2 Reis 6

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نَّانْ إِ إِلِيشَاعْ: ”خْزَارْ، أَمْشَانْ مَانِي نْزدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، إِحْصَارْ إِ نشِّينْ.“

¹ Os discípulos dos profetas disseram a Eliseu: "Como vês, o lugar onde nos reunimos contigo é pequeno demais para nós.

² أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ ؤُ ذِينِّي قَاعْ إِجّْ زَّايْنغْ أَذْ د-يَاوِي إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، مَاحنْذْ أَذْ نڭّْ إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ إِ نشِّينْ.“ نتَّا إِنَّا: ”ؤُيُورمْ!“

² Por que não vamos ao rio Jordão? Lá cada um de nós poderá cortar um tronco para construirmos ali um lugar de reuniões". Eliseu disse: "Podem ir".

³ إِجّنْ زَّايْسنْ مَاشَا إِنَّا: ”عَافَاكْ، ؤُيُورْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَكِيذْومْ ؤُيُورغْ.“

³ Então um deles perguntou: "Não gostarias de ir com os teus servos? " "Sim", ele respondeu.

⁴ خنِّي يُويُورْ أَكِيذْسنْ. ؤُمِي د-ؤُسِينْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، زذْمنْ ثِيشجُّورَا.

⁴ E foi com eles. Foram ao Jordão e começaram a derrubar árvores.

⁵ ڒَامِي إِزْذمْ إِجّْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒقْضعْ ن وُوزَّاڒْ ن شَّاقُورْ إِوْضَا ذڭْ وَامَانْ ؤُشَا نتَّا إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، شَّاقُورْ ثُوغَا إِتّْوَارْضڒْ!“

⁵ Quando um deles estava cortando um tronco, o ferro do machado caiu na água. E ele gritou: "Ah, meu senhor, era emprestado! "

⁶ أَرْيَازْ ن أَربِّي إِنَّا: ”مَانِي إِوْضَا؟“ ؤُمِي ذ أَسْ إِسّْشنْ أَمْشَانْ، إِقسّْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، إِنْضَارْ إِ-ث ذِينْ ؤُ أَمُّو يِيوِي-د ؤُزَّاڒْ إِڭُّورْ سنّجْ.

⁶ O homem de Deus perguntou: "Onde caiu? " Quando ele lhe mostrou o lugar, Eliseu cortou um galho e o jogou ali, fazendo o ferro flutuar,

⁷ إِنَّا نتَّا: ”سْڭعّذْ إِ-ث-إِ-د غَاركْ!“ خنِّي إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ث.

⁷ e disse: "Pegue-o". O homem esticou o braço e o pegou.

⁸ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا: ”ذڭْ ومْشَانْ-إِنْ ذ وِينْ أَذْ وْثغْ إِقِيضَانْ إِ ڒْعسْكَارْ إِنُو.“

⁸ Ora, o rei da Síria estava em guerra contra Israel. Depois de deliberar com os seus conselheiros, dizia: "Montarei o meu acampamento em tal lugar".

⁹ مَاشَا أَرْيَازْ ن أَربِّي إِسّكّْ إِجّْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”حْضَا إِخفْ نّشْ أَذْ ثكّذْ خْ ومْشَانْ نِّي، مَاغَارْ ذِينْ هْوَانْ أَيْثْ ن أَرَامْ.“

⁹ Mas o homem de Deus mandava uma mensagem ao rei de Israel: "Evite passar por tal lugar, pois os arameus estão descendo para lá".

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ ومْشَانْ إِ خْ ثُوغَا أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ إِ زِي ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِعْڒمْ وَانِيثَا، ؤُشَا إِڭَّا أَذْ حْضَانْ ذِينْ. ؤُ مَانْ أَيَا وَارْ إِمْسَارْ شَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نِيغْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ وَاهَا.

¹⁰ Assim, o rei de Israel investigava o lugar indicado pelo homem de Deus. Repetidas vezes Eliseu alertou o rei, que tomava as devidas precauções.

¹¹ ؤُڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِهَاجْ خْ مَانْ أَيَا ؤُ نتَّا إِڒَاغَا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْزمَّارمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثِينِيمْ مَانْ ونْ جَارْ أَنغْ إِتّْرَاحْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل؟“

¹¹ Isto enfureceu o rei da Síria, que, convocando seus conselheiros, lhes perguntou: "Vocês não me apontarão qual dos nossos está do lado do rei de Israel? "

¹² إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِنَّا: ”لَّ، سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ! مَاشَا إِلِيشَاعْ، أَنَابِي ونِّي إِدْجَانْ ذِي إِسْرَائِيل، إِسَّارْڭبْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَوَاڒنْ إِ ثسَّاوَاڒذْ ذڭْ وخَّامْ نّشْ ن يِيضصْ.“

¹² Respondeu um dos conselheiros: "Nenhum de nós, majestade. É Eliseu, o profeta que está em Israel, que revela ao rei de Israel até as palavras que tu falas em teu quarto".

¹³ إِنَّا نتَّا: ”ؤُيُورمْ ؤُشَا خْزَارمْ مَانِي إِتِّيڒِي نتَّا. خنِّي أَذْ سّكّغْ إِرْيَازنْ إِنُو، أَذْ ث طّْفنْ.“ خبَّارنْ ث، نَّانْ: ”نتَّا أَقَا-ث ذِي ذُوثَانْ.“

¹³ Ordenou o rei: "Descubram onde ele está, para que eu mande capturá-lo". Quando lhe informaram que o profeta estava em Dotã,

¹⁴ خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمقّْرَانْ. نِيثْنِي إِوْضنْ ذِينْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا نّْضنْ-د إِ ثنْذِينْثْ.

¹⁴ ele enviou para lá uma grande tropa com cavalos e carros de guerra. Eles chegaram de noite e cercaram a cidade.

¹⁵ أَمْسخَّارْ ن أَربِّي إِكَّارْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ثُوغَا إِنّضْ إِ ثنْذِينْثْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ. خنِّي إِنَّا أَسْ أَحُوذْرِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، مِينْ غَا نڭّْ؟“

¹⁵ O servo do homem de Deus levantou-se bem cedo pela manhã e, quando saía, viu que uma tropa com cavalos e carros de guerra havia cercado a cidade. Então ele exclamou: "Ah, meu senhor! O que faremos? "

¹⁶ نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ إِنِّي غَارْنغْ أَطَّاسْ خْ يِينِّي غَارْسنْ.“

¹⁶ O profeta respondeu: "Não tenha medo. Aqueles que estão conosco são mais numerosos do que eles".

¹⁷ إِلِيشَاعْ إِژُّودْجْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، أَرْزمْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ!“ ؤُ سِيذِي يَارْزمْ إِ ؤُمْسخَّارْ ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي إِثْوَاڒَا. ؤُ خْزَارْ، أَذْرَارْ إِشُّورْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ن ثْمسِّي إِ د-إِنّْضنْ إِ إِلِيشَاعْ.

¹⁷ E Eliseu orou: "Senhor, abre os olhos dele para que veja". Então o Senhor abriu os olhos do rapaz, que olhou e viu as colinas cheias de cavalos e carros de fogo ao redor de Eliseu.

¹⁸ ؤُمِي غَارسْ د-ؤُسِينْ نِيثْنِي، إِژُّودْجْ إِلِيشَاعْ إِ سِيذِي، إِنَّا: ”وّثْ مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ س ثُودَّارْغتْشْ!“ ؤُشَا نتَّا إِوْثَا ثنْ س ثُودَّارْغتْشْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن إِلِيشَاعْ.

¹⁸ Quando os arameus desceram na direção de Eliseu, ele orou ao Senhor: "Fere estes homens de cegueira". Então ele os feriu de cegueira, conforme Eliseu havia pedido.

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ إِلِيشَاعْ: ”وَا وَارْ إِدْجِي ذ أَبْرِيذْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثدْجِي ذ ثَانْذِينْثْ نِيشَانْ. ضْفَارمْ أَيِي-د! نشّْ أَذْ كنِّيوْ نذْهغْ غَارْ ورْيَازْ نِّي خْ ثَارزُّومْ!“ ؤُ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ سَامَارْيَا.

¹⁹ Eliseu lhes disse: "Este não é o caminho nem esta é a cidade que procuram. Sigam-me, e eu os levarei ao homem que vocês estão procurando". E os guiou até a cidade de Samaria.

²⁰ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ سَامَارْيَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِلِيشَاعْ إِنَّا: ”أَ سِيذِي أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِرْيَازنْ-أَ، مَاحنْذْ أَذْ ژَترنْ!“. ؤُشَا يَارْزمْ أَسنْ سِيذِي ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي ژْرِينْ. ؤُ خْزَارْ، أَقَا نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒْوسْطْ ن سَامَارْيَا.

²⁰ Assim que entraram na cidade, Eliseu disse: "Senhor, abre os olhos destes homens para que possam ver". Então o Senhor abriu-lhes os olhos, e eles viram que estavam dentro de Samaria.

²¹ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ إِلِيشَاعْ: ”مَا أَذْ ثنْ نْغغْ، أَ بَابَا؟“

²¹ Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: "Devo matá-los, meu pai? Devo matá-los? "

²² مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”وَارْ ثنْ نقّْ شَا! شكْ س يِيخفْ نّشْ، مَا أَذْ ثنْغذْ إِنِّي ثْحبّْسذْ س سِّيفْ نّشْ ذ ڒْقوْسْ نّشْ؟ سَارْسْ أَسنْ-د أَغْرُومْ ذ وَامَانْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ أَذْ سْونْ، ؤُشَا خنِّي أَذْعقْبنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ.“

²² Ele respondeu: "Não! Costumas matar prisioneiros que capturas com a tua espada e o teu arco? Manda-lhes servir comida e bebida e deixa que voltem ao seu senhor".

²³ إِسّوْجذْ أَسنْ إِجّْ ن ؤُمنْسِي ذ أَمقّْرَانْ ؤُشَا نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ. أَوَارْنِي أَيَا يَارْخُو أَسنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ. خنِّي وَارْ د-ؤُسِينْثْ بَانْذِييَّاثْ ن أَرَامْ عَاذْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

²³ Então preparou-lhes um grande banquete e, terminando eles de comer e beber, mandou-os de volta para o seu senhor. Assim, as tropas da Síria pararam de invadir o território de Israel.

²⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِفّغْ، حِيمَا أَذْ إِنّضْ إِ سَامَارْيَا.

²⁴ Algum tempo depois, Ben-Hadade, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército e cercou Samaria.

²⁵ إِمْسَارْ إِجّْ ن ڒَاژْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي سَامَارْيَا، مَاغَارْ خْزَارْ، نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ-د أَڒَامِي إِذْوڒْ إِجّْ ن ؤُزدْجِيفْ ن إِجّْ وغْيُوڒْ إِسكّْوَا ثْمنْيِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ يِيجّْ ن أَرّْبعْ ن إِجّْ ن ڒقْيَاسْ س ڒغْبَارْ ن وذْبِيرْ إِذْوڒْ إِسكّْوَا خمْسَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ.

²⁵ O cerco durou tanto e causou tamanha fome que uma cabeça de jumento chegou a valer oitenta peças de prata, e uma caneca de esterco de pomba, cinco peças de prata.

²⁶ ؤُمِي إِعْذُو ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل خْ ڒْحِيضْ، إِمْسَارْ، بلِّي ثْڒَاغَا أَسْ-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثنَّا: ”أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ!“

²⁶ Um dia, quando o rei de Israel inspecionava os muros da cidade, uma mulher gritou para ele: "Socorro, majestade! "

²⁷ نتَّا إِنَّا: ”مَاڒَا سِيذِي وَارْ ذ أَمْ إِوْشِي أَفُوسْ، مَامّشْ نشّْ ذ أَمْ غَا وْشغْ أَفُوسْ؟ مَا أَذْ يِيڒِي س شَا زڭْ ؤُنذْرَارْ نِيغْ زِي ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ؟“

²⁷ O rei respondeu: "Se o Senhor não socorrê-la, como poderei ajudá-la? Acaso há trigo na eira ou vinho no lagar? "

²⁸ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شكْ يُوغِينْ؟“ نتَّاثْ ثنَّا: ”ثَامْغَارْثْ-أَ ثنَّا أَيِي: ’أَوِي-د مِّيمْ، حِيمَا أَسّْ-أَ أَذْ ث نشّْ ؤُ مِّي أَذْ ث نشّْ خنِّي ثِيوشَّا.‘ “

²⁸ Contudo ele perguntou: "Qual é o problema? " Ela respondeu: "Esta mulher me disse: ‘Vamos comer o seu filho hoje, e amanhã comeremos o meu’.

²⁹ أَمُّو نشِّينْ نسّْننَّا مِّي ؤُشَا نشَّا إِ-ث. مَاشَا ڒَامِي ذ أَسْ نِّيغْ ثِيوشَّا نّسْ: ’أوْشْ ڒخُّو مِّيمْ، حِيمَا أَذْ ث نشّْ!‘، ڒخْذنِّي ثسّْنُوفَّارْ نتَّاثْ مِّيسْ.“

²⁹ Então cozinhamos o meu filho e o comemos. No dia seguinte eu disse a ela que era a vez de comermos o seu filho, mas ela o havia escondido".

³⁰ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن ثمْغَارْثْ-أَ، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا أَمُّو إِ يُويُورْ خْ ڒْحِيضْ ؤُشَا إِژْرَا ڒْڭنْسْ إِلَّا أَقَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ.

³⁰ Quando o rei ouviu as palavras da mulher, rasgou as próprias vestes. Como estava sobre os muros, o povo viu que ele estava usando pano de saco por baixo, junto ao corpo.

³¹ نتَّا إِنَّا: ”أجّْ أَذْ أَيِي إِڭّْ أَربِّي ثَا ذ ثَا ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا إِقِّيمْ ؤُزدْجِيفْ ن إِلِيشَاعْ، مِّيسْ ن شَافَاثْ، خَاسْ أَڒْ أَسّْ-أَ!“

³¹ E ele disse: "Deus me castigue com todo rigor, se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, continuar hoje sobre seus ombros! "

³² إِلِيشَاعْ إِقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ذ إِمقّْرَاننْ قِّيمنْ غَارسْ. ثُوغَا ؤُجدْجِيذْ إِسّكّْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ زَّاثْ نّسْ، مَاشَا قْبڒْ مَا يِيوضْ ؤُرقَّاسْ غَارسْ، إِنَّا إِلِيشَاعْ إِ إِمقّْرَاننْ: ”مَا ثژْرِيمْ أَقَا وَانِيثَا، مِّيسْ ن إِجّْ ن ؤُقتَّاڒْ، إِسّكّْ-د ونِّي ذ أَيِي غَا إِقسّنْ أَزدْجِيفْ؟ حْضَامْ ڒخُّو، خْمِي د غَا يَاسْ ؤُرقَّاسْ، بلّْعمْ ثَاوَّارْثْ ؤُ سْبدّمْ ث غَارْ ثوَّارْثْ! مَا وَارْ إِتّْوَاسڒْ ڒْحسّْ ن إِصُورَافْ ن سِيذِيسْ أَوَارْنِي أَسْ؟“

³² Ora, Eliseu estava sentado em sua casa, reunido com as autoridades de Israel. O rei havia mandado um mensageiro à sua frente, mas, antes que ele chegasse, Eliseu disse às autoridades: "Aquele assassino mandou alguém para cortar-me a cabeça? Quando o mensageiro chegar, fechem a porta e mantenham-na trancada. Vocês não estão ouvindo os passos do seu senhor que vem atrás dele? "

³³ ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، خْزَارْ، إِهْوَا-د ؤُرقَّاسْ غَارسْ. ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”خْزَارْ، ثُوعفّْنَا-يَا زِي سِيذِي. مِينْ غَا رَاجِيغْ عَاذْ خنِّي زِي سِيذِي؟“

³³ Enquanto ainda lhes falava, o mensageiro chegou. Na mesma hora o rei disse: "Esta desgraça vem do Senhor. Por que devo ainda ter esperança no Senhor? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →