2 Reis 6

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نَّانْ إِ إِلِيشَاعْ: ”خْزَارْ، أَمْشَانْ مَانِي نْزدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، إِحْصَارْ إِ نشِّينْ.“

¹ Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Vê: o lugar em que moramos contigo tornou-se estreito demais para nós.

² أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ ؤُ ذِينِّي قَاعْ إِجّْ زَّايْنغْ أَذْ د-يَاوِي إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، مَاحنْذْ أَذْ نڭّْ إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ إِ نشِّينْ.“ نتَّا إِنَّا: ”ؤُيُورمْ!“

² Vamos até o Jordão, tomemos dali cada um de nós uma viga, e construamos ali uma sala em que habitemos. Ide, respondeu-lhes ele.

³ إِجّنْ زَّايْسنْ مَاشَا إِنَّا: ”عَافَاكْ، ؤُيُورْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَكِيذْومْ ؤُيُورغْ.“

³ Mas vem também tu com os teus servos, ajuntou um deles. Eu irei, disse ele.

⁴ خنِّي يُويُورْ أَكِيذْسنْ. ؤُمِي د-ؤُسِينْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، زذْمنْ ثِيشجُّورَا.

⁴ E partiu com eles. Chegados ao Jordão, puseram-se a cortar madeira.

⁵ ڒَامِي إِزْذمْ إِجّْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒقْضعْ ن وُوزَّاڒْ ن شَّاقُورْ إِوْضَا ذڭْ وَامَانْ ؤُشَا نتَّا إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، شَّاقُورْ ثُوغَا إِتّْوَارْضڒْ!“

⁵ Ora, estando um deles a cortar uma árvore, eis que o seu machado caiu na água. Ah, meu senhor!, exclamou ele. Porque o machado era emprestado.

⁶ أَرْيَازْ ن أَربِّي إِنَّا: ”مَانِي إِوْضَا؟“ ؤُمِي ذ أَسْ إِسّْشنْ أَمْشَانْ، إِقسّْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، إِنْضَارْ إِ-ث ذِينْ ؤُ أَمُّو يِيوِي-د ؤُزَّاڒْ إِڭُّورْ سنّجْ.

⁶ Onde caiu ele?, perguntou o homem de Deus. Ele mostrou-lhe o lugar. Eliseu cortou um pedaço de madeira, jogou-o na água, e o machado veio à tona.

⁷ إِنَّا نتَّا: ”سْڭعّذْ إِ-ث-إِ-د غَاركْ!“ خنِّي إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ث.

⁷ Tira-o, disse ele. O homem estendeu a mão e tomou-o.

⁸ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا: ”ذڭْ ومْشَانْ-إِنْ ذ وِينْ أَذْ وْثغْ إِقِيضَانْ إِ ڒْعسْكَارْ إِنُو.“

⁸ O rei da Síria, que estava em guerra contra Israel, teve conselho com os seus servos e disse-lhes: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.

⁹ مَاشَا أَرْيَازْ ن أَربِّي إِسّكّْ إِجّْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”حْضَا إِخفْ نّشْ أَذْ ثكّذْ خْ ومْشَانْ نِّي، مَاغَارْ ذِينْ هْوَانْ أَيْثْ ن أَرَامْ.“

⁹ Mandou então o homem de Deus dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passar por tal lugar, porque os sírios estão ali.

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ ومْشَانْ إِ خْ ثُوغَا أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ إِ زِي ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِعْڒمْ وَانِيثَا، ؤُشَا إِڭَّا أَذْ حْضَانْ ذِينْ. ؤُ مَانْ أَيَا وَارْ إِمْسَارْ شَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نِيغْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ وَاهَا.

¹⁰ O rei de Israel mandou homens ao lugar indicado pelo homem de Deus em sua mensagem. E o rei acautelou-se não apenas uma ou duas vezes.

¹¹ ؤُڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِهَاجْ خْ مَانْ أَيَا ؤُ نتَّا إِڒَاغَا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْزمَّارمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثِينِيمْ مَانْ ونْ جَارْ أَنغْ إِتّْرَاحْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل؟“

¹¹ O rei da Síria, alvoroçado por causa disso, chamou seus servos e disse-lhes: Não me descobrireis quem dos nossos nos traiu junto do rei de Israel?

¹² إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِنَّا: ”لَّ، سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ! مَاشَا إِلِيشَاعْ، أَنَابِي ونِّي إِدْجَانْ ذِي إِسْرَائِيل، إِسَّارْڭبْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَوَاڒنْ إِ ثسَّاوَاڒذْ ذڭْ وخَّامْ نّشْ ن يِيضصْ.“

¹² Não foi ninguém, ó rei, meu senhor, respondeu um deles; é o profeta Eliseu quem conta ao rei de Israel os planos que fazes em teu quarto de dormir.

¹³ إِنَّا نتَّا: ”ؤُيُورمْ ؤُشَا خْزَارمْ مَانِي إِتِّيڒِي نتَّا. خنِّي أَذْ سّكّغْ إِرْيَازنْ إِنُو، أَذْ ث طّْفنْ.“ خبَّارنْ ث، نَّانْ: ”نتَّا أَقَا-ث ذِي ذُوثَانْ.“

¹³ Ide, disse o rei, e vede onde ele está, para que eu o mande prender. Disseram ao rei: Ele está agora em Dotã.

¹⁴ خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمقّْرَانْ. نِيثْنِي إِوْضنْ ذِينْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا نّْضنْ-د إِ ثنْذِينْثْ.

¹⁴ O rei enviou ali cavalos, carros e uma companhia importante; chegaram de noite e cercaram o lugar.

¹⁵ أَمْسخَّارْ ن أَربِّي إِكَّارْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ثُوغَا إِنّضْ إِ ثنْذِينْثْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ. خنِّي إِنَّا أَسْ أَحُوذْرِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، مِينْ غَا نڭّْ؟“

¹⁵ Na manhã seguinte, o homem de Deus, saindo fora, viu o exército que cercava a cidade com cavalos e carros. Seu servo disse-lhe: Ai, meu senhor! Que vamos fazer agora?

¹⁶ نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ إِنِّي غَارْنغْ أَطَّاسْ خْ يِينِّي غَارْسنْ.“

¹⁶ Não temas, respondeu Eliseu; os que estão conosco são mais numerosos do que os que estão com eles.

¹⁷ إِلِيشَاعْ إِژُّودْجْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، أَرْزمْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ!“ ؤُ سِيذِي يَارْزمْ إِ ؤُمْسخَّارْ ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي إِثْوَاڒَا. ؤُ خْزَارْ، أَذْرَارْ إِشُّورْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ن ثْمسِّي إِ د-إِنّْضنْ إِ إِلِيشَاعْ.

¹⁷ Orou Eliseu e disse: Senhor, abri-lhe os olhos, para que veja. O Senhor abriu os olhos do servo, e este viu o monte cheio de cavalos e carros de fogo ao redor de Eliseu.

¹⁸ ؤُمِي غَارسْ د-ؤُسِينْ نِيثْنِي، إِژُّودْجْ إِلِيشَاعْ إِ سِيذِي، إِنَّا: ”وّثْ مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ س ثُودَّارْغتْشْ!“ ؤُشَا نتَّا إِوْثَا ثنْ س ثُودَّارْغتْشْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن إِلِيشَاعْ.

¹⁸ {Entretanto, os sírios} desciam para ele, e Eliseu orou ao Senhor, dizendo: Feri de cegueira estes homens. E o Senhor, ouvindo a prece de Eliseu, feriu-os de cegueira.

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ إِلِيشَاعْ: ”وَا وَارْ إِدْجِي ذ أَبْرِيذْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثدْجِي ذ ثَانْذِينْثْ نِيشَانْ. ضْفَارمْ أَيِي-د! نشّْ أَذْ كنِّيوْ نذْهغْ غَارْ ورْيَازْ نِّي خْ ثَارزُّومْ!“ ؤُ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ سَامَارْيَا.

¹⁹ Eliseu disse-lhes: Não é por aqui o caminho, nem é esta a cidade. Segui-me: vou conduzir-vos ao homem que buscais. E levou-os a Samaria.

²⁰ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ سَامَارْيَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِلِيشَاعْ إِنَّا: ”أَ سِيذِي أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِرْيَازنْ-أَ، مَاحنْذْ أَذْ ژَترنْ!“. ؤُشَا يَارْزمْ أَسنْ سِيذِي ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي ژْرِينْ. ؤُ خْزَارْ، أَقَا نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒْوسْطْ ن سَامَارْيَا.

²⁰ Tendo eles entrado em Samaria, Eliseu disse: Senhor, abri os olhos desses homens para que vejam. O Senhor abriu-lhes os olhos e eles viram que estavam em Samaria.

²¹ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ إِلِيشَاعْ: ”مَا أَذْ ثنْ نْغغْ، أَ بَابَا؟“

²¹ O rei de Israel, tendo-os visto, disse a Eliseu: Feri-los-ei, meu pai?

²² مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”وَارْ ثنْ نقّْ شَا! شكْ س يِيخفْ نّشْ، مَا أَذْ ثنْغذْ إِنِّي ثْحبّْسذْ س سِّيفْ نّشْ ذ ڒْقوْسْ نّشْ؟ سَارْسْ أَسنْ-د أَغْرُومْ ذ وَامَانْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ أَذْ سْونْ، ؤُشَا خنِّي أَذْعقْبنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ.“

²² Não, respondeu ele. Fere aos que capturares com tua espada e teu arco. A estes, porém, dá-lhes pão e água, para que restaurem as forças e voltem em seguida para junto de seu senhor.

²³ إِسّوْجذْ أَسنْ إِجّْ ن ؤُمنْسِي ذ أَمقّْرَانْ ؤُشَا نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ. أَوَارْنِي أَيَا يَارْخُو أَسنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ. خنِّي وَارْ د-ؤُسِينْثْ بَانْذِييَّاثْ ن أَرَامْ عَاذْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

²³ O rei mandou que se lhes servisse um grande banquete, e depois que acabaram de comer e beber, deixou-os em liberdade, e eles voltaram para o seu soberano. E a partir de então, os guerrilheiros sírios cessaram as suas incursões nas terras de Israel.

²⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِفّغْ، حِيمَا أَذْ إِنّضْ إِ سَامَارْيَا.

²⁴ Depois disso, Ben-Hadad, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército e subiu para pôr cerco diante de Samaria.

²⁵ إِمْسَارْ إِجّْ ن ڒَاژْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي سَامَارْيَا، مَاغَارْ خْزَارْ، نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ-د أَڒَامِي إِذْوڒْ إِجّْ ن ؤُزدْجِيفْ ن إِجّْ وغْيُوڒْ إِسكّْوَا ثْمنْيِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ يِيجّْ ن أَرّْبعْ ن إِجّْ ن ڒقْيَاسْ س ڒغْبَارْ ن وذْبِيرْ إِذْوڒْ إِسكّْوَا خمْسَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ.

²⁵ A fome alastrou-se pela cidade e o cerco foi tão rude que uma cabeça de jumento valia oitenta siclos de prata, e a quarta parte de um cab de grãos, cinco siclos de prata.

²⁶ ؤُمِي إِعْذُو ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل خْ ڒْحِيضْ، إِمْسَارْ، بلِّي ثْڒَاغَا أَسْ-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثنَّا: ”أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ!“

²⁶ Um dia em que o rei circulava pela muralha, uma mulher gritou-lhe: Socorre-me, ó rei, meu senhor!

²⁷ نتَّا إِنَّا: ”مَاڒَا سِيذِي وَارْ ذ أَمْ إِوْشِي أَفُوسْ، مَامّشْ نشّْ ذ أَمْ غَا وْشغْ أَفُوسْ؟ مَا أَذْ يِيڒِي س شَا زڭْ ؤُنذْرَارْ نِيغْ زِي ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ؟“

²⁷ O rei respondeu-lhe: Se o Senhor não te salva, com que te poderei eu socorrer? Porventura com a eira ou com o lagar?

²⁸ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شكْ يُوغِينْ؟“ نتَّاثْ ثنَّا: ”ثَامْغَارْثْ-أَ ثنَّا أَيِي: ’أَوِي-د مِّيمْ، حِيمَا أَسّْ-أَ أَذْ ث نشّْ ؤُ مِّي أَذْ ث نشّْ خنِّي ثِيوشَّا.‘ “

²⁸ E ajuntou: Que te aconteceu? Ela respondeu: Esta mulher, que aqui vês, disse-me: Dá-me o teu filho, para o comermos hoje; amanhã comeremos o meu.

²⁹ أَمُّو نشِّينْ نسّْننَّا مِّي ؤُشَا نشَّا إِ-ث. مَاشَا ڒَامِي ذ أَسْ نِّيغْ ثِيوشَّا نّسْ: ’أوْشْ ڒخُّو مِّيمْ، حِيمَا أَذْ ث نشّْ!‘، ڒخْذنِّي ثسّْنُوفَّارْ نتَّاثْ مِّيسْ.“

²⁹ Cozemos então o meu filho e o comemos. No dia seguinte, quando eu lhe disse: Dá-me o teu filho, para que o comamos, ela o escondeu.

³⁰ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن ثمْغَارْثْ-أَ، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا أَمُّو إِ يُويُورْ خْ ڒْحِيضْ ؤُشَا إِژْرَا ڒْڭنْسْ إِلَّا أَقَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ.

³⁰ Ouvindo o que lhe dizia a mulher, o rei rasgou as vestes; e como ia passando pela muralha, o povo viu que ele trazia um cilício sobre o corpo.

³¹ نتَّا إِنَّا: ”أجّْ أَذْ أَيِي إِڭّْ أَربِّي ثَا ذ ثَا ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا إِقِّيمْ ؤُزدْجِيفْ ن إِلِيشَاعْ، مِّيسْ ن شَافَاثْ، خَاسْ أَڒْ أَسّْ-أَ!“

³¹ Que Deus me trate com todo o rigor, se a cabeça de Eliseu, filho de Safat, lhe ficar ainda hoje sobre os ombros!

³² إِلِيشَاعْ إِقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ذ إِمقّْرَاننْ قِّيمنْ غَارسْ. ثُوغَا ؤُجدْجِيذْ إِسّكّْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ زَّاثْ نّسْ، مَاشَا قْبڒْ مَا يِيوضْ ؤُرقَّاسْ غَارسْ، إِنَّا إِلِيشَاعْ إِ إِمقّْرَاننْ: ”مَا ثژْرِيمْ أَقَا وَانِيثَا، مِّيسْ ن إِجّْ ن ؤُقتَّاڒْ، إِسّكّْ-د ونِّي ذ أَيِي غَا إِقسّنْ أَزدْجِيفْ؟ حْضَامْ ڒخُّو، خْمِي د غَا يَاسْ ؤُرقَّاسْ، بلّْعمْ ثَاوَّارْثْ ؤُ سْبدّمْ ث غَارْ ثوَّارْثْ! مَا وَارْ إِتّْوَاسڒْ ڒْحسّْ ن إِصُورَافْ ن سِيذِيسْ أَوَارْنِي أَسْ؟“

³² Ora, Eliseu achava-se em sua casa, e os anciãos sentados com ele. O rei se fizera preceder por um emissário; mas, antes que este chegasse, Eliseu disse aos anciãos: Vede como este filho de bandido manda alguém para cortar-me a cabeça? Atenção! Quando chegar o emissário, fechai-lhe a porta e repeli-o. Mas não se ouve já o ruído dos passos de seu amo, que o segue?

³³ ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، خْزَارْ، إِهْوَا-د ؤُرقَّاسْ غَارسْ. ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”خْزَارْ، ثُوعفّْنَا-يَا زِي سِيذِي. مِينْ غَا رَاجِيغْ عَاذْ خنِّي زِي سِيذِي؟“

³³ Não tinha ainda acabado de falar, quando o mensageiro se apresentou diante dele e disse-lhe: Quando um tão grande mal nos vem do Senhor, que poderei eu esperar ainda?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →