2 Crônicas 30

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِسّكّْ حِيزْقِييَا إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا ؤُ يُورَا ثِيبْرَاثِينْ إِ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَذْ ڭّنْ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

¹ Depois disto, Ezequias enviou mensageiros por todo o Israel e Judá. Escreveu também cartas para as tribos de Efraim e de Manassés para que viessem à Casa do Senhor , em Jerusalém, para celebrarem a Páscoa ao Senhor , Deus de Israel.

² مَاغَارْ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ،

² Porque o rei, os seus príncipes e toda a congregação em Jerusalém tinham concordado em celebrar a Páscoa no segundo mês.

³ مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث ڭّنْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ، مِينْزِي أَطَّاسْ ن إِكهَّاننْ وَارْ تّْوَاقدّْسنْ شَا أَمْ د-إِتّْڒِيقْ، ؤُ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي إِمُونْ عَاذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³ Não puderam celebrá-la no devido tempo, porque não se tinham santificado sacerdotes em número suficiente, e o povo ainda não se havia reunido em Jerusalém.

⁴ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثُوغَا-ت نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴ E isto foi aprovado pelo rei e por toda a congregação.

⁵ نِيثْنِي ڭِّينْ، أَذْ بَارّْحنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ وَارْ ت ڭِّينْ أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثُورَا.

⁵ Resolveram que se fizesse uma proclamação por todo o Israel, desde Berseba até Dã, para que viessem celebrar a Páscoa ao Senhor , Deus de Israel, em Jerusalém; porque não a celebravam mais com grande número de participantes, conforme estava prescrito.

⁶ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا كِّينْ س ثبْرَاثِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا، ؤُ بَارّْحنْ أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”كنِّيوْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، خنِّي نتَّا أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ يِينِّي إِنّجْمنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، غَارْ يِينِّي إِ غَارْومْ إِقِّيمنْ.

⁶ Mensageiros levaram as cartas do rei e dos seus príncipes por todo o Israel e Judá, segundo a ordem do rei, dizendo: “Filhos de Israel, voltem para o

⁷ وَارْ تِّيڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ أَيْثْمَاثْومْ، إِنِّي إِغْذَارنْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَڒَامِي ثنْ إِسلّمْ نتَّا غَارْ ؤُنخْڒِيعْ، أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ س يِيخفْ نْومْ.

⁷ Não sejam como os seus pais e como os seus irmãos, que foram infiéis ao Senhor , Deus de seus pais. Foi por isso que ele os entregou à desolação, como vocês estão vendo.

⁸ وَارْ سّقْسَاحمْ ڒخُّو إِرَاونْ نْومْ، إِڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ. وْشمْ أَفُوسْ إِ سِيذِي ؤُ أَسمْ-د غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ ثنِّي إِسّْقدّسْ نتَّا إِ ڒبْذَا. سخَّارمْ إِ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ خَاومْ إِحيّذْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّسْ.

⁸ Não sejam teimosos como os seus pais. Entreguem-se ao Senhor e venham ao seu santuário, que ele santificou para sempre. Sirvam ao Senhor , o Deus de vocês, para que o furor da sua ira se afaste de vocês.

⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَذْ أَفنْ أَيْثْمَاثْومْ ذ إِحنْجِيرنْ نْومْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي إِ-ثنْ إِحبّْسنْ أَڒَامِي غَا د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ-أَ. مَاغَارْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ذ بَابْ ن ؤُحِينِّي ذ أَرّحْمثْ ؤُ نتَّا وَارْ خَاومْ إِسّْحيِّيذْ شَا ؤُذمْ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارسْ.“

⁹ Porque, se vocês se voltarem ao Senhor , os irmãos e os filhos de vocês acharão misericórdia diante dos que os levaram cativos, e eles voltarão a esta terra. Porque o Senhor , o Deus de vocês, é bondoso e compassivo e não desviará de vocês o seu rosto, se vocês se voltarem para ele.”

¹⁰ أَمُّو إِ ؤُيُورنْ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا زِي ثنْذِينْثْ غَارْ ثنْذِينْثْ، كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا أَڒْ زابُولُونْ، مَاشَا إِوْذَانْ حشّنْ خَاسنْ ؤُ كّْوَارنْ ثنْ إِوْذَانْ.

¹⁰ Os mensageiros foram passando de cidade em cidade, pela terra de Efraim e Manassés até Zebulom; mas as pessoas riram e zombaram deles.

¹¹ مَاشَا شَا ن يرْيَازنْ زِي أَشِيرْ، مَانَاسَّا ذ زابُولُونْ سّْوَاضْعنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹¹ Porém alguns de Aser, de Manassés e de Zebulom se humilharam e foram a Jerusalém.

¹² ؤُڒَا ذِي يَاهُوذَا إِنْذهْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي ؤُشَا إِڭَّا أَذْ ضْفَارنْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ن ڒْحُوكَّامْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، س وُوڒْ ذْ إِجّنْ.

¹² Também em Judá se fez sentir a mão de Deus, dando-lhes um só coração, para cumprirem a ordem do rei e dos príncipes, segundo a palavra do Senhor .

¹³ مُوننْ وَاطَّاسْ ن يوْذَانْ زِي ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْعيّْذنْ ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ. أَمُّو إِ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ.

¹³ Uma grande multidão se reuniu em Jerusalém para celebrar a Festa dos Pães sem Fermento, no segundo mês. Era uma congregação enorme.

¹⁴ نِيثْنِي كَّارنْ ؤُ كّْسنْ إِعَالْطَارنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. كّْسنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِعَالْطَارنْ ن ڒبْخُورْ ؤُشَا نْضَارنْ ثنْ ذِي ثغْزَارْثْ ن قِيذْرُونْ.

¹⁴ Levantaram-se e tiraram os altares que havia em Jerusalém. Também tiraram todos os altares do incenso e os jogaram no vale do Cedrom.

¹⁵ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ غَارْصنْ نِيثْنِي إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو. إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ إِوْضنْ أَذْ سضْحَانْ ؤُ بْذَانْ أَذْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁵ Então mataram os cordeiros da Páscoa no décimo quarto dia do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas se envergonharam, se santificaram e trouxeram holocaustos à Casa do Senhor .

¹⁶ نِيثْنِي بدّنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ أَمْ مَامّشْ إِ ثڭُّورْ غَارْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَرْيَازْ ن أَربِّي. إِكهَّاننْ زدْجْعنْ إِذَامّنْ نِّي كْسِينْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِلَاوِييّنْ.

¹⁶ Tomaram os seus devidos lugares, segundo a Lei de Moisés, o homem de Deus. Os sacerdotes aspergiam o sangue que recebiam das mãos dos levitas.

¹⁷ مِينْزِي أَطَّاسْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا وَارْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ. س ؤُيَا تّْوَاڭّنْ إِلَاوِييّنْ خْ ثْغَارْصْثْ ن إِزْمَارنْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ مَارَّا إِنِّي وَارْ إِزْذِيڭنْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْقدّْسنْ إِ سِيذِي.

¹⁷ Porque havia muitos na congregação que não se tinham santificado, e por isso os levitas estavam encarregados de matar os cordeiros da Páscoa por todos aqueles que não estavam puros, para santificá-los ao Senhor .

¹⁸ مَاغَارْ أَزْينْ أَمقّْرَانْ ن ڒْڭنْسْ، زَّايْسنْ أَطَّاسْ زِي إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا ذ إِسَّاكَارْ ذ زابُولُونْ، ثُوغَا وَارْ سِّيزذْڭنْ إِخفْ نْسنْ. نِيثْنِي شِّينْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو وَارْ إِدْجِي أَمْ مَامّشْ ثُورَا. مَاشَا حِيزْقِييَا إِژُّودْجْ إِ نِيثْنِي، إِنَّا: ”سِيذِي إِشْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِڭّْ أَصْڒَاحْ إِ نِيثْنِي،

¹⁸ Porque uma multidão do povo, muitos de Efraim, de Manassés, de Issacar e de Zebulom não se tinham purificado e, mesmo assim, comeram a Páscoa, não levando em conta o que está escrito na Lei. Porém Ezequias orou por eles, dizendo: — Que o

¹⁹ خْ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِنْوَانْ أَذْ يَارْزُو س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ خْ أَربِّي، سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّسْ، وَاخَّا وَارْ إِدْجِي س ؤُسِيزْذڭْ إِ إِتّْڒِيقنْ إِ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ.“

¹⁹ que dispôs o coração para buscar o Senhor Deus, o Deus de seus pais, ainda que não segundo a purificação exigida pelo santuário.

²⁰ إِسْڒَا سِيذِي غَاڒْ حِيزْقِييَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ڒْڭنْسْ.

²⁰ O Senhor ouviu a oração de Ezequias e sarou o povo.

²¹ أَمُّو إِعيّْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا إِنّْيَارْونْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، سبْعَا ن وُوسَّانْ ن ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ س ڒفْرَاحثْ ثَامقّْرَانْثْ. أَيْثْ ن لَاوِي ذ إِكهَّاننْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي أَسّْ خْ وَاسّْ س جّهْذْ ن دُّوزَانَاثْ ن لْمُوسِيقَا إِ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي.

²¹ Os filhos de Israel que estavam em Jerusalém celebraram a Festa dos Pães sem Fermento durante sete dias, com muita alegria. Diariamente os levitas e os sacerdotes louvaram o Senhor , com instrumentos que tocaram bem alto em honra ao Senhor .

²² إِسِّيوڒْ حِيزْقِييَا غَارْ وُوڒْ ن مَارَّا إِلَاوِييّنْ إِنِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ إِشْنَانْ ن ثُوسّْنَا ن سِيذِي. شِّينْ سبْعَا ن وُوسَّانْ زِي ثْغَارْصَا ذِي ڒْوقْثْ إِتّْوَاڭّنْ ن ڒْعِيذْ، أَمْ ثُوغَا إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒهْنَا ؤُ قَاذَانْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

²² Ezequias falou ao coração de todos os levitas que revelavam bom entendimento no serviço do Senhor . Durante sete dias, eles comeram as ofertas da festa, trouxeram ofertas pacíficas e deram graças ao Senhor , Deus de seus pais.

²³ ؤُمِي إِمْشَاوَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ مَارَّا مَاحنْذْ أَذْ ث ڭّنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ إِ سبْعَا ن وُوسَّانْ، أَرْنِينْ نِيثْنِي عَاذْ سبْعَا ن وُوسَّانْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ،

²³ Toda a congregação concordou em celebrar outros sete dias, e de fato o fizeram com muita alegria.

²⁴ مَاغَارْ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا إِوْشَا أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ سبْعَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي ؤُشَا ڒْحُوكَّامْ ثُوغَا وْشِينْ أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذعشْرَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي. إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن إِكهَّاننْ ثُوغَا سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ زَّايْسنْ.

²⁴ Porque Ezequias, rei de Judá, deu à congregação mil novilhos e sete mil ovelhas, e os príncipes deram à congregação mil novilhos e dez mil ovelhas. E os sacerdotes se santificaram em grande número.

²⁵ إِفَارْحْ مَارَّا وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا، ؤُڒَا ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل، ؤُڒَا ذ إِبَارَّانِييّنْ نِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل ذ يِينِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا.

²⁵ Alegraram-se toda a congregação de Judá, os sacerdotes, os levitas e toda a congregação dos que vieram de Israel, bem como os estrangeiros que vieram da terra de Israel e os que moravam em Judá.

²⁶ ثُوغَا ذِينْ ڒفْرَاحثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ زڭْ وُوسَّانْ ن سُولِيمَانْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا وَارْ إِمْسَارْ أَمْ ؤُيَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²⁶ Houve grande alegria em Jerusalém, porque desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, não havia acontecido coisa semelhante em Jerusalém.

²⁷ خنِّي بدّنْ إِكهَّاننْ ن إِلَاوِييّنْ ؤُشَا بَارْكنْ ڒْڭنْسْ. ثْمِيجَّا نْسنْ ثتّْوَاسڒْ، مَاغَارْ ثَاژَادْجِيثْ نْسنْ ثُوذفْ غَارْ ثْزذِّيغْثْ ثَامْقدّسْثْ نّسْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁷ Então os sacerdotes e os levitas se levantaram para abençoar o povo. A voz deles foi ouvida, e a oração que eles fizeram chegou até a santa habitação de Deus, até os céus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 30 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →