2 Samuel 19

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ خنِّي إِنّخْڒعْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، إِڭعّذْ غَارْ وخَّامْ إِ إِدْجَانْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ، إِرُو. ؤُشَا أَمْ إِكَّا سَّا ذ سَّا، إِنَّا أَمُّو: ”أَ مِّي أَبْشَالُومْ، أَ مِّي، أَ مِّي أَبْشَالُومْ! إِڒِي نشّْ مُّوثغْ ذڭْ ومْشَانْ نّشْ، أَ أَبْشَالُومْ، أَ مِّي، أَ مِّي!“

¹ E foi dito a Joabe: Eis que o rei pranteia e se lamenta por Absalão.

² نَّانْ إِ يُووَابْ: ”خْزَارْ، أَجدْجِيذْ إِتّْرُو، إِتّشْضِينْ خْ أَبْشَالُومْ.“

² E a vitória daquele dia foi tornada em lamento para todo o povo; porque o povo ouviu dizer naquele dia como o rei estava aflito pelo seu filho.

³ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُسنْجمْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ وشْضَانْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِسْڒَا ذڭْ وَاسّْ نِّي: ”أَجدْجِيذْ إِشْضنْ خْ مِّيسْ.“

³ E, naquele dia, o povo adentrou a cidade às escondidas, como pessoas envergonhadas se retiram quando fogem da batalha.

⁴ ذڭْ وَاسّْ نِّي يُوذفْ-د ڒْڭنْسْ غَارْ ثنْذِينْثْ أَمْ مَامّشْ إِتّْحَامَا ڒْڭنْسْ إِ إِتّْسضْحَا إِخفْ نّسْ، خْمِي تَّاركّْوَاڒنْ زڭْ ؤُمنْغِي.

⁴ O rei, porém, cobriu a sua face, e o rei gritou com voz alta: Ó meu filho, Absalão! Ó Absalão, meu filho, meu filho!

⁵ أَجدْجِيذْ ثُوغَا إِڒحّفْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، إِتّْڒَاغَا ؤُجدْجِيذْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ: ”أَ مِّي أَبْشَالُومْ، أَبْشَالُومْ، أَ مِّي، أَ مِّي!“

⁵ E Joabe veio até o rei, na casa, e disse: Envergonhaste neste dia a face de todos os teus servos, os quais, neste dia, salvaram a tua vida, e a vida dos teus filhos e das tuas filhas, e a vida das tuas esposas, e a vida das tuas concubinas;

⁶ خنِّي يُوذفْ يُووَابْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ذِي ثَادَّارْثْ، إِنَّا: ”شكْ أَسّْ-أَ ثسّْحشْمذْ ؤُذمْ ن مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ إِنِّي د-إِفكّنْ أَسّْ-أَ ڒعْمَارْ نّشْ ذ ڒعْمَارْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّشْ ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ ن ثمْغَارِينْ نّشْ ذ ڒعْمَارْ ن ثِييَّا نّشْ،

⁶ posto que amas os teus inimigos, e odeias os teus amigos. Porque declaraste, neste dia, que não consideras nem príncipes, nem servos; pois neste dia percebo que, se Absalão tivesse sobrevivido, e todos nós tivéssemos morrido neste dia, então isto bem teria comprazido a ti.

⁷ ؤُمِي ثخْسذْ إِنِّي شكْ إِتّْعِيفّنْ ؤُ ؤُمِي ثْعِيفّذْ إِنِّي شكْ إِتّخْسنْ. مَاغَارْ شكْ ثوْشِيذْ أَنغْ أَسّْ-أَ أَذْ نسّنْ، أَقَا غَاركْ إِمقّْرَاننْ ذ إِمْسخَّارنْ وَارْ سكّْوِينْ وَالُو. إِوَا أَسّْ-أَ سّْنغْ، مَاڒَا أَبْشَالُومْ إِدَّارْ ؤُ نشِّينْ مَارَّا ثُوغَا نمُّوثْ، مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

⁷ Agora, portanto, levanta-te, sai e fala consoladoramente aos teus servos; porque juro pelo SENHOR, se não o fores, não restará nenhum sequer contigo esta noite; e isto te será pior do que todo o mal que te sobreveio desde a tua mocidade até agora.

⁸ خنِّي ڒخُّو، كَّارْ، فّغْ غَارْ بَارَّا، ؤُشَا سِيوڒْ غَارْ وُوڒْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَشْ جَّادْجغْ غَارْ سِيذِي، مَاڒَا شكْ وَارْ ثفِّيغذْ غَارْ بَارَّا، خنِّي دْجِيڒثْ-أَ وَارْ إِتّْغِيمِي أَذْ غَاركْ إِسّنْسْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ. ذ مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي مَاهُو إِ شكْ خْ مَارَّا ثُوعفّْنَا إِ شكْ إِڒقْفنْ زِي ثمْژِي نّشْ أَڒْ إِضَا.“

⁸ Então, o rei se levantou, e se assentou no portão. E contaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei, de fato, assenta-se no portão. E todo o povo achegou-se diante do rei; porquanto Israel havia fugido, cada qual, para a sua tenda.

⁹ خنِّي إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ، إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ. ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَجدْجِيذْ إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ.“ ؤُشَا يُوسَا-د مَارَّا ڒْڭنْسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ. مَاشَا إِسْرَائِيل يَارْوڒْ، كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ إِقِيضَانْ نّسْ.

⁹ E todo o povo estava em conflito ao longo de todas as tribos de Israel, dizendo: O rei nos salvou da mão dos nossos inimigos, e ele nos livrou da mão dos filisteus; e agora ele está fugido da terra por causa de Absalão.

¹⁰ ؤُشَا مَارَّا ڒْڭنْسْ، ذِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا إِتّمْشُوبّشْ، نِيثْنِي نَّانْ: ”أَجدْجِيذْ إِسّنْجمْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّغْ ؤُ نتَّا إِفكّْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ ڒخُّو يَارْوڒْ زِي ثمُّورْثْ زِي سِّيبّثْ ن أَبْشَالُومْ،

¹⁰ E Absalão, a quem ungimos sobre nós, foi morto em batalha. Agora, portanto, por que vós não falais uma palavra sobre trazer o rei de volta?

¹¹ ؤُمِي أَبْشَالُومْ، ونِّي نذْهنْ نشِّينْ ذ أَجدْجِيذْ خَانغْ، إِمُّوثْ ذڭْ ؤُمنْغِي. خنِّي ڒخُّو، مَايمِّي ثسُّوسْممْ أَمُّو حِيمَا أَذْ د-ثَارّمْ أَجدْجِيذْ عَاوذْ غَارْ ذَا؟“

¹¹ E o rei Davi enviou a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes, dizendo: Falai aos líderes de Judá, dizendo: Por que sois vós os últimos a trazer o rei de volta à sua casa, vendo que o comentário de todo o Israel chegou até o rei, até a sua casa?

¹² خنِّي إِسّكّْ أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ إِكهَّاننْ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ، إِنَّا: ”سِيوڒْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن يَاهُوذَا، إِنِي: ’مَايمِّي ثخْسمْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِنڭُّورَا حِيمَا أَذْ ثَارّمْ أَجدْجِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ؟‘ - مِينْزِي أَوَاڒنْ ن مَارَّا إِسْرَائِيل إِوْضنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ -

¹² Vós sois os meus irmãos, vós sois os meus ossos e a minha carne; por que, então, sois os últimos a trazer de volta o rei?

¹³ ’كنِّيوْ ذ أَيْثْمَا إِنُو، كنِّيوْ ذ إِغْسَانْ إِنُو ذ ويْسُومْ إِنُو. مَايمِّي ثخْسمْ خنِّي أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِنڭُّورَا إِ ذ غَا يَارّنْ أَجدْجِيذْ؟‘

¹³ E dizei a Amasa: Não és tu do meu osso, e da minha carne? Deus assim faça a mim, e mais ainda, se tu não fores capitão do exército diante de mim continuamente no lugar de Joabe.

¹⁴ ؤُشَا إِ عَامَاسَا أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ’مَا وَارْ إِدْجِي شكْ ذ إِغْسَانْ إِنُو ذ أَيْسُومْ إِنُو؟ أجّْ أَربِّي أَذْ أَيِي إِڭّْ ثَا ذ ثَا، مَاڒَا وَارْ ثتِّيڒِيذْ ذ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ذڭْ ومْشَانْ ن يُووَابْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو مَارَّا ؤُسَّانْ.‘ “

¹⁴ E ele dobrou o coração de todos os homens de Judá, tal como o coração de um homem; de modo que enviaram esta palavra ao rei: Retorna tu, e todos os teus servos.

¹⁵ أَمُّو إِزمَّارْ ذَاوُوذْ أَذْ غَارسْ د-إِجْبدّْ ؤُڒْ ن مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا أَمْ ؤُڒْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُ نِيثْنِي سّكّنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ نَّانْ: ”عْقبْ، شكْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ.“

¹⁵ Assim, o rei retornou, e veio até o Jordão. E Judá veio até Gilgal, para se encontrar com o rei, para conduzir o rei sobre o Jordão.

¹⁶ خنِّي إِعْقبْ-د ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا يِيوضْ-د غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، ؤُشَا أَيْثْ ن يَاهُوذَا ؤُسِينْ-د غَارْ جِيلْجَالْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ رَاحنْ أَذْ عَاوْننْ أَژكّْوِي ن ؤُجدْجِيذْ خْ لْ-ؤُرْذُونْ.

¹⁶ E Simei, o filho de Gera, um benjamita, que era de Baurim, apressou-se e desceu com os homens de Judá para se encontrar com o rei Davi.

¹⁷ ؤُشَا شِيمْعِي، مِّيسْ ن جِيرَا، إِجّْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي بَاخُورِيمْ إِكْسِي ذڭْ ؤُضَارْ نّسْ، إِهْوَا أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ.

¹⁷ E havia mil homens de Benjamim com ele, e Ziba, o servo da casa de Saul, e os seus quinze filhos, e os seus vinte servos com ele; e eles atravessaram o Jordão diante do rei.

¹⁸ ثُوغَا أَكِيذسْ عَاوذْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي بِينْيَامِينْ، ؤُڒَا ذ صِيبَا، أَمْسخَّارْ ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ أَكْ-ذ خمّسْطَاشْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ عِيشْرِينْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ أَكِيذسْ. نِيثْنِي إِوْضنْ أَذْ عْذُونْ لْ-ؤُرْذُونْ قْبڒْ إِ د غَا يَاسْ ذِينِّي ؤُجدْجِيذْ.

¹⁸ E ali atravessaram uma balsa para carregar a casa do rei, e fazer o que ele considerasse bom. E Simei, o filho de Gera, caiu diante do rei, depois de atravessar o Jordão;

¹⁹ ثژْوَا ثْغَارَّابُوثْ إِ ؤُسژْوِي ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. ؤُ شِيمْعِي، مِّيسْ ن جِيرَا، إِوْضَا س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُمِي د-إِژْوَا وَانِيثَا لْ-ؤُرْذُونْ،

¹⁹ e disse ao rei: Que o meu senhor não impute iniquidade a mim, nem te lembres daquilo que o teu servo fez perversamente no dia em que meu senhor, o rei, saiu de Jerusalém, para que o rei tome isso no seu coração.

²⁰ ؤُ نتَّا إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ سِيذِي إِنُو وَارْ ذ أَيِي إِحسّبْ ڒْمُوعْصِييّثْ إِنُو، أجّْ إِ-ث وَارْ إِتِّيذَارْ عَاذْ ذڭْ ؤُفَارْيضْ إِ إِڭَّا ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذڭْ وَاسّْ ؤُمِي إِفّغْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَجدْجِيذْ وَارْ ت إِكسِّي أَمُّو غَارْ وُوڒْ حِيمَا أَذْ زَّايِي إِنْثَاقمْ.

²⁰ Porque o teu servo, em verdade, sabe que eu pequei; portanto, eis que venho por primeiro neste dia de toda a casa de José a descer para me encontrar com o meu senhor, o rei.

²¹ مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ إِسّنْ: نشّْ، وَاهْ، نشّْ خْضِيغْ، مَاشَا خْزَارْ، نشّْ أَسّْ-أَ ذ أَمزْوَارُو زِي مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ إِ د-إِهْوَانْ، حِيمَا أَذْ مْسَاڭَارغْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ.“

²¹ Todavia, Abisai, o filho de Zeruia respondeu e disse: Não será Simei levado à morte por isso, porque amaldiçoou o ungido do SENHOR?

²² خنِّي يَارَّا-د أَبِيشَايْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، إِنَّا: ”زعْمَا وَارْ إِتّْخصِّي شِيمْعِي أَذْ إِمّثْ خْ مَانْ أَيَا؟ أَقَا نتَّا إِنْعڒْ أَمذْهُونْ ن سِيذِي.“

²² E Davi disse: O que tenho a ver convosco, filhos de Zeruia, para que, neste dia, sejais adversários diante de mim? Deve algum homem ser posto à morte neste dia em Israel? Porque não sei eu que sou, neste dia, rei sobre Israel?

²³ مَاشَا ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِينْ جَارْ أَيِي-د أَكِيذْومْ، أَرَّاوْ ن صَارُويَا، ؤُمِي ثْذوْڒمْ أَيِي أَسّْ-أَ أَمْ إِجّْ ن وغْرِيمْ؟ مَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَانغْ أَسّْ-أَ شَا ن إِجّْ ذِي إِسْرَائِيل؟ أَخْمِي نشّْ وَارْ سِّينغْ، أَقَا نشّْ أَسّْ-أَ ذوْڒغْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل؟“

²³ Portanto, o rei disse a Simei: Tu não morrerás. E o rei jurou-lhe.

²⁴ أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ شِيمْعِي: ”شكْ وَارْ ثتّْمتِّيذْ شَا!“ ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِجُّودْجْ أَسْ ث.

²⁴ E Mefibosete, o filho de Saul, desceu para se encontrar com o rei, e não havia nem calçado o seu pé, nem aparado a sua barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partiu até o dia em que ele veio novamente em paz.

²⁵ ؤُڒَا ذ مَافِيبُوشَاثْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، يُوسَا-د إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ. نتَّا ثُوغَا وَارْ إِسِّيرْذْ إِضَارنْ نّسْ، ؤُ وَارْ إِحفّْ أَشْڒَاغمْ نّسْ ؤُ وَارْ إِصبّنْ أَرُّوضْ نّسْ زڭْ وَاسّْ إِ ذِي إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي د-إِعْقبْ نتَّا ذِي ڒهْنَا.

²⁵ E sucedeu que, quando ele chegou a Jerusalém para se encontrar com o rei, o rei lhe disse: Por que não foste tu comigo, Mefibosete?

²⁶ ؤُمِي د-يُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي وَارْ كِيذِي ثْرُوحذْ، مَافِيبُوشَاثْ؟“

²⁶ E ele respondeu: Meu senhor, ó rei, o meu servo me enganou; porque o teu servo disse: Selarei para mim um jumento, sobre o qual eu possa cavalgar, e ir até o rei; porque o teu servo é aleijado.

²⁷ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَمْسخَّارْ إِنُو إِغْذَارْ أَيِي، مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ إِنَّا: ’نشّْ خْسغْ أَذْ بَارْذْعغْ إِ وغْيُوڒْ، أَذْ خَاسْ نْيغْ، أَذْ رَاحغْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ!‘، مَاغَارْ أَمْسخَّارْ نّشْ ذ أَقجْذَاحْ.

²⁷ E ele caluniou o teu servo diante do meu senhor, o rei; mas o meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus; faz, portanto, o que for bom aos teus olhos.

²⁸ نتَّا إِشقّفْ ذڭْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ غَارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. مَاشَا سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَمْ يِيجّْ ن لْمَالَاكْ ن أَربِّي. أڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

²⁸ Porque todos os da casa do meu pai não passavam de homens mortos diante do meu senhor, o rei; contudo colocaste o teu servo entre aqueles que comiam à tua própria mesa. Que direito mais tenho eu, portanto, de chorar diante do rei?

²⁹ مِينْزِي مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَا ثُوغَا وَارْ ثدْجِي مْغِيرْ إِرْيَازنْ إِمتِّيننْ إِ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. وَاخَّا أَمنِّي شكْ ثسّْغِيمذْ أَمْسخَّارْ نّشْ غَارْ يِينِّي إِتّتّنْ غَارْ طَّابْڒَا نّشْ! مِينْ غَارِي عَاذْ ذ ثَاسْغَارْثْ ؤُ إِ ؤُمِي غَا تَّارغْ عَاذْ كْثَارْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ؟“

²⁹ E o rei disse a ele: Por que falas tu ainda das tuas questões? Eu disse: Tu e Ziba dividireis a terra.

³⁰ أَجدْجِيذْ إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي ثسَّاوَاڒذْ عَاذْ أَمُّو خْ ثْمسْڒَايِينْ نّشْ؟ نشّْ قَّارغْ أَشْ: شكْ ذ صِيبَا، كنِّيوْ أَذْ ثبْضَامْ ثَامُّورْثْ.“

³⁰ E Mefibosete disse ao rei: Sim, que ele tome tudo, ainda mais que o meu senhor, o rei, veio novamente em paz para a sua própria casa.

³¹ إِنَّا مَافِيبُوشَاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”نتَّا إِزمَّارْ أَذْ ت إِكْسِي مَارَّا، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَقَا إِعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.“

³¹ E Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e atravessou o Jordão com o rei para conduzi-lo sobre o Jordão.

³² بَارْزِيلَّايْ، أَجِيلْعَاذِي، إِهْوَا زِي رُوجَالِيمْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِوْشْ أَفُوسْ إِ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ؤُژكّْوُو ن لْ-ؤُرْذُونْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّْقبّضْ أَمُّو خْ لْ-ؤُرْذُونْ.

³² Ora, Barzilai era um homem mui idoso, já de oitenta anos; e ele havia provido o sustento do rei enquanto ele esteve em Maanaim; pois ele era um homem mui magnífico.

³³ بَارْزِيلَّايْ ثُوغَا إِوْسَارْ أَطَّاسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ ن ثْمنْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. نتَّا ثُوغَا إِكْسِي غَارسْ أَجدْجِيذْ ؤُمِي ث ثُوغَا ذِي مَاحَانَايِيمْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارسْ أَڭْڒَا أَطَّاسْ.

³³ E o rei disse a Barzilai: Vem tu comigo, e eu te alimentarei comigo em Jerusalém.

³⁴ أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ بَارْزِيلَّايْ: ”ژْوَا أَكِيذِي. نشّْ أَذْ شكْ غَارِي كْسِيغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.“

³⁴ E Barzilai disse ao rei: Quanto tempo tenho eu que viver, para que suba com o rei até Jerusalém?

³⁵ مَاشَا بَارْزِيلَّايْ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن وُوسَّانْ ن إِسڭّْوُوسَا ن ثُوذَارْثْ إِنُو عَاذْ ذِينْ أَڒَامِي غَا فّْغغْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ؟

³⁵ Tenho neste dia oitenta anos de idade; e posso eu discernir entre o bem e o mal? Pode o teu servo sentir o gosto do que eu como ou do que eu bebo? Posso ainda ouvir a voz de homens cantando e mulheres cantando? Por que, então, deveria o teu servo ser ainda um fardo para o meu senhor, o rei?

³⁶ أَسّْ-أَ نشّْ غَارِي ثْمنْيِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. مَا زمَّارغْ أَذْ فَارْزغْ عَاذْ مِينْ إِصبْحنْ زِي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ؟ مَا إِزمَّارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِقَّاسْ مِينْ غَا شّغْ ذ مِينْ غَا سْوغْ؟ مَا زمَّارغْ أَذْ سْڒغْ عَاذْ إِ ثْمِيجَّا ن إِمذْيَازنْ ذ ثْمذْيَازِينْ؟ مَايمِّي غَا إِسّذْقڒْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ عَاذْ خْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ؟

³⁶ O teu servo seguirá um pouco pelo Jordão com o rei; e por que o rei deveria me recompensar com tal galardão?

³⁷ أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِژْوَا لْ-ؤُرْذُونْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ. مَايمِّي ذ أَيِي غَا إِوْشْ ؤُجدْجِيذْ ثَاربَّاحْثْ-أَ؟

³⁷ Deixa o teu servo, rogo-te, voltar novamente, para que eu possa morrer na minha própria cidade, e ser sepultado junto ao sepulcro do meu pai e da minha mãe. Mas eis aqui o teu servo Quimã; deixa-o atravessar com o meu senhor, o rei; e faz com ele o que parecer bom para ti.

³⁸ أجّْ أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِعْقبْ حِيمَا أَذْ مّْثغْ ذِي ثنْذِينْثْ إِنُو، غَارْ ونْضڒْ ن بَابَا ذ يمَّا. خْزَارْ، أَقَا ذَا أَمْسخَّارْ نّشْ كِيمْهَامْ! أجّْ إِ-ث أَذْ إِژْوَا أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. أڭّْ أَسْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“

³⁸ E o rei respondeu: Quimã atravessará comigo, e farei com ele o que parecer bom para ti; e qualquer coisa que requereres de mim, isto farei por ti.

³⁹ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”كِيمْهَامْ أَذْ كِيذِي إِژْوَا ؤُ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ أَسْ ث ڭّغْ. مَارَّا مِينْ زَّايِي ثسُّوثَارذْ، أَذْ أَشْ ث ڭّغْ.“

³⁹ E todo o povo atravessou o Jordão. E quando o rei chegou da travessia, o rei beijou Barzilai, e o abençoou; e ele retornou para o seu próprio lugar.

⁴⁰ ؤُمِي إِژْوَا مَارَّا ڒْڭنْسْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِژْوَا ؤُڒَا ذ أَجدْجِيذْ. أَجدْجِيذْ إِسُّوذمْ بَارْزِيلَّايْ، إِبَاركْ إِ-ث. خَاسْ ؤُشَا إِذْوڒْ نتَّا غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ.

⁴⁰ E o rei prosseguiu para Gilgal, e Quimã prosseguiu com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, bem como metade do povo de Israel.

⁴¹ أَجدْجِيذْ مَاشَا يَارْنِي إِعْذُو غَارْ جِيلْجَالْ ؤُ كِيمْهَامْ إِعْذُو أَكِيذسْ. مَارَّا ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا ثُوغَا إِسّعْذُو أَجدْجِيذْ، ؤُڒَا ذ أَزْينْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل.

⁴¹ E, eis que, todos os homens de Israel vieram até o rei, e disseram ao rei: Por que os nossos irmãos, os homens de Judá, roubaram-te para longe, e trouxeram o rei, e toda a sua casa, e todos os homens de Davi sobre o Jordão?

⁴² ؤُ خْزَارْ، مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي أَيْثْمَاثْنغْ، إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا، ؤُشَارنْ شكْ إِ نشِّينْ ؤُ نذْهنْ أَجدْجِيذْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ ڒَامِي ثُوغَا إِژْوَا لْ-ؤُرْذُونْ ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ أَكِيذسْ؟“

⁴² E todos os homens de Judá responderam aos homens de Israel: Porque o rei é um parente próximo de nós; por que, então, estais vós irados por causa disso? Por acaso, comemos nós às custas do rei? Ou, nos deu ele algum presente?

⁴³ خنِّي أَرِّينْ-د مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا خْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”مِينْزِي أَجدْجِيذْ إِتّعْنَا أَنغْ-د. مَايمِّي ثْخيّْقمْ خْ ؤُيَا؟ مَا نشَّا نشِّينْ زِي مَاشَّا ن ؤُجدْجِيذْ نِيغْ يِيوِي-د نتَّا إِشْثْ ن ثَارْزفْثْ إِ نشِّينْ؟“

⁴³ E os homens de Israel responderam aos homens de Judá, e disseram: Temos dez partes no rei, e também temos mais direito em Davi do que vós; por que, então, nos desprezais, para que o nosso conselho não seja o primeiro acatado em se trazer de volta o nosso rei? E as palavras dos homens de Judá foram mais severas do que as palavras dos homens de Israel.

⁴⁴ إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل أَرِّينْ-د خْ يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا، نَّانْ: ”نشِّينْ غَارْنغْعشْرَا ن إِفَاسّنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ ذَاوُوذْ غَارْنغْ خنِّي كْثَارْ خَاومْ. مَايمِّي ذ أَنغْ ثسّحْقَارمْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي وَاوَاڒْ نّغْ ذ أَمزْوَارُو، مَاحنْذْ أَذْ نَارّْ أَجدْجِيذْ نّغْ؟“ ؤُشَا ثُوغَا أَوَاڒْ ن يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا إِجْهذْ خْ وَاوَاڒْ ن يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.

⁴⁴ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →