2 Reis 10
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَخَابْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ذِي سَامَارْيَا. يَاهُو يُورَا ثِيبْرَاثِينْ، إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ سَامَارْيَا إِ إِمقّْرَاننْ ن يَازْرَاعِيلْ، إِ إِمْغَارنْ ؤُ إِ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ. ذَايْسنْثْ إِنَّا:
1 Achando-se em Samaria setenta filhos de Acabe, Jeú escreveu cartas e as enviou a Samaria, aos chefes da cidade, aos anciãos e aos tutores dos filhos de Acabe, dizendo:
2 ”مَاڒَا ڒخُّو ثَابْرَاثْ-أَ ثُوسَا-د غَارْومْ، أَمْ غَارْومْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ڒَا ذ إِكَارُّوثنْ ذ ييْسَانْ، ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِفَارْينْ ذ ڒسْنَاحْ،
2 Logo, em chegando a vós outros esta carta (pois estão convosco os filhos de vosso senhor, como também os carros, os cavalos, a cidade fortalecida e as armas),
3 أَرْزُومْ خنِّي خْ يِينِّي إِصبْحنْ ذ إِنِّي إِمحْضنْ قَاعْ جَارْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ؤُ سْغِيممْ ث خْ ڒْعَارْشْ ن بَابَاسْ ؤُ وْثمْ ذِي طّْوعْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِيثْومْ.“
3 escolhei o melhor e mais capaz dos filhos de vosso senhor, ponde-o sobre o trono de seu pai e pelejai pela casa de vosso senhor.
4 مَاشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ تّڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ زَّاثسْ، مَامّشْ إِ غَا نْزمَّارْ نشِّينْ أَذْ نقِّيمْ نْبدّْ؟“
4 Porém eles temeram muitíssimo e disseram: Dois reis não puderam resistir a ele; como, pois, poderemos nós fazê-lo?
5 إِنِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُ خْ ثنْذِينْثْ، إِمْغَارنْ ذ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ، سّكّنْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ يَاهُو، نَّانْ: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، ؤُ مَارَّا مِينْ ذ أَنغْ غَا ثِينِيذْ، أَذْ ث نڭّْ. نشِّينْ وَارْ نتّڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ذ أَجدْجِيذْ. أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“
5 Então, o responsável pelo palácio, e o responsável pela cidade, e os anciãos, e os tutores mandaram dizer a Jeú: Teus servos somos e tudo quanto nos ordenares faremos; a ninguém constituiremos rei; faze o que bem te parecer.
6 خنِّي يُورَا غَارْسنْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ”مَاڒَا أَقَا كنِّيوْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ إِنُو، أَذْ ثسْڒمْ غَارْ مِينْ غَا إِنِيغْ، كْسِيمْ خنِّي إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ، ؤُ أَسمْ-د ثِيوشَّا أَمُّو غَارْ ڒْوقْثْ-أَ غَارِي ذِي يَازْرَاعِيلْ.“ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ثُوغَا زدّْغنْ غَارْ إِمْشنّْعنْ ن ثنْذِينْثْ، إِنِّي ثنْ يَاربَّانْ.
6 Então, lhes escreveu outra carta, dizendo: Se estiverdes do meu lado e quiserdes obedecer-me, tomai as cabeças dos homens, filhos de vosso senhor, e amanhã a estas horas vinde a mim a Jezreel. Ora, os filhos do rei, que eram setenta, estavam com os grandes da cidade, que os criavam.
7 ؤُمِي غَارْسنْ د-ثِيوضْ ثبْرَاثْ، إِمْسَارْ، بلِّي نِيثْنِي طّْفنْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، نْغِينْ ثنْ مَارَّا، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. نِيثْنِي ڭِّينْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ ذِي ڒْكُورْبَاثْ ؤُشَا سّكّنْ ثنْثْ غَارسْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.
7 Chegada a eles a carta, tomaram os filhos do rei, e os mataram, setenta pessoas, e puseram as suas cabeças nuns cestos, e lhas mandaram a Jezreel.
8 يُوسَا-د ؤُمْسخَّارْ، إِسِّيوضْ أَرقَّاسْ، إِنَّا: ”أَقَا إِوْينْ-د إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“ نتَّا يَارَّا-د: ”سَارْسمْ ثنْ أَڒْ ثِيوشَّا ذِي ثْنَاينْ ن إِعُورَّاشْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ.“
8 Veio um mensageiro e lhe disse: Trouxeram as cabeças dos filhos do rei. Ele disse: Ponde-as em dois montões à entrada da porta, até pela manhã.
9 غَارْ ثِيوشَّا، ؤُمِي إِفّغْ غَارْ بَارَّا، إِمْسَارْ، أَقَا إِبدّْ ذِينْ، إِنَّا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ذ إِمْسڭَّاذنْ. خْزَارمْ، ذ نشّْ إِ إِڭِّينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ خْ سِيذِي إِنُو ؤُ نْغِيغْ ث. مَاشَا وِي إِنْغِينْ مَارَّا إِنَا؟
9 Saindo ele pela manhã, parou e disse a todo o povo: Vós estais sem culpa; eis que eu conspirei contra o meu senhor e o matei; mas quem feriu todos estes?
10 سْنمْ، أَقَا وَارْ إِوطِّي غَارْ ثمُّورْثْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي إِنَّا سِيذِي ضِيدّْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا مِينْ ثُوغَا إِنَّا س ؤُقمُّومْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ إِلِيشَاعْ.“
10 Sabei, pois, agora, que, da palavra do Senhor , pronunciada contra a casa de Acabe, nada cairá em terra, porque o Senhor fez o que falou por intermédio do seu servo Elias.
11 يَاهُو إِنْغَا مَارَّا وِي إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ ذِي يَازْرَاعِيلْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمْشنّْعنْ نّسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ إِكهَّاننْ نّسْ، أَڒَامِي وَارْ إِجِّي أَذْ زَّايسْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.
11 Jeú feriu também todos os restantes da casa de Acabe em Jezreel, como também todos os seus grandes, os seus conhecidos e os seus sacerdotes, até que nem um sequer lhe deixou ficar de resto.
12 خنِّي إِكَّارْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ سَامَارْيَا. ؤُمِي ث ثُوغَا نتَّا ذڭْ وبْرِيذْ، إِمْسَارْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمڒْقِي ن إِمكْسَاونْ،
12 Então, se dispôs, partiu e foi a Samaria. E, estando no caminho, em Bete-Equede dos Pastores,
13 أَقَا إِمّڒْقَا يَاهُو أَكْ-ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”نشِّينْ ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا ؤُ نهْوَا-د، حِيمَا أَذْ نْسدْجمْ خْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ إِحنْجِيرنْ ن ثْجدْجِيذْثْ.“
13 encontrou Jeú parentes de Acazias, rei de Judá, e perguntou: Quem sois vós? Eles responderam: Parentes de Acazias; voltamos de saudar os filhos do rei e os da rainha-mãe.
14 خنِّي إِنَّا: ”طّْفمْ ثنْ دَّارنْ!“ طّْفنْ ثنْ دَّارنْ ؤُ نْغِينْ ثنْ غَارْ وَانُو ن ثَادَّارْثْ ن إِمكْسَاونْ. ثُوغَا-ثنْ ذِي ثْنَاينْ ؤُ أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ. وَارْ إِجِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ إِدَّارْ.
14 Então, disse Jeú: Apanhai-os vivos. Eles os apanharam vivos e os mataram junto ao poço de Bete-Equede, quarenta e dois homens; e a nenhum deles deixou de resto.
15 نتَّا إِفّغْ سّنِّي ؤُشَا يُوفَا يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، ونِّي د-إِفّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ. نتَّا إِسدْجمْ خَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا ؤُڒْ نّشْ إِسڭّمْ أَكِيذِي أَمْ مَامّشْ إِسڭّمْ وُوڒْ إِنُو أَكِيذكْ؟“ يُونَاذَابْ يَارَّا-د خَاسْ: ”أَمنِّي، أَمنِّي! أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ نّشْ.“ نتَّا إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُشَا إِجَّا إِ-ث أَذْ د-إِنِييْ غَارسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.
15 Tendo partido dali, encontrou a Jonadabe, filho de Recabe, que lhe vinha ao encontro; Jeú saudou-o e lhe perguntou: Tens tu sincero o coração para comigo, como o meu o é para contigo? Respondeu Jonadabe: Tenho. Então, se tens, dá-me a mão. Jonadabe deu-lhe a mão; e Jeú fê-lo subir consigo ao carro
16 نتَّا إِنَّا: ”أَسْ-د أَكِيذِي ؤُشَا أَذْ ثْژَارذْ أَسَامْ إِنُو إِ سِيذِي.“ أَمُّو إِ جِّينْ ث أَذْ د-إِنِييْ أَكِيذسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.
16 e lhe disse: Vem comigo e verás o meu zelo para com o Senhor . E, assim, Jeú o levou no seu carro.
17 ؤُمِي يِيوضْ غَارْ سَامَارْيَا، إِنْغَا نتَّا مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ ن أَخَابْ ذِي سَامَارْيَا، أَڒَامِي ث إِقْضَا قَاعْ أَمْ مَامّشْ إِنَّا وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي ثُوغَا إِنَّا إِ إِلِيشَاعْ.
17 Tendo Jeú chegado a Samaria, feriu todos os que ali ficaram de Acabe, até destruí-los, segundo a palavra que o Senhor dissera a Elias.
18 يَاهُو إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”أَخَابْ ثُوغَا إِسخَّارْ إِ بَاعَالْ شْوَايْثْ، مَاشَا يَاهُو أَذْ أَسْ إِسخَّارْ أَطَّاسْ عَاذْ.
18 Ajuntou Jeú a todo o povo e lhe disse: Acabe serviu pouco a Baal; Jeú, porém, muito o servirá.
19 خنِّي ڒخُّو، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنَابِييّنْ ن بَاعَالْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِكهَّاننْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ. حْضَامْ أَقَا أَذْ إِقِّيمْ حذْ، مِينْزِي غَارِي إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ بَاعَالْ. مَارَّا وِي غَا إِغَابنْ، وَارْ إِتّْغِيمِي إِدَّارْ.“ يَاهُو مَاشَا إِڭَّا ثَا س ثْحْرَايْمشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ.
19 Pelo que chamai-me, agora, todos os profetas de Baal, todos os seus servidores e todos os seus sacerdotes; não falte nenhum, porque tenho grande sacrifício a oferecer a Baal; todo aquele que faltar não viverá. Porém Jeú fazia isto com astúcia, para destruir os servidores de Baal.
20 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاهُو: ”سْقدّْسمْ إِجّْ ن ؤُمُونِي إِفَارْزنْ إِ بَاعَالْ!“ ؤُشَا نِيثْنِي بَارّْحنْ إِ مَانْ أَيَا.
20 Disse mais Jeú: Consagrai uma assembleia solene a Baal; e a proclamaram.
21 إِسّكّْ يَاهُو إِرقَّاسنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ ؤُسِينْ-د، وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يُوسِي. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ أَڒَامِي ثشُّورْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ زِي طَّارْفْ أَڒْ طَّارْفْ.
21 Também Jeú enviou mensageiros por todo o Israel; vieram todos os adoradores de Baal, e nenhum homem deles ficou que não viesse. Entraram na casa de Baal, que se encheu de uma extremidade à outra.
22 خنِّي إِنَّا إِ ونِّي إِدْجَانْ خْ وخَّامْ ن وَارُّوضْ: ”أَوِي-د أَرُّوضنْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ!“ ؤُ وَانِيثَا يِيوِي أَسنْ-د أَرُّوضنْ.
22 Então, disse Jeú ao vestiário: Tira as vestimentas para todos os adoradores de Baal. E o fez.
23 يُوذفْ يَاهُو أَكْ-ذ يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُ نتَّا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ: ”خْزَارمْ مْلِيحْ، أَقَا وَارْ غَارْومْ إِتِّيڒِي ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي، مْغِيرْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ وَاهَا.“
23 Entrou Jeú com Jonadabe, filho de Recabe, na casa de Baal e disse aos adoradores de Baal: Examinai e vede bem não esteja aqui entre vós algum dos servos do Senhor , mas somente os adoradores de Baal.
24 ؤُمِي إِوْضنْ، مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ أَوْينْ ثِيغَارْصَا ذ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ، ثُوغَا إِسّْبدّْ يَاهُو ثْمنْيِينْ ن يرْيَازنْ إِ يِيخفْ نّسْ ذِي بَارَّا، إِنَّا: ”زڭْ ورْيَازْ نِّي إِ غَا يجّْ أَذْ إِنْجمْ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ نِّي ڭِّيغْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ، أَذْ إِذْوڒْ ڒعْمَارْ نّسْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نِّي.“
24 E, entrando eles a oferecerem sacrifícios e holocaustos, Jeú preparou da parte de fora oitenta homens e disse-lhes: Se escapar algum dos homens que eu entregar em vossas mãos, a vida daquele que o deixar escapar responderá pela vida dele.
25 ڒَْامِي إِقْفڒْ ؤُسوْجذْ ن ثْغَارْصْطْ ن وشْمَاضْ، إِمْسَارْ بلِّي نتَّا إِنَّا إِ إِرقَّاسمْ ن ثَازْڒَا ؤُ إِ ڒْقبْطَانَاثْ: ”أَذْفمْ، وْثمْ ثنْ، وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِنْجمْ!“ نِيثْنِي نْغِينْ ثنْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُ ڒْقبْطَانَاثْ نْضَارنْ ثنْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ ؤُڒْ ن زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ.
25 Sucedeu que, acabado o oferecimento do holocausto, ordenou Jeú aos da sua guarda e aos capitães: Entrai, feri-os, que nenhum escape. Feriram-nos a fio de espada; e os da guarda e os capitães os lançaram fora, e penetraram no mais interior da casa de Baal,
26 نِيثْنِي كّْسنْ إِمَايْضُوثنْ إِقدّْسنْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا سَّارْغنْ ثنْ.
26 e tiraram as colunas que estavam na casa de Baal, e as queimaram.
27 نِيثْنِي أَرْژِينْ أَميْضَا إِقدّْسنْ ن بَاعَالْ. هذْمنْ عَاوذْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا ڭِّينْ ت ذ إِشْثْ ن ثْزُوبَاشْثْ أَڒْ أَسّْ-أَ.
27 Também quebraram a própria coluna de Baal, e derribaram a casa de Baal, e a transformaram em latrinas até ao dia de hoje.
28 أَمُّو إِ إِمْحَا يَاهُو بَاعَالْ زِي إِسْرَائِيل.
28 Assim, Jeú exterminou de Israel a Baal.
29 مَاشَا يَاهُو وَارْ إِبدّْ زڭْ وضْفَارْ ن دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا: إِعجْمِييّنْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ.
29 Porém não se apartou Jeú de seguir os pecados de Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel, a saber, dos bezerros de ouro que estavam em Betel e em Dã.
30 سِيذِي إِنَّا إِ يَاهُو: ”مِينْزِي ثڭِّيذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثڭِّيذْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو، ؤُشَا ثڭِّيذْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ مَارَّا مِينْ غَارِي ذڭْ وُوڒْ، أَذْ قِّيمنْ إِحنْجِيرنْ نْومْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.“
30 Pelo que disse o Senhor a Jeú: Porquanto bem executaste o que é reto perante mim e fizeste à casa de Acabe segundo tudo quanto era do meu propósito, teus filhos até à quarta geração se assentarão no trono de Israel.
31 مَاشَا يَاهُو وَارْ إِحْضِي شَا مَاحنْذْ أَذْ يُويُورْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ. نتَّا وَارْ إِحيّذْ خْ دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.
31 Mas Jeú não teve cuidado de andar de todo o seu coração na lei do Senhor , Deus de Israel, nem se apartou dos pecados que Jeroboão fez pecar a Israel.
32 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِبْذَا سِيذِي أَذْ إِسّمْژِي إِسْرَائِيل. حَازَايِيلْ إِوْثَا إِ-ثنْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل،
32 Naqueles dias, começou o Senhor a diminuir os limites de Israel, que foi ferido por Hazael em todas as suas fronteiras,
33 زِي لْ-ؤُرْذُونْ مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ، مَارَّا ثَامُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، ثَامُّورْثْ ن إِجَاذِييّنْ ذ إِرُوبِينِييّنْ ذ إِمَانَاسِّييّنْ، زِي أَرُوعِيرْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُڒَا ذ جِيلْعَاذْ ذ بَاشَانْ.
33 desde o Jordão para o nascente do sol, toda a terra de Gileade, os gaditas, os rubenitas e os manassitas, desde Aroer, que está junto ao vale de Arnom, a saber, Gileade e Basã.
34 إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُو، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ مَارَّا ثِيمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟
34 Ora, os mais atos de Jeú, e tudo quanto fez, e todo o seu poder, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Israel?
35 يَاهُو إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذِي سَامَارْيَا. مِّيسْ يَاهُويَاحَازْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.
35 Descansou Jeú com seus pais, e o sepultaram em Samaria; e Jeoacaz, seu filho, reinou em seu lugar.
36 ؤُسَّانْ إِ ذِي ثُوغَا يَاهُو إِحكّمْ ذِي سَامَارْيَا أَقَا أَثنْ ذِي ثْمنْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
36 Os dias que Jeú reinou sobre Israel em Samaria foram vinte e oito anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.