2 Reis 6

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نَّانْ إِ إِلِيشَاعْ: ”خْزَارْ، أَمْشَانْ مَانِي نْزدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، إِحْصَارْ إِ نشِّينْ.“

¹ Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Eis que o lugar em que habitamos diante da tua face é estreito demais para nós.

² أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ ؤُ ذِينِّي قَاعْ إِجّْ زَّايْنغْ أَذْ د-يَاوِي إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، مَاحنْذْ أَذْ نڭّْ إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ إِ نشِّينْ.“ نتَّا إِنَّا: ”ؤُيُورمْ!“

² Vamos, pois até o Jordão, tomemos de lá cada um de nós, uma viga, e ali edifiquemos para nós um lugar em que habitemos. Respondeu ele: Ide.

³ إِجّنْ زَّايْسنْ مَاشَا إِنَّا: ”عَافَاكْ، ؤُيُورْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَكِيذْومْ ؤُيُورغْ.“

³ Disse-lhe um deles: Digna-te de ir com os teus servos. E ele respondeu: Eu irei.

⁴ خنِّي يُويُورْ أَكِيذْسنْ. ؤُمِي د-ؤُسِينْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، زذْمنْ ثِيشجُّورَا.

⁴ Assim foi com eles; e, chegando eles ao Jordão, cortavam madeira.

⁵ ڒَامِي إِزْذمْ إِجّْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒقْضعْ ن وُوزَّاڒْ ن شَّاقُورْ إِوْضَا ذڭْ وَامَانْ ؤُشَا نتَّا إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، شَّاقُورْ ثُوغَا إِتّْوَارْضڒْ!“

⁵ Mas sucedeu que, ao derrubar um deles uma viga, o ferro do machado caiu na água; e ele clamou, dizendo: Ai, meu senhor! ele era emprestado.

⁶ أَرْيَازْ ن أَربِّي إِنَّا: ”مَانِي إِوْضَا؟“ ؤُمِي ذ أَسْ إِسّْشنْ أَمْشَانْ، إِقسّْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، إِنْضَارْ إِ-ث ذِينْ ؤُ أَمُّو يِيوِي-د ؤُزَّاڒْ إِڭُّورْ سنّجْ.

⁶ Perguntou o homem de Deus: Onde caiu? E ele lhe mostrou o lugar. Então Eliseu cortou um pau, e o lançou ali, e fez flutuar o ferro.

⁷ إِنَّا نتَّا: ”سْڭعّذْ إِ-ث-إِ-د غَاركْ!“ خنِّي إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ث.

⁷ E disse: Tira-o. E ele estendeu a mão e o tomou.

⁸ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا: ”ذڭْ ومْشَانْ-إِنْ ذ وِينْ أَذْ وْثغْ إِقِيضَانْ إِ ڒْعسْكَارْ إِنُو.“

⁸ Ora, o rei da Síria fazia guerra a Israel; e teve conselho com os seus servos, dizendo: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.

⁹ مَاشَا أَرْيَازْ ن أَربِّي إِسّكّْ إِجّْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”حْضَا إِخفْ نّشْ أَذْ ثكّذْ خْ ومْشَانْ نِّي، مَاغَارْ ذِينْ هْوَانْ أَيْثْ ن أَرَامْ.“

⁹ E o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passares por tal lugar porque os sírios estão descendo ali.

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ ومْشَانْ إِ خْ ثُوغَا أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ إِ زِي ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِعْڒمْ وَانِيثَا، ؤُشَا إِڭَّا أَذْ حْضَانْ ذِينْ. ؤُ مَانْ أَيَا وَارْ إِمْسَارْ شَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نِيغْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ وَاهَا.

¹⁰ Pelo que o rei de Israel enviou àquele lugar, de que o homem de Deus lhe falara, e de que o tinha avisado, e assim se salvou. Isso aconteceu não uma só vez, nem duas.

¹¹ ؤُڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِهَاجْ خْ مَانْ أَيَا ؤُ نتَّا إِڒَاغَا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْزمَّارمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثِينِيمْ مَانْ ونْ جَارْ أَنغْ إِتّْرَاحْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل؟“

¹¹ Turbou-se por causa disto o coração do rei da Síria que chamou os seus servos, e lhes disse: Não me fareis saber quem dos nossos é pelo rei de Israel?

¹² إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِنَّا: ”لَّ، سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ! مَاشَا إِلِيشَاعْ، أَنَابِي ونِّي إِدْجَانْ ذِي إِسْرَائِيل، إِسَّارْڭبْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَوَاڒنْ إِ ثسَّاوَاڒذْ ذڭْ وخَّامْ نّشْ ن يِيضصْ.“

¹² Respondeu um dos seus servos: Não é assim, ó rei meu senhor, mas o profeta Eliseu que está em Israel, faz saber ao rei de Israel as palavras que falas na tua câmara de dormir.

¹³ إِنَّا نتَّا: ”ؤُيُورمْ ؤُشَا خْزَارمْ مَانِي إِتِّيڒِي نتَّا. خنِّي أَذْ سّكّغْ إِرْيَازنْ إِنُو، أَذْ ث طّْفنْ.“ خبَّارنْ ث، نَّانْ: ”نتَّا أَقَا-ث ذِي ذُوثَانْ.“

¹³ E ele disse: Ide e vede onde ele está, para que eu envie e mande trazê-lo. E foi-lhe dito; Eis que está em Dotã.

¹⁴ خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمقّْرَانْ. نِيثْنِي إِوْضنْ ذِينْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا نّْضنْ-د إِ ثنْذِينْثْ.

¹⁴ Então enviou para lá cavalos, e carros, e um grande exército, os quais vieram de noite e cercaram a cidade.

¹⁵ أَمْسخَّارْ ن أَربِّي إِكَّارْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ثُوغَا إِنّضْ إِ ثنْذِينْثْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ. خنِّي إِنَّا أَسْ أَحُوذْرِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، مِينْ غَا نڭّْ؟“

¹⁵ Tendo o moço do homem de Deus se levantado muito cedo, saiu, e eis que um exército tinha cercado a cidade com cavalos e carros. Então o moço disse ao homem de Deus: Ai, meu senhor! que faremos?

¹⁶ نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ إِنِّي غَارْنغْ أَطَّاسْ خْ يِينِّي غَارْسنْ.“

¹⁶ Respondeu ele: Não temas; porque os que estão conosco são mais do que os que estão com eles.

¹⁷ إِلِيشَاعْ إِژُّودْجْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، أَرْزمْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ!“ ؤُ سِيذِي يَارْزمْ إِ ؤُمْسخَّارْ ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي إِثْوَاڒَا. ؤُ خْزَارْ، أَذْرَارْ إِشُّورْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ن ثْمسِّي إِ د-إِنّْضنْ إِ إِلِيشَاعْ.

¹⁷ E Eliseu orou, e disse: Ó senhor, peço-te que lhe abras os olhos, para que veja. E o Senhor abriu os olhos do moço, e ele viu; e eis que o monte estava cheio de cavalos e carros de fogo em redor de Eliseu.

¹⁸ ؤُمِي غَارسْ د-ؤُسِينْ نِيثْنِي، إِژُّودْجْ إِلِيشَاعْ إِ سِيذِي، إِنَّا: ”وّثْ مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ س ثُودَّارْغتْشْ!“ ؤُشَا نتَّا إِوْثَا ثنْ س ثُودَّارْغتْشْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن إِلِيشَاعْ.

¹⁸ Quando os sírios desceram a ele, Eliseu orou ao Senhor, e disse: Fere de cegueira esta gente, peço-te. E o Senhor os feriu de cegueira, conforme o pedido de Eliseu.

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ إِلِيشَاعْ: ”وَا وَارْ إِدْجِي ذ أَبْرِيذْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثدْجِي ذ ثَانْذِينْثْ نِيشَانْ. ضْفَارمْ أَيِي-د! نشّْ أَذْ كنِّيوْ نذْهغْ غَارْ ورْيَازْ نِّي خْ ثَارزُّومْ!“ ؤُ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ سَامَارْيَا.

¹⁹ Então Eliseu lhes disse: Não é este o caminho, nem é esta a cidade; segui-me, e guiar-vos-ei ao homem que buscais. E os guiou a Samária.

²⁰ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ سَامَارْيَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِلِيشَاعْ إِنَّا: ”أَ سِيذِي أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِرْيَازنْ-أَ، مَاحنْذْ أَذْ ژَترنْ!“. ؤُشَا يَارْزمْ أَسنْ سِيذِي ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي ژْرِينْ. ؤُ خْزَارْ، أَقَا نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒْوسْطْ ن سَامَارْيَا.

²⁰ E sucedeu que, chegando eles a Samária, disse Eliseu: Ó Senhor, abre a estes os olhos para que vejam. O Senhor lhes abriu os olhos, e viram; e eis que estavam no meio de Samária.

²¹ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ إِلِيشَاعْ: ”مَا أَذْ ثنْ نْغغْ، أَ بَابَا؟“

²¹ Quando o rei de Israel os viu, disse a Eliseu: Feri-los-ei, feri-los-ei, meu pai?

²² مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”وَارْ ثنْ نقّْ شَا! شكْ س يِيخفْ نّشْ، مَا أَذْ ثنْغذْ إِنِّي ثْحبّْسذْ س سِّيفْ نّشْ ذ ڒْقوْسْ نّشْ؟ سَارْسْ أَسنْ-د أَغْرُومْ ذ وَامَانْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ أَذْ سْونْ، ؤُشَا خنِّي أَذْعقْبنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ.“

²² Respondeu ele: Não os ferirás; feririas tu os que tomasses prisioneiros com a tua espada e com o teu arco? Põe-lhes diante pão e água, para que comam e bebam, e se vão para seu senhor.

²³ إِسّوْجذْ أَسنْ إِجّْ ن ؤُمنْسِي ذ أَمقّْرَانْ ؤُشَا نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ. أَوَارْنِي أَيَا يَارْخُو أَسنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ. خنِّي وَارْ د-ؤُسِينْثْ بَانْذِييَّاثْ ن أَرَامْ عَاذْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

²³ Preparou-lhes, pois, um grande banquete; e eles comeram e beberam; então ele os despediu, e foram para seu senhor. E as tropas dos sírios desistiram de invadir a terra de Israel.

²⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِفّغْ، حِيمَا أَذْ إِنّضْ إِ سَامَارْيَا.

²⁴ Sucedeu, depois disto, que Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntando todo o seu exército, subiu e cercou Samária.

²⁵ إِمْسَارْ إِجّْ ن ڒَاژْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي سَامَارْيَا، مَاغَارْ خْزَارْ، نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ-د أَڒَامِي إِذْوڒْ إِجّْ ن ؤُزدْجِيفْ ن إِجّْ وغْيُوڒْ إِسكّْوَا ثْمنْيِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ يِيجّْ ن أَرّْبعْ ن إِجّْ ن ڒقْيَاسْ س ڒغْبَارْ ن وذْبِيرْ إِذْوڒْ إِسكّْوَا خمْسَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ.

²⁵ E houve grande fome em Samária, porque mantiveram o cerco até que se vendeu uma cabeça de jumento por oitenta siclos de prata, e a quarta parte dum cabo de esterco de pombas por cinco siclos de prata.

²⁶ ؤُمِي إِعْذُو ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل خْ ڒْحِيضْ، إِمْسَارْ، بلِّي ثْڒَاغَا أَسْ-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثنَّا: ”أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ!“

²⁶ E sucedeu que, passando o rei de Israel pelo muro, uma mulher lhe gritou, dizendo: Acode-me, ó rei meu Senhor.

²⁷ نتَّا إِنَّا: ”مَاڒَا سِيذِي وَارْ ذ أَمْ إِوْشِي أَفُوسْ، مَامّشْ نشّْ ذ أَمْ غَا وْشغْ أَفُوسْ؟ مَا أَذْ يِيڒِي س شَا زڭْ ؤُنذْرَارْ نِيغْ زِي ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ؟“

²⁷ Mas ele lhe disse: Se o Senhor não te acode, donde te acudirei eu? da eira ou do lagar?

²⁸ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شكْ يُوغِينْ؟“ نتَّاثْ ثنَّا: ”ثَامْغَارْثْ-أَ ثنَّا أَيِي: ’أَوِي-د مِّيمْ، حِيمَا أَسّْ-أَ أَذْ ث نشّْ ؤُ مِّي أَذْ ث نشّْ خنِّي ثِيوشَّا.‘ “

²⁸ Contudo o rei lhe perguntou: Que tens? E disse ela: Esta mulher me disse: Dá cá o teu filho, para que hoje o comamos, e amanhã comeremos o meu filho.

²⁹ أَمُّو نشِّينْ نسّْننَّا مِّي ؤُشَا نشَّا إِ-ث. مَاشَا ڒَامِي ذ أَسْ نِّيغْ ثِيوشَّا نّسْ: ’أوْشْ ڒخُّو مِّيمْ، حِيمَا أَذْ ث نشّْ!‘، ڒخْذنِّي ثسّْنُوفَّارْ نتَّاثْ مِّيسْ.“

²⁹ cozemos, pois, o meu filho e o comemos; e ao outro dia lhe disse eu: Dá cá o teu filho para que o comamos; e ela escondeu o seu filho.

³⁰ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن ثمْغَارْثْ-أَ، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا أَمُّو إِ يُويُورْ خْ ڒْحِيضْ ؤُشَا إِژْرَا ڒْڭنْسْ إِلَّا أَقَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ.

³⁰ Ouvindo o rei as palavras desta mulher, rasgou as suas vestes {ora, ele ia passando pelo muro}; e o povo olhou e viu que o rei trazia saco por dentro, sobre a sua carne.

³¹ نتَّا إِنَّا: ”أجّْ أَذْ أَيِي إِڭّْ أَربِّي ثَا ذ ثَا ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا إِقِّيمْ ؤُزدْجِيفْ ن إِلِيشَاعْ، مِّيسْ ن شَافَاثْ، خَاسْ أَڒْ أَسّْ-أَ!“

³¹ Então disse ele: Assim me faça Deus, e outro tanto, se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, lhe ficar hoje sobre os ombros.

³² إِلِيشَاعْ إِقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ذ إِمقّْرَاننْ قِّيمنْ غَارسْ. ثُوغَا ؤُجدْجِيذْ إِسّكّْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ زَّاثْ نّسْ، مَاشَا قْبڒْ مَا يِيوضْ ؤُرقَّاسْ غَارسْ، إِنَّا إِلِيشَاعْ إِ إِمقّْرَاننْ: ”مَا ثژْرِيمْ أَقَا وَانِيثَا، مِّيسْ ن إِجّْ ن ؤُقتَّاڒْ، إِسّكّْ-د ونِّي ذ أَيِي غَا إِقسّنْ أَزدْجِيفْ؟ حْضَامْ ڒخُّو، خْمِي د غَا يَاسْ ؤُرقَّاسْ، بلّْعمْ ثَاوَّارْثْ ؤُ سْبدّمْ ث غَارْ ثوَّارْثْ! مَا وَارْ إِتّْوَاسڒْ ڒْحسّْ ن إِصُورَافْ ن سِيذِيسْ أَوَارْنِي أَسْ؟“

³² Estava então Eliseu sentado em sua casa, e também os anciãos estavam sentados com ele, quando o rei enviou um homem adiante de si; mas, antes que o mensageiro chegasse a Eliseu, disse este aos anciãos: Vedes como esse filho de homicida mandou tirar-me a cabeça? Olhai quando vier o mensageiro, fechai a porta, e empurrai-o para fora com a porta. Porventura não vem após ele o ruído dos pés do seu senhor?

³³ ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، خْزَارْ، إِهْوَا-د ؤُرقَّاسْ غَارسْ. ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”خْزَارْ، ثُوعفّْنَا-يَا زِي سِيذِي. مِينْ غَا رَاجِيغْ عَاذْ خنِّي زِي سِيذِي؟“

³³ Quando Eliseu ainda estava falando com eles, eis que o mensageiro desceu a ele; e disse: Eis que este mal vem do Senhor; por que, pois, esperaria eu mais pelo Senhor ?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →