2 Reis 10

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَخَابْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ذِي سَامَارْيَا. يَاهُو يُورَا ثِيبْرَاثِينْ، إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ سَامَارْيَا إِ إِمقّْرَاننْ ن يَازْرَاعِيلْ، إِ إِمْغَارنْ ؤُ إِ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ. ذَايْسنْثْ إِنَّا:

¹ Ora, Acabe tinha setenta filhos em Samária. E Jeú escreveu cartas, e as enviou a Samária, aos chefes de Jizreel, aos anciãos, e aos aios dos filhos de Acabe, dizendo:

² ”مَاڒَا ڒخُّو ثَابْرَاثْ-أَ ثُوسَا-د غَارْومْ، أَمْ غَارْومْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ڒَا ذ إِكَارُّوثنْ ذ ييْسَانْ، ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِفَارْينْ ذ ڒسْنَاحْ،

² Logo que vos chegar esta carta, visto que estão convosco os filhos de vosso senhor, como também carros, e cavalos, e uma cidade fortificada, e armas,

³ أَرْزُومْ خنِّي خْ يِينِّي إِصبْحنْ ذ إِنِّي إِمحْضنْ قَاعْ جَارْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ؤُ سْغِيممْ ث خْ ڒْعَارْشْ ن بَابَاسْ ؤُ وْثمْ ذِي طّْوعْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِيثْومْ.“

³ escolhei o melhor e mais reto dos filhos de vosso senhor, ponde-o sobre o trono de seu pai, e pelejai pela casa de vosso senhor.

⁴ مَاشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ تّڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ زَّاثسْ، مَامّشْ إِ غَا نْزمَّارْ نشِّينْ أَذْ نقِّيمْ نْبدّْ؟“

⁴ Eles, porém, temeram muitíssimo, e disseram: Eis que dois reis não lhe puderam resistir; como, pois, poderemos nós resistir-lhe?

⁵ إِنِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُ خْ ثنْذِينْثْ، إِمْغَارنْ ذ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ، سّكّنْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ يَاهُو، نَّانْ: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، ؤُ مَارَّا مِينْ ذ أَنغْ غَا ثِينِيذْ، أَذْ ث نڭّْ. نشِّينْ وَارْ نتّڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ذ أَجدْجِيذْ. أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“

⁵ Então o que tinha cargo da casa, o que tinha cargo da cidade, os anciãos e os aios mandaram dizer a Jeú: Nós somos teus servos, e tudo quanto nos ordenares faremos; a homem algum constituiremos rei. Faze o que parecer bem aos teus olhos.

⁶ خنِّي يُورَا غَارْسنْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ”مَاڒَا أَقَا كنِّيوْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ إِنُو، أَذْ ثسْڒمْ غَارْ مِينْ غَا إِنِيغْ، كْسِيمْ خنِّي إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ، ؤُ أَسمْ-د ثِيوشَّا أَمُّو غَارْ ڒْوقْثْ-أَ غَارِي ذِي يَازْرَاعِيلْ.“ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ثُوغَا زدّْغنْ غَارْ إِمْشنّْعنْ ن ثنْذِينْثْ، إِنِّي ثنْ يَاربَّانْ.

⁶ Depois lhes escreveu outra carta, dizendo: Se sois comigo, e se quereis ouvir a minha voz, tomai as cabeças dos homens, filhos de vosso senhor, e amanhã a estas horas vinde ter comigo a Jizreel: Ora, os filhos do rei, que eram setenta, estavam com os grandes da cidade, que os criavam.:

⁷ ؤُمِي غَارْسنْ د-ثِيوضْ ثبْرَاثْ، إِمْسَارْ، بلِّي نِيثْنِي طّْفنْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، نْغِينْ ثنْ مَارَّا، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. نِيثْنِي ڭِّينْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ ذِي ڒْكُورْبَاثْ ؤُشَا سّكّنْ ثنْثْ غَارسْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁷ Sucedeu pois, que, chegada a eles a carta, tomaram os setenta filhos do rei e os mataram; puseram as cabeças deles nuns cestos, e lhas mandaram a Jizreel.

⁸ يُوسَا-د ؤُمْسخَّارْ، إِسِّيوضْ أَرقَّاسْ، إِنَّا: ”أَقَا إِوْينْ-د إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“ نتَّا يَارَّا-د: ”سَارْسمْ ثنْ أَڒْ ثِيوشَّا ذِي ثْنَاينْ ن إِعُورَّاشْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ.“

⁸ Veio um mensageiro e lhe anunciou, dizendo: Trouxeram as cabeças dos filhos do rei. E ele disse: Ponde-as em dois montões à entrada da porta, até pela manhã.

⁹ غَارْ ثِيوشَّا، ؤُمِي إِفّغْ غَارْ بَارَّا، إِمْسَارْ، أَقَا إِبدّْ ذِينْ، إِنَّا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ذ إِمْسڭَّاذنْ. خْزَارمْ، ذ نشّْ إِ إِڭِّينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ خْ سِيذِي إِنُو ؤُ نْغِيغْ ث. مَاشَا وِي إِنْغِينْ مَارَّا إِنَا؟

⁹ Ao sair ele pela manhã, parou, e disse a todo o povo: Vós sois justos; eis que eu conspirei contra o meu senhor, e o matei; mas quem feriu a todos estes?

¹⁰ سْنمْ، أَقَا وَارْ إِوطِّي غَارْ ثمُّورْثْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي إِنَّا سِيذِي ضِيدّْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا مِينْ ثُوغَا إِنَّا س ؤُقمُّومْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ إِلِيشَاعْ.“

¹⁰ Sabei, pois, agora que, da palavra do senhor, que o Senhor falou contra a casa de Acabe, nada cairá em terra; porque o Senhor tem feito o que falou por intermédio de seu servo Elias.

¹¹ يَاهُو إِنْغَا مَارَّا وِي إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ ذِي يَازْرَاعِيلْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمْشنّْعنْ نّسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ إِكهَّاننْ نّسْ، أَڒَامِي وَارْ إِجِّي أَذْ زَّايسْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.

¹¹ E Jeú feriu todos os restantes da casa de Acabe em Jizreel, como também a todos os seus grandes, os seus amigos íntimos, e os seus sacerdotes, até não lhe deixar ficar nenhum de resto.

¹² خنِّي إِكَّارْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ سَامَارْيَا. ؤُمِي ث ثُوغَا نتَّا ذڭْ وبْرِيذْ، إِمْسَارْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمڒْقِي ن إِمكْسَاونْ،

¹² Então Jeú se levantou e partiu para ir a Samária. E, estando no caminho, em Bete-Equede dos pastores,

¹³ أَقَا إِمّڒْقَا يَاهُو أَكْ-ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”نشِّينْ ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا ؤُ نهْوَا-د، حِيمَا أَذْ نْسدْجمْ خْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ إِحنْجِيرنْ ن ثْجدْجِيذْثْ.“

¹³ encontrou-se com os irmãos de Acazias, rei de Judá, e perguntou: Quem sois vós? Responderam eles: Somos os irmãos de Acazias; e descemos a saudar os filhos do rei e os filhos da rainha.

¹⁴ خنِّي إِنَّا: ”طّْفمْ ثنْ دَّارنْ!“ طّْفنْ ثنْ دَّارنْ ؤُ نْغِينْ ثنْ غَارْ وَانُو ن ثَادَّارْثْ ن إِمكْسَاونْ. ثُوغَا-ثنْ ذِي ثْنَاينْ ؤُ أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ. وَارْ إِجِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ إِدَّارْ.

¹⁴ Então disse ele: Apanhai-os vivos. E eles os apanharam vivos, quarenta e dois homens, e os mataram junto ao poço de Bete-Equede, e a nenhum deles deixou de resto.

¹⁵ نتَّا إِفّغْ سّنِّي ؤُشَا يُوفَا يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، ونِّي د-إِفّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ. نتَّا إِسدْجمْ خَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا ؤُڒْ نّشْ إِسڭّمْ أَكِيذِي أَمْ مَامّشْ إِسڭّمْ وُوڒْ إِنُو أَكِيذكْ؟“ يُونَاذَابْ يَارَّا-د خَاسْ: ”أَمنِّي، أَمنِّي! أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ نّشْ.“ نتَّا إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُشَا إِجَّا إِ-ث أَذْ د-إِنِييْ غَارسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.

¹⁵ E, partindo dali, encontrou-se com Jonadabe, filho de Recabe, que lhe vinha ao encontro, ao qual saudou e lhe perguntou: O teu coração é sincero para comigo como o meu o é para contigo? Respondeu Jonadabe: É. Então, se é, disse Jeú, dá-me a tua mão. E ele lhe deu a mão; e Jeú fê-lo subir consigo ao carro,

¹⁶ نتَّا إِنَّا: ”أَسْ-د أَكِيذِي ؤُشَا أَذْ ثْژَارذْ أَسَامْ إِنُو إِ سِيذِي.“ أَمُّو إِ جِّينْ ث أَذْ د-إِنِييْ أَكِيذسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.

¹⁶ e disse: Vem comigo, e vê o meu zelo para com o Senhor. E fê-lo sentar consigo no carro.

¹⁷ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ سَامَارْيَا، إِنْغَا نتَّا مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ ن أَخَابْ ذِي سَامَارْيَا، أَڒَامِي ث إِقْضَا قَاعْ أَمْ مَامّشْ إِنَّا وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي ثُوغَا إِنَّا إِ إِلِيشَاعْ.

¹⁷ Quando Jeú chegou a Samária, feriu a todos os que restavam de Acabe em Samária, até os destruir, conforme a palavra que o Senhor dissera a Elias.

¹⁸ يَاهُو إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”أَخَابْ ثُوغَا إِسخَّارْ إِ بَاعَالْ شْوَايْثْ، مَاشَا يَاهُو أَذْ أَسْ إِسخَّارْ أَطَّاسْ عَاذْ.

¹⁸ Depois ajuntou Jeú todo o povo, e disse-lhe: Acabe serviu pouco a Baal; Jeú, porém, muito o servirá.

¹⁹ خنِّي ڒخُّو، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنَابِييّنْ ن بَاعَالْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِكهَّاننْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ. حْضَامْ أَقَا أَذْ إِقِّيمْ حذْ، مِينْزِي غَارِي إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ بَاعَالْ. مَارَّا وِي غَا إِغَابنْ، وَارْ إِتّْغِيمِي إِدَّارْ.“ يَاهُو مَاشَا إِڭَّا ثَا س ثْحْرَايْمشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ.

¹⁹ Pelo que chamai agora à minha presença todos os profetas de Baal, todos os seus servos e todos os seus sacerdotes; não falte nenhum, porque tenho um grande sacrifício a fazer a Baal; aquele que faltar não viverá. Jeú, porém, fazia isto com astúcia, para destruir os adoradores de Baal.

²⁰ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاهُو: ”سْقدّْسمْ إِجّْ ن ؤُمُونِي إِفَارْزنْ إِ بَاعَالْ!“ ؤُشَا نِيثْنِي بَارّْحنْ إِ مَانْ أَيَا.

²⁰ Disse mais Jeú: Consagrai a Baal uma assembléia solene. E eles a apregoaram.

²¹ إِسّكّْ يَاهُو إِرقَّاسنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ ؤُسِينْ-د، وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يُوسِي. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ أَڒَامِي ثشُّورْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ زِي طَّارْفْ أَڒْ طَّارْفْ.

²¹ Também Jeú enviou mensageiros por todo o Israel; e vieram todos os adoradores de Baal, de modo que não ficou deles homem algum que não viesse. E entraram na casa de Baal, e encheu-se a casa de Baal, de um lado a outro.

²² خنِّي إِنَّا إِ ونِّي إِدْجَانْ خْ وخَّامْ ن وَارُّوضْ: ”أَوِي-د أَرُّوضنْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ!“ ؤُ وَانِيثَا يِيوِي أَسنْ-د أَرُّوضنْ.

²² Então disse ao que tinha a seu cargo as vestimentas: Tira vestimentas para todos os adoradores de Baal. E eles lhes tirou para fora as vestimentas.

²³ يُوذفْ يَاهُو أَكْ-ذ يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُ نتَّا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ: ”خْزَارمْ مْلِيحْ، أَقَا وَارْ غَارْومْ إِتِّيڒِي ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي، مْغِيرْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ وَاهَا.“

²³ E entrou Jeú com Jonadabe, filho de Recabe, na casa de Baal, e disse aos adoradores de Baal: Examinai, e vede bem, que porventura não haja entre vós algum servo do Senhor, mas somente os adoradores de Baal. dom; porém não puderam.

²⁴ ؤُمِي إِوْضنْ، مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ أَوْينْ ثِيغَارْصَا ذ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ، ثُوغَا إِسّْبدّْ يَاهُو ثْمنْيِينْ ن يرْيَازنْ إِ يِيخفْ نّسْ ذِي بَارَّا، إِنَّا: ”زڭْ ورْيَازْ نِّي إِ غَا يجّْ أَذْ إِنْجمْ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ نِّي ڭِّيغْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ، أَذْ إِذْوڒْ ڒعْمَارْ نّسْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نِّي.“

²⁴ Assim entraram para oferecer sacrifícios e holocaustos. Ora, Jeú tinha posto de prontidão do lado de fora oitenta homens, e lhes tinha dito: Aquele que deixar escapar algum dos homens que eu vos entregar nas mãos, pagará com a própria vida a vida dele.

²⁵ ڒَْامِي إِقْفڒْ ؤُسوْجذْ ن ثْغَارْصْطْ ن وشْمَاضْ، إِمْسَارْ بلِّي نتَّا إِنَّا إِ إِرقَّاسمْ ن ثَازْڒَا ؤُ إِ ڒْقبْطَانَاثْ: ”أَذْفمْ، وْثمْ ثنْ، وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِنْجمْ!“ نِيثْنِي نْغِينْ ثنْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُ ڒْقبْطَانَاثْ نْضَارنْ ثنْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ ؤُڒْ ن زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ.

²⁵ Sucedeu, pois, que, acabando de fazer o holocausto, disse Jeú aos da sua guarda, e aos oficiais: Entrai e matai-os! não escape nenhum! Então os feriram ao fio da espada; e os da guarda e os oficiais os lançaram fora e, entrando no santuário da casa de Baal,

²⁶ نِيثْنِي كّْسنْ إِمَايْضُوثنْ إِقدّْسنْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا سَّارْغنْ ثنْ.

²⁶ tiraram as colunas que nela estavam, e as queimaram.

²⁷ نِيثْنِي أَرْژِينْ أَميْضَا إِقدّْسنْ ن بَاعَالْ. هذْمنْ عَاوذْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا ڭِّينْ ت ذ إِشْثْ ن ثْزُوبَاشْثْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²⁷ Também quebraram a coluna de Baal, e derrubaram a casa de Baal, fazendo dela uma latrina, como é até o dia de hoje.

²⁸ أَمُّو إِ إِمْحَا يَاهُو بَاعَالْ زِي إِسْرَائِيل.

²⁸ Assim Jeú exterminou de Israel a Baal.

²⁹ مَاشَا يَاهُو وَارْ إِبدّْ زڭْ وضْفَارْ ن دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا: إِعجْمِييّنْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ.

²⁹ Todavia Jeú não se apartou dos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com que fez Israel pecar, a saber, dos bezerros de ouro, que estavam em Betel e em Dã.

³⁰ سِيذِي إِنَّا إِ يَاهُو: ”مِينْزِي ثڭِّيذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثڭِّيذْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو، ؤُشَا ثڭِّيذْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ مَارَّا مِينْ غَارِي ذڭْ وُوڒْ، أَذْ قِّيمنْ إِحنْجِيرنْ نْومْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.“

³⁰ Ora, disse o Senhor a Jeú: Porquanto executaste bem o que é reto aos meus olhos, e fizeste à casa de Acabe conforme tudo quanto eu tinha no meu coração, teus filhos até a quarta geração se assentarão no trono de Israel.

³¹ مَاشَا يَاهُو وَارْ إِحْضِي شَا مَاحنْذْ أَذْ يُويُورْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ. نتَّا وَارْ إِحيّذْ خْ دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.

³¹ Mas Jeú não teve o cuidado de andar de todo o seu coração na lei do Senhor Deus de Israel, nem se apartou dos pecados de Jeroboão, com os quais este fez Israel pecar.

³² ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِبْذَا سِيذِي أَذْ إِسّمْژِي إِسْرَائِيل. حَازَايِيلْ إِوْثَا إِ-ثنْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل،

³² Naqueles dias começou o Senhor a diminuir os termos de Israel. Hazael feriu a Israel em todas as suas fronteiras,

³³ زِي لْ-ؤُرْذُونْ مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ، مَارَّا ثَامُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، ثَامُّورْثْ ن إِجَاذِييّنْ ذ إِرُوبِينِييّنْ ذ إِمَانَاسِّييّنْ، زِي أَرُوعِيرْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُڒَا ذ جِيلْعَاذْ ذ بَاشَانْ.

³³ desde o Jordão para o nascente do sol, a toda a terra de Gileade, aos gaditas, aos rubenitas e aos manassitas, desde Aroer, que está junto ao ribeiro de Arnom, por toda a Gileade e Basã.

³⁴ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُو، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ مَارَّا ثِيمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟

³⁴ Ora, o restante dos atos de Jeú, e tudo quanto fez, e todo o seu poder, porventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Israel?

³⁵ يَاهُو إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذِي سَامَارْيَا. مِّيسْ يَاهُويَاحَازْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

³⁵ Jeú dormiu com seus pais, e o sepultaram em Samária. Em seu lugar reinou seu filho Jeoacaz.

³⁶ ؤُسَّانْ إِ ذِي ثُوغَا يَاهُو إِحكّمْ ذِي سَامَارْيَا أَقَا أَثنْ ذِي ثْمنْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

³⁶ Os dias que Jeú reinou sobre Israel em Samária foram vinte e oito anos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →