2 Samuel 16

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ؤُمِي إِعْذُو ذَاوُوذْ شْوَايْثْ خْ ثْقِيشّثْ ن وذْرَارْ، إِفّغْ صِيبَا، أَمْسخَّارْ ن مَافِيبُوشَاثْ، إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ س إِشْثْ ن ثْيُويَا ن يغْيَاڒْ بَارْذْعنْ، إِسَّارْسْ خَاسنْ مِيثَاينْ ن إِغْرُومنْ، مْيَا ن إِغْرُومنْ ن زّْبِيبْ ؤُ مْيَا ن ثِينِي ن ؤُنبْذُو ذ إِشْثْ ن ثشْيَارْثْ ذَايسْ بِينُو.

¹ E, passando Davi um pouco mais adiante do cume, eis que Ziba, o moço de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, com cem cachos de passas, e cem de frutas de verão, e um odre de vinho.

² إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ صِيبَا: ”مِينْ ثخْسذْ أَذْ ثڭّذْ س ؤُيَا؟“ إِنَّا صِيبَا: ”إِغْيَاڒْ إِ ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيمَا أَذْ خَاسنْ نْينْ، ؤُ أَغْرُومْ ذ ثِينِي ن ؤُنبْذُو إِ إِمْسخَّارنْ، حِيمَا أَذْ شّنْ، ؤُ بِينُو إِ يِينِّي يُوحْڒنْ ذِي ڒخْڒَا، حِيمَا أَذْ سْونْ.“

² E disse o rei a Ziba: Que pretendes com isto? E disse Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; e o vinho, para beberem os cansados no deserto.

³ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”مَانِي إِدْجَا مِّيسْ ن سِيذِي نّشْ؟“ إِنَّا صِيبَا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”خْزَارْ، نتَّا إِقِّيمْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ نتَّا إِنَّا: ’أَسّْ-أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ أَيِي د-ثَارّْ ثَاڭلْذِيثْ ن بَابَا.‘ “

³ Então, disse o rei: Onde está, pois, o filho de teu senhor? E disse Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém; porque disse: Hoje, me restaurará a casa de Israel o reino de meu pai.

⁴ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ صِيبَا: ”خْزَارْ، مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ن مَافِيبُوشَاثْ، أَذْ يِيڒِي نّشْ!“ صِيبَا إِنَّا: ”نشّْ بنْذْقغْ، مْڒِي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ!“

⁴ Então, disse o rei a Ziba: Eis que teu é tudo quanto tem Mefibosete. E disse Ziba: Eu me inclino e que eu ache graça aos teus olhos, ó rei, meu senhor.

⁵ ؤُمِي د-يُوسَا ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ غَارْ بَاخُورِيمْ، إِژْرَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِفّغْ-د سّنِّي زِي ڒَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ. قَّارنْ أَسْ شِيمْعِي، مِّيسْ ن جِيرَا. نتَّا إِڭُّورْ أَمْ إِنعّڒْ.

⁵ E, chegando o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; e, saindo, ia amaldiçoando.

⁶ نتَّا إِحجَّارْ ذَاوُوذْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ س يژْرَا، أَمْ إِبدّْ ڒْڭنْسْ مَارَّا ذ مَارَّا أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ زَّاثسْ غَارْ يفُوسْ ذ ؤُزڒْمَاضْ.

⁶ E apedrejava com pedras a Davi e a todos os servos do rei Davi, ainda que todo o povo e todos os valentes iam à sua direita e à sua esquerda.

⁷ أَمُّو إِ إِقَّارْ شِيمْعِي أَمْ ث إِنعّڒْ: ”أَڭّْوجْ، أَڭّْوجْ، شكْ، أَرْيَازْ ن ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ ذ ورْيَازْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ!

⁷ E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem de sangue e homem de Belial!

⁸ سِيذِي إِسِّيوضْ خَاكْ مَارَّا إِذَامّنْ ن ثَادَّارْثْ ن شَاوُولْ ونِّي ذڭْ ومْشَانْ نّسْ إِ ثْحكْمذْ. سِيذِي إِوْشَا ثَاڭلْذِيثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن مِّيشْ أَبْشَالُومْ. خْزَارْ مَانْ أَيَا إِفّغْ-د زِي ثُوعفّْنَا نّشْ ؤُمِي شكْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ن ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ.“

⁸ O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já deu o Senhor o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis-te agora na tua desgraça, porque és um homem de sangue.

⁹ خنِّي إِنَّا أَبِيشَايْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، إِ ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي غَا إِنْعڒْ وقْزِينْ-أَ إِمُّوثنْ، سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ؟ أجّْ أَيِي أَذْ ذِينْ ژْوِيغْ، أَذْ أَسْ قسّغْ أَزدْجِيفْ.“

⁹ Então, disse Abisai, filho de Zeruia, ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar, e lhe tirarei a cabeça.

¹⁰ مَاشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَيِي ذ كنِّيوْ، أَرَّاوْ ن صَارُويَا؟ أَقَا نتَّا إِنْعڒْ، ؤُمِي ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي: ’نْعڒْ ذَاوُوذْ!‘ مَانْ ونْ إِزمَّارنْ خنِّي أَذْ يِينِي: ’مَايمِّي إِ ثڭِّيذْ أَيَا؟‘ “

¹⁰ Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora, deixai-o amaldiçoar, pois, se o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi, quem, pois, diria: Por que assim fizeste?

¹¹ ذَاوُوذْ يَارْنِي إِنَّا إِ أَبِيشَايْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”خْزَارمْ، مِّي إِ د-إِفّْغنْ زِي دَّاثْ إِنُو، يَارزُّو أَذْ أَيِي إِنغْ. مَاهُو خنِّي ڒخُّو أَرْيَازْ-أَ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ؟ جّمْ ث أَذْ إِنْعڒْ، مِينْزِي سِيذِي إِ ذ أَسْ ث إِنَّانْ.

¹¹ Disse mais Davi a Abisai e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que descendeu de mim, procura a minha morte, quanto mais ainda este filho de Benjamim? Deixai-o; que amaldiçoe, porque o Senhor lho disse.

¹² أَذْ ثَاغْ سِيذِي أَذْ إِتّْوَاڒَا ثَامَارَا إِنُو ؤُشَا أَذْ أَيِي د-يَارّْ سِيذِي ثَاصبْحَانْثْ ذڭْ ومْشَانْ ن نّعْڒثْ نّسْ ن وَاسّْ-أَ.“

¹² Porventura, o Senhor olhará para a minha miséria e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.

¹³ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ طّْفنْ أَبْرِيذْ ؤُ شِيمْعِي يُويُورْ أَرنْذَاذْ نّسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي ن ثوْرِيرْثْ، أَمْ إِنعّڒْ ؤُ إِتّْحجَّارْ ذَاوُوذْ س يژْرَا ؤُشَا إِڭَّا ثَاعجَّاجْثْ أَذْ ثْضُووْ.

¹³ Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; e também Simei ia ao longo do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.

¹⁴ يِيوضْ-د ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ غَارْ أَيَافِيمْ. ذِينِّي إِزمَّارْ أَذْ يَارّْ نّفْسْ عَاوذْ.

¹⁴ E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados e refrescaram-se ali.

¹⁵ أَبْشَالُومْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ، إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ أَخِيثُوفِيلْ ثُوغَا-ث غَارسْ.

¹⁵ Absalão, pois, e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel, com ele.

¹⁶ ؤُمِي إِ د-يُوسَا حُوشَايْ، أَيَارْكِي، أَمدُّوكّڒْ ن ذَاوُوذْ، غَارْ أَبْشَالُومْ، إِمْسَارْ بلِّي حُوشَايْ إِنَّا إِ أَبْشَالُومْ: ”ثُوذَارْثْ إِ ؤُجدْجِيذْ، ثُوذَارْثْ إِ ؤُجدْجِيذْ!“

¹⁶ E sucedeu que, chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse Husai a Absalão: Viva o rei, viva o rei!

¹⁷ أَبْشَالُومْ إِنَّا إِ حُوشَايْ: ”مَا ذ مَانْ أَيَا خنِّي ذ إِجّْ ن وسْشَانْ ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ ؤُمدُّوكّڒْ نّشْ؟ مَايمِّي وَارْ ثْرِيحذْ أَكْ-ذ ؤُمدُّوكّڒْ نّشْ؟“

¹⁷ Porém Absalão disse a Husai: É esta a tua beneficência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?

¹⁸ حُوشَايْ إِنَّا إِ أَبْشَالُومْ: ”لَّ، نشّْ أَذْ إِڒِيغْ غَارْ ونِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي سِيذِي ؤُ زِي مَارَّا ڒْڭنْسْ-أَ ؤُ زِي مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، ؤُ نشّْ أَذْ غَارسْ قِّيمغْ.

¹⁸ E disse Husai a Absalão: Não, senão daquele que eleger o Senhor , e todo este povo, e todos os homens de Israel, dele serei e com ele ficarei.

¹⁹ إِ ؤُمِي غَا سخَّارغْ خنِّي؟ مَا وَارْ إِتِّيڒِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مِّيسْ؟ أَمْ مَامّشْ نشّْ خذْمغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاشْ، أَمُّو إِ غَا إِڒِيغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“

¹⁹ E, demais disso, a quem serviria eu? Porventura, não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.

²⁰ أَبْشَالُومْ إِنَّا إِ أَخِيثُوفِيلْ: ”وْشمْ أَنغْ شّْوَارْ، مِينْ غَا نڭّْ؟“

²⁰ Então, disse Absalão a Aitofel: Dai conselho entre vós sobre o que devemos fazer.

²¹ أَخِيثُوفِيلْ إِنَّا إِ أَبْشَالُومْ: ”أَذفْ غَارْ ثِييَّا ن بَابَاشْ ثِينِّي إِجَّا أَوَارْنِي أَسْ حِيمَا أَذْ حْضَانْثْ ثَادَّارْثْ. أَمُّو إِ غَا إِسڒْ مَارَّا إِسْرَائِيل، أَقَا شكْ ثسَّارْزْڭذْ إِخفْ نّشْ غَارْ بَابَاشْ ؤُشَا أَذْ تّْوَاسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ ن مَارَّا إِنِّي أَكِيذكْ إِدْجَانْ.“

²¹ E disse Aitofel a Absalão: Entra às concubinas de teu pai, que deixou para guardarem a casa; e, assim, todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai, e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.

²² وْثِينْ إِ أَبْشَالُومْ إِشْثْ ن ثْقِيضُونْثْ خْ ثْزقَّا ؤُ أَبْشَالُومْ يُوذفْ غَارْ ثِييَّا ن بَابَاسْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا إِسْرَائِيل.

²² Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terrado, e entrou Absalão às concubinas de seu pai perante os olhos de todo o Israel.

²³ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِتّْوَاحْسبْ شّْوَارْ ن أَخِيثُوفِيلْ أَخْمِي إِجّنْ يَارزُّو أَوَاڒْ ن أَربِّي. أَمُّو إِ يدْجَا س مَارَّا شّْوَارْ ن أَخِيثُوفِيلْ، أَمْ غَارْ ذَاوُوذْ أَمْ غَارْ أَبْشَالُومْ.

²³ E era o conselho de Aitofel, que aconselhava naqueles dias, como se a palavra de Deus se consultara: tal era todo o conselho de Aitofel, assim para com Davi como para com Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →