2 Reis 9
rifa (RIFA) vs ARC
1 خنِّي أَنَابِي إِلِيشَاعْ إِڒَاغَا-د إِ يِيجّنْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ، إِنَّا أَسْ: ”بْيسْ، كْسِي أَغَارَّافْ-أَ ن زّشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُشَا ثُويُورذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
1 Então, o profeta Eliseu chamou um dos filhos dos profetas e lhe disse: Cinge os teus lombos, e toma esta almotolia de azeite na tua mão, e vai-te a Ramote-Gileade.
2 خْمِي ذِينِّي إِ غَا ثَاوْضذْ، أَرْزُو خْ يَاهُو، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن نِيمْشِي. أَذفْ غَارسْ ؤُشَا أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِكَّارْ زِي ڒْوسْطْ ن يَايْثْمَاسْ، نْذهْ إِ-ث غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ إِطُّورْفِييْ مْلِيحْ.
2 E, chegando lá, vê onde está Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi; e entra, e faze que ele se levante do meio de seus irmãos, e leva-o à câmara interior.
3 خنِّي كْسِي أَغَارَّافْ ن زّشْثْ، زدْجعْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل.‘ خنِّي أَرْزمْ ثَاوَّارْثْ، أَرْوڒْ، وَارْ تّْرِيجِي عَاذْ كْثَارْ!“
3 E toma a almotolia de azeite, e derrama-o sobre a sua cabeça, e dize: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel. Então, abre a porta, e foge, e não te detenhas.
4 أَحُوذْرِي، أَمْسخَّارْ ن ؤُنَابِي، يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
4 Foi, pois, o rapaz, o jovem profeta, a Ramote-Gileade.
5 ؤُمِي ذِينْ د-يِيوضْ، خْزَارْ، إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ ثُوغَا قِّيمنْ ذِينِّي. نتَّا إِنَّا: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ شكْ، أَ ڒْقبْطَانْ. يَاهُو إِسّقْسَا: ”إِ مَانْ ونْ زَّايْنغْ مَارَّا؟“ نتَّا إِنَّا: ”إِ شكْ، أَ ڒْقبْطَانْ!“
5 E, entrando ele, eis que os capitães do exército estavam assentados ali; e disse: Capitão, tenho uma palavra que te dizer. E disse Jeú. A qual de todos nós? E disse: A ti, capitão!
6 خنِّي إِكَّارْ يَاهُو، يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ. ؤُ نتَّا إِفَارّغْ أَسْ زّشْثْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ ڒْڭنْسْ ن سِيذِي، خْ إِسْرَائِيل.
6 Então, se levantou, e entrou na casa, e derramou o azeite sobre a sua cabeça, e lhe disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Ungi-te rei sobre o povo do Senhor , sobre Israel.
7 شكْ أَذْ ثوْثذْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، سِيذِي نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ تَّارغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِزَابِيلْ إِذَامّنْ ن إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، ؤُڒَا ذ إِذَامّنْ ن مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي.
7 E ferirás a casa de Acabe, teu senhor, para que eu vingue o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do Senhor da mão de Jezabel.
8 مَارَّا ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ أَذْ ثتّْوَاكّسْ، ؤُ نشّْ أَذْ قْضِيغْ زِي ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ مَارَّا وِي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ، أَمْ ونِّي إِتّْوَاطّْفنْ، أَمْ ونِّي ؤُمِي جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل.
8 E toda a casa de Acabe perecerá; e destruirei de Acabe todo varão, tanto o encerrado como o livre em Israel.
9 نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ أَمشْنَاوْ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ؤُ أَمْ ثَادَّارْثْ ن بَاعْشَا، مِّيسْ ن أَخِييَا.
9 Porque à casa de Acabe hei de fazer como à casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como à casa de Baasa, filho de Aías.
10 إِطَانْ أَذْ شّنْ إِزَابِيلْ ذڭْ إِيَّارْ ن يَازْرَاعِيلْ ؤُشَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي ت إِ غَا إِنضْڒنْ.“ خنِّي يَارْزمْ نتَّا ثَاوَّارْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ.‘ “
10 E os cães comerão a Jezabel no pedaço de campo de Jezreel; não haverá quem a enterre. Então, abriu a porta e fugiu.
11 ؤُمِي د-إِفّغْ يَاهُو غَارْ بَارَّا غَارْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِيسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا شكْ مْلِيحْ؟ مَايمِّي إِ غَاركْ د-يُوسَا ؤُبُوهَاڒِي-يَا؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”كنِّيوْ ثسّْنمْ أَرْيَازْ ذ ڒْهَارْذْ نّسْ!“
11 E, saindo Jeú aos servos de seu senhor, disseram-lhe: Vai tudo bem? Por que veio a ti este louco? E ele lhes disse: Bem conheceis o homem e o seu falar.
12 مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ ”ذ إِخَارِّيقنْ، إِنِي أَنغْ ث!“ خنِّي إِنَّا: ”أَمُّو ذ وَامُّو إِ كِيذِي إِسِّيوڒْ، إِنَّا: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل.‘ “
12 Mas eles disseram: É mentira; agora, faze-no-lo saber. E disse: Assim e assim me falou, dizendo: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel.
13 ڒخْذنِّي قدْجْقنْ ؤُ كُوڒْ إِجّْ إِكْسِي أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث سَاذُو إِضَارنْ نّسْ خْ ثَارذِّيفِينْ ن دّْرُوجْ ؤُشَا سُوضنْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، نَّانْ: ”يَاهُو ذ أَجدْجِيذْ!“
13 Então, se apressaram, e tomou cada um a sua veste e a pôs debaixo dele, no mais alto degrau; e tocaram a buzina e disseram: Jeú reina.
14 يَاهُو، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن نِيمْشِي، إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ضِيدّْ يُورَامْ. يُورَامْ، نتَّا جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا إِسْرَائِيل، ثُوغَا إِحْضَا خْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ أَرنْذَاذْ ن وُوذمْ ن حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ.
14 Assim, Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. Tinha, porém, Jorão cercado a Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria.
15 مَاشَا أَجدْجِيذْ يُورَامْ يَارڭّْوحْ-د، مَاحنْذْ أَذْ يَارْزُو ذِي يَازْرَاعِيلْ أَڭنْفُو زڭْ إِيزِّيمنْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا ڭِّينْ أَيْثْ ن أَرَامْ، ؤُمِي إِمّْنغْ أَكْ-ذ حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ. يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثتَّافْقمْ، خنِّي وَارْ تّجِّيمْ أَذْ يَارْوڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زِي ثنْذِينْثْ، أَذْ يُويُورْ مَاحنْذْ أَذْ إِسِّيوضْ ڒخْبَارْ-أَ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.“
15 Porém o rei Jorão voltou para se curar em Jezreel das feridas que os siros lhe fizeram, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria. E disse Jeú: Se é da vossa vontade, ninguém saia da cidade, nem escape, para ir anunciar isso em Jezreel.
16 خنِّي إِنْيَا ذڭْ ؤُكَارُّو نّسْ، إِنْذهْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ، مَاغَارْ ذِينِّي إِ ثُوغَا يُورَامْ. أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا إِهْوَا-د، حِيمَا أَذْ إِسِّيجّْ خْ يُورَامْ.
16 Então, Jeú subiu a um carro e foi-se a Jezreel, porque Jorão estava deitado ali; e também Acazias, rei de Judá, descera para ver a Jorão.
17 أَعسَّاسْ إِبدّْ خْ صُّومْعثْ ذِي يَازْرَاعِيلْ ؤُشَا إِژْرَا يَاهُو يُوسَا-د، إِنَّا: ”نشّْ تّْوَاڒِيغْ إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ.“ خنِّي إِنَّا يُورَامْ: ”أَوِي-د إِجّْ ن بُو-ؤُيِيسْ ؤُشَا سّكّْ إِ-ث-إِ-د إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ، أَذْ يِينِي: ”مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟“
17 E o atalaia estava na torre de Jezreel, e viu a tropa de Jeú, que vinha, e disse: Vejo uma tropa. Então, disse Jorão: Toma um cavaleiro e envia-lho ao encontro; e diga: Há paz?
18 بُو-ؤُيِيسْ إِنْيَا، حِيمَا أَذْ ث إِڒْقَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟‘ “ مَاشَا يَاهُو يَارَّا-د خَاسْ: ”مَانِي شكْ إِشْقَا ڒهْنَا؟ أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ إِنُو.“ أَعسَّاسْ إِعْڒمْ أَيَا، إِنَّا: ”أَمْسخَّارْ يِيوضْ غَارْسنْ، مَاشَا وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا.“
18 E o cavaleiro lhe foi ao encontro e disse: Assim diz o rei: Há paz? E disse Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim. E o atalaia o fez saber, dizendo: Chegou a eles o mensageiro, porém não volta.
19 إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن بُو-ؤُيِيسْ وِيسّْ ثْنَاينْ. ؤُمِي د-يُوسَا وَانِيثَا غَارْسنْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟‘ “ مَاشَا يَاهُو يَارَّا-د خَاسْ: ”مَانِي شكْ إِشْقَا ڒهْنَا. أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ إِنُو.“
19 Então, enviou outro cavaleiro; e, chegando este a eles, disse: Assim diz o rei: Há paz? E disse Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim.
20 أَعسَّاسْ إِعْڒمْ س مَانْ أَيَا عَاوذْ: ”نتَّا يِيوضْ إِ-ثنْ، مَاشَا وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا ؤُ مَامّشْ إِندّهْ أَيِيسْ، إِڭَّا أَمْ مَامّشْ إِتّڭّْ يَاهُو، مِّيسْ ن نِيمْشِي، مَاغَارْ نتَّا إِندّهْ أَمْ إِندّهْ إِجّْ ن ؤُبُوهَاڒِي.“
20 E o atalaia o fez saber, dizendo: Também este chegou a eles, porém não volta; e o andar parece como o andar de Jeú, filho de Ninsi, porque anda furiosamente.
21 خنِّي إِنَّا يُورَامْ: ”حزّمْ أَكَارُّو!“ حزّْمنْ أَكَارُّو نّسْ ؤُ يُورَامْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِفّغْ أَكْ-ذ أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، نذْهنْ كُوڒْ إِجّْ أَكَارُّو نّسْ. نِيثْنِي فّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ يَاهُو ؤُشَا ؤُفِينْ ث غَارْ ييَّارْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي.
21 Então, disse Jorão: Aparelha o carro. E aparelharam o seu carro. E saiu Jorão, rei de Israel, e Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro, e saíram ao encontro de Jeú, e o acharam no pedaço de campo de Nabote, o jezreelita.
22 إِمْسَارْ ؤُمِي إِژْرَا يُورَامْ يَاهُو، إِنَّا: ”مَا ذ ڒهْنَا إِ خفْ د-ثُوسِيذْ، أَ يَاهُو؟“ مَاشَا وَانِيثَا يَارَّا-د: ”مَانَا ڒهْنَا-يَا مِينْ غَا يكّْ فَارْقْ-شّْغڒْ ن يمَّاشْ إِزَابِيلْ ذ ثْسحَّارِينْ نّسْ أَمُّو س وَاطَّاسْ؟“
22 E sucedeu que, vendo Jorão a Jeú, disse: Há paz, Jeú? E disse ele: Que paz, enquanto as prostituições da tua mãe Jezabel e as suas feitiçarias são tantas?
23 إِنّقْڒبْ يُورَامْ، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ، ؤُشَا إِنَّا إِ أَخَازْيَا: ”ثَامنْزِيوْثْ، أَخَازْيَا!“
23 Então, Jorão voltou as mãos, e fugiu, e disse a Acazias: Traição há, Acazias.
24 مَاشَا يَاهُو إِمْنعْ ڒْقوْسْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِڒْقفْ يُورَامْ س فْڒِيثْشَا جَارْ إِغَادْجنْ نّسْ. فْڒِيثْشَا ثسْنُوقّبْ قَاعْ ؤُڒْ نّسْ ؤُشَا إِوْضَا نتَّا ذڭْ ؤُكَارُّو نّسْ.
24 Mas Jeú entesou o seu arco com toda a força e feriu a Jorão entre os braços, e a flecha lhe saiu pelo coração; e caiu no seu carro.
25 خنِّي إِنَّا يَاهُو إِ بِيذْكَارْ، أَنغْرَافْ نّسْ ن ڒْعسْكَارْ: ”كْسِي ث ؤُشَا نْضَارْ إِ-ث ذِي ثسْغَارْثْ ن ييَّارْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي. عْقڒْ، نشّْ ذ شكْ، إِجّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ونّغْنِي، أَقَا نذْهنْ خْ إِكَارُّوثنْ نّغْ أَوَارْنِي إِ بَابَاسْ أَخَابْ ؤُمِي خَاسْ إِشثْشَا سِيذِي أَمُّو، إِنَّا:
25 Então, Jeú disse a Bidcar, seu capitão: Toma-o, lança-o no pedaço do campo de Nabote, o jezreelita; pois, lembra-te de que, indo eu e tu juntos a cavalo após Acabe, seu pai, o Senhor pôs sobre ele esta carga, dizendo:
26 ’س ثِيذتّْ أَمْ ژْرِيغْ إِضنَّاضْ إِذَامّنْ ن نابُوثْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِقَّارْ سِيذِي، أَمُّو إِ زَّايكْ ثنْ غَا خڒْفغْ خْ ييَّارْ-أَ، إِسَّاوَاڒْ سِيذِي.‘ خنِّي ڒخُّو، كْسِي ث ؤُشَا نْضَارْ إِ-ث ذڭْ إِيَّارْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي.“
26 Por certo que, se eu não visse ontem à tarde o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos, diz o Senhor , também não to pagaria neste pedaço de campo, diz o Senhor . Agora, pois, toma-o e lança-o neste pedaço de campo, conforme a palavra do Senhor .
27 ؤُمِي أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِژْرَا أَيَا، إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ بَايْثْ-هَاڭَانْ. يَاهُو إِضْفَارْ إِ-ث ؤُ ڒَْامِي يِيوضْ غَارْ ثيْسَارْثْ ن جُورْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ جِيبْلِيعَامْ، إِنَّا: ”وّثْ إِ-ث ؤُڒَا ذ نتَّا خْ ؤُكَارُّو!“ خنِّي يَارْوڒْ نتَّا غَارْ مَاجِيدُّو ؤُشَا إِمُّوثْ ذِينْ.
27 O que vendo Acazias, rei de Judá, fugiu pelo caminho da casa do jardim, porém Jeú seguiu após ele e disse: Feri também a este no carro à subida de Gur, que está junto a Ibleão. E fugiu para Megido e morreu ali.
28 إِمْسخَّارنْ نّسْ إِوْينْ ث خْ ؤُكَارُّو غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا نضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ نّسْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ.
28 E seus servos o levaram num carro a Jerusalém e o sepultaram na sua sepultura, junto a seus pais, na Cidade de Davi.
29 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ حِيطَاشْ ن يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، ثُوغَا إِذْوڒْ أَخَازْيَا ذ أَجدْجِيذْ خْ يَاهُوذَا.
29 E, no ano undécimo de Jorão, filho de Acabe, começou Acazias a reinar sobre Judá.
30 خنِّي يُوسَا-د يَاهُو غَارْ يَازْرَاعِيلْ. ڒَْامِي ت ثسْڒَا إِزَابِيلْ، ثْكحّڒْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثْزوّقْ أَشُوَّافْ نّسْ ؤُشَا ثخْزَارْ زِي ڒْكَازِي غَارْ سْوَادَّايْ.
30 E Jeú veio a Jezreel, o que ouvindo Jezabel, se pintou em volta dos olhos, e enfeitou a sua cabeça, e olhou pela janela.
31 ؤُمِي د-يُوذفْ يَاهُو زِي ثَاوَّارْثْ، ثنَّا: ”مَا ذ ڒهْنَا إِ خفْ د-ثُوسِيذْ، زِيمْرِي، أَ شكْ ونِّي إِنْغِينْ سِيذِيسْ؟“
31 E, entrando Jeú pelas portas, disse ela: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor?
32 نتَّا إِخْزَارْ غَارْ ڒْكَازِي سنّجْ، إِنَّا: ”وِي أَكِيذِي إِدْجَانْ؟ مَانْ ونْ؟“ خنِّي خْزَارنْ ثْنَاينْ نِيغْ ثْڒَاثَا ن إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ غَارسْ ذِينْ سْوَادَّايْ.
32 E levantou ele o rosto para a janela e disse: Quem é comigo? Quem? E dois ou três eunucos olharam para ele.
33 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نْضَارمْ ت-إِ-د سْوَادَّايْ!“ نِيثْنِي نْضَارنْ-ت-إِ-د سْوَادَّايْ أَڒَامِي إِذَامّنْ نّسْ تّْوَارُوشّنْ خْ ڒْحِيضْ ؤُ خْ ييْسَانْ، ؤُ نتَّا إِڒْبزْ إِ-ت.
33 Então, disse ele: Lançai-a de alto abaixo. E lançaram-na de alto abaixo; e foram salpicados com o seu sangue a parede e os cavalos, e Jeú a atropelou.
34 نتَّا يُوذفْ ؤُشَا إِشَّا، إِسْوَا. أَوَارْنِي ؤُيَا إِنَّا: ”خْزَارمْ غَارْ ثْمخْزِيوْثْ نِّي ؤُ نضْڒمْ ت، مَاغَارْ نتَّاثْ ذ يدْجِيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
34 Entrando ele, pois, e havendo comido e bebido, disse: Olhai por aquela maldita e sepultai-a, porque é filha de rei.
35 نِيثْنِي ؤُيُورنْ، حِيمَا أَذْ ت نضْڒنْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ت ؤُفِينْ شَا مْغِيرْ ثَاشقُّوفْثْ ن ؤُزدْجِيفْ ذ إِضَارنْ ذ إِفَاسّنْ وَاهَا.
35 E foram para a sepultar; porém não acharam dela senão somente a caveira, e os pés, e as palmas das mãos.
36 ؤُمِي د -عقْبنْ، عَاوْذنْ أَسْ ث ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”وَا ذ أَوَاڒْ ن سِيذِي نِّي إِسِّيوِيڒْ س ؤُقمُّومْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ، إِلِيشَاعْ أَثِيشْبِي. نتَّا إِنَّا: ’خْ ييَّارْ ن يَازْرَاعِيلْ إِطَانْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ن ڒْخشْبثْ ن إِزَابِيلْ.
36 Então, voltaram e lho fizeram saber; e ele disse: Esta é a palavra do Senhor , a qual falou pelo ministério de Elias, o tisbita, seu servo, dizendo: No pedaço do campo de Jezreel, os cães comerão a carne de Jezabel.
37 ڒْخشْبثْ ن إِزَابِيلْ أَذْ ثِيڒِي أَمْ ڒغْبَارْ خْ ييَّارْ ذڭْ وحْوِيشْ ن يَازْرَاعِيلْ، أَڒْ غَا ثَافْ وَارْ ذِينْ وِي غَا إِنِينْ: ثَا ذ إِزَابِيلْ.‘ “
37 E o cadáver de Jezabel será como esterco sobre o campo, no pedaço de Jezreel, que se não possa dizer: Esta é Jezabel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.