ! أجّْ إِ-ث أَذْ إِژْوَا أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. أڭّْ أَسْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“

³⁸ O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".

³⁹ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”كِيمْهَامْ أَذْ كِيذِي إِژْوَا ؤُ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ أَسْ ث ڭّغْ. مَارَّا مِينْ زَّايِي ثسُّوثَارذْ، أَذْ أَشْ ث ڭّغْ.“

³⁹ Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.

⁴⁰ ؤُمِي إِژْوَا مَارَّا ڒْڭنْسْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِژْوَا ؤُڒَا ذ أَجدْجِيذْ. أَجدْجِيذْ إِسُّوذمْ بَارْزِيلَّايْ، إِبَاركْ إِ-ث. خَاسْ ؤُشَا إِذْوڒْ نتَّا غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ.

⁴⁰ O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.

⁴¹ أَجدْجِيذْ مَاشَا يَارْنِي إِعْذُو غَارْ جِيلْجَالْ ؤُ كِيمْهَامْ إِعْذُو أَكِيذسْ. مَارَّا ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا ثُوغَا إِسّعْذُو أَجدْجِيذْ، ؤُڒَا ذ أَزْينْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل.

⁴¹ Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "

⁴² ؤُ خْزَارْ، مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي أَيْثْمَاثْنغْ، إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا، ؤُشَارنْ شكْ إِ نشِّينْ ؤُ نذْهنْ أَجدْجِيذْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ ڒَامِي ثُوغَا إِژْوَا لْ-ؤُرْذُونْ ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ أَكِيذسْ؟“

⁴² Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "

⁴³ خنِّي أَرِّينْ-د مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا خْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”مِينْزِي أَجدْجِيذْ إِتّعْنَا أَنغْ-د. مَايمِّي ثْخيّْقمْ خْ ؤُيَا؟ مَا نشَّا نشِّينْ زِي مَاشَّا ن ؤُجدْجِيذْ نِيغْ يِيوِي-د نتَّا إِشْثْ ن ثَارْزفْثْ إِ نشِّينْ؟“

⁴³ Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.

⁴⁴ إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل أَرِّينْ-د خْ يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا، نَّانْ: ”نشِّينْ غَارْنغْعشْرَا ن إِفَاسّنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ ذَاوُوذْ غَارْنغْ خنِّي كْثَارْ خَاومْ. مَايمِّي ذ أَنغْ ثسّحْقَارمْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي وَاوَاڒْ نّغْ ذ أَمزْوَارُو، مَاحنْذْ أَذْ نَارّْ أَجدْجِيذْ نّغْ؟“ ؤُشَا ثُوغَا أَوَاڒْ ن يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا إِجْهذْ خْ وَاوَاڒْ ن يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.

⁴⁴ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →