2 Crônicas 30

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِسّكّْ حِيزْقِييَا إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا ؤُ يُورَا ثِيبْرَاثِينْ إِ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَذْ ڭّنْ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

¹ Depois disso, o rei Ezequias enviou mensageiros por toda a terra de Israel e de Judá e mandou cartas para o povo das tribos de Efraim e de Manassés, convidando todos para virem ao Templo em Jerusalém a fim de comemorar a Festa da Páscoa em honra do Senhor , o Deus de Israel.

² مَاغَارْ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ،

² O rei, as altas autoridades e os moradores de Jerusalém tinham concordado em comemorar essa festa no segundo mês do ano

³ مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث ڭّنْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ، مِينْزِي أَطَّاسْ ن إِكهَّاننْ وَارْ تّْوَاقدّْسنْ شَا أَمْ د-إِتّْڒِيقْ، ؤُ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي إِمُونْ عَاذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³ porque não tinham podido fazê-lo no tempo marcado, isto é, no primeiro mês. Isso porque os sacerdotes que se haviam purificado eram poucos, e o povo não se havia reunido em Jerusalém.

⁴ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثُوغَا-ت نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴ O rei e o povo acharam bom o seu plano.

⁵ نِيثْنِي ڭِّينْ، أَذْ بَارّْحنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ وَارْ ت ڭِّينْ أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثُورَا.

⁵ Resolveram espalhar a notícia pelo país inteiro, desde a cidade de Berseba, no Sul, até a tribo de Dã, no Norte, convidando todos para virem a Jerusalém a fim de tomar parte na Festa da Páscoa em honra do Senhor , o Deus de Israel. Pois já fazia muito tempo que a Páscoa não era comemorada de acordo com o que estava escrito na Lei .

⁶ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا كِّينْ س ثبْرَاثِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا، ؤُ بَارّْحنْ أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”كنِّيوْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، خنِّي نتَّا أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ يِينِّي إِنّجْمنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، غَارْ يِينِّي إِ غَارْومْ إِقِّيمنْ.

⁶ Os mensageiros obedeceram à ordem do rei e levaram as cartas do rei e também as cartas das altas autoridades por toda a terra de Israel e de Judá. Elas diziam assim: “Povo de Israel, voltem para o

⁷ وَارْ تِّيڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ أَيْثْمَاثْومْ، إِنِّي إِغْذَارنْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَڒَامِي ثنْ إِسلّمْ نتَّا غَارْ ؤُنخْڒِيعْ، أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ س يِيخفْ نْومْ.

⁷ Não sejam como os seus antepassados e como os seus patrícios, que foram infiéis ao Senhor , o Deus dos nossos antepassados. Foi por isso que ele os destruiu, como vocês estão vendo.

⁸ وَارْ سّقْسَاحمْ ڒخُّو إِرَاونْ نْومْ، إِڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ. وْشمْ أَفُوسْ إِ سِيذِي ؤُ أَسمْ-د غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ ثنِّي إِسّْقدّسْ نتَّا إِ ڒبْذَا. سخَّارمْ إِ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ خَاومْ إِحيّذْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّسْ.

⁸ Não sejam teimosos como os seus antepassados, mas sejam obedientes ao Senhor . Venham ao Templo, que ele separou para a sua adoração para sempre, e adorem a Deus a fim de que ele pare de ficar irado com vocês.

⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَذْ أَفنْ أَيْثْمَاثْومْ ذ إِحنْجِيرنْ نْومْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي إِ-ثنْ إِحبّْسنْ أَڒَامِي غَا د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ-أَ. مَاغَارْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ذ بَابْ ن ؤُحِينِّي ذ أَرّحْمثْ ؤُ نتَّا وَارْ خَاومْ إِسّْحيِّيذْ شَا ؤُذمْ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارسْ.“

⁹ Se vocês voltarem para Deus, então os inimigos que levaram os seus parentes e os seus filhos como prisioneiros terão pena deles e os deixarão voltar para casa. Pois o Senhor , nosso Deus, é bondoso e misericordioso e os aceitará se vocês voltarem para ele.”

¹⁰ أَمُّو إِ ؤُيُورنْ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا زِي ثنْذِينْثْ غَارْ ثنْذِينْثْ، كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا أَڒْ زابُولُونْ، مَاشَا إِوْذَانْ حشّنْ خَاسنْ ؤُ كّْوَارنْ ثنْ إِوْذَانْ.

¹⁰ Os mensageiros foram por todas as cidades das tribos de Efraim e de Manassés, chegando até o território da tribo de Zebulom, no Norte; mas todos riram e caçoaram deles.

¹¹ مَاشَا شَا ن يرْيَازنْ زِي أَشِيرْ، مَانَاسَّا ذ زابُولُونْ سّْوَاضْعنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹¹ Porém algumas pessoas das tribos de Aser, de Manassés e de Zebulom se arrependeram e foram até Jerusalém.

¹² ؤُڒَا ذِي يَاهُوذَا إِنْذهْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي ؤُشَا إِڭَّا أَذْ ضْفَارنْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ن ڒْحُوكَّامْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، س وُوڒْ ذْ إِجّنْ.

¹² E em Judá Deus fez com que todo o povo cumprisse o que o rei e as altas autoridades tinham ordenado, obedecendo à ordem de Deus, o Senhor .

¹³ مُوننْ وَاطَّاسْ ن يوْذَانْ زِي ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْعيّْذنْ ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ. أَمُّو إِ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ.

¹³ Portanto, no segundo mês do ano, muitas pessoas foram até Jerusalém para comemorar a Festa dos Pães sem Fermento . Era uma multidão enorme.

¹⁴ نِيثْنِي كَّارنْ ؤُ كّْسنْ إِعَالْطَارنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. كّْسنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِعَالْطَارنْ ن ڒبْخُورْ ؤُشَا نْضَارنْ ثنْ ذِي ثغْزَارْثْ ن قِيذْرُونْ.

¹⁴ Pegaram os altares onde eram oferecidos sacrifícios e também os altares onde era queimado incenso e os jogaram no vale do Cedrom.

¹⁵ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ غَارْصنْ نِيثْنِي إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو. إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ إِوْضنْ أَذْ سضْحَانْ ؤُ بْذَانْ أَذْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁵ No dia catorze do segundo mês, mataram os carneiros para a Festa da Páscoa. Os sacerdotes e os levitas ficaram com vergonha e por isso se purificaram e levaram ao Templo sacrifícios para serem completamente queimados.

¹⁶ نِيثْنِي بدّنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ أَمْ مَامّشْ إِ ثڭُّورْ غَارْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَرْيَازْ ن أَربِّي. إِكهَّاننْ زدْجْعنْ إِذَامّنْ نِّي كْسِينْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِلَاوِييّنْ.

¹⁶ Foram para os seus lugares no Templo, de acordo com o que mandava a Lei de Moisés, homem de Deus. Os levitas davam o sangue dos animais aos sacerdotes, e estes borrifavam o altar.

¹⁷ مِينْزِي أَطَّاسْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا وَارْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ. س ؤُيَا تّْوَاڭّنْ إِلَاوِييّنْ خْ ثْغَارْصْثْ ن إِزْمَارنْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ مَارَّا إِنِّي وَارْ إِزْذِيڭنْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْقدّْسنْ إِ سِيذِي.

¹⁷ Havia ali muitas pessoas que estavam impuras , e por isso os levitas precisaram matar os carneiros que essas pessoas ofereciam, a fim de dedicá-los a Deus, o Senhor .

¹⁸ مَاغَارْ أَزْينْ أَمقّْرَانْ ن ڒْڭنْسْ، زَّايْسنْ أَطَّاسْ زِي إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا ذ إِسَّاكَارْ ذ زابُولُونْ، ثُوغَا وَارْ سِّيزذْڭنْ إِخفْ نْسنْ. نِيثْنِي شِّينْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو وَارْ إِدْجِي أَمْ مَامّشْ ثُورَا. مَاشَا حِيزْقِييَا إِژُّودْجْ إِ نِيثْنِي، إِنَّا: ”سِيذِي إِشْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِڭّْ أَصْڒَاحْ إِ نِيثْنِي،

¹⁸ Pois muitas pessoas das tribos de Efraim, de Manassés, de Issacar e de Zebulom haviam comido o jantar da Páscoa sem terem se purificado, como manda a Lei de Deus. Mas Ezequias orou em favor delas, dizendo: — Ó Deus bondoso, perdoa todos

¹⁹ خْ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِنْوَانْ أَذْ يَارْزُو س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ خْ أَربِّي، سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّسْ، وَاخَّا وَارْ إِدْجِي س ؤُسِيزْذڭْ إِ إِتّْڒِيقنْ إِ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ.“

¹⁹ os que com todo o coração te adoram a ti, o Senhor , o Deus dos nossos antepassados. Perdoa-os, ó Senhor , ainda que eles não se tenham purificado de acordo com a lei do Templo.

²⁰ إِسْڒَا سِيذِي غَاڒْ حِيزْقِييَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ڒْڭنْسْ.

²⁰ O Senhor Deus atendeu o pedido de Ezequias e perdoou o povo.

²¹ أَمُّو إِعيّْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا إِنّْيَارْونْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، سبْعَا ن وُوسَّانْ ن ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ س ڒفْرَاحثْ ثَامقّْرَانْثْ. أَيْثْ ن لَاوِي ذ إِكهَّاننْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي أَسّْ خْ وَاسّْ س جّهْذْ ن دُّوزَانَاثْ ن لْمُوسِيقَا إِ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي.

²¹ Durante sete dias, todos os israelitas que estavam em Jerusalém comemoraram com grande alegria a Festa dos Pães sem Fermento. Todos os dias os sacerdotes e os levitas louvaram a Deus, tocando bem alto os instrumentos musicais sagrados.

²² إِسِّيوڒْ حِيزْقِييَا غَارْ وُوڒْ ن مَارَّا إِلَاوِييّنْ إِنِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ إِشْنَانْ ن ثُوسّْنَا ن سِيذِي. شِّينْ سبْعَا ن وُوسَّانْ زِي ثْغَارْصَا ذِي ڒْوقْثْ إِتّْوَاڭّنْ ن ڒْعِيذْ، أَمْ ثُوغَا إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒهْنَا ؤُ قَاذَانْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

²² Ezequias elogiou todos os levitas que haviam dirigido tão bem o culto de adoração. Durante sete dias, todos tomaram parte na Festa, apresentaram as ofertas de paz e louvaram o Senhor , o Deus dos seus antepassados.

²³ ؤُمِي إِمْشَاوَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ مَارَّا مَاحنْذْ أَذْ ث ڭّنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ إِ سبْعَا ن وُوسَّانْ، أَرْنِينْ نِيثْنِي عَاذْ سبْعَا ن وُوسَّانْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ،

²³ Aí concordaram em festejar mais sete dias e assim fizeram com muita alegria.

²⁴ مَاغَارْ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا إِوْشَا أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ سبْعَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي ؤُشَا ڒْحُوكَّامْ ثُوغَا وْشِينْ أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذعشْرَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي. إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن إِكهَّاننْ ثُوغَا سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ زَّايْسنْ.

²⁴ O rei Ezequias deu ao povo mil touros novos e sete mil carneiros, e as altas autoridades deram mil touros novos e dez mil carneiros para a Festa. E muitos sacerdotes se purificaram.

²⁵ إِفَارْحْ مَارَّا وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا، ؤُڒَا ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل، ؤُڒَا ذ إِبَارَّانِييّنْ نِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل ذ يِينِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا.

²⁵ Assim todo mundo ficou alegre — o povo de Judá, os sacerdotes, os levitas, as pessoas que tinham vindo da terra de Israel e os estrangeiros que moravam em Israel e em Judá.

²⁶ ثُوغَا ذِينْ ڒفْرَاحثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ زڭْ وُوسَّانْ ن سُولِيمَانْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا وَارْ إِمْسَارْ أَمْ ؤُيَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²⁶ Houve grande alegria em toda a cidade de Jerusalém, pois desde o tempo de Salomão, rei de Israel e filho de Davi, nunca havia acontecido uma coisa assim.

²⁷ خنِّي بدّنْ إِكهَّاننْ ن إِلَاوِييّنْ ؤُشَا بَارْكنْ ڒْڭنْسْ. ثْمِيجَّا نْسنْ ثتّْوَاسڒْ، مَاغَارْ ثَاژَادْجِيثْ نْسنْ ثُوذفْ غَارْ ثْزذِّيغْثْ ثَامْقدّسْثْ نّسْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁷ Os sacerdotes e os levitas, de pé, pediram as bênçãos de Deus para o povo. E Deus, no seu santo lar no céu, ouviu a oração e atendeu o pedido deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 30 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →