2 Reis 22

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ يُوشِييَا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ وَاحِيثْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ يَاذِيذْيَا، يدْجِيسْ ن عَاذَايَا زِي بُوصْقَاثْ.

¹ Josias tinha oito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou trinta e um anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Jedida e era filha de Adaías, da cidade de Boscate.

² نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ ذِي كُوڒْ أَبْرِيذْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ، وَارْ إِحيّذْ خْ وبْرِيذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

² Josias fez o que agrada a Deus, o Senhor ; ele seguiu o exemplo do seu antepassado, o rei Davi, e não se desviou nem para um lado nem para o outro.

³ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ يُوشِييَا، إِمْسَارْ بلِّي أَجدْجِيذْ يُوشِييَا إِسّكّْ أَمَارِيرْ شَافَانْ، مِّيسْ ن أَصَالْيَا، مِّيسْ ن مَاشُولَّامْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِنَّا:

³ No ano dezoito do seu reinado, Josias mandou que Safã, o escrivão, filho de Azalias e neto de Mesulã, fosse ao Templo. Josias deu a seguinte ordem:

⁴ ”ڭعّذْ غَارْ حِيلْقِييَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، حِيمَا أَذْ يڭّْ أَذْ سّْوجْذنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ د يِيوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ذ ثِينِّي إِ د-يَارْونْ إِعسَّاسنْ ن ثوُّورَا زِي ڒْڭنْسْ.

⁴ — Vá falar com Hilquias, o Grande Sacerdote , e diga a ele que conte o dinheiro que os sacerdotes que tomam conta da entrada do Templo têm recebido do povo.

⁵ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْثْ ڭّنْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ، ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمحْضَاينْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ ثنْثْ وْشنْ إِ يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ أَرقّْعنْ ڒحْيُوضْ إِهْرُورَانْ ن ثَادَّارْثْ،

⁵ Ele que entregue esse dinheiro aos homens que estão encarregados dos consertos do Templo. Eles devem pagar

⁶ إِ إِنقَّاشنْ ن ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو، إِ إِبنَّاينْ ذ إِمَاصُّوثنْ، ؤُ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ؤُكشُّوضْ ذ ثْصُوضَارْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ إِ وعْذَاڒْ ن ثَادَّارْثْ.“

⁶ os carpinteiros, os construtores e os pedreiros e comprar a madeira e as pedras para os consertos.

⁷ مَاشَا وَارْ إِتّْخصِّي مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ ڭّنْ ڒحْسَابْ زِي جِّيهثْ ن تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَسنْ إِمّوْشنْ، مَاغَارْ نِيثْنِي تّڭّنْ س ؤُثِيقِّي.

⁷ Os homens que estão encarregados dos consertos são honestos em tudo, e por isso não é preciso pedir que eles prestem contas desse dinheiro.

⁸ خنِّي إِنَّا أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ حِيلْقِييَا إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ: ”نشّْ ؤُفِيغْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا إِوْشَا حِيلْقِييَا إِ شَافَانْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ؤُ وَانِيثَا إِغْرَا إِ-ث.

⁸ Safã deu a ordem do rei a Hilquias, e este lhe contou que havia achado o Livro da Lei no Templo. Hilquias lhe entregou o livro, e ele o leu.

⁹ أَوَارْنِي أَسْ يُويُورْ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِسِّيوضْ ڒخْبَارْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ سّْمُوننْ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ نِّي إِتّْوَافنْ ذِي ثَادَّارْثْ، فَارّْغنْ ثنْثْ ؤُشَا وْشِينْ ثنْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ، إِ إِمحْضَاينْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“

⁹ Depois Safã voltou e contou ao rei o seguinte: — Os seus servidores pegaram o dinheiro que estava no Templo e o entregaram aos encarregados dos consertos.

¹⁰ عَاوذْ إِحَاجَا ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَكهَّانْ حِيلْقِييَا إِوْشَا أَيِي إِجّْ ن وذْلِيسْ.“ شَافَانْ إِغْرَا إِ-ث زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹⁰ E Safã disse também: — Tenho aqui comigo um livro que Hilquias me entregou. E leu o livro em voz alta para o rei.

¹¹ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ.

¹¹ Quando ouviu o que o Livro da Lei dizia, o rei rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.

¹² أَجدْجِيذْ يُومُورْ إِ ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا ؤُ إِ أَخِيقَامْ، مِّيسْ ن شَافَانْ، ؤُ إِ عَاكْبُورْ، مِّيسْ ن مِيخَا-يَاهْ، ؤُ إِ شَافَانْ، أَمَارِيرْ، ؤُ إِ عَاسَايَا، أَمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا:

¹² Então deu a Hilquias, o sacerdote, e a Aicã, filho de Safã, e a Acbor, filho de Micaías, e a Safã, o escrivão, e a Asaías, o servidor do rei, a seguinte ordem:

¹³ ”ؤُيُورمْ، أَرْزُومْ سِيذِي ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ ذِي طّْوعْ ن مَارَّا يَاهُوذَا زِي جِّيهثْ ن وَاوَاڒنْ-أَ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ إِ إِتّْوَافنْ، مَاغَارْ أَسْعَارْ ن سِيذِي إِ يَارْغِينْ ضِيدّْ نّغْ ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ڒجْذُوذْ نّغْ وَارْ سْڒِينْ شَا غَارْ وَاوَاڒنْ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا مِينْ ذَايسْ يُورَانْ إِ نشِّينْ.“

¹³ — Vão consultar a Deus, o Senhor , por mim e por todo o povo de Judá a respeito dos ensinamentos deste livro. Deus está irado conosco porque os nossos antepassados não fizeram o que este livro manda.

¹⁴ خنِّي يُويُورْ ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا أَكْ-ذ أَخِيقَامْ، عَاكْبُورْ، شَافَانْ ذ عَاسَايَا غَارْ ثْنَابِيثْ خُولْذَا، ثَامْغَارْثْ ن شَالُّومْ، مِّيسْ ن ثِيقْوَا، مِّيسْ ن حَارْحَاسْ، ونِّي إِحطَّانْ خْ وَارُّوضنْ. نتَّاثْ ثزْذغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ذڭْ وزْينْ نّغْنِي. نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ.

¹⁴ Hilquias, Aicã, Abdom, Safã e Asaías foram falar com uma profetisa chamada Hulda, que morava no bairro novo de Jerusalém. O marido dela, que se chamava Salum, filho de Ticva e neto de Harás, era o encarregado da rouparia do Templo. Eles contaram a Hulda o que havia acontecido,

¹⁵ نتَّاثْ ثنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’إِنِي إِ ورْيَازْ نِّي كنِّيوْ إِ غَارِي د-إِسّكّنْ:

¹⁵ e ela lhes disse que voltassem e dessem ao rei

¹⁶ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَوْيغْ ثُوعفّْنَا خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، أَقَا مَارَّا أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ إِ إِغْرَا ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا،

¹⁶ a seguinte mensagem: — Eu, o

¹⁷ مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذَايِي، إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي أَڒَامِي ذَايِي سْعَارنْ س مَارَّا ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْسنْ. أَسْعَارْ إِنُو أَذْ إِتّْوَاسَّارْغْ ضِيدّْ إِ ومْشَانْ-أَ ؤُ وَارْ إِخسِّي شَا عَاذْ.

¹⁷ Eles me abandonaram e têm oferecido sacrifícios a outros deuses e assim me fizeram ficar irado por causa de todas as coisas que têm feito. A minha ira se acendeu contra Jerusalém e não vai se apagar.

¹⁸ مَاشَا إِنِيمْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ونِّي كنِّيوْ د-إِسّكّنْ ذَا حِيمَا أَذْ ثتَّارمْ إِ سِيذِي: أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، خْ وَاوَاڒنْ إِ ثسْڒِيذْ شكْ:

¹⁸ Eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto a respeito do rei: “Você ouviu o que está escrito no livro,

¹⁹ مِينْزِي ؤُڒْ نّشْ إِذْوڒْ يَارْضبْ ؤُ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُمِي ثسْڒِيذْ خْ مِينْ سِّيوْڒغْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ - أَقَا نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ - ؤُ ؤُمِي ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ ؤُشَا ثْرُوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، خْ ؤُيَا أَذْ أَشْ سْڒِيغْ، إِقَّارْ سِيذِي.

¹⁹ e se arrependeu, e se humilhou diante de mim, rasgando as suas roupas e chorando quando ouviu como ameacei castigar a cidade de Jerusalém e o seu povo. Eu vou fazer com que Jerusalém vire um lugar horrível de se ver, e o nome desta cidade será usado para rogar pragas. Mas eu ouvi a sua oração

²⁰ س ؤُيَا، أَقَا نشّْ أَذْ شكْ سّْمُونغْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُشَا أَذْ تّْوَاسَّارْسذْ ذڭْ ونْضڒْ ذِي ڒهْنَا ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّشْ وَارْ ژَترّنْثْ ثُوعفّْنَا إِ ذ غَا أَوْيغْ خْ ومْشَانْ-أَ.‘ “ خنِّي سِّيوْضنْ نِيثْنِي أَوَاڒْ-أَ غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

²⁰ e por isso só depois da sua morte é que vou castigar Jerusalém. Vou deixar que você morra em paz.” Então os homens levaram ao rei essa resposta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →