2 Samuel 11

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ غَارْ ؤُبدُّو ن ؤُسڭّْوَاسْ ن جْذِيذْ، ذِي ڒْوقْثْ إِ ذِي إِتّفّْغنْ إِجدْجِيذنْ غَارْ ؤُمنْغِي، إِمْسَارْ أَقَا ذَاوُوذْ إِسّكّْ يُووَابْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ نِّي أَكِيذسْ إِدْجَانْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل. نِيثْنِي ڒبْزنْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُشَا نّْضنْ إِ رَابَّا. مَاشَا ذَاوُوذْ سِيمَانْثْ نّسْ إِقِّيمْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Na primavera seguinte, época do ano em que os reis costumam sair para a guerra, Davi mandou que Joabe, os seus oficiais e o exército israelita fossem atacar os inimigos. Eles venceram os amonitas e cercaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.

² ؤُمِي د-إِكَّارْ ذَاوُوذْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ذِي ثْمذِّيثْ زِي قَامَا نّسْ، إِمْسَارْ أَقَا نتَّا يُويُورْ خْ ثْزقَّا إِوَاطَانْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. إِژْرَا سّنِّي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثسِّيرِيذْ إِخفْ نّسْ. ثَامْغَارْثْ نِّي ذَايسْ أَژْرِي أَطَّاسْ.

² Uma tarde Davi se levantou, depois de ter dormido um pouco, e foi passear no terraço do palácio. Dali viu uma mulher muito bonita tomando banho.

³ ذَاوُوذْ إِسّكّْ إِجّْ ذِينْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّقْسَا خْ ثمْغَارْثْ نِّي. إِتّْوَانَّا أَسْ: ”مَا وَارْ ثدْجِي ذ بَاثْ-شَابَاعْ، يدْجِيسْ ن إِلِيعَامْ، ثَامْغَارْثْ ن أَحِيتِّي ؤُرِييَا؟“

³ Aí ele mandou que descobrissem quem era aquela mulher e soube que era Bate-Seba, filha de Eliã e esposa de Urias, o heteu.

⁴ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ ذَاوُوذْ إِرقَّاسنْ، إِجَّا أَذْ ت-إِ-د-أَوْينْ. نتَّاثْ ثُوذفْ-د غَارسْ ؤُشَا إِطّصْ أَكِيذسْ. أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا ثتّْوَازِيذْڭذْ زِي ڒخْمجْ نّسْ، ثعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁴ Então Davi mandou que alguns mensageiros fossem buscá-la. Eles a trouxeram, e Davi teve relações com ela. Bate-Seba tinha justamente terminado o seu ritual mensal de purificação . Ela voltou para casa

⁵ ثَامْغَارْثْ ثُوغَا ثكْسِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثسّكّْ إِجّْ، ثسَّارْڭبْ ذَاوُوذْ، ثنَّا: ”نشّْ كْسِيغْ س دّيْسثْ.“

⁵ e depois descobriu que estava grávida e mandou um recado a Davi contando isso.

⁶ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ ذَاوُوذْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ غَارْ يُووَابْ: ”سكّْ-د أَحِيتِّي ؤُرِييَا غَارِي!“ ؤُ يُووَابْ إِسّكّْ ؤُرِييَا غَارْ ذَاوُوذْ.

⁶ Davi mandou então esta mensagem a Joabe: — Mande que Urias, o heteu, venha falar comigo. E Joabe obedeceu.

⁷ ؤُمِي غَارسْ-د يُوسَا ؤُرِييَا، إِسّقْسَا ذَاوُوذْ خْ مَامّشْ إِدْجَا يُووَابْ ؤُ خْ مَامّشْ إِدْجَا ڒْڭنْسْ ؤُ خْ مَامّشْ إِڭُّورْ ؤُمنْغِي.

⁷ Quando Urias chegou, Davi perguntou a ele se Joabe e as tropas estavam bem e como estava indo a guerra.

⁸ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُرِييَا:” هْوَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ ؤُشَا سِّيرْذْ إِضَارنْ نّشْ!“ ؤُرِييَا إِسْمحْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ سّضْفَارنْ أَسْ عَاذْ إِشْثْ ن ثَارْزفْثْ ن ؤُجدْجِيذْ.

⁸ Depois disse a Urias: — Vá para casa e descanse um pouco. Urias saiu, e Davi mandou levar um presente à casa dele.

⁹ مَاشَا ؤُرِييَا إِزّڒْ إِطّصْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي نّسْ. نتَّا وَارْ إِهْوِي شَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁹ Mas Urias não foi para casa; em vez disso, dormiu no portão do palácio junto com os guardas do rei.

¹⁰ خبَّارنْ إِ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”ؤُرِييَا وَارْ إِهْوِي شَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.“ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُرِييَا: ”مَا وَارْ د-ثذْوِيڒذْ زڭْ ؤُسَافَارْ؟ مَايمِّي شكْ وَارْ ثهْوِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ؟“

¹⁰ Quando Davi soube que Urias não tinha ido para casa, perguntou-lhe: — Você acaba de voltar depois de ter ficado fora muito tempo. Por que não foi para casa?

¹¹ ؤُرِييَا يَارَّا-د خْ ذَاوُوذْ: ”تَّابُوثْ ذ إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا تّْغِيمَانْ ذڭْ إِقِيضَانْ ؤُ سِيذِي إِنُو يُووَابْ ذ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذڭْ إِيَّارْ يَارزْمنْ. مَا خنِّي أَذْ ؤُيُورغْ نشّْ غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو، حِيمَا أَذْ شّغْ، أَذْ سْوغْ ؤُ أَذْ وْضِيغْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ إِنُو؟ س ثِيذتّْ أَمْ ثدَّارذْ شكْ ؤُ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، وَارْ تّڭّغْ أَيَا!“

¹¹ Urias respondeu: — Os homens de Israel e de Judá estão longe, na frente de batalha, e a

¹² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُرِييَا: ”قِّيمْ ؤُڒَا ذ أَسّْ-أَ عَاذْ ذَانِيثَا. ثِيوشَّا أَذْ شكْ سّكّغْ عَاوذْ.“ ؤُشَا أَمُّو إِ إِقِّيمْ ؤُرِييَا أَسّْ نِّي ذ وَاسّْ إِ ث-إِ-د-إِضْفَارنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹² Então Davi disse: — Fique aqui o resto do dia. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém naquele dia e no dia seguinte.

¹³ إِعَارْضْ إِ-ث ذَاوُوذْ ؤُشَا نتَّا إِشَّا، إِسْوَا زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسّْشَارْ إِ-ث. غَارْ ثْمذِّيثْ مَاشَا إِفّغْ ؤُرِييَا، حِيمَا أَذْ إِزّڒْ عَاوذْ غَارْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي نّسْ، مَاشَا نتَّا وَارْ إِهْوِي شَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

¹³ Davi convidou-o para jantar e fez com que ele ficasse bêbado. Mesmo assim, Urias não foi para casa naquela noite. Em vez disso, dormiu no seu cobertor, no quarto da guarda do palácio.

¹⁴ غَارْ ثُوفُّوثْ إِمْسَارْ، أَقَا ذَاوُوذْ يُورَا إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ يُووَابْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ت س ؤُفُوسْ ن ؤُرِييَا.

¹⁴ Na manhã seguinte, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.

¹⁵ نتَّا يُورَا ذِي ثبْرَاثْ نِّي: ”سْبدّثْ ؤُرِييَا غَارْ زَّاثْ مَانِي إِدْجَا ؤُمنْغِي إِقسْحنْ، خنِّي حيّْذثْ خَاسْ، حِيمَا أَذْ ث ڒقْفنْ، أَذْ إِمّثْ.“

¹⁵ Davi escreveu o seguinte: “Ponha Urias na linha de frente, onde a luta é mais pesada. Depois se retire e deixe que ele seja morto.”

¹⁶ أَمْ إِحْصَارْ يُووَابْ ثَانْذِينْثْ، إِمْسَارْ نتَّا إِسّْبدّْ ؤُرِييَا غَارْ مَانِي نتَّا إِسّنْ أَقَا ذِينِّي بدّنْ يرْيَازنْ إِمحْضنْ أَطَّاسْ.

¹⁶ Por isso, enquanto estava cercando a cidade, Joabe mandou Urias para um lugar onde sabia que o inimigo estava mais forte.

¹⁷ خنِّي إِ د-فّْغنْ يرْيَازنْ زِي ثنْذِينْثْ، مّنْغنْ أَكْ-ذ يُووَابْ. وْضَانْ يرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ، زڭْ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ، ؤُڒَا ذ أَحِيتِّي ؤُرِييَا إِمُّوثْ.

¹⁷ As tropas inimigas saíram da cidade, lutaram contra as forças de Joabe e mataram alguns oficiais de Davi. E Urias também foi morto.

¹⁸ يُووَابْ إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ؤُشَا إِحَاجَا إِ ذَاوُوذْ خْ مَامّشْ إِڭُّورْ ؤُمنْغِي.

¹⁸ Então Joabe mandou a Davi notícias da batalha.

¹⁹ نتَّا يُومُورْ إِ ؤُمْسخَّارْ، إِنَّا: ”مَاڒَا شكْ ثْكمّْڒذْ ڒخْبَارْ نّشْ خْ مَامّشْ إِڭُّورْ مَارَّا ؤُمنْغِي،

¹⁹ Ele disse ao mensageiro o seguinte: — Se, depois que você contar ao rei tudo sobre a batalha,

²⁰ ؤُشَا إِمْسَارْ أَذْ إِكَّارْ وسْعَارْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَذْ أَشْ يِينِي: ”مَايمِّي ثُوذْسمْ ثَانْذِينْثْ ذڭْ ؤُمنْغِي؟ مَا وَارْ ثسِّينمْ كنِّيوْ، أَقَا نِيثْنِي أَذْ وْثِينْ كنِّيوْ زِي ڒْحِيضْ؟

²⁰ ele ficar zangado e perguntar: “Por que vocês chegaram tão perto da cidade para lutar com eles? Não viram que eles poderiam atirar flechas do alto da muralha?

²¹ مَانْ ونْ إِنْغِينْ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن يَارُوبُّوشَاثْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثنْضَارذْ خَاسْ ثَاسِيرْثْ يُوعْڒَانْ ن ثْسِيرْثْ زِي ڒْحِيضْ، أَڒَامِي نتَّا إِمُّوثْ ذِي ثَابَاصْ؟ مَايمِّي ثُويُورمْ ثُوذْسمْ أَمُّو ڒْحِيضْ؟‘، خنِّي شكْ أَذْ ثِينِيذْ: ’ؤُڒَا ذ أَمْسخَّارْ نّشْ، أَحِيتِّي ؤُرِييَا، إِتّْوَانغْ.‘ “

²¹ Vocês não lembram como Abimeleque, filho de Jerubesete, foi morto? Foi na cidade de Tebes, onde uma mulher atirou de cima da muralha uma pedra de moinho e o matou. Então por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Se o rei perguntar isso, responda: “Urias, seu oficial, também foi morto.”

²² أَرقَّاسْ يُويُورْ، يُوسَا-د غَارْ ذَاوُوذْ ؤُشَا إِحَاجَا أَسْ مَارَّا خْ مِينْ خفْ ث إِسّكّْ يُووَابْ.

²² Então o mensageiro foi e disse a Davi o que Joabe tinha mandado.

²³ أَرقَّاسْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”إِرْيَازنْ ثُوغَا جهْذنْ خَانغْ ؤُ نِيثْنِي ثُوغَا فّْغنْ-د غَارْنغْ أَڒْ إِيَّارْ، مَاشَا نشِّينْ نحْصَارْ إِ-ثنْ أَڒْ ثَاوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ.

²³ O mensageiro disse assim: — Os inimigos eram mais fortes do que nós e saíram para fora da cidade para lutar em campo aberto. Mas nós os forçamos a voltar para o portão da cidade.

²⁴ خنِّي وْثِينْ إِنِّي إِتّْحَاكَانْ س ڒْقوْسْ زِي ڒْحِيضْ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَڒَامِي مُّوثنْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ. ؤُڒَا ذ أَمْسخَّارْ نّشْ، أَحِيتِّي ؤُرِييَا، إِمُّوثْ.“

²⁴ Então eles atiraram flechas do alto da muralha contra nós, e alguns dos seus oficiais foram mortos. E o seu oficial Urias também morreu.

²⁵ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُرقَّاسْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيذْ إِ يُووَابْ: ’وَارْ تّجِّي أَذْ ثِيڒِي ثْمسْڒَاشْثْ-أَ ذ ثَاعفَّانْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، مَاغَارْ سِّيفْ أَذْ إِشّْ وَانِيثَا، ذَاوحْذَا ونّغْنِي. إِڒِي ذ أَرْيَازْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ ؤُ هْذمْ إِ-ت!‘ أڭّْ ذَايسْ ثَارْيَاسْثْ س وَاوَاڒْ-أَ.“

²⁵ Davi respondeu ao mensageiro: — Anime Joabe e diga-lhe que não fique preocupado, pois numa batalha nunca se sabe quem vai morrer. Diga-lhe que ataque com mais força, até conquistar a cidade.

²⁶ ثَامْغَارْثْ ن ؤُرِييَا ثسْڒَا بلِّي أَقَا أَرْيَازْ نّسْ ؤُرِييَا إِمُّوثْ ؤُ نتَّاثْ ثڭَّا خْ سِيذِي نّسْ أَشْضَانْ.

²⁶ Bate-Seba soube que o marido tinha morrido e chorou por ele.

²⁷ ؤُمِي ثعْذُو ڒْْوقْثْ ن وشْضَانْ إِسّكّْ ذَاوُوذْ أَذْ ت-إِ-د-أَوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ. نتَّاثْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا ثُورُووْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. مَاشَا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا ذَاوُوذْ، ثُوغَا ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

²⁷ Depois que passou o tempo de luto, Davi mandou trazê-la para o palácio. Ela se tornou sua esposa e lhe deu um filho. Mas o Senhor não gostou do que Davi tinha feito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →