2 Crônicas 30

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِسّكّْ حِيزْقِييَا إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا ؤُ يُورَا ثِيبْرَاثِينْ إِ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَذْ ڭّنْ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

¹ O rei Ezequias enviou uma mensagem a todo o Israel e Judá e escreveu cartas para o povo de Efraim e Manassés. Convidou todos a virem ao templo do S enhor em Jerusalém para celebrar a Páscoa do S enhor , o Deus de Israel.

² مَاغَارْ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ،

² O rei, seus oficiais e toda a comunidade de Jerusalém decidiram celebrar a Páscoa um mês depois da data estabelecida.

³ مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث ڭّنْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ، مِينْزِي أَطَّاسْ ن إِكهَّاننْ وَارْ تّْوَاقدّْسنْ شَا أَمْ د-إِتّْڒِيقْ، ؤُ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي إِمُونْ عَاذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³ Não conseguiram celebrá-la na data prescrita, porque não havia como purificar sacerdotes em número suficiente até esse dia, e o povo ainda não tinha se reunido em Jerusalém.

⁴ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثُوغَا-ت نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴ Esse plano para celebrar a Páscoa pareceu bom ao rei e a toda a comunidade.

⁵ نِيثْنِي ڭِّينْ، أَذْ بَارّْحنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ وَارْ ت ڭِّينْ أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثُورَا.

⁵ Assim, fizeram uma proclamação em todo o Israel, desde Berseba, ao sul, até Dã, ao norte, convidando todos a virem a Jerusalém para celebrar a Páscoa do S enhor , o Deus de Israel. Fazia tempo que essa festa não era celebrada por um grande número de pessoas, como a lei exigia.

⁶ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا كِّينْ س ثبْرَاثِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا، ؤُ بَارّْحنْ أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”كنِّيوْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، خنِّي نتَّا أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ يِينِّي إِنّجْمنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، غَارْ يِينِّي إِ غَارْومْ إِقِّيمنْ.

⁶ Por ordem do rei, mensageiros foram enviados a todo o Israel e Judá. Levavam cartas que diziam: “Ó israelitas, voltem para o S

⁷ وَارْ تِّيڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ أَيْثْمَاثْومْ، إِنِّي إِغْذَارنْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَڒَامِي ثنْ إِسلّمْ نتَّا غَارْ ؤُنخْڒِيعْ، أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ س يِيخفْ نْومْ.

⁷ Não sejam como seus antepassados e parentes que foram infiéis ao S enhor , o Deus de seus antepassados, e se tornaram objeto de desprezo, como vocês mesmos podem ver.

⁸ وَارْ سّقْسَاحمْ ڒخُّو إِرَاونْ نْومْ، إِڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ. وْشمْ أَفُوسْ إِ سِيذِي ؤُ أَسمْ-د غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ ثنِّي إِسّْقدّسْ نتَّا إِ ڒبْذَا. سخَّارمْ إِ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ خَاومْ إِحيّذْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّسْ.

⁸ Não sejam teimosos, como eles foram, mas submetam-se ao S enhor . Venham a este templo que ele consagrou para sempre. Adorem o S enhor , seu Deus, para que sua ira ardente se desvie de vocês.

⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَذْ أَفنْ أَيْثْمَاثْومْ ذ إِحنْجِيرنْ نْومْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي إِ-ثنْ إِحبّْسنْ أَڒَامِي غَا د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ-أَ. مَاغَارْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ذ بَابْ ن ؤُحِينِّي ذ أَرّحْمثْ ؤُ نتَّا وَارْ خَاومْ إِسّْحيِّيذْ شَا ؤُذمْ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارسْ.“

⁹ “Pois, se voltarem para o S enhor , seus parentes e seus filhos serão tratados com bondade por aqueles que os capturaram e voltarão a esta terra. Pois o S enhor , seu Deus, é cheio de graça e compaixão. Não os rejeitará se voltarem para ele”.

¹⁰ أَمُّو إِ ؤُيُورنْ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا زِي ثنْذِينْثْ غَارْ ثنْذِينْثْ، كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا أَڒْ زابُولُونْ، مَاشَا إِوْذَانْ حشّنْ خَاسنْ ؤُ كّْوَارنْ ثنْ إِوْذَانْ.

¹⁰ Os mensageiros foram de cidade em cidade em Efraim e Manassés e até o território de Zebulom, mas a maioria do povo riu e zombou deles.

¹¹ مَاشَا شَا ن يرْيَازنْ زِي أَشِيرْ، مَانَاسَّا ذ زابُولُونْ سّْوَاضْعنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹¹ Contudo, alguns de Aser, Manassés e Zebulom se humilharam e vieram a Jerusalém.

¹² ؤُڒَا ذِي يَاهُوذَا إِنْذهْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي ؤُشَا إِڭَّا أَذْ ضْفَارنْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ن ڒْحُوكَّامْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، س وُوڒْ ذْ إِجّنْ.

¹² Ao mesmo tempo, a mão de Deus estava sobre o povo da terra de Judá, dando-lhes um só coração para obedecer às ordens do rei e de seus oficiais, conforme a palavra do S enhor .

¹³ مُوننْ وَاطَّاسْ ن يوْذَانْ زِي ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْعيّْذنْ ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ. أَمُّو إِ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ.

¹³ Assim, uma grande multidão se reuniu em Jerusalém no segundo mês, para comemorar a Festa dos Pães sem Fermento.

¹⁴ نِيثْنِي كَّارنْ ؤُ كّْسنْ إِعَالْطَارنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. كّْسنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِعَالْطَارنْ ن ڒبْخُورْ ؤُشَا نْضَارنْ ثنْ ذِي ثغْزَارْثْ ن قِيذْرُونْ.

¹⁴ Começaram a trabalhar e removeram os santuários idólatras de Jerusalém. Também removeram todos os altares de incenso e os jogaram no vale de Cedrom.

¹⁵ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ غَارْصنْ نِيثْنِي إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو. إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ إِوْضنْ أَذْ سضْحَانْ ؤُ بْذَانْ أَذْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁵ No décimo quarto dia do segundo mês, o povo abateu o cordeiro pascal. Isso deixou os sacerdotes e levitas envergonhados, por isso se purificaram e trouxeram holocaustos ao templo do S enhor .

¹⁶ نِيثْنِي بدّنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ أَمْ مَامّشْ إِ ثڭُّورْ غَارْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَرْيَازْ ن أَربِّي. إِكهَّاننْ زدْجْعنْ إِذَامّنْ نِّي كْسِينْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِلَاوِييّنْ.

¹⁶ Tomaram seus lugares no templo, conforme a instrução da lei de Moisés, homem de Deus. Os levitas trouxeram sangue dos sacrifícios para os sacerdotes, que o aspergiram sobre o altar.

¹⁷ مِينْزِي أَطَّاسْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا وَارْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ. س ؤُيَا تّْوَاڭّنْ إِلَاوِييّنْ خْ ثْغَارْصْثْ ن إِزْمَارنْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ مَارَّا إِنِّي وَارْ إِزْذِيڭنْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْقدّْسنْ إِ سِيذِي.

¹⁷ Visto que muitas pessoas não haviam se purificado, os levitas tiveram de abater para elas o cordeiro pascal, a fim de consagrá-las ao S enhor .

¹⁸ مَاغَارْ أَزْينْ أَمقّْرَانْ ن ڒْڭنْسْ، زَّايْسنْ أَطَّاسْ زِي إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا ذ إِسَّاكَارْ ذ زابُولُونْ، ثُوغَا وَارْ سِّيزذْڭنْ إِخفْ نْسنْ. نِيثْنِي شِّينْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو وَارْ إِدْجِي أَمْ مَامّشْ ثُورَا. مَاشَا حِيزْقِييَا إِژُّودْجْ إِ نِيثْنِي، إِنَّا: ”سِيذِي إِشْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِڭّْ أَصْڒَاحْ إِ نِيثْنِي،

¹⁸ A maioria dos que vieram de Efraim, Manassés, Issacar e Zebulom não havia se purificado. Mas o rei Ezequias orou por eles e foi permitido que comessem a refeição pascal, embora isso fosse contrário aos requisitos da lei. Pois Ezequias orou: “Que o S enhor , que é bondoso, perdoe

¹⁹ خْ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِنْوَانْ أَذْ يَارْزُو س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ خْ أَربِّي، سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّسْ، وَاخَّا وَارْ إِدْجِي س ؤُسِيزْذڭْ إِ إِتّْڒِيقنْ إِ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ.“

¹⁹ aqueles que resolveram buscar o S enhor , o Deus de seus antepassados, mesmo que não estejam devidamente purificados conforme os padrões do santuário”.

²⁰ إِسْڒَا سِيذِي غَاڒْ حِيزْقِييَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ڒْڭنْسْ.

²⁰ E o S enhor ouviu a oração de Ezequias e perdoou o povo.

²¹ أَمُّو إِعيّْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا إِنّْيَارْونْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، سبْعَا ن وُوسَّانْ ن ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ س ڒفْرَاحثْ ثَامقّْرَانْثْ. أَيْثْ ن لَاوِي ذ إِكهَّاننْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي أَسّْ خْ وَاسّْ س جّهْذْ ن دُّوزَانَاثْ ن لْمُوسِيقَا إِ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي.

²¹ Então os israelitas que estavam em Jerusalém comemoraram com grande alegria durante sete dias a Festa dos Pães sem Fermento. A cada dia, os levitas e os sacerdotes louvavam o S enhor com instrumentos ressoantes.

²² إِسِّيوڒْ حِيزْقِييَا غَارْ وُوڒْ ن مَارَّا إِلَاوِييّنْ إِنِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ إِشْنَانْ ن ثُوسّْنَا ن سِيذِي. شِّينْ سبْعَا ن وُوسَّانْ زِي ثْغَارْصَا ذِي ڒْوقْثْ إِتّْوَاڭّنْ ن ڒْعِيذْ، أَمْ ثُوغَا إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒهْنَا ؤُ قَاذَانْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

²² Ezequias elogiou todos os levitas pela aptidão que demonstraram no serviço ao S enhor . A celebração prosseguiu por sete dias. Apresentaram ofertas de paz, e o povo agradeceu ao S enhor , o Deus de seus antepassados.

²³ ؤُمِي إِمْشَاوَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ مَارَّا مَاحنْذْ أَذْ ث ڭّنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ إِ سبْعَا ن وُوسَّانْ، أَرْنِينْ نِيثْنِي عَاذْ سبْعَا ن وُوسَّانْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ،

²³ Toda a comunidade resolveu continuar com a festa por mais sete dias, de modo que celebraram com alegria por mais uma semana.

²⁴ مَاغَارْ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا إِوْشَا أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ سبْعَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي ؤُشَا ڒْحُوكَّامْ ثُوغَا وْشِينْ أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذعشْرَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي. إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن إِكهَّاننْ ثُوغَا سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ زَّايْسنْ.

²⁴ Ezequias, rei de Judá, deu à comunidade mil novilhos e sete mil ovelhas para as ofertas, e os oficiais deram mil novilhos e dez mil ovelhas e cabras. Nesse meio-tempo, muitos outros sacerdotes se purificaram.

²⁵ إِفَارْحْ مَارَّا وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا، ؤُڒَا ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل، ؤُڒَا ذ إِبَارَّانِييّنْ نِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل ذ يِينِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا.

²⁵ Toda a comunidade de Judá se alegrou, incluindo os sacerdotes, os levitas, todos que vieram da terra de Israel, os estrangeiros residentes em Israel que vieram para a festa e todos que moravam em Judá.

²⁶ ثُوغَا ذِينْ ڒفْرَاحثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ زڭْ وُوسَّانْ ن سُولِيمَانْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا وَارْ إِمْسَارْ أَمْ ؤُيَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²⁶ Houve grande alegria em Jerusalém, pois a cidade não via uma celebração como essa desde os dias de Salomão, filho do rei Davi.

²⁷ خنِّي بدّنْ إِكهَّاننْ ن إِلَاوِييّنْ ؤُشَا بَارْكنْ ڒْڭنْسْ. ثْمِيجَّا نْسنْ ثتّْوَاسڒْ، مَاغَارْ ثَاژَادْجِيثْ نْسنْ ثُوذفْ غَارْ ثْزذِّيغْثْ ثَامْقدّسْثْ نّسْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁷ Então os sacerdotes e os levitas se levantaram e abençoaram o povo, e Deus, de sua santa habitação nos céus, ouviu sua oração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 30 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →