2 Reis 22

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ يُوشِييَا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ وَاحِيثْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ يَاذِيذْيَا، يدْجِيسْ ن عَاذَايَا زِي بُوصْقَاثْ.

¹ Josias tinha oito anos de idade quando começou a reinar e reinou trinta e um anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Jedida e era filha de Adaías, de Boscate.

² نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ ذِي كُوڒْ أَبْرِيذْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ، وَارْ إِحيّذْ خْ وبْرِيذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

² Josias fez o que era reto aos olhos do Senhor , andou em todo o caminho de Davi, seu pai, e não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.

³ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ يُوشِييَا، إِمْسَارْ بلِّي أَجدْجِيذْ يُوشِييَا إِسّكّْ أَمَارِيرْ شَافَانْ، مِّيسْ ن أَصَالْيَا، مِّيسْ ن مَاشُولَّامْ، غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِنَّا:

³ No décimo oitavo ano do seu reinado, o rei Josias mandou o escrivão Safã, filho de Azalias, filho de Mesulão, à Casa do Senhor ,

⁴ ”ڭعّذْ غَارْ حِيلْقِييَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، حِيمَا أَذْ يڭّْ أَذْ سّْوجْذنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ د يِيوْينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ذ ثِينِّي إِ د-يَارْونْ إِعسَّاسنْ ن ثوُّورَا زِي ڒْڭنْسْ.

⁴ dizendo: — Vá pedir ao sumo sacerdote Hilquias que conte o dinheiro que foi trazido à Casa do

⁵ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْثْ ڭّنْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ، ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمحْضَاينْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ ثنْثْ وْشنْ إِ يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْخذْمثْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ أَرقّْعنْ ڒحْيُوضْ إِهْرُورَانْ ن ثَادَّارْثْ،

⁵ Que esse dinheiro seja entregue aos que dirigem a obra e têm a seu encargo a Casa do Senhor , para que paguem àqueles que fazem a obra na Casa do Senhor , para repararem os estragos do templo:

⁶ إِ إِنقَّاشنْ ن ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو، إِ إِبنَّاينْ ذ إِمَاصُّوثنْ، ؤُ إِ ثْمسْغِيوْثْ ن ؤُكشُّوضْ ذ ثْصُوضَارْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ إِ وعْذَاڒْ ن ثَادَّارْثْ.“

⁶ aos carpinteiros, aos construtores e aos pedreiros. E que comprem madeira e pedras lavradas, para repararem os estragos do templo.

⁷ مَاشَا وَارْ إِتّْخصِّي مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ ڭّنْ ڒحْسَابْ زِي جِّيهثْ ن تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَسنْ إِمّوْشنْ، مَاغَارْ نِيثْنِي تّڭّنْ س ؤُثِيقِّي.

⁷ Mas não é necessário que prestem contas do dinheiro que lhes foi entregue, porque são honestos.

⁸ خنِّي إِنَّا أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ حِيلْقِييَا إِ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ: ”نشّْ ؤُفِيغْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا إِوْشَا حِيلْقِييَا إِ شَافَانْ أَذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ؤُ وَانِيثَا إِغْرَا إِ-ث.

⁸ Então o sumo sacerdote Hilquias disse ao escrivão Safã: — Achei o Livro da Lei na Casa do Hilquias entregou o livro a Safã, e este o leu.

⁹ أَوَارْنِي أَسْ يُويُورْ ؤُمَارِيرْ شَافَانْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِسِّيوضْ ڒخْبَارْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”إِمْسخَّارنْ نّشْ سّْمُوننْ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ نِّي إِتّْوَافنْ ذِي ثَادَّارْثْ، فَارّْغنْ ثنْثْ ؤُشَا وْشِينْ ثنْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ، إِ إِمحْضَاينْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“

⁹ Então o escrivão Safã foi falar com o rei e lhe deu relatório, dizendo: — Os seus servos contaram o dinheiro que estava na casa do

¹⁰ عَاوذْ إِحَاجَا ؤُمَارِيرْ شَافَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَكهَّانْ حِيلْقِييَا إِوْشَا أَيِي إِجّْ ن وذْلِيسْ.“ شَافَانْ إِغْرَا إِ-ث زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹⁰ Depois o escrivão Safã anunciou ao rei: — O sacerdote Hilquias me entregou um livro. E Safã o leu diante do rei.

¹¹ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن شَّارِيعَا، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ.

¹¹ Quando ouviu as palavras do Livro da Lei, o rei rasgou as suas roupas.

¹² أَجدْجِيذْ يُومُورْ إِ ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا ؤُ إِ أَخِيقَامْ، مِّيسْ ن شَافَانْ، ؤُ إِ عَاكْبُورْ، مِّيسْ ن مِيخَا-يَاهْ، ؤُ إِ شَافَانْ، أَمَارِيرْ، ؤُ إِ عَاسَايَا، أَمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا:

¹² Então deu ordens a Hilquias, o sacerdote, a Aicão, filho de Safã, a Acbor, filho de Micaías, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:

¹³ ”ؤُيُورمْ، أَرْزُومْ سِيذِي ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ ذِي طّْوعْ ن مَارَّا يَاهُوذَا زِي جِّيهثْ ن وَاوَاڒنْ-أَ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ إِ إِتّْوَافنْ، مَاغَارْ أَسْعَارْ ن سِيذِي إِ يَارْغِينْ ضِيدّْ نّغْ ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ڒجْذُوذْ نّغْ وَارْ سْڒِينْ شَا غَارْ وَاوَاڒنْ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا مِينْ ذَايسْ يُورَانْ إِ نشِّينْ.“

¹³ — Vão consultar o Senhor por mim, pelo povo e por todo o Judá, a respeito das palavras deste livro que foi encontrado. Porque é grande o furor do Senhor , que se acendeu contra nós, porque os nossos pais não deram ouvidos às palavras deste livro, para fazerem segundo tudo o que está escrito a nosso respeito.

¹⁴ خنِّي يُويُورْ ؤُكهَّانْ حِيلْقِييَا أَكْ-ذ أَخِيقَامْ، عَاكْبُورْ، شَافَانْ ذ عَاسَايَا غَارْ ثْنَابِيثْ خُولْذَا، ثَامْغَارْثْ ن شَالُّومْ، مِّيسْ ن ثِيقْوَا، مِّيسْ ن حَارْحَاسْ، ونِّي إِحطَّانْ خْ وَارُّوضنْ. نتَّاثْ ثزْذغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ذڭْ وزْينْ نّغْنِي. نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ.

¹⁴ Então o sacerdote Hilquias, Aicão, Acbor, Safã e Asaías foram falar com a profetisa Hulda, esposa de Salum, encarregado das vestimentas da Casa do Senhor , filho de Ticva, filho de Harás. Hulda morava na parte nova da cidade, em Jerusalém. Eles lhe contaram o que havia acontecido,

¹⁵ نتَّاثْ ثنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’إِنِي إِ ورْيَازْ نِّي كنِّيوْ إِ غَارِي د-إِسّكّنْ:

¹⁵ e ela lhes disse: — Assim diz o

¹⁶ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَوْيغْ ثُوعفّْنَا خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ، أَقَا مَارَّا أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ إِ إِغْرَا ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا،

¹⁶ ‘Assim diz o Senhor : Eis que trarei desgraça sobre este lugar e sobre os seus moradores, a saber, todas as palavras do livro que o rei de Judá leu.

¹⁷ مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذَايِي، إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي أَڒَامِي ذَايِي سْعَارنْ س مَارَّا ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْسنْ. أَسْعَارْ إِنُو أَذْ إِتّْوَاسَّارْغْ ضِيدّْ إِ ومْشَانْ-أَ ؤُ وَارْ إِخسِّي شَا عَاذْ.

¹⁷ Por terem me abandonado e queimado incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos, o meu furor se acendeu contra este lugar e não se apagará.’

¹⁸ مَاشَا إِنِيمْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ونِّي كنِّيوْ د-إِسّكّنْ ذَا حِيمَا أَذْ ثتَّارمْ إِ سِيذِي: أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، خْ وَاوَاڒنْ إِ ثسْڒِيذْ شكْ:

¹⁸ Mas ao rei de Judá, que os enviou para consultar o Senhor , digam o seguinte: ‘Assim diz o Senhor , o Deus de Israel, a respeito das palavras que você ouviu:

¹⁹ مِينْزِي ؤُڒْ نّشْ إِذْوڒْ يَارْضبْ ؤُ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُمِي ثسْڒِيذْ خْ مِينْ سِّيوْڒغْ خْ ومْشَانْ-أَ ؤُ خْ إِمزْذَاغْ نّسْ - أَقَا نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ - ؤُ ؤُمِي ثْشَارّْڭذْ أَرُّوضْ نّشْ ؤُشَا ثْرُوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، خْ ؤُيَا أَذْ أَشْ سْڒِيغْ، إِقَّارْ سِيذِي.

¹⁹ Visto que o seu coração se enterneceu e você se humilhou diante do Senhor , quando ouviu as ameaças que fiz contra este lugar e contra os seus moradores — que seriam objeto de horror e de maldição —, rasgou as suas roupas e chorou diante de mim, também eu ouvi a sua oração, diz o Senhor .

²⁰ س ؤُيَا، أَقَا نشّْ أَذْ شكْ سّْمُونغْ غَارْ ڒجْذُوذْ نّشْ ؤُشَا أَذْ تّْوَاسَّارْسذْ ذڭْ ونْضڒْ ذِي ڒهْنَا ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّشْ وَارْ ژَترّنْثْ ثُوعفّْنَا إِ ذ غَا أَوْيغْ خْ ومْشَانْ-أَ.‘ “ خنِّي سِّيوْضنْ نِيثْنِي أَوَاڒْ-أَ غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

²⁰ Por isso, deixarei que você morra e seja sepultado em paz, e os seus olhos não verão todo o mal que trarei sobre este lugar.’” Então eles levaram esta resposta ao rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →