2 Reis 6

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نَّانْ إِ إِلِيشَاعْ: ”خْزَارْ، أَمْشَانْ مَانِي نْزدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، إِحْصَارْ إِ نشِّينْ.“

¹ Disseram os discípulos dos profetas a Eliseu: Eis que o lugar em que habitamos contigo é estreito demais para nós.

² أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ ؤُ ذِينِّي قَاعْ إِجّْ زَّايْنغْ أَذْ د-يَاوِي إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، مَاحنْذْ أَذْ نڭّْ إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ إِ نشِّينْ.“ نتَّا إِنَّا: ”ؤُيُورمْ!“

² Vamos, pois, até ao Jordão, tomemos de lá, cada um de nós uma viga, e construamos um lugar em que habitemos. Respondeu ele: Ide.

³ إِجّنْ زَّايْسنْ مَاشَا إِنَّا: ”عَافَاكْ، ؤُيُورْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ.“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَكِيذْومْ ؤُيُورغْ.“

³ Disse um: Serve-te de ires com os teus servos. Ele tornou: Eu irei.

⁴ خنِّي يُويُورْ أَكِيذْسنْ. ؤُمِي د-ؤُسِينْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، زذْمنْ ثِيشجُّورَا.

⁴ E foi com eles. Chegados ao Jordão, cortaram madeira.

⁵ ڒَامِي إِزْذمْ إِجّْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒقْضعْ ن وُوزَّاڒْ ن شَّاقُورْ إِوْضَا ذڭْ وَامَانْ ؤُشَا نتَّا إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، شَّاقُورْ ثُوغَا إِتّْوَارْضڒْ!“

⁵ Sucedeu que, enquanto um deles derribava um tronco, o machado caiu na água; ele gritou e disse: Ai! Meu senhor! Porque era emprestado.

⁶ أَرْيَازْ ن أَربِّي إِنَّا: ”مَانِي إِوْضَا؟“ ؤُمِي ذ أَسْ إِسّْشنْ أَمْشَانْ، إِقسّْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ، إِنْضَارْ إِ-ث ذِينْ ؤُ أَمُّو يِيوِي-د ؤُزَّاڒْ إِڭُّورْ سنّجْ.

⁶ Perguntou o homem de Deus: Onde caiu? Mostrou-lhe ele o lugar. Então, Eliseu cortou um pau, e lançou-o ali, e fez flutuar o ferro,

⁷ إِنَّا نتَّا: ”سْڭعّذْ إِ-ث-إِ-د غَاركْ!“ خنِّي إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ث.

⁷ e disse: Levanta-o. Estendeu ele a mão e o tomou.

⁸ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا: ”ذڭْ ومْشَانْ-إِنْ ذ وِينْ أَذْ وْثغْ إِقِيضَانْ إِ ڒْعسْكَارْ إِنُو.“

⁸ O rei da Síria fez guerra a Israel e, em conselho com os seus oficiais, disse: Em tal e tal lugar, estará o meu acampamento.

⁹ مَاشَا أَرْيَازْ ن أَربِّي إِسّكّْ إِجّْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”حْضَا إِخفْ نّشْ أَذْ ثكّذْ خْ ومْشَانْ نِّي، مَاغَارْ ذِينْ هْوَانْ أَيْثْ ن أَرَامْ.“

⁹ Mas o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passares por tal lugar, porque os siros estão descendo para ali.

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ ومْشَانْ إِ خْ ثُوغَا أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ إِ زِي ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِعْڒمْ وَانِيثَا، ؤُشَا إِڭَّا أَذْ حْضَانْ ذِينْ. ؤُ مَانْ أَيَا وَارْ إِمْسَارْ شَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نِيغْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ وَاهَا.

¹⁰ O rei de Israel enviou tropas ao lugar de que o homem de Deus lhe falara e de que o tinha avisado, e, assim, se salvou, não uma nem duas vezes.

¹¹ ؤُڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ إِهَاجْ خْ مَانْ أَيَا ؤُ نتَّا إِڒَاغَا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْزمَّارمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثِينِيمْ مَانْ ونْ جَارْ أَنغْ إِتّْرَاحْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل؟“

¹¹ Então, tendo-se turbado com este incidente o coração do rei da Síria, chamou ele os seus servos e lhes disse: Não me fareis saber quem dos nossos é pelo rei de Israel?

¹² إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِنَّا: ”لَّ، سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ! مَاشَا إِلِيشَاعْ، أَنَابِي ونِّي إِدْجَانْ ذِي إِسْرَائِيل، إِسَّارْڭبْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَوَاڒنْ إِ ثسَّاوَاڒذْ ذڭْ وخَّامْ نّشْ ن يِيضصْ.“

¹² Respondeu um dos seus servos: Ninguém, ó rei, meu senhor; mas o profeta Eliseu, que está em Israel, faz saber ao rei de Israel as palavras que falas na tua câmara de dormir.

¹³ إِنَّا نتَّا: ”ؤُيُورمْ ؤُشَا خْزَارمْ مَانِي إِتِّيڒِي نتَّا. خنِّي أَذْ سّكّغْ إِرْيَازنْ إِنُو، أَذْ ث طّْفنْ.“ خبَّارنْ ث، نَّانْ: ”نتَّا أَقَا-ث ذِي ذُوثَانْ.“

¹³ Ele disse: Ide e vede onde ele está, para que eu mande prendê-lo. Foi-lhe dito: Eis que está em Dotã.

¹⁴ خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمقّْرَانْ. نِيثْنِي إِوْضنْ ذِينْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا نّْضنْ-د إِ ثنْذِينْثْ.

¹⁴ Então, enviou para lá cavalos, carros e fortes tropas; chegaram de noite e cercaram a cidade.

¹⁵ أَمْسخَّارْ ن أَربِّي إِكَّارْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُشَا إِفّغْ غَارْ بَارَّا، ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ثُوغَا إِنّضْ إِ ثنْذِينْثْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ. خنِّي إِنَّا أَسْ أَحُوذْرِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، مِينْ غَا نڭّْ؟“

¹⁵ Tendo-se levantado muito cedo o moço do homem de Deus e saído, eis que tropas, cavalos e carros haviam cercado a cidade; então, o seu moço lhe disse: Ai! Meu senhor! Que faremos?

¹⁶ نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ إِنِّي غَارْنغْ أَطَّاسْ خْ يِينِّي غَارْسنْ.“

¹⁶ Ele respondeu: Não temas, porque mais são os que estão conosco do que os que estão com eles.

¹⁷ إِلِيشَاعْ إِژُّودْجْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، أَرْزمْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ!“ ؤُ سِيذِي يَارْزمْ إِ ؤُمْسخَّارْ ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي إِثْوَاڒَا. ؤُ خْزَارْ، أَذْرَارْ إِشُّورْ س ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ن ثْمسِّي إِ د-إِنّْضنْ إِ إِلِيشَاعْ.

¹⁷ Orou Eliseu e disse: Senhor , peço-te que lhe abras os olhos para que veja. O Senhor abriu os olhos do moço, e ele viu que o monte estava cheio de cavalos e carros de fogo, em redor de Eliseu.

¹⁸ ؤُمِي غَارسْ د-ؤُسِينْ نِيثْنِي، إِژُّودْجْ إِلِيشَاعْ إِ سِيذِي، إِنَّا: ”وّثْ مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ س ثُودَّارْغتْشْ!“ ؤُشَا نتَّا إِوْثَا ثنْ س ثُودَّارْغتْشْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن إِلِيشَاعْ.

¹⁸ E, como desceram contra ele, orou Eliseu ao Senhor e disse: Fere, peço-te, esta gente de cegueira. Feriu-a de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ إِلِيشَاعْ: ”وَا وَارْ إِدْجِي ذ أَبْرِيذْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثدْجِي ذ ثَانْذِينْثْ نِيشَانْ. ضْفَارمْ أَيِي-د! نشّْ أَذْ كنِّيوْ نذْهغْ غَارْ ورْيَازْ نِّي خْ ثَارزُّومْ!“ ؤُ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ سَامَارْيَا.

¹⁹ Então, Eliseu lhes disse: Não é este o caminho, nem esta a cidade; segui-me, e guiar-vos-ei ao homem que buscais. E os guiou a Samaria.

