2 Reis 9
rifa (RIFA) vs NVT
1 خنِّي أَنَابِي إِلِيشَاعْ إِڒَاغَا-د إِ يِيجّنْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ، إِنَّا أَسْ: ”بْيسْ، كْسِي أَغَارَّافْ-أَ ن زّشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُشَا ثُويُورذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
1 Enquanto isso, o profeta Eliseu chamou um membro do grupo de profetas e lhe disse: “Prepare-se para viajar e leve esta vasilha de óleo. Vá a Ramote-Gileade
2 خْمِي ذِينِّي إِ غَا ثَاوْضذْ، أَرْزُو خْ يَاهُو، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن نِيمْشِي. أَذفْ غَارسْ ؤُشَا أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِكَّارْ زِي ڒْوسْطْ ن يَايْثْمَاسْ، نْذهْ إِ-ث غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ إِطُّورْفِييْ مْلِيحْ.
2 e procure Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi. Chame-o a uma sala à parte, longe de seus companheiros,
3 خنِّي كْسِي أَغَارَّافْ ن زّشْثْ، زدْجعْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل.‘ خنِّي أَرْزمْ ثَاوَّارْثْ، أَرْوڒْ، وَارْ تّْرِيجِي عَاذْ كْثَارْ!“
3 e derrame o óleo sobre a cabeça dele. Diga-lhe: ‘Assim diz o S enhor : Eu o ungi rei de Israel’. Depois, abra a porta e saia correndo”.
4 أَحُوذْرِي، أَمْسخَّارْ ن ؤُنَابِي، يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
4 O jovem profeta fez o que Eliseu ordenou e foi a Ramote-Gileade.
5 ؤُمِي ذِينْ د-يِيوضْ، خْزَارْ، إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ ثُوغَا قِّيمنْ ذِينِّي. نتَّا إِنَّا: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ شكْ، أَ ڒْقبْطَانْ. يَاهُو إِسّقْسَا: ”إِ مَانْ ونْ زَّايْنغْ مَارَّا؟“ نتَّا إِنَّا: ”إِ شكْ، أَ ڒْقبْطَانْ!“
5 Quando chegou lá, encontrou Jeú sentado com outros oficiais do exército. “Comandante, tenho uma mensagem para o senhor”, disse o profeta. “Para qual de nós?”, perguntou Jeú. “Para o senhor, comandante”, respondeu ele.
6 خنِّي إِكَّارْ يَاهُو، يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ. ؤُ نتَّا إِفَارّغْ أَسْ زّشْثْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ ڒْڭنْسْ ن سِيذِي، خْ إِسْرَائِيل.
6 Jeú se levantou e entrou na casa. O jovem profeta derramou o óleo sobre a cabeça de Jeú e disse: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, o povo do S enhor .
7 شكْ أَذْ ثوْثذْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، سِيذِي نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ تَّارغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِزَابِيلْ إِذَامّنْ ن إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، ؤُڒَا ذ إِذَامّنْ ن مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي.
7 Destrua a família de Acabe, seu senhor. Desse modo, vingarei o assassinato de meus profetas e de todos os servos do S enhor mortos por Jezabel.
8 مَارَّا ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ أَذْ ثتّْوَاكّسْ، ؤُ نشّْ أَذْ قْضِيغْ زِي ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ مَارَّا وِي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ، أَمْ ونِّي إِتّْوَاطّْفنْ، أَمْ ونِّي ؤُمِي جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل.
8 Toda a família de Acabe deve ser exterminada. Destruirei todos os seus descendentes do sexo masculino em Israel, tanto escravos como livres.
9 نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ أَمشْنَاوْ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ؤُ أَمْ ثَادَّارْثْ ن بَاعْشَا، مِّيسْ ن أَخِييَا.
9 Destruirei a família de Acabe como destruí as famílias de Jeroboão, filho de Nebate, e de Baasa, filho de Aías.
10 إِطَانْ أَذْ شّنْ إِزَابِيلْ ذڭْ إِيَّارْ ن يَازْرَاعِيلْ ؤُشَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي ت إِ غَا إِنضْڒنْ.“ خنِّي يَارْزمْ نتَّا ثَاوَّارْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ.‘ “
10 Cães comerão Jezabel no campo em Jezreel, e ninguém a sepultará’”. Então o jovem profeta abriu a porta e saiu correndo.
11 ؤُمِي د-إِفّغْ يَاهُو غَارْ بَارَّا غَارْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِيسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا شكْ مْلِيحْ؟ مَايمِّي إِ غَاركْ د-يُوسَا ؤُبُوهَاڒِي-يَا؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”كنِّيوْ ثسّْنمْ أَرْيَازْ ذ ڒْهَارْذْ نّسْ!“
11 Jeú voltou aos outros oficiais do rei, e um deles lhe perguntou: “O que esse louco queria? Está tudo bem?”. “Vocês conhecem gente desse tipo e as coisas que eles dizem”, respondeu Jeú.
12 مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ ”ذ إِخَارِّيقنْ، إِنِي أَنغْ ث!“ خنِّي إِنَّا: ”أَمُّو ذ وَامُّو إِ كِيذِي إِسِّيوڒْ، إِنَّا: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل.‘ “
12 “Você está escondendo algo”, disseram. “Conte-nos o que ele disse.” Então Jeú lhes contou: “Ele me disse: ‘Assim diz o S
13 ڒخْذنِّي قدْجْقنْ ؤُ كُوڒْ إِجّْ إِكْسِي أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث سَاذُو إِضَارنْ نّسْ خْ ثَارذِّيفِينْ ن دّْرُوجْ ؤُشَا سُوضنْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، نَّانْ: ”يَاهُو ذ أَجدْجِيذْ!“
13 No mesmo instante, eles estenderam suas capas sobre os degraus para Jeú passar, tocaram a trombeta e gritaram: “Jeú é rei!”.
14 يَاهُو، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن نِيمْشِي، إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ضِيدّْ يُورَامْ. يُورَامْ، نتَّا جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا إِسْرَائِيل، ثُوغَا إِحْضَا خْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ أَرنْذَاذْ ن وُوذمْ ن حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ.
14 Assim, Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi, liderou uma conspiração contra o rei Jorão. (O rei Jorão havia estado com o exército em Ramote-Gileade, onde defendeu Israel do exército de Hazael, rei da Síria.
15 مَاشَا أَجدْجِيذْ يُورَامْ يَارڭّْوحْ-د، مَاحنْذْ أَذْ يَارْزُو ذِي يَازْرَاعِيلْ أَڭنْفُو زڭْ إِيزِّيمنْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا ڭِّينْ أَيْثْ ن أَرَامْ، ؤُمِي إِمّْنغْ أَكْ-ذ حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ. يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثتَّافْقمْ، خنِّي وَارْ تّجِّيمْ أَذْ يَارْوڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زِي ثنْذِينْثْ، أَذْ يُويُورْ مَاحنْذْ أَذْ إِسِّيوضْ ڒخْبَارْ-أَ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.“
15 Contudo, o rei Jorão tinha sido ferido na batalha e voltou a Jezreel para se recuperar dos ferimentos causados pelos sírios.) Jeú disse aos homens que estavam com ele: “Se querem que eu seja rei, não deixem que ninguém saia da cidade e vá a Jezreel contar o que fizemos”.
16 خنِّي إِنْيَا ذڭْ ؤُكَارُّو نّسْ، إِنْذهْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ، مَاغَارْ ذِينِّي إِ ثُوغَا يُورَامْ. أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا إِهْوَا-د، حِيمَا أَذْ إِسِّيجّْ خْ يُورَامْ.
16 Em seguida, Jeú subiu numa carruagem e foi a Jezreel, onde o rei Jorão se recuperava de seus ferimentos. Acazias, rei de Judá, também estava ali, pois tinha ido visitar Jorão.
17 أَعسَّاسْ إِبدّْ خْ صُّومْعثْ ذِي يَازْرَاعِيلْ ؤُشَا إِژْرَا يَاهُو يُوسَا-د، إِنَّا: ”نشّْ تّْوَاڒِيغْ إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ.“ خنِّي إِنَّا يُورَامْ: ”أَوِي-د إِجّْ ن بُو-ؤُيِيسْ ؤُشَا سّكّْ إِ-ث-إِ-د إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ، أَذْ يِينِي: ”مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟“
17 Quando a sentinela na torre de Jezreel viu Jeú e sua tropa se aproximarem, gritou: “Uma tropa se aproxima!”. O rei Jorão ordenou: “Envie um cavaleiro para perguntar se eles vêm em paz”.
18 بُو-ؤُيِيسْ إِنْيَا، حِيمَا أَذْ ث إِڒْقَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟‘ “ مَاشَا يَاهُو يَارَّا-د خَاسْ: ”مَانِي شكْ إِشْقَا ڒهْنَا؟ أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ إِنُو.“ أَعسَّاسْ إِعْڒمْ أَيَا، إِنَّا: ”أَمْسخَّارْ يِيوضْ غَارْسنْ، مَاشَا وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا.“
18 O cavaleiro foi ao encontro de Jeú e disse: “O rei quer saber se vocês vêm em paz”. Jeú respondeu: “O que lhe interessa a paz? Junte-se a nós!”. A sentinela informou: “O mensageiro se encontrou com eles, mas não está voltando!”.
19 إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن بُو-ؤُيِيسْ وِيسّْ ثْنَاينْ. ؤُمِي د-يُوسَا وَانِيثَا غَارْسنْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟‘ “ مَاشَا يَاهُو يَارَّا-د خَاسْ: ”مَانِي شكْ إِشْقَا ڒهْنَا. أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ إِنُو.“
19 Então o rei enviou outro cavaleiro. Ele foi ao encontro deles e disse: “O rei quer saber se vocês vêm em paz”. Jeú respondeu novamente: “O que lhe interessa a paz? Junte-se a nós!”.
20 أَعسَّاسْ إِعْڒمْ س مَانْ أَيَا عَاوذْ: ”نتَّا يِيوضْ إِ-ثنْ، مَاشَا وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا ؤُ مَامّشْ إِندّهْ أَيِيسْ، إِڭَّا أَمْ مَامّشْ إِتّڭّْ يَاهُو، مِّيسْ ن نِيمْشِي، مَاغَارْ نتَّا إِندّهْ أَمْ إِندّهْ إِجّْ ن ؤُبُوهَاڒِي.“
20 A sentinela exclamou: “O mensageiro se encontrou com eles, mas também não está voltando! Deve ser Jeú, filho de Ninsi, pois conduz seu carro de guerra como um louco!”.
21 خنِّي إِنَّا يُورَامْ: ”حزّمْ أَكَارُّو!“ حزّْمنْ أَكَارُّو نّسْ ؤُ يُورَامْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِفّغْ أَكْ-ذ أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، نذْهنْ كُوڒْ إِجّْ أَكَارُّو نّسْ. نِيثْنِي فّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ يَاهُو ؤُشَا ؤُفِينْ ث غَارْ ييَّارْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي.
21 “Rápido! Prepare meu carro de guerra!”, ordenou o rei Jorão. Jorão, rei de Israel, e Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro, saíram ao encontro de Jeú e o acharam no campo de Nabote, em Jezreel.
22 إِمْسَارْ ؤُمِي إِژْرَا يُورَامْ يَاهُو، إِنَّا: ”مَا ذ ڒهْنَا إِ خفْ د-ثُوسِيذْ، أَ يَاهُو؟“ مَاشَا وَانِيثَا يَارَّا-د: ”مَانَا ڒهْنَا-يَا مِينْ غَا يكّْ فَارْقْ-شّْغڒْ ن يمَّاشْ إِزَابِيلْ ذ ثْسحَّارِينْ نّسْ أَمُّو س وَاطَّاسْ؟“
22 O rei Jorão perguntou: “Você vem em paz, Jeú?”. Jeú respondeu: “Como pode haver paz enquanto estamos cercados da idolatria e da feitiçaria de sua mãe, Jezabel?”.
23 إِنّقْڒبْ يُورَامْ، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ، ؤُشَا إِنَّا إِ أَخَازْيَا: ”ثَامنْزِيوْثْ، أَخَازْيَا!“
23 Então o rei Jorão deu meia-volta com seus cavalos e fugiu, gritando para o rei Acazias: “Traição, Acazias!”.
24 مَاشَا يَاهُو إِمْنعْ ڒْقوْسْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِڒْقفْ يُورَامْ س فْڒِيثْشَا جَارْ إِغَادْجنْ نّسْ. فْڒِيثْشَا ثسْنُوقّبْ قَاعْ ؤُڒْ نّسْ ؤُشَا إِوْضَا نتَّا ذڭْ ؤُكَارُّو نّسْ.
24 Jeú disparou seu arco com toda a força e atingiu Jorão entre os ombros. A flecha atravessou seu coração, e ele caiu morto dentro do carro de guerra.
25 خنِّي إِنَّا يَاهُو إِ بِيذْكَارْ، أَنغْرَافْ نّسْ ن ڒْعسْكَارْ: ”كْسِي ث ؤُشَا نْضَارْ إِ-ث ذِي ثسْغَارْثْ ن ييَّارْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي. عْقڒْ، نشّْ ذ شكْ، إِجّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ونّغْنِي، أَقَا نذْهنْ خْ إِكَارُّوثنْ نّغْ أَوَارْنِي إِ بَابَاسْ أَخَابْ ؤُمِي خَاسْ إِشثْشَا سِيذِي أَمُّو، إِنَّا:
25 Jeú disse a Bidcar, seu oficial: “Jogue-o no campo que pertencia a Nabote de Jezreel. Lembra-se de quando você e eu acompanhávamos a cavalo o pai dele, Acabe? O S enhor pronunciou esta mensagem contra ele:
26 ’س ثِيذتّْ أَمْ ژْرِيغْ إِضنَّاضْ إِذَامّنْ ن نابُوثْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِقَّارْ سِيذِي، أَمُّو إِ زَّايكْ ثنْ غَا خڒْفغْ خْ ييَّارْ-أَ، إِسَّاوَاڒْ سِيذِي.‘ خنِّي ڒخُّو، كْسِي ث ؤُشَا نْضَارْ إِ-ث ذڭْ إِيَّارْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي.“
26 ‘Assim diz o S enhor : Ontem vi o assassinato de Nabote e seus filhos. Juro solenemente que o farei pagar por ele neste campo’. Portanto, jogue-o na propriedade de Nabote, como o S enhor disse”.
27 ؤُمِي أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِژْرَا أَيَا، إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ بَايْثْ-هَاڭَانْ. يَاهُو إِضْفَارْ إِ-ث ؤُ ڒَْامِي يِيوضْ غَارْ ثيْسَارْثْ ن جُورْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ جِيبْلِيعَامْ، إِنَّا: ”وّثْ إِ-ث ؤُڒَا ذ نتَّا خْ ؤُكَارُّو!“ خنِّي يَارْوڒْ نتَّا غَارْ مَاجِيدُّو ؤُشَا إِمُّوثْ ذِينْ.
27 Quando Acazias, rei de Judá, viu o que estava acontecendo, fugiu pela estrada para Bete-Hagã. Jeú foi atrás dele, gritando: “Atirem nele também!”. E atingiram Acazias em seu carro de guerra, na subida para Gur, perto de Ibleã. Ele conseguiu ir até Megido, mas morreu ali.
28 إِمْسخَّارنْ نّسْ إِوْينْ ث خْ ؤُكَارُّو غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا نضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ نّسْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ.
28 Os servos de Acazias levaram seu corpo no carro de guerra para Jerusalém, onde o sepultaram com seus antepassados na Cidade de Davi.
29 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ حِيطَاشْ ن يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، ثُوغَا إِذْوڒْ أَخَازْيَا ذ أَجدْجِيذْ خْ يَاهُوذَا.
29 Acazias havia começado a reinar em Judá no décimo primeiro ano do reinado de Jorão, filho de Acabe.
30 خنِّي يُوسَا-د يَاهُو غَارْ يَازْرَاعِيلْ. ڒَْامِي ت ثسْڒَا إِزَابِيلْ، ثْكحّڒْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثْزوّقْ أَشُوَّافْ نّسْ ؤُشَا ثخْزَارْ زِي ڒْكَازِي غَارْ سْوَادَّايْ.
30 Quando Jezabel soube que Jeú tinha chegado a Jezreel, pintou os olhos, arrumou os cabelos e sentou-se em frente a uma janela.
31 ؤُمِي د-يُوذفْ يَاهُو زِي ثَاوَّارْثْ، ثنَّا: ”مَا ذ ڒهْنَا إِ خفْ د-ثُوسِيذْ، زِيمْرِي، أَ شكْ ونِّي إِنْغِينْ سِيذِيسْ؟“
31 Quando Jeú entrou pela porta do palácio, ela gritou para ele: “Veio em paz, assassino? Você é como Zinri, que matou seu senhor!” .
32 نتَّا إِخْزَارْ غَارْ ڒْكَازِي سنّجْ، إِنَّا: ”وِي أَكِيذِي إِدْجَانْ؟ مَانْ ونْ؟“ خنِّي خْزَارنْ ثْنَاينْ نِيغْ ثْڒَاثَا ن إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ غَارسْ ذِينْ سْوَادَّايْ.
32 Jeú olhou para cima, viu Jezabel na janela e gritou: “Quem está do meu lado?”. Dois ou três eunucos olharam para ele.
33 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نْضَارمْ ت-إِ-د سْوَادَّايْ!“ نِيثْنِي نْضَارنْ-ت-إِ-د سْوَادَّايْ أَڒَامِي إِذَامّنْ نّسْ تّْوَارُوشّنْ خْ ڒْحِيضْ ؤُ خْ ييْسَانْ، ؤُ نتَّا إِڒْبزْ إِ-ت.
33 “Joguem-na para baixo!”, ordenou Jeú. Eles a jogaram pela janela, e o sangue espirrou na parede e nos cavalos. E Jeú atropelou o corpo com as patas de seus cavalos.
34 نتَّا يُوذفْ ؤُشَا إِشَّا، إِسْوَا. أَوَارْنِي ؤُيَا إِنَّا: ”خْزَارمْ غَارْ ثْمخْزِيوْثْ نِّي ؤُ نضْڒمْ ت، مَاغَارْ نتَّاثْ ذ يدْجِيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
34 Em seguida, Jeú entrou no palácio, comeu e bebeu. Depois, disse: “Alguém vá sepultar aquela maldita mulher, pois era filha de rei”.
35 نِيثْنِي ؤُيُورنْ، حِيمَا أَذْ ت نضْڒنْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ت ؤُفِينْ شَا مْغِيرْ ثَاشقُّوفْثْ ن ؤُزدْجِيفْ ذ إِضَارنْ ذ إِفَاسّنْ وَاهَا.
35 Mas, quando foram sepultá-la, só encontraram o crânio, os pés e as mãos.
36 ؤُمِي د -عقْبنْ، عَاوْذنْ أَسْ ث ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”وَا ذ أَوَاڒْ ن سِيذِي نِّي إِسِّيوِيڒْ س ؤُقمُّومْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ، إِلِيشَاعْ أَثِيشْبِي. نتَّا إِنَّا: ’خْ ييَّارْ ن يَازْرَاعِيلْ إِطَانْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ن ڒْخشْبثْ ن إِزَابِيلْ.
36 Quando voltaram e contaram a Jeú, ele disse: “Isso cumpre a mensagem do S enhor , anunciada por meio de seu servo Elias, de Tisbe: ‘Cães devorarão o corpo de Jezabel no campo em Jezreel.
37 ڒْخشْبثْ ن إِزَابِيلْ أَذْ ثِيڒِي أَمْ ڒغْبَارْ خْ ييَّارْ ذڭْ وحْوِيشْ ن يَازْرَاعِيلْ، أَڒْ غَا ثَافْ وَارْ ذِينْ وِي غَا إِنِينْ: ثَا ذ إِزَابِيلْ.‘ “
37 Seus restos serão espalhados como esterco no campo, de modo que ninguém será capaz de reconhecê-la’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.