2 Reis 9
rifa (RIFA) vs ARIB
1 خنِّي أَنَابِي إِلِيشَاعْ إِڒَاغَا-د إِ يِيجّنْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ، إِنَّا أَسْ: ”بْيسْ، كْسِي أَغَارَّافْ-أَ ن زّشْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُشَا ثُويُورذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
1 Depois o profeta Eliseu chamou um dos filhos dos profetas, e lhe disse: Cinge os teus lombos, toma na mão este vaso de azeite e vai a Ramote-Gileade;
2 خْمِي ذِينِّي إِ غَا ثَاوْضذْ، أَرْزُو خْ يَاهُو، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن نِيمْشِي. أَذفْ غَارسْ ؤُشَا أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِكَّارْ زِي ڒْوسْطْ ن يَايْثْمَاسْ، نْذهْ إِ-ث غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ إِطُّورْفِييْ مْلِيحْ.
2 quando lá chegares, procura a Jeú, filho de Jeosafá, filho de Ninsi; entra, faze que ele se levante do meio de seus irmãos, e leva-o para uma câmara interior.
3 خنِّي كْسِي أَغَارَّافْ ن زّشْثْ، زدْجعْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل.‘ خنِّي أَرْزمْ ثَاوَّارْثْ، أَرْوڒْ، وَارْ تّْرِيجِي عَاذْ كْثَارْ!“
3 Toma, então, o vaso de azeite, derrama-o sobre a sua cabeça, e dize: Assim diz o Senhor: Ungi-te rei sobre Israel. Então abre a porta, foge e não te detenhas.
4 أَحُوذْرِي، أَمْسخَّارْ ن ؤُنَابِي، يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.
4 Foi, pois, o jovem profeta, a Ramote-Gileade.
5 ؤُمِي ذِينْ د-يِيوضْ، خْزَارْ، إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ ثُوغَا قِّيمنْ ذِينِّي. نتَّا إِنَّا: ”نشّْ غَارِي إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ شكْ، أَ ڒْقبْطَانْ. يَاهُو إِسّقْسَا: ”إِ مَانْ ونْ زَّايْنغْ مَارَّا؟“ نتَّا إِنَّا: ”إِ شكْ، أَ ڒْقبْطَانْ!“
5 E quando chegou, eis que os chefes do exército estavam sentados ali; e ele disse: Chefe, tenho uma palavra para te dizer. E Jeú perguntou: A qual de todos nós? Respondeu ele: A ti, chefe!
6 خنِّي إِكَّارْ يَاهُو، يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ. ؤُ نتَّا إِفَارّغْ أَسْ زّشْثْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ ڒْڭنْسْ ن سِيذِي، خْ إِسْرَائِيل.
6 Então Jeú se levantou, e entrou na casa; e o mancebo derramou-lhe o azeite sobre a cabeça, e lhe disse: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Ungi-te rei sobre o povo do Senhor, sobre Israel.
7 شكْ أَذْ ثوْثذْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، سِيذِي نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ تَّارغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِزَابِيلْ إِذَامّنْ ن إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، ؤُڒَا ذ إِذَامّنْ ن مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي.
7 Ferirás a casa de Acabe, teu senhor, para que eu vingue da mão de Jezabel o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do Senhor.
8 مَارَّا ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ أَذْ ثتّْوَاكّسْ، ؤُ نشّْ أَذْ قْضِيغْ زِي ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ مَارَّا وِي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ، أَمْ ونِّي إِتّْوَاطّْفنْ، أَمْ ونِّي ؤُمِي جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل.
8 Pois toda a casa de Acabe perecerá; e destruirei de Acabe todo filho varão, tanto o escravo como o livre em Israel.
9 نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ أَمشْنَاوْ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ؤُ أَمْ ثَادَّارْثْ ن بَاعْشَا، مِّيسْ ن أَخِييَا.
9 Porque hei de fazer a casa de Acabe como a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como a casa de Baasa, filho de Aías.
10 إِطَانْ أَذْ شّنْ إِزَابِيلْ ذڭْ إِيَّارْ ن يَازْرَاعِيلْ ؤُشَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي ت إِ غَا إِنضْڒنْ.“ خنِّي يَارْزمْ نتَّا ثَاوَّارْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ.‘ “
10 Os cães comerão a Jezabel no campo de Jizreel; não haverá quem a enterre. Então o mancebo abriu a porta e fugiu.
11 ؤُمِي د-إِفّغْ يَاهُو غَارْ بَارَّا غَارْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِيسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا شكْ مْلِيحْ؟ مَايمِّي إِ غَاركْ د-يُوسَا ؤُبُوهَاڒِي-يَا؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”كنِّيوْ ثسّْنمْ أَرْيَازْ ذ ڒْهَارْذْ نّسْ!“
11 Saiu então Jeú aos servos de seu senhor; e um lhe perguntou: Vai tudo bem? Por que veio a ti esse louco? E ele lhes respondeu: Bem conheceis o homem e o seu falar.
12 مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ ”ذ إِخَارِّيقنْ، إِنِي أَنغْ ث!“ خنِّي إِنَّا: ”أَمُّو ذ وَامُّو إِ كِيذِي إِسِّيوڒْ، إِنَّا: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: نشّْ ذهْنغْ شكْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل.‘ “
12 Mas eles replicaram. É mentira; dize-no-lo, pedimos-te. Ao que disse Jeú: Assim e assim ele me falou, dizendo: Assim diz o Senhor: Ungi-te rei sobre Israel.
13 ڒخْذنِّي قدْجْقنْ ؤُ كُوڒْ إِجّْ إِكْسِي أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث سَاذُو إِضَارنْ نّسْ خْ ثَارذِّيفِينْ ن دّْرُوجْ ؤُشَا سُوضنْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، نَّانْ: ”يَاهُو ذ أَجدْجِيذْ!“
13 Então se apressaram, e cada um tomou a sua capa e a pôs debaixo dele, no mais alto degrau; e tocaram a buzina, e disseram: Jeú reina!
14 يَاهُو، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن نِيمْشِي، إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ضِيدّْ يُورَامْ. يُورَامْ، نتَّا جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا إِسْرَائِيل، ثُوغَا إِحْضَا خْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ أَرنْذَاذْ ن وُوذمْ ن حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ.
14 Assim Jeú, filho de Jeosafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. {Ora, tinha Jorão cercado a Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria;
15 مَاشَا أَجدْجِيذْ يُورَامْ يَارڭّْوحْ-د، مَاحنْذْ أَذْ يَارْزُو ذِي يَازْرَاعِيلْ أَڭنْفُو زڭْ إِيزِّيمنْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا ڭِّينْ أَيْثْ ن أَرَامْ، ؤُمِي إِمّْنغْ أَكْ-ذ حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ. يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا كنِّيوْ ثتَّافْقمْ، خنِّي وَارْ تّجِّيمْ أَذْ يَارْوڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زِي ثنْذِينْثْ، أَذْ يُويُورْ مَاحنْذْ أَذْ إِسِّيوضْ ڒخْبَارْ-أَ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.“
15 porém o rei Jorão tinha voltado para se curar em Jizreel das feridas que os sírios lhe fizeram, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria.} E disse Jeú: Se isto é o vosso parecer, ninguém escape nem saia da cidade para ir dar a nova em Jizreel.
16 خنِّي إِنْيَا ذڭْ ؤُكَارُّو نّسْ، إِنْذهْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ، مَاغَارْ ذِينِّي إِ ثُوغَا يُورَامْ. أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا إِهْوَا-د، حِيمَا أَذْ إِسِّيجّْ خْ يُورَامْ.
16 Então Jeú subiu a um carro, e foi a Jizreel; porque Jorão estava acamado ali; e também Acazias, rei de Judá, descera para ver Jorão.
17 أَعسَّاسْ إِبدّْ خْ صُّومْعثْ ذِي يَازْرَاعِيلْ ؤُشَا إِژْرَا يَاهُو يُوسَا-د، إِنَّا: ”نشّْ تّْوَاڒِيغْ إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ.“ خنِّي إِنَّا يُورَامْ: ”أَوِي-د إِجّْ ن بُو-ؤُيِيسْ ؤُشَا سّكّْ إِ-ث-إِ-د إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ، أَذْ يِينِي: ”مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟“
17 O atalaia que estava na torre de Jizreel viu a tropa de Jeú, que vinha e disse: Vejo uma tropa. Disse Jorão: Toma um cavaleiro, e envia-o ao seu encontro a perguntar: Há paz?
18 بُو-ؤُيِيسْ إِنْيَا، حِيمَا أَذْ ث إِڒْقَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟‘ “ مَاشَا يَاهُو يَارَّا-د خَاسْ: ”مَانِي شكْ إِشْقَا ڒهْنَا؟ أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ إِنُو.“ أَعسَّاسْ إِعْڒمْ أَيَا، إِنَّا: ”أَمْسخَّارْ يِيوضْ غَارْسنْ، مَاشَا وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا.“
18 E o cavaleiro lhe foi ao encontro, e disse: Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim. E o atalaia deu aviso, dizendo: Chegou a eles o mensageiro, porém não volta.
19 إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن بُو-ؤُيِيسْ وِيسّْ ثْنَاينْ. ؤُمِي د-يُوسَا وَانِيثَا غَارْسنْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’مَا ذ ڒهْنَا مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ؟‘ “ مَاشَا يَاهُو يَارَّا-د خَاسْ: ”مَانِي شكْ إِشْقَا ڒهْنَا. أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ إِنُو.“
19 Então Jorão enviou outro cavaleiro; e, chegando este a eles, disse Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim.
20 أَعسَّاسْ إِعْڒمْ س مَانْ أَيَا عَاوذْ: ”نتَّا يِيوضْ إِ-ثنْ، مَاشَا وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا ؤُ مَامّشْ إِندّهْ أَيِيسْ، إِڭَّا أَمْ مَامّشْ إِتّڭّْ يَاهُو، مِّيسْ ن نِيمْشِي، مَاغَارْ نتَّا إِندّهْ أَمْ إِندّهْ إِجّْ ن ؤُبُوهَاڒِي.“
20 E o atalaia deu aviso, dizendo: Também este chegou a eles, porém não volta; e o andar se parece com o andar de Jeú, filho de Ninsi porque anda furiosamente.
21 خنِّي إِنَّا يُورَامْ: ”حزّمْ أَكَارُّو!“ حزّْمنْ أَكَارُّو نّسْ ؤُ يُورَامْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِفّغْ أَكْ-ذ أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، نذْهنْ كُوڒْ إِجّْ أَكَارُّو نّسْ. نِيثْنِي فّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ يَاهُو ؤُشَا ؤُفِينْ ث غَارْ ييَّارْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي.
21 Disse Jorão: Aparelha-me o carro! E lho aparelharam. Saiu Jorão, rei de Israel, com Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro para irem ao encontro de Jeú, e o encontraram no campo de Nabote, o jizreelita.
22 إِمْسَارْ ؤُمِي إِژْرَا يُورَامْ يَاهُو، إِنَّا: ”مَا ذ ڒهْنَا إِ خفْ د-ثُوسِيذْ، أَ يَاهُو؟“ مَاشَا وَانِيثَا يَارَّا-د: ”مَانَا ڒهْنَا-يَا مِينْ غَا يكّْ فَارْقْ-شّْغڒْ ن يمَّاشْ إِزَابِيلْ ذ ثْسحَّارِينْ نّسْ أَمُّو س وَاطَّاسْ؟“
22 E sucedeu que, vendo Jorão a Jeú, perguntou: Há paz, Jeú? Respondeu ele: Que paz, enquanto as prostituições da tua mãe Jezabel e as suas feitiçarias são tantas?
23 إِنّقْڒبْ يُورَامْ، حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ، ؤُشَا إِنَّا إِ أَخَازْيَا: ”ثَامنْزِيوْثْ، أَخَازْيَا!“
23 Então Jorão deu volta, e fugiu, dizendo a Acazias: Há traição, Acazias!
24 مَاشَا يَاهُو إِمْنعْ ڒْقوْسْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِڒْقفْ يُورَامْ س فْڒِيثْشَا جَارْ إِغَادْجنْ نّسْ. فْڒِيثْشَا ثسْنُوقّبْ قَاعْ ؤُڒْ نّسْ ؤُشَا إِوْضَا نتَّا ذڭْ ؤُكَارُّو نّسْ.
24 Mas Jeú, entesando o seu arco com toda a força, feriu Jorão entre as espáduas, e a flecha lhe saiu pelo coração; e ele caiu no seu carro.
25 خنِّي إِنَّا يَاهُو إِ بِيذْكَارْ، أَنغْرَافْ نّسْ ن ڒْعسْكَارْ: ”كْسِي ث ؤُشَا نْضَارْ إِ-ث ذِي ثسْغَارْثْ ن ييَّارْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي. عْقڒْ، نشّْ ذ شكْ، إِجّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ونّغْنِي، أَقَا نذْهنْ خْ إِكَارُّوثنْ نّغْ أَوَارْنِي إِ بَابَاسْ أَخَابْ ؤُمِي خَاسْ إِشثْشَا سِيذِي أَمُّو، إِنَّا:
25 Disse então Jeú a Bidcar, seu ajudante: Levanta-o, e lança-o no campo da herança de Nabote, o jizreelita; pois lembra-te de indo eu e tu juntos a cavalo após seu pai Acabe, o Senhor pôs sobre ele esta sentença, dizendo:
26 ’س ثِيذتّْ أَمْ ژْرِيغْ إِضنَّاضْ إِذَامّنْ ن نابُوثْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِقَّارْ سِيذِي، أَمُّو إِ زَّايكْ ثنْ غَا خڒْفغْ خْ ييَّارْ-أَ، إِسَّاوَاڒْ سِيذِي.‘ خنِّي ڒخُّو، كْسِي ث ؤُشَا نْضَارْ إِ-ث ذڭْ إِيَّارْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي.“
26 Certamente vi ontem o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos, diz o Senhor; e neste mesmo campo te retribuirei, diz o Senhor. Agora, pois, levanta-o, e lança-o neste campo, conforme a palavra do Senhor.
27 ؤُمِي أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِژْرَا أَيَا، إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ بَايْثْ-هَاڭَانْ. يَاهُو إِضْفَارْ إِ-ث ؤُ ڒَْامِي يِيوضْ غَارْ ثيْسَارْثْ ن جُورْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ جِيبْلِيعَامْ، إِنَّا: ”وّثْ إِ-ث ؤُڒَا ذ نتَّا خْ ؤُكَارُّو!“ خنِّي يَارْوڒْ نتَّا غَارْ مَاجِيدُّو ؤُشَا إِمُّوثْ ذِينْ.
27 Quando Acazias, rei de Judá, viu isto, fugiu pelo caminho da casa do jardim. E Jeú o perseguiu, dizendo: A este também! Matai-o! Então o feriram no carro, à subida de Gur, que está junto a Ibleão; mas ele fugiu para Megido, e ali morreu.
28 إِمْسخَّارنْ نّسْ إِوْينْ ث خْ ؤُكَارُّو غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا نضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ نّسْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ.
28 E seus servos o levaram num carro a Jerusalém, e o sepultaram na sua sepultura junto a seus pais, na cidade de Davi.
29 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ حِيطَاشْ ن يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، ثُوغَا إِذْوڒْ أَخَازْيَا ذ أَجدْجِيذْ خْ يَاهُوذَا.
29 Ora, Acazias começara a reinar sobre Judá no ano undécimo de Jorão, filho de Acabe.
30 خنِّي يُوسَا-د يَاهُو غَارْ يَازْرَاعِيلْ. ڒَْامِي ت ثسْڒَا إِزَابِيلْ، ثْكحّڒْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثْزوّقْ أَشُوَّافْ نّسْ ؤُشَا ثخْزَارْ زِي ڒْكَازِي غَارْ سْوَادَّايْ.
30 Depois Jeú veio a Jizreel; o que ouvindo Jezabel, pintou-se em volta dos olhos, e enfeitou a sua cabeça, e olhou pela janela.
31 ؤُمِي د-يُوذفْ يَاهُو زِي ثَاوَّارْثْ، ثنَّا: ”مَا ذ ڒهْنَا إِ خفْ د-ثُوسِيذْ، زِيمْرِي، أَ شكْ ونِّي إِنْغِينْ سِيذِيسْ؟“
31 Quando Jeú entrava pela porta, disse ela: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor ?
32 نتَّا إِخْزَارْ غَارْ ڒْكَازِي سنّجْ، إِنَّا: ”وِي أَكِيذِي إِدْجَانْ؟ مَانْ ونْ؟“ خنِّي خْزَارنْ ثْنَاينْ نِيغْ ثْڒَاثَا ن إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ غَارسْ ذِينْ سْوَادَّايْ.
32 Ao que ele levantou o rosto para a janela e disse: Quem é comigo? quem? E dois ou três eunucos olharam para ele.
33 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نْضَارمْ ت-إِ-د سْوَادَّايْ!“ نِيثْنِي نْضَارنْ-ت-إِ-د سْوَادَّايْ أَڒَامِي إِذَامّنْ نّسْ تّْوَارُوشّنْ خْ ڒْحِيضْ ؤُ خْ ييْسَانْ، ؤُ نتَّا إِڒْبزْ إِ-ت.
33 Então disse ele: Lançai-a daí abaixo. E lançaram-na abaixo; e foram salpicados com o sangue dela a parede e os cavalos; e ele a atropelou.
34 نتَّا يُوذفْ ؤُشَا إِشَّا، إِسْوَا. أَوَارْنِي ؤُيَا إِنَّا: ”خْزَارمْ غَارْ ثْمخْزِيوْثْ نِّي ؤُ نضْڒمْ ت، مَاغَارْ نتَّاثْ ذ يدْجِيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
34 E tendo ele entrado, comeu e bebeu; depois disse: Olhai por aquela maldita, e sepultai-a, porque é filha de rei.
35 نِيثْنِي ؤُيُورنْ، حِيمَا أَذْ ت نضْڒنْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ت ؤُفِينْ شَا مْغِيرْ ثَاشقُّوفْثْ ن ؤُزدْجِيفْ ذ إِضَارنْ ذ إِفَاسّنْ وَاهَا.
35 Foram, pois, para a sepultar; porém não acharam dela senão a caveira, os pés e as palmas das mãos.
36 ؤُمِي د -عقْبنْ، عَاوْذنْ أَسْ ث ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”وَا ذ أَوَاڒْ ن سِيذِي نِّي إِسِّيوِيڒْ س ؤُقمُّومْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ، إِلِيشَاعْ أَثِيشْبِي. نتَّا إِنَّا: ’خْ ييَّارْ ن يَازْرَاعِيلْ إِطَانْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ن ڒْخشْبثْ ن إِزَابِيلْ.
36 Então voltaram, e lho disseram. Pelo que ele disse: Esta é a palavra do Senhor, que ele falou por intermédio de Elias, o tisbita, seu servo, dizendo: No campo de Jizreel os cães comerão a carne de Jezabel,
37 ڒْخشْبثْ ن إِزَابِيلْ أَذْ ثِيڒِي أَمْ ڒغْبَارْ خْ ييَّارْ ذڭْ وحْوِيشْ ن يَازْرَاعِيلْ، أَڒْ غَا ثَافْ وَارْ ذِينْ وِي غَا إِنِينْ: ثَا ذ إِزَابِيلْ.‘ “
37 e o seu cadáver será como esterco sobre o campo, na herdade de Jizreel; de modo que não se poderá dizer: Esta é Jezabel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.