²⁰ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ سَامَارْيَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِلِيشَاعْ إِنَّا: ”أَ سِيذِي أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِرْيَازنْ-أَ، مَاحنْذْ أَذْ ژَترنْ!“. ؤُشَا يَارْزمْ أَسنْ سِيذِي ثِيطَّاوِينْ أَڒَامِي ژْرِينْ. ؤُ خْزَارْ، أَقَا نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِي ڒْوسْطْ ن سَامَارْيَا.

²⁰ Tendo eles chegado a Samaria, disse Eliseu: Ó Senhor , abre os olhos destes homens para que vejam. Abriu-lhes o Senhor os olhos, e viram; e eis que estavam no meio de Samaria.

²¹ ؤُمِي ثنْ إِژْرَا، إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ إِلِيشَاعْ: ”مَا أَذْ ثنْ نْغغْ، أَ بَابَا؟“

²¹ Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: Feri-los-ei, feri-los-ei, meu pai?

²² مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”وَارْ ثنْ نقّْ شَا! شكْ س يِيخفْ نّشْ، مَا أَذْ ثنْغذْ إِنِّي ثْحبّْسذْ س سِّيفْ نّشْ ذ ڒْقوْسْ نّشْ؟ سَارْسْ أَسنْ-د أَغْرُومْ ذ وَامَانْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ أَذْ سْونْ، ؤُشَا خنِّي أَذْعقْبنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ.“

²² Respondeu ele: Não os ferirás; fere aqueles que fizeres prisioneiros com a tua espada e o teu arco. Porém a estes, manda pôr-lhes diante pão e água, para que comam, e bebam, e tornem a seu senhor.

²³ إِسّوْجذْ أَسنْ إِجّْ ن ؤُمنْسِي ذ أَمقّْرَانْ ؤُشَا نِيثْنِي شِّينْ، سْوِينْ. أَوَارْنِي أَيَا يَارْخُو أَسنْ ؤُشَا فّْغنْ غَارْ سِيذِي نْسنْ. خنِّي وَارْ د-ؤُسِينْثْ بَانْذِييَّاثْ ن أَرَامْ عَاذْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

²³ Ofereceu-lhes o rei grande banquete, e comeram e beberam; despediu-os, e foram para seu senhor; e da parte da Síria não houve mais investidas na terra de Israel.

²⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا إِمْسَارْ، أَقَا بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ، إِفّغْ، حِيمَا أَذْ إِنّضْ إِ سَامَارْيَا.

²⁴ Depois disto, ajuntou Ben-Hadade, rei da Síria, todo o seu exército, subiu e sitiou a Samaria.

²⁵ إِمْسَارْ إِجّْ ن ڒَاژْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي سَامَارْيَا، مَاغَارْ خْزَارْ، نِيثْنِي نّْضنْ أَسْ-د أَڒَامِي إِذْوڒْ إِجّْ ن ؤُزدْجِيفْ ن إِجّْ وغْيُوڒْ إِسكّْوَا ثْمنْيِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ يِيجّْ ن أَرّْبعْ ن إِجّْ ن ڒقْيَاسْ س ڒغْبَارْ ن وذْبِيرْ إِذْوڒْ إِسكّْوَا خمْسَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ.

²⁵ Houve grande fome em Samaria; eis que a sitiaram, a ponto de se vender a cabeça de um jumento por oitenta siclos de prata e um pouco de esterco de pombas por cinco siclos de prata.

²⁶ ؤُمِي إِعْذُو ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل خْ ڒْحِيضْ، إِمْسَارْ، بلِّي ثْڒَاغَا أَسْ-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثنَّا: ”أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ!“

²⁶ Passando o rei de Israel pelo muro, gritou-lhe uma mulher: Acode-me, ó rei, meu senhor!

²⁷ نتَّا إِنَّا: ”مَاڒَا سِيذِي وَارْ ذ أَمْ إِوْشِي أَفُوسْ، مَامّشْ نشّْ ذ أَمْ غَا وْشغْ أَفُوسْ؟ مَا أَذْ يِيڒِي س شَا زڭْ ؤُنذْرَارْ نِيغْ زِي ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ؟“

²⁷ Ele lhe disse: Se o Senhor te não acode, donde te acudirei eu? Da eira ou do lagar?

²⁸ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شكْ يُوغِينْ؟“ نتَّاثْ ثنَّا: ”ثَامْغَارْثْ-أَ ثنَّا أَيِي: ’أَوِي-د مِّيمْ، حِيمَا أَسّْ-أَ أَذْ ث نشّْ ؤُ مِّي أَذْ ث نشّْ خنِّي ثِيوشَّا.‘ “

²⁸ Perguntou-lhe o rei: Que tens? Respondeu ela: Esta mulher me disse: Dá teu filho, para que, hoje, o comamos e, amanhã, comeremos o meu.

²⁹ أَمُّو نشِّينْ نسّْننَّا مِّي ؤُشَا نشَّا إِ-ث. مَاشَا ڒَامِي ذ أَسْ نِّيغْ ثِيوشَّا نّسْ: ’أوْشْ ڒخُّو مِّيمْ، حِيمَا أَذْ ث نشّْ!‘، ڒخْذنِّي ثسّْنُوفَّارْ نتَّاثْ مِّيسْ.“

²⁹ Cozemos, pois, o meu filho e o comemos; mas, dizendo-lhe eu ao outro dia: Dá o teu filho, para que o comamos, ela o escondeu.

³⁰ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن ثمْغَارْثْ-أَ، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا أَمُّو إِ يُويُورْ خْ ڒْحِيضْ ؤُشَا إِژْرَا ڒْڭنْسْ إِلَّا أَقَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ.

³⁰ Tendo o rei ouvido as palavras da mulher, rasgou as suas vestes, quando passava pelo muro; o povo olhou e viu que trazia pano de saco por dentro, sobre a pele.

³¹ نتَّا إِنَّا: ”أجّْ أَذْ أَيِي إِڭّْ أَربِّي ثَا ذ ثَا ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا إِقِّيمْ ؤُزدْجِيفْ ن إِلِيشَاعْ، مِّيسْ ن شَافَاثْ، خَاسْ أَڒْ أَسّْ-أَ!“

³¹ Disse o rei: Assim me faça Deus o que bem lhe aprouver se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, lhe ficar, hoje, sobre os ombros.

³² إِلِيشَاعْ إِقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ذ إِمقّْرَاننْ قِّيمنْ غَارسْ. ثُوغَا ؤُجدْجِيذْ إِسّكّْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ زَّاثْ نّسْ، مَاشَا قْبڒْ مَا يِيوضْ ؤُرقَّاسْ غَارسْ، إِنَّا إِلِيشَاعْ إِ إِمقّْرَاننْ: ”مَا ثژْرِيمْ أَقَا وَانِيثَا، مِّيسْ ن إِجّْ ن ؤُقتَّاڒْ، إِسّكّْ-د ونِّي ذ أَيِي غَا إِقسّنْ أَزدْجِيفْ؟ حْضَامْ ڒخُّو، خْمِي د غَا يَاسْ ؤُرقَّاسْ، بلّْعمْ ثَاوَّارْثْ ؤُ سْبدّمْ ث غَارْ ثوَّارْثْ! مَا وَارْ إِتّْوَاسڒْ ڒْحسّْ ن إِصُورَافْ ن سِيذِيسْ أَوَارْنِي أَسْ؟“

³² Estava, porém, Eliseu sentado em sua casa, juntamente com os anciãos. Enviou o rei um homem de diante de si; mas, antes que o mensageiro chegasse a Eliseu, disse este aos anciãos: Vedes como o filho do homicida mandou tirar-me a cabeça? Olhai, quando vier o mensageiro, fechai-lhe a porta e empurrai-o com ela; porventura, não vem após ele o ruído dos pés de seu senhor?

³³ ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، خْزَارْ، إِهْوَا-د ؤُرقَّاسْ غَارسْ. ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”خْزَارْ، ثُوعفّْنَا-يَا زِي سِيذِي. مِينْ غَا رَاجِيغْ عَاذْ خنِّي زِي سِيذِي؟“

³³ Falava ele ainda com eles, quando lhe chegou o mensageiro; disse o rei: Eis que este mal vem do Senhor ; que mais, pois, esperaria eu do Senhor ?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →