2 Reis 8

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ڒَامِي إِسِّيوڒْ إِلِيشَاعْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ ثنِّي ؤُمِي ثُوغَا إِسّْفَاقْ مِّيسْ، إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، فّغْ، شمْ أَكْ-ذ ثْوَاشُونْثْ نّمْ ؤُ زْذغْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْبَارَّانشْثْ مَانِي مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْزذْغذْ، مَاغَارْ سِيذِي يُورَا إِشْثْ ن ڒحْصَارثْ ن ڒَاژْ ثنِّي إِ غَا يكّنْ عَاوذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا خْ ثمُّورْثْ.“

¹ E falou Eliseu àquela mulher cujo filho ele ressuscitara, dizendo: Levanta-te e vai, tu e a tua família, e peregrina onde puderes peregrinar; porque o SENHOR chamou a fome, a qual também virá à terra por sete anos.

² ؤُشَا ثكَّارْ ثمْغَارْثْ، ثڭَّا عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي. نتَّاثْ ثفّغْ أَكْ-ذ ثْوَاشُونْثْ نّسْ ؤُشَا ثزْذغْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

² E levantou-se a mulher, e fez conforme a palavra do homem de Deus; porque foi ela com a sua família, e peregrinou na terra dos filisteus sete anos.

³ أَوَارْنِي سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا، إِمْسَارْ بلِّي ثَامْغَارْثْ ثعْقبْ-د زِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّاثْ ثفّغْ، حِيمَا أَذْ ثتَّارْ ثْوِيزَا ن ؤُجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذ ييَّارْ نّسْ.

³ E sucedeu que, ao fim dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus, e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.

⁴ أَجدْجِيذْ ثُوغَا إِتّْحَارّضْ أَكْ-ذ جِيحَازِي، أَمْسخَّارْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي، إِنَّا: ”حَاجَا أَيِي مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ إِڭَّا إِلِيشَاعْ.“

⁴ Ora o rei falava a Geazi, servo do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.

⁵ إِمْسَارْ أَمْ ثُوغَا إِتّْعَاوَاذْ وَانِيثَا إِ ؤُجدْجِيذْ خْ مَامّشْ د-إِسّْفَاقْ إِلِيشَاعْ إِجّْ ن ؤُمتِّينْ، خْزَارْ، ثُوسَا-د ثمْغَارْثْ نِّي ؤُمِي د-إِسّْفَاقْ مِّيسْ، حِيمَا أَذْ ثتَّارْ ثْوِيزَا ن ؤُجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذ ييَّارْ نّسْ. خنِّي إِنَّا جِيحَازِي: ”أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، ثَا ذ ثَامْغَارْثْ ذ وَا ذ مِّيسْ إِ د-إِسّْفَاقْ إِلِيشَاعْ غَارْ ثُوذَارْثْ.“

⁵ E sucedeu que, contando ele ao rei como ressuscitara a um morto, eis que a mulher cujo filho ressuscitara clamou ao rei pela sua casa e pelas suas terras. Então disse Geazi: Ó rei meu senhor, esta é a mulher, e este o seu filho a quem Eliseu ressuscitou.

⁶ أَجدْجِيذْ إِسّقْسَا ثَامْغَارْثْ ؤُ نتَّاثْ ثْحَاجَا أَسْ ت-إِ-د. خَاسْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”حْضَاثْ أَذْ غَارسْ إِتّْوَارّْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نّسْ ؤُڒَا ذ مَارَّا صَّابثْ ن إِيَّارْ زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثجَّا نتَّاثْ ثَامُّورْثْ أَڒْ أَسّْ-أَ.“

⁶ E o rei perguntou à mulher, e ela lho contou. Então o rei lhe deu um oficial, dizendo: Faze-lhe restituir tudo quanto era seu, e todas as rendas das terras desde o dia em que deixou a terra até agora.

⁷ إِلِيشَاعْ يُوسَا-د غَارْ ذِيمَاشْقْ ؤُمِي بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِهْڒشْ. حَاجَانْ أَسْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَقَا أَرْيَازْ ن أَربِّي يُوسَا-د ذَانِيثَا.“

⁷ Depois veio Eliseu a Damasco, estando Ben-Hadade, rei da Síria, doente; e lho anunciaram, dizendo: O homem de Deus é chegado aqui.

⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ حَازَايِيلْ: ”أَوِي-د أَكِيذكْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ، رُوحْ أَذْ ثڒْقِيذْ أَرْيَازْ ن أَربِّي ؤُشَا سقْسَا زَّايسْ سِيذِي، أَذْ ثِينِيذْ: ”مَا نشّْ أَذْ ڭّنْفِيغْ زِي ڒهْڒَاشْ-أَ؟“

⁸ Então o rei disse a Hazael: Toma um presente na tua mão, e vai a encontrar-te com o homem de Deus; e pergunta por ele ao Senhor, dizendo: Hei de sarar desta doença?

⁹ حَازَايِيلْ يُويُورْ أَذْ ث إِڒْقَا ؤُشَا يِيوِي أَكِيذسْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ، عْڒَامْ كُوڒْ نْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ زِي ذِيمَاشْقْ، إِجّْ ن دّْقڒْ ن أَربْعِينْ ن إِڒغْمَانْ. نتَّا يِيوضْ ؤُ إِبدّْ زَّاثسْ، إِنَّا: ”مِّيشْ بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّكّْ أَيِي-د غَاركْ، مَاحنْذْ أَذْ سّقْسِيغْ: ’مَا أَذْ ڭّنْفِيغْ زِي ڒهْڒَاشْ-أَ؟‘ “

⁹ Foi, pois, Hazael a encontrar-se com ele, e tomou um presente na sua mão, a saber: de tudo o que de bom havia em Damasco, quarenta camelos carregados; e veio, e se pôs diante dele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou a ti, a dizer: Sararei eu desta doença?

¹⁰ إِنَّا أَسْ إِلِيشَاعْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’شكْ وَارْ ثڭّنْفِيذْ شَا كُوڒْشِي!‘ سِيذِي إِسّْشنْ أَيِي، أَقَا نتَّا أَذْ إِمّثْ نِيشَانْ.“

¹⁰ E Eliseu lhe disse: Vai, e dize-lhe: Certamente viverás. Porém, o Senhor me tem mostrado que certamente morrerá.

¹¹ ؤُذمْ نّسْ إِبْعَارْ ؤُ إِسّقْسحْ ذَايسْ ثَامُوغْڒِي أَڒَامِي وَارْ إِسِّينْ مِينْ غَا يڭّْ. خنِّي إِبْذَا ورْيَازْ ن أَربِّي إِتّْرُو.

¹¹ E afirmou a sua vista, e fitou os olhos nele até se envergonhar; e o homem de Deus chorou.

¹² خنِّي إِنَّا حَازَايِيلْ: ”مَايمِّي إِتّْرُو سِيذِي إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”مِينْزِي نشّْ سّْنغْ ڒحْڒِيقْ إِ ذ غَا ثَاوْيذْ شكْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. شكْ أَذْ ثقّْذذْ ثِيمسِّي إِ لْقلْعَاثْ نْسنْ، أَذْ ثنْغذْ إِحُوذْرِييّنْ نْسنْ س سِّيفْ، أَذْ ثْڒبْزذْ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ؤُ ثِيمْغَارِينْ نْسنْ إِ إِكْسِينْ س دّيْسثْ أَذْ أَسنْثْ ثْشَارّْڭذْ أَعذِّيسْ.“

¹² Então disse Hazael: Por que chora o meu senhor? E ele disse: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel; porás fogo às suas fortalezas, e os seus jovens matarás à espada, e os seus meninos despedaçarás, e as suas mulheres grávidas fenderás.

¹³ حَازَايِيلْ إِنَّا: ”مَاغَارْ مِينْ إِعْنَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ، أَقْزِينْ نِّي، أَقَا نتَّا إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ ڒْحَاجّثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ثَانِيثَا؟“ إِلِيشَاعْ إِنَّا: ”سِيذِي إِسّْشنْ أَيِي-د بلِّي أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ أَرَامْ.“

¹³ E disse Hazael: Pois, que é teu servo, que não é mais do que um cão, para fazer tão grande coisa? E disse Eliseu: O Senhor me tem mostrado que tu hás de ser rei da Síria.

¹⁴ خنِّي إِڭّْوجْ نتَّا خْ إِلِيشَاعْ، ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ سِيذِيسْ. وَانِيثَا إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ذ أَشْ إِنَّا إِلِيشَاعْ؟“ ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”نتَّا إِنَّا أَيِي: ’أَقَا شكْ أَذْ ثڭّنْفِيذْ!‘ “

¹⁴ Então partiu de Eliseu, e foi a seu senhor, o qual lhe disse: Que te disse Eliseu? E disse ele: Disse-me que certamente viverás.

¹⁵ ثِيوشَّا نّسْ إِمْسَارْ أَقَا إِكْسِي نتَّا إِشْثْ ن مَالْثَا، إِسّغْضصْ إِ-ت ذڭْ وَامَانْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ت خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ أَڒَامِي إِمُّوثْ. ؤُشَا إِذْوڒْ حَازَايِيلْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

¹⁵ E sucedeu que no outro dia tomou um cobertor e o molhou na água, e o estendeu sobre o seu rosto, e morreu; e Hazael reinou em seu lugar.

¹⁶ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ خمْسَا ن يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ؤُمِي ثُوغَا يَاهُوشَافَاثْ ذ أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِذْوڒْ يَاهُورَامْ، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، ذ أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا.

¹⁶ E no ano quinto de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, reinando ainda Jeosafá em Judá, começou a reinar Jeorão, filho de Jeosafá, rei de Judá.

¹⁷ نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁷ Era ele da idade de trinta e dois anos quando começou a reinar, e oito anos reinou em Jerusalém.

¹⁸ نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثڭَّا ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ يدْجِيسْ ن أَخَابْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ. نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

¹⁸ E andou no caminho dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque tinha por mulher a filha de Acabe, e fez o que era mal aos olhos do Senhor.

¹⁹ مَاشَا سِيذِي وَارْ إِخْسْ أَذْ يَاردّدْجْ يَاهُوذَا ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ ذَاوُوذْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ ثُوغَا إِنَّا، أَذْ أَسْ إِوْشْ ڒبْذَا إِجّْ ن ڒفْنَارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذِي طّْوعْ ن وَارَّاونْ نّسْ.

¹⁹ Porém o Senhor não quis destruir a Judá por amor de Davi, seu servo, como lhe tinha falado que lhe daria, para sempre, uma lâmpada, a ele e a seus filhos.

²⁰ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ إِزمَّارْ إِذُومْ أَذْ إِخْثُوتّڒْ زڭْ إِفَاسّنْ ن يَاهُوذَا ؤُمِيغوّْغنْ، ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ يِيخفْ نْسنْ.

²⁰ Nos seus dias se rebelaram os edomitas, contra o mando de Judá, e puseram sobre si um rei.

²¹ خَاسْ ؤُشَا إِعْذُو يَاهُورَامْ أَكْ-ذ مَارَّا إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي نّسْ غَارْ صَاعِيرْ. ؤُشَا إِمْسَارْ أَقَا إِكَّارْ س دْجِيڒثْ ؤُشَا إِهْجمْ خْ أَيْثْ ن إِذُومْ إِنِّي ثُوغَا إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ نتَّا ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، مَاشَا ڒْڭنْسْ يَارْوڒْ غَارْ إِقِيضَانْ نّسْ.

²¹ Por isso Jeorão passou a Zair, e todos os carros com ele; e ele se levantou de noite, e feriu os edomitas que estavam ao redor dele, e os capitães dos carros; e o povo foi para as suas tendas.

²² س ؤُينِّي، خْثُوتّْڒنْ أَيْثْ ن إِذُومْ س ؤُغوّغْ زِي جَارْ إِفَاسّنْ ن يَاهُوذَا أَڒْ أَسّْ-أَ. ذِي ڒْوقْثْ نِّي بعْذَا إِغوّغْ ؤُڒَا ذ لِيبْنَا.

²² Todavia os edomitas ficaram rebeldes, contra o mando de Judá, até ao dia de hoje; então, no mesmo tempo, Libna também se rebelou.

²³ إِمزْرُوينْ إِ إِقِّيمنْ ن يَاهُورَامْ، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا؟

²³ O mais dos atos de Jeorão, e tudo quanto fez, porventura não está escrito no livro das crônicas de Judá?

²⁴ يَاهُورَامْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ. مِّيسْ، أَخَازْيَا، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

²⁴ E Jeorão dormiu com seus pais, e foi sepultado com seus pais na cidade de Davi; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.

²⁵ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثنْعَاشْ ن يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِبْذَا أَخَازْيَا، مِّيسْ ن يَاهُورَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَذْ إِحْكمْ.

²⁵ No ano doze de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.

²⁶ أَخَازْيَا ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ عَاثَالْيَا، يدْجِيسْ ن عُومْرِي، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

²⁶ Era Acazias de vinte e dois anos de idade quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém; e era o nome de sua mãe Atalia, filha de Onri, rei de Israel.

²⁷ نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ ؤُ إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، أَمْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ ثُوغَا ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ.

²⁷ E andou no caminho da casa de Acabe, e fez o que era mal aos olhos do Senhor, como a casa de Acabe, porque era genro da casa de Acabe.

²⁸ إِفّغْ أَخَازْيَا أَكْ-ذ يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، مَاشَا أَيْثْ ن أَرَامْغڒْبنْ خْ يُورَامْ.

²⁸ E foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote de Gileade, à peleja contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram a Jorão.

²⁹ خنِّي يَارڭّْوحْ ؤُجدْجِيذْ يُورَامْ، مَاحنْذْ أَذْ يَارْزُو ذِي يَازْرَاعِيلْ أَڭنْفُو زڭْ إِيزِّيمنْ نِّي إِ ذ أَسْ ڭِّينْ أَيْثْ ن أَرَامْ ؤُمِي إِمّْنغْ نتَّا ذِي رَامُوثْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ نْسنْ حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ. أَخَازْيَا، مِّيسْ ن يَاهُورَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِهْوَا-د ذِينْ، حِيمَا أَذْ إِسِّيجّْ خْ يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، ذِي يَازْرَاعِيلْ، ؤُمِي ثُوغَا إِهْڒشْ نتَّا.

²⁹ Então voltou o rei Jorão para se curar, em Jizreel, das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver a Jorão, filho de Acabe, em Jizreel, porquanto estava doente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →