2 Reis 10

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَخَابْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ذِي سَامَارْيَا. يَاهُو يُورَا ثِيبْرَاثِينْ، إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ سَامَارْيَا إِ إِمقّْرَاننْ ن يَازْرَاعِيلْ، إِ إِمْغَارنْ ؤُ إِ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ. ذَايْسنْثْ إِنَّا:

¹ Acabe tinha setenta filhos em Samaria. Jeú escreveu cartas e as enviou a Samaria, aos chefes da cidade, aos anciãos e aos tutores dos filhos de Acabe, dizendo:

² ”مَاڒَا ڒخُّو ثَابْرَاثْ-أَ ثُوسَا-د غَارْومْ، أَمْ غَارْومْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ڒَا ذ إِكَارُّوثنْ ذ ييْسَانْ، ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِفَارْينْ ذ ڒسْنَاحْ،

² — Logo que esta carta chegar até vocês — pois estão com vocês os filhos de seu senhor, o rei, bem como os carros de guerra, os cavalos, a cidade fortificada e as armas —,

³ أَرْزُومْ خنِّي خْ يِينِّي إِصبْحنْ ذ إِنِّي إِمحْضنْ قَاعْ جَارْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ؤُ سْغِيممْ ث خْ ڒْعَارْشْ ن بَابَاسْ ؤُ وْثمْ ذِي طّْوعْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِيثْومْ.“

³ escolham o melhor e mais capaz dos filhos de seu senhor, ponham-no sobre o trono de seu pai e lutem pela casa de seu senhor.

⁴ مَاشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ تّڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ زَّاثسْ، مَامّشْ إِ غَا نْزمَّارْ نشِّينْ أَذْ نقِّيمْ نْبدّْ؟“

⁴ Porém eles temeram muitíssimo e disseram: — Dois reis não puderam resistir a ele; como poderemos nós fazê-lo?

⁵ إِنِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُ خْ ثنْذِينْثْ، إِمْغَارنْ ذ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ، سّكّنْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ يَاهُو، نَّانْ: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، ؤُ مَارَّا مِينْ ذ أَنغْ غَا ثِينِيذْ، أَذْ ث نڭّْ. نشِّينْ وَارْ نتّڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ذ أَجدْجِيذْ. أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“

⁵ Então o responsável pelo palácio, o responsável pela cidade, os anciãos e os tutores mandaram dizer a Jeú: — Somos os seus servos e faremos tudo o que o senhor nos ordenar. A ninguém constituiremos rei; faça o que achar melhor.

⁶ خنِّي يُورَا غَارْسنْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ”مَاڒَا أَقَا كنِّيوْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ إِنُو، أَذْ ثسْڒمْ غَارْ مِينْ غَا إِنِيغْ، كْسِيمْ خنِّي إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ، ؤُ أَسمْ-د ثِيوشَّا أَمُّو غَارْ ڒْوقْثْ-أَ غَارِي ذِي يَازْرَاعِيلْ.“ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ثُوغَا زدّْغنْ غَارْ إِمْشنّْعنْ ن ثنْذِينْثْ، إِنِّي ثنْ يَاربَّانْ.

⁶ Então Jeú lhes escreveu outra carta, dizendo: “Se vocês estão do meu lado e querem obedecer-me, então peguem as cabeças dos filhos do rei, seu senhor, e amanhã a estas horas venham a mim a Jezreel.” Ora, os filhos do rei, que eram setenta, estavam com os homens importantes da cidade, que os criavam.

⁷ ؤُمِي غَارْسنْ د-ثِيوضْ ثبْرَاثْ، إِمْسَارْ، بلِّي نِيثْنِي طّْفنْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، نْغِينْ ثنْ مَارَّا، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. نِيثْنِي ڭِّينْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ ذِي ڒْكُورْبَاثْ ؤُشَا سّكّنْ ثنْثْ غَارسْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁷ Quando receberam a carta, tomaram os filhos do rei e os mataram, setenta homens, e puseram as cabeças deles em cestos, que enviaram a Jeú, em Jezreel.

⁸ يُوسَا-د ؤُمْسخَّارْ، إِسِّيوضْ أَرقَّاسْ، إِنَّا: ”أَقَا إِوْينْ-د إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“ نتَّا يَارَّا-د: ”سَارْسمْ ثنْ أَڒْ ثِيوشَّا ذِي ثْنَاينْ ن إِعُورَّاشْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ.“

⁸ Um mensageiro foi até Jeú e lhe disse: — Trouxeram as cabeças dos filhos do rei. Jeú disse: — Ponham as cabeças em dois montões à entrada do portão, até pela manhã.

⁹ غَارْ ثِيوشَّا، ؤُمِي إِفّغْ غَارْ بَارَّا، إِمْسَارْ، أَقَا إِبدّْ ذِينْ، إِنَّا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ذ إِمْسڭَّاذنْ. خْزَارمْ، ذ نشّْ إِ إِڭِّينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ خْ سِيذِي إِنُو ؤُ نْغِيغْ ث. مَاشَا وِي إِنْغِينْ مَارَّا إِنَا؟

⁹ Pela manhã, Jeú saiu, parou e disse a todo o povo: — Vocês não têm culpa. Eis que eu conspirei contra o meu senhor e o matei. Mas quem matou todos estes?

¹⁰ سْنمْ، أَقَا وَارْ إِوطِّي غَارْ ثمُّورْثْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي إِنَّا سِيذِي ضِيدّْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا مِينْ ثُوغَا إِنَّا س ؤُقمُّومْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ إِلِيشَاعْ.“

¹⁰ Portanto, saibam agora que, da palavra do Senhor , pronunciada contra a casa de Acabe, nada cairá em terra, porque o Senhor fez o que falou por meio do seu servo Elias.

¹¹ يَاهُو إِنْغَا مَارَّا وِي إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ ذِي يَازْرَاعِيلْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمْشنّْعنْ نّسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ إِكهَّاننْ نّسْ، أَڒَامِي وَارْ إِجِّي أَذْ زَّايسْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.

¹¹ Então Jeú matou todos os que restavam da casa de Acabe em Jezreel, bem como todos os seus homens importantes, os seus conhecidos e os seus sacerdotes, até não sobrar nem sequer um deles.

¹² خنِّي إِكَّارْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ سَامَارْيَا. ؤُمِي ث ثُوغَا نتَّا ذڭْ وبْرِيذْ، إِمْسَارْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمڒْقِي ن إِمكْسَاونْ،

¹² Depois ele se levantou e partiu rumo a Samaria. No caminho, quando estava em Bete-Equede dos Pastores,

¹³ أَقَا إِمّڒْقَا يَاهُو أَكْ-ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”نشِّينْ ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا ؤُ نهْوَا-د، حِيمَا أَذْ نْسدْجمْ خْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ إِحنْجِيرنْ ن ثْجدْجِيذْثْ.“

¹³ Jeú encontrou parentes de Acazias, rei de Judá, e perguntou: — Quem são vocês? Eles responderam: — Somos parentes de Acazias. Estamos indo saudar os filhos do rei e os filhos da rainha-mãe.

¹⁴ خنِّي إِنَّا: ”طّْفمْ ثنْ دَّارنْ!“ طّْفنْ ثنْ دَّارنْ ؤُ نْغِينْ ثنْ غَارْ وَانُو ن ثَادَّارْثْ ن إِمكْسَاونْ. ثُوغَا-ثنْ ذِي ثْنَاينْ ؤُ أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ. وَارْ إِجِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ إِدَّارْ.

¹⁴ Então Jeú disse: — Prendam-nos vivos. Eles os prenderam e os mataram junto ao poço de Bete-Equede. Eram quarenta e dois homens, e nenhum deles escapou com vida.

¹⁵ نتَّا إِفّغْ سّنِّي ؤُشَا يُوفَا يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، ونِّي د-إِفّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ. نتَّا إِسدْجمْ خَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا ؤُڒْ نّشْ إِسڭّمْ أَكِيذِي أَمْ مَامّشْ إِسڭّمْ وُوڒْ إِنُو أَكِيذكْ؟“ يُونَاذَابْ يَارَّا-د خَاسْ: ”أَمنِّي، أَمنِّي! أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ نّشْ.“ نتَّا إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُشَا إِجَّا إِ-ث أَذْ د-إِنِييْ غَارسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.

¹⁵ Jeú saiu dali e encontrou Jonadabe, filho de Recabe, que vinha ao encontro dele. Jeú saudou-o e lhe perguntou: — Você tem o coração sincero para comigo, assim como o meu coração é sincero para com você? Jonadabe respondeu: — Tenho. Então Jeú disse: — Se é assim, me dê a sua mão. E Jonadabe deu-lhe a mão. Jeú o fez subir na sua carruagem

¹⁶ نتَّا إِنَّا: ”أَسْ-د أَكِيذِي ؤُشَا أَذْ ثْژَارذْ أَسَامْ إِنُو إِ سِيذِي.“ أَمُّو إِ جِّينْ ث أَذْ د-إِنِييْ أَكِيذسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.

¹⁶ e lhe disse: — Venha comigo e você verá o meu zelo para com o E, assim, Jeú o levou na sua carruagem.

¹⁷ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ سَامَارْيَا، إِنْغَا نتَّا مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ ن أَخَابْ ذِي سَامَارْيَا، أَڒَامِي ث إِقْضَا قَاعْ أَمْ مَامّشْ إِنَّا وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي ثُوغَا إِنَّا إِ إِلِيشَاعْ.

¹⁷ Quando Jeú chegou a Samaria, matou todos os que restavam da casa de Acabe, até destruí-los, segundo a palavra que o Senhor tinha anunciado a Elias.

¹⁸ يَاهُو إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”أَخَابْ ثُوغَا إِسخَّارْ إِ بَاعَالْ شْوَايْثْ، مَاشَا يَاهُو أَذْ أَسْ إِسخَّارْ أَطَّاسْ عَاذْ.

¹⁸ Jeú reuniu todo o povo e disse: — Acabe serviu pouco a Baal; Jeú, porém, o servirá muito.

¹⁹ خنِّي ڒخُّو، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنَابِييّنْ ن بَاعَالْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِكهَّاننْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ. حْضَامْ أَقَا أَذْ إِقِّيمْ حذْ، مِينْزِي غَارِي إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ بَاعَالْ. مَارَّا وِي غَا إِغَابنْ، وَارْ إِتّْغِيمِي إِدَّارْ.“ يَاهُو مَاشَا إِڭَّا ثَا س ثْحْرَايْمشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ.

¹⁹ Por isso, tragam, agora, à minha presença todos os profetas de Baal, todos os seus adoradores e todos os seus sacerdotes. Que não falte nenhum, pois tenho um grande sacrifício a oferecer a Baal. Todo aquele que faltar será morto. Porém Jeú fazia isto com astúcia, para destruir os adoradores de Baal.

²⁰ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاهُو: ”سْقدّْسمْ إِجّْ ن ؤُمُونِي إِفَارْزنْ إِ بَاعَالْ!“ ؤُشَا نِيثْنِي بَارّْحنْ إِ مَانْ أَيَا.

²⁰ Depois Jeú disse: — Proclamem uma reunião solene em honra a Baal. E a proclamação foi feita.

²¹ إِسّكّْ يَاهُو إِرقَّاسنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ ؤُسِينْ-د، وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يُوسِي. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ أَڒَامِي ثشُّورْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ زِي طَّارْفْ أَڒْ طَّارْفْ.

²¹ Jeú enviou mensageiros por todo o Israel. Vieram todos os adoradores de Baal, e não ficou um só que não viesse. Entraram no templo de Baal, que se encheu de uma extremidade à outra.

²² خنِّي إِنَّا إِ ونِّي إِدْجَانْ خْ وخَّامْ ن وَارُّوضْ: ”أَوِي-د أَرُّوضنْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ!“ ؤُ وَانِيثَا يِيوِي أَسنْ-د أَرُّوضنْ.

²² Então Jeú disse ao encarregado das vestimentas: — Traga vestimentas para todos os adoradores de Baal. E ele trouxe vestimentas para eles.

²³ يُوذفْ يَاهُو أَكْ-ذ يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُ نتَّا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ: ”خْزَارمْ مْلِيحْ، أَقَا وَارْ غَارْومْ إِتِّيڒِي ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي، مْغِيرْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ وَاهَا.“

²³ Depois disso, Jeú entrou com Jonadabe, filho de Recabe, no templo de Baal e disse aos adoradores de Baal: — Olhem bem e assegurem-se de que não se encontra aqui entre vocês nenhum dos servos do

²⁴ ؤُمِي إِوْضنْ، مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ أَوْينْ ثِيغَارْصَا ذ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ، ثُوغَا إِسّْبدّْ يَاهُو ثْمنْيِينْ ن يرْيَازنْ إِ يِيخفْ نّسْ ذِي بَارَّا، إِنَّا: ”زڭْ ورْيَازْ نِّي إِ غَا يجّْ أَذْ إِنْجمْ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ نِّي ڭِّيغْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ، أَذْ إِذْوڒْ ڒعْمَارْ نّسْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نِّي.“

²⁴ E, quando eles entraram para oferecer sacrifícios e holocaustos, Jeú colocou do lado de fora oitenta homens e disse-lhes: — Se escapar algum dos homens que eu entregar nas mãos de vocês, aquele que o deixou escapar pagará por isso com a sua própria vida.

²⁵ ڒَْامِي إِقْفڒْ ؤُسوْجذْ ن ثْغَارْصْطْ ن وشْمَاضْ، إِمْسَارْ بلِّي نتَّا إِنَّا إِ إِرقَّاسمْ ن ثَازْڒَا ؤُ إِ ڒْقبْطَانَاثْ: ”أَذْفمْ، وْثمْ ثنْ، وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِنْجمْ!“ نِيثْنِي نْغِينْ ثنْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُ ڒْقبْطَانَاثْ نْضَارنْ ثنْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ ؤُڒْ ن زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ.

²⁵ Logo que acabou de oferecer o holocausto, Jeú ordenou aos guardas e aos capitães: — Entrem e matem todos! Não deixem que nenhum escape! E eles os mataram a fio de espada. Os guardas e os capitães os lançaram fora. Depois entraram no mais interior do templo de Baal,

²⁶ نِيثْنِي كّْسنْ إِمَايْضُوثنْ إِقدّْسنْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا سَّارْغنْ ثنْ.

²⁶ tiraram as colunas que estavam no templo de Baal e as queimaram.

²⁷ نِيثْنِي أَرْژِينْ أَميْضَا إِقدّْسنْ ن بَاعَالْ. هذْمنْ عَاوذْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا ڭِّينْ ت ذ إِشْثْ ن ثْزُوبَاشْثْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²⁷ Também destruíram a coluna de Baal e derrubaram o templo de Baal, transformando-o numa latrina, que existe até o dia de hoje.

²⁸ أَمُّو إِ إِمْحَا يَاهُو بَاعَالْ زِي إِسْرَائِيل.

²⁸ Assim, Jeú acabou com o culto a Baal em Israel.

²⁹ مَاشَا يَاهُو وَارْ إِبدّْ زڭْ وضْفَارْ ن دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا: إِعجْمِييّنْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ.

²⁹ Mas Jeú não se afastou dos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, que este levou Israel a cometer, a saber, dos bezerros de ouro que estavam em Betel e em Dã.

³⁰ سِيذِي إِنَّا إِ يَاهُو: ”مِينْزِي ثڭِّيذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثڭِّيذْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو، ؤُشَا ثڭِّيذْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ مَارَّا مِينْ غَارِي ذڭْ وُوڒْ، أَذْ قِّيمنْ إِحنْجِيرنْ نْومْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.“

³⁰ Por isso o Senhor disse a Jeú: — Visto que você fez bem em realizar o que é reto aos meus olhos e fez com a casa de Acabe segundo tudo o que era do meu propósito, os seus filhos até a quarta geração se assentarão no trono de Israel.

³¹ مَاشَا يَاهُو وَارْ إِحْضِي شَا مَاحنْذْ أَذْ يُويُورْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ. نتَّا وَارْ إِحيّذْ خْ دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.

³¹ Mas Jeú não teve cuidado de andar de todo o seu coração na Lei do Senhor , Deus de Israel, nem se afastou dos pecados que Jeroboão levou Israel a cometer.

³² ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِبْذَا سِيذِي أَذْ إِسّمْژِي إِسْرَائِيل. حَازَايِيلْ إِوْثَا إِ-ثنْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل،

³² Naqueles dias, o Senhor começou a diminuir os limites de Israel. O rei Hazael conquistou todo o território

³³ زِي لْ-ؤُرْذُونْ مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ، مَارَّا ثَامُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، ثَامُّورْثْ ن إِجَاذِييّنْ ذ إِرُوبِينِييّنْ ذ إِمَانَاسِّييّنْ، زِي أَرُوعِيرْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُڒَا ذ جِيلْعَاذْ ذ بَاشَانْ.

³³ desde o Jordão para o nascente do sol, toda a terra de Gileade, os gaditas, os rubenitas e os manassitas, desde Aroer, que está junto ao vale de Arnom, a saber, Gileade e Basã.

³⁴ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُو، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ مَارَّا ثِيمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟

³⁴ Quanto aos demais atos de Jeú e a tudo o que fez, e a todo o seu poder, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?

³⁵ يَاهُو إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذِي سَامَارْيَا. مِّيسْ يَاهُويَاحَازْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

³⁵ Jeú morreu e foi sepultado em Samaria. E Jeoacaz, seu filho, reinou em seu lugar.

³⁶ ؤُسَّانْ إِ ذِي ثُوغَا يَاهُو إِحكّمْ ذِي سَامَارْيَا أَقَا أَثنْ ذِي ثْمنْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

³⁶ Jeú reinou sobre Israel em Samaria vinte e oito anos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →