2 Samuel 14

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ؤُمِي يُووَابْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، إِحكَّارْ أَقَا ؤُڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا ضِيدّْ إِ أَبْشَالُومْ،

¹ Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o rei estava com saudade de Absalão,

² إِسّكّْ يُووَابْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ ثَاقُوعَا ؤُشَا إِجَّا أَذْ سّنِّي د-أَوْينْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ذ ثَامِيغِيسْثْ، إِنَّا أَسْ: ”تّْزَاوْڭغْ، أڭّْ أَخْمِي شمْ ثْشضْنذْ، يَارْضْ أَرُّوضْ ن وشْضَانْ، وَارْ ذهّنْ إِخفْ نّمْ س زّشْثْ! سْنعْمِيڒْ أَمْ يِيشْثْ ن ثمْغَارْثْ نِّي إِشضْننْ خْ إِجّْ ن ؤُمتِّينْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.

² então mandou buscar uma mulher astuta em Tecoa, e lhe disse: "Finja que está de luto: Vista-se de preto e não se perfume. Aja como uma mulher que há algum tempo está de luto.

³ أَذفْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ سِيوڒْ أَكِيذسْ أَوَاڒنْ-أَ.“ ؤُشَا يُووَابْ إِنَّا أَسْ مِينْ غَا ثِينِي.

³ Vá dizer ao rei estas palavras", e a instruiu sobre o que ela deveria dizer.

⁴ ثَامْغَارْثْ زِي ثَاقُّوعَا ثنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ، أَمْ ثوْضَا س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، ثُوضَارْ أَسْ: ”سنْجمْ أَيِي، أَ أَجدْجِيذْ!“

⁴ Quando a mulher apresentou-se ao rei, prostrou-se, rosto em terra, em sinal de respeito, e lhe disse: "Ajuda-me, ó rei! "

⁵ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ؟“ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”س ثِيذتّْ نشّْ ذ ثَاجَّاتْشْ، أَرْيَازْ إِنُو إِمُّوثْ.

⁵ "Qual é o seu problema? ", perguntou-lhe o rei, e ela respondeu: "Sou viúva, meu marido morreu

⁶ ثَايَّا نّشْ ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ؤُ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ مّنْغنْ ذڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ ثنْ إِبْضَا. خنِّي إِوْثَا إِجّنْ ونّغْنِي ؤُشَا إِنْغَا إِ-ث.

⁶ deixando-me com dois filhos. Eles brigaram no campo e, não havendo ninguém para separá-los, um acabou matando o outro.

⁷ ؤُ خْزَارْ، مَارَّا ڒَادْجْ إِغوّغْ خْ ثَايَّا نّشْ، نَّانْ: ’أَوِي-د ونِّي إِنْغِينْ ؤُمَاسْ ذَا، مَاحنْذْ أَذْ ث ننّغْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒعْمَارْ ن ؤُمَاسْ ونِّي ث إِنْغِينْ ؤُ أَمُّو إِ غَا نقْضَا ؤُڒَا خْ ووْرِيثْ.‘ أَمُّو إِ خْسنْ نِيثْنِي أَذْ سّْخسْينْ أَينِّي ن ڒفْحمْ إِتّحْذُوذُوقنْ إِ ذ أَيِي إِقِّيمنْ أَڒَامِي وَارْ إِتّْغِيمِي إِ ورْيَازْ إِنُو إِسمْ ذِي ثمُّورْثْ قَاعْ.“

⁷ Agora, todo o clã levantou-se contra a tua serva, exigindo: ‘Entregue o assassino, para que o matemos pela vida do irmão, e nos livremos também do herdeiro’. Assim eles querem apagar a última centelha que me restou, deixando meu marido sem nome nem descendência na face da terra".

⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ثمْغَارْثْ: ”ؤُيُورْ غَارْ ثَادَّارْثْ! نشّْ أَذْ سُّوفّْغغْ ڒُومُورَاثْ خَامْ.“

⁸ O rei disse à mulher: "Vá para casa. Eu mandarei que cuidem do seu caso".

⁹ ثَامْغَارْثْ زِي ثَاقُّوعَا ثنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ: ”سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أجّْ أَذْ ثِيڒِي ڒْمُوعْصِييّثْ خَافِي ؤُ خْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا. أَجدْجِيذْ ذ ڒْعَارْشْ نّسْ ذ إِمزْذَاڭنْ.“

⁹ Mas a mulher de Tecoa lhe disse: "Ó rei, meu senhor, é sobre mim e sobre a família de meu pai que pesará a iniqüidade; não pesa culpa sobre o rei e sobre o seu trono".

¹⁰ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَوِي أَيِي-د غَارِي ونِّي غَارْ إِدْجَا شَا خَامْ، أَڒَامِي نتَّا وَارْ إِتّْغِيمِي عَاذْ أَذْ شمْ إِصدّعْ.“

¹⁰ O rei respondeu: "Se alguém ameaçá-la, traga-o a mim, e ele não mais a incomodará".

¹¹ نتَّاثْ ثنَّا: ”أجّْ أَجدْجِيذْ أَذْ إِخَارّصْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، حِيمَا ونِّي إِخْسنْ أَذْ إِخْڒفْ إِذَامّنْ وَارْ يَارنِّي عَاذْ ذِي أَرْژِييّثْ ؤُ وَارْ إِسُّوفُّوغْ مِّي غَارْ طَّارْفْ.“ خنِّي إِنَّا نتَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مَاڒَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُزطُّو ن ؤُشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ ن مِّيمْ أَذْ إِوْضَا ذِي ثمُّورْثْ!“

¹¹ Ela acrescentou: "Peço então ao rei que, em nome do Senhor, o seu Deus, não permita que o vingador da vítima cause maior destruição, matando meu outro filho". E disse ele: "Eu juro pelo nome do Senhor, que nem um só fio de cabelo da cabeça de seu filho cairá".

¹² خنِّي ثنَّا ثمْغَارْثْ: ”تّْزَاوْڭغْ، أجّْ ثَايَّا نّشْ أَذْ ثِينِي عَاذْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ.“ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”سِيوڒْ.“

¹² Disse-lhe ainda a mulher: "Permite que a tua serva fale mais uma coisa ao rei meu senhor". "Fale", respondeu ele.

¹³ ثَامْغَارْثْ ثنَّا: ”مَايمِّي خنِّي ثنْوِيذْ شكْ س يِيخفْ نّكْ أَذْ ثڭّذْ أَمُّو أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ ن أَربِّي؟ ؤُمِي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ڒخُّو أَوَاڒْ-أَ، أَقَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ أَمْ ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْعِيبْ، مِينْزِي أَجدْجِيذْ وَارْ د-إِتَّارِّي غَارسْ ونِّي ث إِنْضَارْ.

¹³ Disse então a mulher: "Por que terá o rei agido contra o povo de Deus? O rei está se condenando com o que acaba de dizer, pois não permitiu a volta do que foi banido.

¹⁴ مَاغَارْ نشِّينْ مَارَّا أَذْ نمّثْ، أَقَا نشِّينْ أَمْ وَامَانْ إِتّْوَافَارّْغنْ خْ ثمُّورْثْ، وَارْ نّْيَارْونْ. سِيذِي وَارْ إِتّكّسْ ڒعْمَارْ، مَاشَا أَذْ إِخَارّصْ حِيمَا ونِّي زَّايسْ إِتّْوَامّنْضَارْ، وَارْ إِتّْغِيمِي إِمّنْضَارْ.

¹⁴ Que teremos que morrer um dia, é tão certo como não se pode recolher a água que se espalhou pela terra. Mas Deus não tira a vida; pelo contrário, cria meios para que o banido não permaneça afastado dele.

¹⁵ خنِّي ڒخُّو، نشّْ ؤُسِيغْ-د ذَا حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ أَوَاڒْ-أَ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ إِسِّيڭّْوذْ أَيِي. خنِّي ثنَّا ثَايَّا نّشْ: أجّْ أَيِي أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، أَذْ ثَاغْ أَذْ إِڭّْ ؤُجدْجِيذْ مِينْ غَا ثِينِي ثَايَّا نّسْ،

¹⁵ "E eu vim falar sobre isso ao rei, meu senhor, porque o povo me ameaçou. Tua serva pensou que se falasse com o rei, talvez ele atendesse o seu pedido,

¹⁶ مَاغَارْ أَجدْجِيذْ أَذْ إِسڒْ غَارْ ثَايَّا نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ ت إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ورْيَازْ نِّي إِخْسنْ أَذْ إِثحَّا نشّْ ذ مِّي زِي ثسْغَارْثْ إِ طّْفغْ زِي أَربِّي.

¹⁶ e concordasse em livrar a sua serva das mãos do homem que está tentando eliminar tanto a mim como a meu filho da herança que Deus nos deu.

¹⁷ ثَايَّا نّشْ ثنَّا عَاوذْ: أجّْ أَذْ إِسَّاريّحْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، إِڭَّا أَمْ يِيجّْ ن لْمَالَاكْ ن أَربِّي أَڒَامِي إِتّسْڒَا مِينْ إِصبْحنْ ذ مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ. أَذْ كِيذكْ يِيڒِي سِيذِي أَربِّي نّشْ.“

¹⁷ "E agora a tua serva diz: Traga-me descanso a decisão do rei, o meu senhor, pois o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus, capaz de discernir entre o bem e o mal. Que o Senhor teu Deus esteja contigo! "

¹⁸ أَجدْجِيذْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا إِ ثمْغَارْثْ: ”وَارْ خَافِي ثفَّارْ وَالُو زِي ثْمسْڒَاشْثْ إِ خْ شمْ إِ غَا سّقْسِيغْ.“ ثَامْغَارْثْ ثنَّا: ”أجّْ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ، أَذْ إِسِّيوڒْ.“

¹⁸ Então o rei disse à mulher: "Não me esconda nada do que vou lhe perguntar". "Fale o rei, meu senhor", disse a mulher.

¹⁹ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”مَا يُووَابْ غَارسْ أَفُوسْ ذِي مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ ثَامْغَارْثْ ثَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ إِنُو، أَ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ، مَا إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِبعّذْ غَارْ يفُوسْ نِيغْ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ خْ مَارَّا مِينْ إِسِّيوڒْ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ! وَاهْ، أَمْسخَّارْ نّشْ يُووَابْ ذ ونِّي ذ أَيِي يُومُورنْ. نتَّا إِڭَّا مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن ثَايَّا نّشْ.

¹⁹ O rei perguntou: "Não é Joabe que está por trás de tudo isso? " A mulher respondeu: "Juro por tua vida, ó rei, ninguém é capaz de desviar-se para a direita ou para a esquerda do que tu dizes. Sim, foi o teu servo Joabe quem me mandou aqui para dizer tudo isso.

²⁰ أَيَا إِڭَّا إِ-ث ؤُمْسخَّارْ نّشْ يُووَابْ، حِيمَا أَذْ إِوْشْ إِ ثْمسْڒَاشْثْ إِجّْ ن ؤُغمْبُوبْ نّغْنِي. مَاشَا سِيذِي إِنُو ذ أَمِيغِيسْ أَمْ يِيجّْ ن لْمَالَاكْ ن أَربِّي، أَڒَامِي إِسّنْ مَارَّا مِينْ إِتّمْسَارَانْ ذِي ثمُّورْثْ.“

²⁰ O teu servo Joabe agiu assim para mudar essa situação. Mas o meu senhor é sábio como um anjo de Deus, e nada lhe escapa de tudo o que acontece em seu país".

²¹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ يُووَابْ: ”خْزَارْ عَافَاكْ، نشّْ ڭِّيغْ مَانْ أَيَا. ؤُيُورْ، أَوِي-د أَحُوذْرِي أَبْشَالُومْ!“

²¹ Depois o rei disse a Joabe: "Muito bem, atenderei esse pedido. Vá e traga de volta o jovem Absalão".

²² يُووَابْ إِوْضَا س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، يُوضَارْ أَسْ، إِقَاذَا إِ ؤُجدْجِيذْ. ؤُشَا إِنَّا يُووَابْ: ”أَسّْ-أَ إِسّنْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، أَقَا ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ، مِينْزِي أَجدْجِيذْ إِڭَّا عْلَاهْسَابْ أَوَاڒْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ.“

²² Joabe prostrou-se, rosto em terra, abençoou o rei e disse: "Hoje o teu servo ficou sabendo que o vês com bons olhos, pois o rei atendeu o pedido de seu servo".

²³ إِكَّارْ يُووَابْ، يُويُورْ غَارْ جَاشُورْ ؤُ يِيوِيضْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَكْ-ذ أَبْشَالُومْ.

²³ Então Joabe foi a Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.

²⁴ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ إِ-ث أَذْ إِعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. ؤُذمْ إِنُو مَاشَا وَارْ ث إِژَّارْ.“ خنِّي إِعْقبْ أَبْشَالُومْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، مَاشَا وَارْ إِژْرِي ؤُذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁴ Mas o rei disse: "Ele irá para a casa dele; não virá à minha presença". Assim, Absalão foi para a sua casa e não compareceu mais à presença do rei.

²⁵ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِشوَّارْ أَمْ أَبْشَالُومْ أَڒَامِي إِتّْوَاسُّوعْڒَا أَطَّاسْ. زِي ثَاڒقَّا ن إِضَارنْ أَڒْ ثْقِيشِّيثْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ وَارْ ذَايسْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ.

²⁵ Em todo o Israel não havia homem tão elogiado por sua beleza como Absalão. Da cabeça aos pés não havia nele nenhum defeito.

²⁶ مَاڒَا إِحفّْ أَشُوَّافْ نّسْ، ثُوغَا إِنُّومْ أَذْ ث إِحفّْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ عْلَاحْسَابْ ؤُسَّانْ ن كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِدّكّْوَاڒْ إِذْقڒْ خَاسْ. إِحفّْ ؤُ إِوْزنْ أَشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ. ثُوغَا ڒوْزنْ ن ؤُشُوَّافْ مِيثَاينْ شِيقْلُو عْلَاحْسَابْ أَژْرُو س ڒوْزنْ إِمْثنْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ Sempre que o cabelo lhe ficava pesado demais, ele o cortava e o pesava: eram dois quilos e quatrocentos gramas, segundo o padrão do rei.

²⁷ تّْوَارْونْ-د ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِ أَبْشَالُومْ ذ إِشْثْ ن يدْجِيسْ قَّارنْ أَسْ ثَامَارْ. نتَّاثْ ثذْوڒْ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ذَايسْ أَژْرِي.

²⁷ Ele teve três filhos e uma filha, chamada Tamar, que se tornou uma linda mulher.

²⁸ أَبْشَالُومْ إِزْذغْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. نتَّا وَارْ إِژْرِي ؤُذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁸ Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ser recebido pelo rei.

²⁹ خنِّي إِسّكّْ أَبْشَالُومْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ يُووَابْ، حِيمَا أَذْ ث إِسّكّْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ذِي طّْوعْ ن يِيخفْ نّسْ، مَاشَا يُووَابْ وَارْ إِخْسْ أَذْ غَارسْ د-يَاسْ. ؤُشَا إِسّكّْ أَرقَّاسْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، مَاشَا نتَّا وَارْ إِخْسْ أَذْ د-يَاسْ.

²⁹ Então mandou chamar Joabe para enviá-lo ao rei, mas Joabe não quis ir. Mandou chamá-lo pela segunda vez, mas ele, novamente, não quis ir.

³⁰ خنِّي إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”خْزَارمْ، إِيَّارْ ن يُووَابْ إِ إِدْجَانْ خْ ؤُغزْذِيسْ ن ونِّي إِنُو ؤُ نتَّا إِژُّو ذَايسْ إِمنْذِي. ؤُيُورمْ ذِينْ، قّذمْ أَسْ ثِيمسِّي!“ ؤُشَا إِمْسخَّارنْ ن أَبْشَالُومْ قّْذنْ ثِيمسِّي إِ إِيَّارْ نِّي.

³⁰ Então Absalão disse a seus servos: "Vejam, a propriedade de Joabe é vizinha da minha, e ele tem uma plantação de cevada. Tratem de incendiá-la". E os servos de Absalão puseram fogo na plantação.

³¹ خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ يُووَابْ ؤُشَا إِسِّيجّْ خْ أَبْشَالُومْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي قّْذنْ إِمْسخَّارنْ نّشْ ثِيمسِّي إِ ؤُرقِّيعْ ن إِيَّارْ إِ إِدْجَانْ إِنُو؟“

³¹ Então Joabe foi à casa de Absalão e lhe perguntou: "Porque os seus servos puseram fogo na minha propriedade? "

³² أَبْشَالُومْ إِنَّا إِ يُووَابْ: ”خْزَارْ، نشّْ سّكّغْ-د غَاركْ حِيمَا أَذْ أَشْ إِنِيغْ: ’أَسْ-د ذَا، حِيمَا أَذْ شكْ سّكّغْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ثِينِيذْ: مِينْ غَارْ د-ؤُسِيغْ ذَا زِي جَاشُورْ؟ مْلِيحْ إِ نشّْ مْڒِي ذِينِّي قِّيمغْ.‘ خنِّي ڒخُّو إِتّْخصَّا أَذْ ژَترغْ ؤُذمْ ن ؤُجدْجِيذْ. مَاڒَا ذَايِي عَاذْ ڒْمُوعْصِييّثْ، أجّْ إِ-ث أَذْ أَيِي إِنغْ.“

³² Absalão respondeu: "Mandei chamá-lo para enviá-lo ao rei com a seguinte mensagem: ‘Por que voltei de Gesur? Melhor seria que eu lá permanecesse! ’ Quero ser recebido pelo rei; e, se eu for culpado de alguma coisa, que ele mande me matar".

³³ خنِّي يُويُورْ يُووَابْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ أَيَا. ؤُ وَانِيثَا إِڒَاغَا-د خْ أَبْشَالُومْ ؤُشَا يُوذفْ نتَّا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِبنْذقْ أَسْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ، ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِسُّوذمْ أَبْشَالُومْ.

³³ Então Joabe foi contar tudo ao rei. Este mandou chamar Absalão, que entrou e prostrou-se, rosto em terra, perante o rei. E o rei saudou-o com um beijo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →