2 Reis 22

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ يُوشِييَا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ وَاحِيثْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ يَاذِيذْيَا، يدْجِيسْ ن عَاذَايَا زِي بُوصْقَاثْ.

¹ Josias tinha oito anos quando começou a reinar. Seu reinado em Jerusalém durou trinta e um anos. Sua mãe chamava-se Idida, filha de Hadai, natural de Besecat.

² نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ ذِي كُوڒْ أَبْرِيذْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ، وَارْ إِحيّذْ خْ وبْرِيذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

² Fez o que é bom aos olhos do Senhor, seguindo fielmente o exemplo de Davi, seu pai, sem se desviar nem para a direita, nem para a esquerda.

³ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ يُوشِييَا، إِمْسَارْ بلِّي أَجدْجِيذْ يُوشِييَا إِسّكّْ أَمَارِيرْ شَافَانْ، مِّيسْ ن أَصَالْيَا، مِّيسْ ن مَاشُولَّامْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِنَّا:

³ No décimo oitavo ano do reinado de Josias, o rei enviou ao templo do Senhor o escriba Safã, filho de Aslia, filho de Messulão, dizendo-lhe:

⁴ ”ڭعّذْ غَارْ حِيلْقِييَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، حِيمَا أَذْ يڭّْ أَذْ سّْوجْذنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ د يِيوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ذ ثِينِّي إِ د-يَارْونْ إِعسَّاسنْ ن ثوُّورَا زِي ڒْڭنْسْ.

⁴ Vai ter com o sumo sacerdote Helcias, {e dize-lhe} para aprontar o dinheiro que tem sido levado ao templo do Senhor e entregue pelo povo nas mãos dos porteiros do templo.

⁵ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْثْ ڭّنْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ، ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمحْضَاينْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ ثنْثْ وْشنْ إِ يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ أَرقّْعنْ ڒحْيُوضْ إِهْرُورَانْ ن ثَادَّارْثْ،

⁵ Seja dado esse dinheiro aos encarregados dos trabalhos do templo, para o pagamento daqueles que trabalham na reparação do templo,

⁶ إِ إِنقَّاشنْ ن ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو، إِ إِبنَّاينْ ذ إِمَاصُّوثنْ، ؤُ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ؤُكشُّوضْ ذ ثْصُوضَارْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ إِ وعْذَاڒْ ن ثَادَّارْثْ.“

⁶ carpinteiros, construtores e pedreiros, e para a compra da madeira e das pedras de cantaria necessárias às reparações do edifício.

⁷ مَاشَا وَارْ إِتّْخصِّي مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ ڭّنْ ڒحْسَابْ زِي جِّيهثْ ن تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَسنْ إِمّوْشنْ، مَاغَارْ نِيثْنِي تّڭّنْ س ؤُثِيقِّي.

⁷ Todavia não se lhes exigirão contas do dinheiro que lhes é confiado porque são pessoas íntegras.

⁸ خنِّي إِنَّا أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ حِيلْقِييَا إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ: ”نشّْ ؤُفِيغْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا إِوْشَا حِيلْقِييَا إِ شَافَانْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ؤُ وَانِيثَا إِغْرَا إِ-ث.

⁸ O sumo sacerdote Helcias disse ao escriba Safã: Encontrei no templo do Senhor o livro da Lei. Helcias deu esse livro a Safã,

⁹ أَوَارْنِي أَسْ يُويُورْ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِسِّيوضْ ڒخْبَارْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ سّْمُوننْ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ نِّي إِتّْوَافنْ ذِي ثَادَّارْثْ، فَارّْغنْ ثنْثْ ؤُشَا وْشِينْ ثنْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ، إِ إِمحْضَاينْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“

⁹ o qual, depois de tê-lo lido, voltou ao rei e prestou-lhe contas da missão que lhe fora confiada: Teus servos juntaram o dinheiro que se encontrava no templo e entregaram-no aos encarregados do templo do Senhor.

¹⁰ عَاوذْ إِحَاجَا ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَكهَّانْ حِيلْقِييَا إِوْشَا أَيِي إِجّْ ن وذْلِيسْ.“ شَافَانْ إِغْرَا إِ-ث زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹⁰ O escriba Safã disse ainda ao rei: O sacerdote Helcias entregou-me um livro.

¹¹ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ.

¹¹ E leu-o em presença do rei. Quando o rei ouviu a leitura do livro da Lei, rasgou as vestes,

¹² أَجدْجِيذْ يُومُورْ إِ ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا ؤُ إِ أَخِيقَامْ، مِّيسْ ن شَافَانْ، ؤُ إِ عَاكْبُورْ، مِّيسْ ن مِيخَا-يَاهْ، ؤُ إِ شَافَانْ، أَمَارِيرْ، ؤُ إِ عَاسَايَا، أَمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا:

¹² e ordenou ao sacerdote Helcias, a Aicão, filho de Safã, a Acobor, filho de Mica, ao escriba Safã e ao seu oficial Azarias, o seguinte:

¹³ ”ؤُيُورمْ، أَرْزُومْ سِيذِي ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ ذِي طّْوعْ ن مَارَّا يَاهُوذَا زِي جِّيهثْ ن وَاوَاڒنْ-أَ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ إِ إِتّْوَافنْ، مَاغَارْ أَسْعَارْ ن سِيذِي إِ يَارْغِينْ ضِيدّْ نّغْ ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ڒجْذُوذْ نّغْ وَارْ سْڒِينْ شَا غَارْ وَاوَاڒنْ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا مِينْ ذَايسْ يُورَانْ إِ نشِّينْ.“

¹³ Ide e consultai o Senhor de minha parte, da parte do povo e de todo o Judá, acerca do conteúdo deste livro que acaba de ser descoberto. A cólera do Senhor deve ser grande contra nós, porque nossos pais não obedeceram às palavras deste livro, nem puseram em prática tudo o que aí está prescrito.

¹⁴ خنِّي يُويُورْ ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا أَكْ-ذ أَخِيقَامْ، عَاكْبُورْ، شَافَانْ ذ عَاسَايَا غَارْ ثْنَابِيثْ خُولْذَا، ثَامْغَارْثْ ن شَالُّومْ، مِّيسْ ن ثِيقْوَا، مِّيسْ ن حَارْحَاسْ، ونِّي إِحطَّانْ خْ وَارُّوضنْ. نتَّاثْ ثزْذغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ذڭْ وزْينْ نّغْنِي. نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ.

¹⁴ O sacerdote Helcias, Aicão, Acobor, Safã e Azarias foram ter com a profetisa Holda, mulher de Selum, filho de Técua, filho de Araas, guardião do vestuário. Ela habitava em Jerusalém, no segundo quarteirão. Quando eles lhe falaram,

¹⁵ نتَّاثْ ثنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’إِنِي إِ ورْيَازْ نِّي كنِّيوْ إِ غَارِي د-إِسّكّنْ:

¹⁵ ela respondeu: Eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: Dizei àquele que vos mandou ter comigo:

¹⁶ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَوْيغْ ثُوعفّْنَا خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، أَقَا مَارَّا أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ إِ إِغْرَا ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا،

¹⁶ Assim fala o Senhor: Vou mandar a calamidade sobre esse lugar e sobre os seus habitantes, conforme todas as ameaças do livro que o rei de Judá leu,

¹⁷ مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذَايِي، إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي أَڒَامِي ذَايِي سْعَارنْ س مَارَّا ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْسنْ. أَسْعَارْ إِنُو أَذْ إِتّْوَاسَّارْغْ ضِيدّْ إِ ومْشَانْ-أَ ؤُ وَارْ إِخسِّي شَا عَاذْ.

¹⁷ porque eles me abandonaram e queimaram incenso a deuses estrangeiros, irritando-me com a sua conduta; minha indignação inflamou-se contra essa terra, e não se extinguirá mais.

¹⁸ مَاشَا إِنِيمْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ونِّي كنِّيوْ د-إِسّكّنْ ذَا حِيمَا أَذْ ثتَّارمْ إِ سِيذِي: أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، خْ وَاوَاڒنْ إِ ثسْڒِيذْ شكْ:

¹⁸ Quanto ao rei de Judá, que vos mandou consultar o Senhor, dir-lhe-eis: Isto diz o Senhor:

¹⁹ مِينْزِي ؤُڒْ نّشْ إِذْوڒْ يَارْضبْ ؤُ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُمِي ثسْڒِيذْ خْ مِينْ سِّيوْڒغْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ - أَقَا نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ - ؤُ ؤُمِي ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ ؤُشَا ثْرُوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، خْ ؤُيَا أَذْ أَشْ سْڒِيغْ، إِقَّارْ سِيذِي.

¹⁹ Porque ouviste as palavras do livro, e o teu coração se abrandou, e te humilhaste diante do Senhor ao ouvir minha sentença contra esse lugar e contra os seus habitantes, condenando-os a ser objeto de espanto e de maldição, porque rasgaste as tuas vestes e choraste diante de mim, eu também te ouvi, diz o Senhor.

²⁰ س ؤُيَا، أَقَا نشّْ أَذْ شكْ سّْمُونغْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُشَا أَذْ تّْوَاسَّارْسذْ ذڭْ ونْضڒْ ذِي ڒهْنَا ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّشْ وَارْ ژَترّنْثْ ثُوعفّْنَا إِ ذ غَا أَوْيغْ خْ ومْشَانْ-أَ.‘ “ خنِّي سِّيوْضنْ نِيثْنِي أَوَاڒْ-أَ غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

²⁰ Por isso vou reunir-te a teus pais e serás sepultado em paz no teu sepulcro, para que os teus olhos não vejam as calamidades que vou mandar sobre essa terra. Eles referiram ao rei o que a profetisa respondera.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →