2 Reis 8

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ڒَامِي إِسِّيوڒْ إِلِيشَاعْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ ثنِّي ؤُمِي ثُوغَا إِسّْفَاقْ مِّيسْ، إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، فّغْ، شمْ أَكْ-ذ ثْوَاشُونْثْ نّمْ ؤُ زْذغْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْبَارَّانشْثْ مَانِي مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْزذْغذْ، مَاغَارْ سِيذِي يُورَا إِشْثْ ن ڒحْصَارثْ ن ڒَاژْ ثنِّي إِ غَا يكّنْ عَاوذْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا خْ ثمُّورْثْ.“

¹ Ora Eliseu havia falado àquela mulher cujo filho ele ressuscitara, dizendo: Levanta-te e vai, tu e a tua família, e peregrina onde puderes peregrinar; porque o Senhor chamou a fome, e ela virá sobre a terra por sete anos.

² ؤُشَا ثكَّارْ ثمْغَارْثْ، ثڭَّا عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي. نتَّاثْ ثفّغْ أَكْ-ذ ثْوَاشُونْثْ نّسْ ؤُشَا ثزْذغْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

² A mulher, pois, levantou-se e fez conforme a palavra do homem de Deus; foi com a sua família, e peregrinou na terra dos filisteus sete anos.

³ أَوَارْنِي سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا، إِمْسَارْ بلِّي ثَامْغَارْثْ ثعْقبْ-د زِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّاثْ ثفّغْ، حِيمَا أَذْ ثتَّارْ ثْوِيزَا ن ؤُجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذ ييَّارْ نّسْ.

³ Mas ao cabo dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus, e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.

⁴ أَجدْجِيذْ ثُوغَا إِتّْحَارّضْ أَكْ-ذ جِيحَازِي، أَمْسخَّارْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي، إِنَّا: ”حَاجَا أَيِي مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ إِڭَّا إِلِيشَاعْ.“

⁴ Ora, o rei falava a Geazi, o moço do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.

⁵ إِمْسَارْ أَمْ ثُوغَا إِتّْعَاوَاذْ وَانِيثَا إِ ؤُجدْجِيذْ خْ مَامّشْ د-إِسّْفَاقْ إِلِيشَاعْ إِجّْ ن ؤُمتِّينْ، خْزَارْ، ثُوسَا-د ثمْغَارْثْ نِّي ؤُمِي د-إِسّْفَاقْ مِّيسْ، حِيمَا أَذْ ثتَّارْ ثْوِيزَا ن ؤُجدْجِيذْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذ ييَّارْ نّسْ. خنِّي إِنَّا جِيحَازِي: ”أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، ثَا ذ ثَامْغَارْثْ ذ وَا ذ مِّيسْ إِ د-إِسّْفَاقْ إِلِيشَاعْ غَارْ ثُوذَارْثْ.“

⁵ E sucedeu que, contando ele ao rei como Eliseu ressuscitara aquele que estava morto, eis que a mulher cujo filho ressuscitara veio clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras. Então disse Geazi: Ó rei meu senhor, esta é a mulher, e este o seu filho a quem Eliseu ressuscitou.

⁶ أَجدْجِيذْ إِسّقْسَا ثَامْغَارْثْ ؤُ نتَّاثْ ثْحَاجَا أَسْ ت-إِ-د. خَاسْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”حْضَاثْ أَذْ غَارسْ إِتّْوَارّْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نّسْ ؤُڒَا ذ مَارَّا صَّابثْ ن إِيَّارْ زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثجَّا نتَّاثْ ثَامُّورْثْ أَڒْ أَسّْ-أَ.“

⁶ O rei interrogou a mulher, e ela lhe contou o caso. Então o rei lhe designou um oficial, ao qual disse: Faze restituir-lhe tudo quanto era seu, e todas as rendas das terras desde o dia em que deixou o país até agora.

⁷ إِلِيشَاعْ يُوسَا-د غَارْ ذِيمَاشْقْ ؤُمِي بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِهْڒشْ. حَاجَانْ أَسْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَقَا أَرْيَازْ ن أَربِّي يُوسَا-د ذَانِيثَا.“

⁷ Depois veio Eliseu a Damasco. E estando Ben-Hadade, rei da Síria, doente, lho anunciaram, dizendo: O homem de Deus chegou aqui.

⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ حَازَايِيلْ: ”أَوِي-د أَكِيذكْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ، رُوحْ أَذْ ثڒْقِيذْ أَرْيَازْ ن أَربِّي ؤُشَا سقْسَا زَّايسْ سِيذِي، أَذْ ثِينِيذْ: ”مَا نشّْ أَذْ ڭّنْفِيغْ زِي ڒهْڒَاشْ-أَ؟“

⁸ Então o rei disse a Hazael: Toma um presente na tua mão, vai encontrar-te com o homem de Deus e por meio dele consulta ao Senhor, dizendo: Sararei eu desta doença?

⁹ حَازَايِيلْ يُويُورْ أَذْ ث إِڒْقَا ؤُشَا يِيوِي أَكِيذسْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ، عْڒَامْ كُوڒْ نْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ زِي ذِيمَاشْقْ، إِجّْ ن دّْقڒْ ن أَربْعِينْ ن إِڒغْمَانْ. نتَّا يِيوضْ ؤُ إِبدّْ زَّاثسْ، إِنَّا: ”مِّيشْ بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّكّْ أَيِي-د غَاركْ، مَاحنْذْ أَذْ سّقْسِيغْ: ’مَا أَذْ ڭّنْفِيغْ زِي ڒهْڒَاشْ-أَ؟‘ “

⁹ Foi, pois, Hazael encontrar-se com ele, e levou consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo o que havia de bom em Damasco. Ao chegar, apresentou-se a ele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, enviou-me a ti para perguntar: sararei eu desta doença?

¹⁰ إِنَّا أَسْ إِلِيشَاعْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’شكْ وَارْ ثڭّنْفِيذْ شَا كُوڒْشِي!‘ سِيذِي إِسّْشنْ أَيِي، أَقَا نتَّا أَذْ إِمّثْ نِيشَانْ.“

¹⁰ Respondeu-lhe Eliseu: Vai e dize-lhe: Hás de sarar. Contudo o Senhor me mostrou que ele morrerá.

¹¹ ؤُذمْ نّسْ إِبْعَارْ ؤُ إِسّقْسحْ ذَايسْ ثَامُوغْڒِي أَڒَامِي وَارْ إِسِّينْ مِينْ غَا يڭّْ. خنِّي إِبْذَا ورْيَازْ ن أَربِّي إِتّْرُو.

¹¹ E olhou para Hazael, fitando nele os olhos até que este ficou confundido; e o homem de Deus chorou.

¹² خنِّي إِنَّا حَازَايِيلْ: ”مَايمِّي إِتّْرُو سِيذِي إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”مِينْزِي نشّْ سّْنغْ ڒحْڒِيقْ إِ ذ غَا ثَاوْيذْ شكْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. شكْ أَذْ ثقّْذذْ ثِيمسِّي إِ لْقلْعَاثْ نْسنْ، أَذْ ثنْغذْ إِحُوذْرِييّنْ نْسنْ س سِّيفْ، أَذْ ثْڒبْزذْ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ؤُ ثِيمْغَارِينْ نْسنْ إِ إِكْسِينْ س دّيْسثْ أَذْ أَسنْثْ ثْشَارّْڭذْ أَعذِّيسْ.“

¹² Então disse Hazael: Por que meu senhor está chorando? E ele disse: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel: Porás fogo às suas fortalezas, matarás à espada os seus mancebos, despedaçarás os seus pequeninos e fenderás as suas mulheres grávidas.

¹³ حَازَايِيلْ إِنَّا: ”مَاغَارْ مِينْ إِعْنَا ؤُمْسخَّارْ نّشْ، أَقْزِينْ نِّي، أَقَا نتَّا إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ ڒْحَاجّثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ثَانِيثَا؟“ إِلِيشَاعْ إِنَّا: ”سِيذِي إِسّْشنْ أَيِي-د بلِّي أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ أَرَامْ.“

¹³ Ao que disse Hazael: Que é o teu servo, que não é mais do que um cão, para fazer tão grande coisa? Respondeu Eliseu: O Senhor mostrou-me que tu hás de ser rei da Síria.

¹⁴ خنِّي إِڭّْوجْ نتَّا خْ إِلِيشَاعْ، ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ سِيذِيسْ. وَانِيثَا إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ذ أَشْ إِنَّا إِلِيشَاعْ؟“ ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”نتَّا إِنَّا أَيِي: ’أَقَا شكْ أَذْ ثڭّنْفِيذْ!‘ “

¹⁴ Então apartou-se de Eliseu, e voltou ao seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Respondeu ele: Disse-me que certamente sararás.

¹⁵ ثِيوشَّا نّسْ إِمْسَارْ أَقَا إِكْسِي نتَّا إِشْثْ ن مَالْثَا، إِسّغْضصْ إِ-ت ذڭْ وَامَانْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ت خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ أَڒَامِي إِمُّوثْ. ؤُشَا إِذْوڒْ حَازَايِيلْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

¹⁵ Ao outro dia Hazael tomou um cobertor, molhou-o na água e o estendeu sobre o rosto do rei, de modo que este morreu. E Hazael reinou em seu lugar.

¹⁶ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ خمْسَا ن يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ؤُمِي ثُوغَا يَاهُوشَافَاثْ ذ أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِذْوڒْ يَاهُورَامْ، مِّيسْ ن يَاهُوشَافَاطْ، ذ أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا.

¹⁶ Ora, no ano quinto de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, Jeorão, filho de Jeosafá, rei de Judá, começou a reinar.

¹⁷ نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁷ Tinha trinta e dois anos quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém.

¹⁸ نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثڭَّا ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ يدْجِيسْ ن أَخَابْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ. نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

¹⁸ E andou no caminho dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque tinha por mulher a filha de Acabe; e fez o que era mau aos olhos do Senhor.

¹⁹ مَاشَا سِيذِي وَارْ إِخْسْ أَذْ يَاردّدْجْ يَاهُوذَا ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ ذَاوُوذْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ ثُوغَا إِنَّا، أَذْ أَسْ إِوْشْ ڒبْذَا إِجّْ ن ڒفْنَارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذِي طّْوعْ ن وَارَّاونْ نّسْ.

¹⁹ Todavia o Senhor não quis destruir a Judá, por causa de Davi, seu servo, porquanto lhe havia prometido que lhe daria uma lâmpada, a ele e a seus filhos, para sempre.

²⁰ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ إِزمَّارْ إِذُومْ أَذْ إِخْثُوتّڒْ زڭْ إِفَاسّنْ ن يَاهُوذَا ؤُمِيغوّْغنْ، ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ يِيخفْ نْسنْ.

²⁰ Nos seus dias os edomitas se rebelaram contra o domínio de Judá, e constituíram um rei para si.

²¹ خَاسْ ؤُشَا إِعْذُو يَاهُورَامْ أَكْ-ذ مَارَّا إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي نّسْ غَارْ صَاعِيرْ. ؤُشَا إِمْسَارْ أَقَا إِكَّارْ س دْجِيڒثْ ؤُشَا إِهْجمْ خْ أَيْثْ ن إِذُومْ إِنِّي ثُوغَا إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ نتَّا ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، مَاشَا ڒْڭنْسْ يَارْوڒْ غَارْ إِقِيضَانْ نّسْ.

²¹ Pelo que Jeorão passou a Zair, com todos os seus carros; e ele se levantou de noite, com os chefes dos carros, e feriu os edomitas que o haviam cercado; mas o povo fugiu para as suas tendas.

²² س ؤُينِّي، خْثُوتّْڒنْ أَيْثْ ن إِذُومْ س ؤُغوّغْ زِي جَارْ إِفَاسّنْ ن يَاهُوذَا أَڒْ أَسّْ-أَ. ذِي ڒْوقْثْ نِّي بعْذَا إِغوّغْ ؤُڒَا ذ لِيبْنَا.

²² Assim os edomitas ficaram rebelados contra o domínio de Judá até o dia de hoje. Também Libna se rebelou nesse mesmo tempo.

²³ إِمزْرُوينْ إِ إِقِّيمنْ ن يَاهُورَامْ، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا؟

²³ O restante dos atos de Jeorão, e tudo quanto fez, porventura não estão escritos no livro das crônicas de Judá?

²⁴ يَاهُورَامْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ. مِّيسْ، أَخَازْيَا، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

²⁴ Jeorão dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles na cidade de Davi. E Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.

²⁵ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثنْعَاشْ ن يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِبْذَا أَخَازْيَا، مِّيسْ ن يَاهُورَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَذْ إِحْكمْ.

²⁵ No ano doze de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.

²⁶ أَخَازْيَا ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ عَاثَالْيَا، يدْجِيسْ ن عُومْرِي، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

²⁶ Acazias tinha vinte e dois anos quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém. O nome de sua mãe era Atalia; era neta de Onri, rei de Israel.

²⁷ نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ ؤُ إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، أَمْ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ ثُوغَا ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ.

²⁷ Ele andou no caminho da casa de Acabe, e fez o que era mau aos olhos do Senhor, como a casa de Acabe, porque era genro de Acabe.

²⁸ إِفّغْ أَخَازْيَا أَكْ-ذ يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، مَاشَا أَيْثْ ن أَرَامْغڒْبنْ خْ يُورَامْ.

²⁸ Ora, ele foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, a pelejar contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram a Jorão.

²⁹ خنِّي يَارڭّْوحْ ؤُجدْجِيذْ يُورَامْ، مَاحنْذْ أَذْ يَارْزُو ذِي يَازْرَاعِيلْ أَڭنْفُو زڭْ إِيزِّيمنْ نِّي إِ ذ أَسْ ڭِّينْ أَيْثْ ن أَرَامْ ؤُمِي إِمّْنغْ نتَّا ذِي رَامُوثْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ نْسنْ حَازَايِيلْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ. أَخَازْيَا، مِّيسْ ن يَاهُورَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِهْوَا-د ذِينْ، حِيمَا أَذْ إِسِّيجّْ خْ يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، ذِي يَازْرَاعِيلْ، ؤُمِي ثُوغَا إِهْڒشْ نتَّا.

²⁹ Então voltou o rei Jorão para se curar em Jizreel das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver Jorão, filho de Acabe, em Jizreel, porquanto estava doente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →