2 Crônicas 2

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ سُولِيمَانْ إِحْسبْ سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِ ثْربُّوثْ ن ڒهْمڒْ ذ ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ خدّْمنْ أَمْ يِيسُويْذَاينْ خْ إِذُورَارْ ؤُڒَا ذ ثْڒَاثَا-أَڒَافْ ؤُ ستَّا-مْيَا ن يِينِّي خَاسنْ إِدْجَانْ ذ إِوقَّافنْ.

¹ E determinou Salomão edificar uma casa ao nome do Senhor , como também uma casa para o seu reino.

² خنِّي إِسّكّْ سُولِيمَانْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ حِيرَامْ، أَجدْجِيذْ ن صُورْ، إِنَّا: ”أڭّْ أَكِيذِي أَمْ مَامّشْ ثڭِّيذْ أَكْ-ذ بَابَا ذَاوُوذْ، ثسّكّذْ غَارسْ أَكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِبْنَا ثَادَّارْثْ إِ يِيخفْ نّسْ حِيمَا أَذْ ذَايسْ إِزْذغْ.

² E contou Salomão setenta mil homens de carga, e oitenta mil que cortassem na montanha, e três mil e seiscentos inspetores sobre eles.

³ خْزَارْ، نشّْ خْسغْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو، حِيمَا أَذْ أَسْ ت سّْقدّْسغْ، حِيمَا أَذْ سّْبخَّارغْ ذِينْ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، ؤُ حِيمَا أَذْ ذِينْ سَّارْسغْ ڒبْذَا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ ؤُ حِيمَا أَذْ ذِينْ قدّْمغْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ، غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن سّبْثْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُيُورْ ن جْذِيذْ ؤُ ذِي ڒعْيُوذَاثْ إِتّْوَاڭّنْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ. ذ مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ خْ إِسْرَائِيل إِ ڒبْذَا.

³ E Salomão enviou a Hirão, rei de Tiro, dizendo: Como procedeste com Davi, meu pai, e lhe mandaste cedros, para edificar uma casa em que morasse, assim também procede comigo.

⁴ ثَادَّارْثْ إِ غَا بْنِيغْ، أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ، مَاغَارْ أَربِّي نّغْ ذ أَمقّْرَانْ خْ مَارَّا إِربِّيثنْ.

⁴ Eis que estou para edificar uma casa ao nome do Senhor , meu Deus, para lhe consagrar, para queimar perante ele incenso aromático, e para o pão contínuo da proposição, e para os holocaustos da manhã e da tarde, nos sábados, e nas luas novas, e nas festividades do Senhor , nosso Deus; o que é perpetuamente a obrigação de Israel.

⁵ مَانْ ونْ إِ غَارْ ثدْجَا ثْزمَّارْ أَذْ أَسْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ؟ أَقَا أَجنَّا، وَاهْ، أَجنَّا ن إِجنْوَانْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِكْسِي! ؤُ مِينْ عْنِيغْ نشّْ، أَقَا نشّْ أَذْ أَسْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ أَسْ سّْبخَّارغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ؟

⁵ E a casa que estou para edificar há de ser grande, porque o nosso Deus é maior do que todos os deuses.

⁶ خنِّي ڒخُّو، سكّْ أَيِي-د إِجّْ ن ورْيَازْ إِ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ س وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ؤُڒَا س ؤُفِيڒُو أَذحْمِي ذ ؤُزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ ذ ؤُذهْمَانِي، إِجّْ ن ورْيَازْ إِ إِسّنْ أَذْ إِڭّْ إِنْقَاشنْ، وَاهْ، سكّْ إِ-ث جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نِّي غَارِي ذِي يَاهُوذَا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنِّي د-يِيوِي بَابَا ذَاوُوذْ.

⁶ Porém quem teria força para lhe edificar uma casa, visto que os céus e até os céus dos céus o não podem conter? E quem sou eu, que lhe edificasse casa, salvo para queimar incenso perante ele?

⁷ سِيوضْ أَيِي-د ؤُڒَا ذ أَكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ ذ ؤُمرْزِي ذ ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن صَانْذلْ أَزڭّْوَاغْ، مِينْزِي نشّْ سّْنغْ، أَقَا إِمْسخَّارنْ نّشْ تّْحَاكَانْ ذڭْ ؤُنزْذَامْ ن ثْشجُّورَا ن لُوبْنَانْ، ؤُ خْزَارْ، إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ وْشنْ أَفُوسْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ،

⁷ Manda-me, pois, agora um homem sábio para trabalhar em ouro, e em prata, e em bronze, e em ferro, e em púrpura, e em carmesim, e em azul; e que saiba lavrar ao buril, juntamente com os sábios que estão comigo em Judá e em Jerusalém, os quais Davi, meu pai, preparou.

⁸ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي سّْوجْذنْ مَارَّا أَكشُّوضْ نِّي، مَاغَارْ ثَادَّارْثْ نِّي إِ غَا بْنِيغْ، أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ ذ ڒعْجبْ.

⁸ Manda-me também madeira de cedros, faias, e algumins do Líbano; porque bem sei eu que os teus servos sabem cortar madeira no Líbano; e eis que os meus servos estarão com os teus servos,

⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ، زعْمَا إِ إِنزْذَامنْ نِّي إِزدّْمنْ ثِيشجُّورَا، عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُكُورُو ن يِيرْذنْ ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُكُورُو ن إِمنْذِي ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُبَاثُو ن بِينُو ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُبَاثُو ن زّشْثْ.“

⁹ e isso para prepararem muita madeira; porque a casa que estou para fazer há de ser grande e maravilhosa.

¹⁰ حِيرَامْ، أَجدْجِيذْ ن صُورْ، يَارَّا-د س ثِيرَا ؤُشَا إِسّكّْ ثَابْرَاثْ-أَ غَارْ سُولِيمَانْ: ”مَاغَارْ سِيذِي إِتّخْسْ ڒْڭنْسْ نّسْ، إِڭَّا شكْ ذ أَجدْجِيذْ خَاسنْ.“

¹⁰ E eis que a teus servos, os cortadores, que cortarem a madeira, darei vinte mil coros de trigo malhado, e vinte mil coros de cevada, e vinte mil batos de vinho, e vinte mil batos de azeite.

¹¹ ؤُشَا خنِّي إِنَّا حِيرَامْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِڭِّينْ أَجنَّا ذ ثمُّورْثْ، أَقَا نتَّا إِوْشَا إِ ذَاوُوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذ أَمِيغِيسْ، ونِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ ذ ڒعْقڒْ، ونِّي إِ غَا إِبْنَانْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ سِيذِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ ثْڭلْذَا نّسْ!

¹¹ E Hirão, rei de Tiro, respondeu por escrito e enviou a Salomão, dizendo: Porquanto o Senhor ama o seu povo, te pôs sobre ele rei.

¹² خنِّي ڒخُّو أَذْ سّكّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمِيغِيسْ زِي بَابَا حِيرَامْ، ونِّي غَارْ ثدْجَا ثُوسّْنَا ذ ڒفْهَامثْ،

¹² Disse mais Hirão: Bendito seja o Senhor , Deus de Israel, que fez os céus e a terra; que deu ao rei Davi um filho sábio, de grande prudência e entendimento, que edifique casa ao Senhor e para o seu reino.

¹³ مِّيسْ ن إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ يسِّيسْ ن دَان. بَابَاسْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي صُورْ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثُوسّْنَا حِيمَا أَذْ إِخْذمْ س وُورغْ، نُّوقَارْثْ، نّْحَاسْ، ؤُزَّاڒْ ؤُ س وژْرُو ذ ؤُكشُّوضْ، س ؤُفِيڒُو أَرْجُووَانِي ذ ؤُذهْمَانِي، س ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ س ؤُفِيڒُو أَزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ، حِيمَا أَذْ إِنْقشْ عْڒَامْ كُوڒْ إِنقَّاشنْ، ؤُ حِيمَا أَذْ يَارْشمْ عْڒَامْ كُوڒْ إِرقَّامنْ نِّي ذ أَسْ إِمّوْشنْ، ؤُ مَانْ أَيَا جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نّشْ ذ إِمِيغِيسنْ ن بَابَاشْ ذَاوُوذْ.

¹³ Agora, pois, envio um homem sábio de grande entendimento, a saber, Hirão-Abi,

¹⁴ خنِّي ڒخُّو، أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو إِرْذنْ ذ إِمنْذِي ذ زّشْثْ ذ بِينُو، مِينْ خفْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، غَارْ إِمْسخَّارنْ نّسْ.

¹⁴ filho de uma mulher das filhas de Dã e cujo pai foi homem de Tiro; este sabe lavrar em ouro, e em prata, em bronze, em ferro, em pedras, e em madeira, e em púrpura, e em pano azul, e em linho fino, e em carmesim; e é hábil para toda obra de buril e para todas as engenhosas invenções, qualquer coisa que se lhe propuser, juntamente com os teus sábios e os sábios de Davi, meu senhor, teu pai.

¹⁵ نشِّينْ أَذْ نزْذمْ ثِيشجُّورَا ن لُوبْنَانْ أَنشْثْ إِ ذ أَشْ إِتّْخصَّانْ ؤُشَا أَذْ أَشْ ثنْثْ إِ-د-نَاوِي خْ ثْغَارُّوبَا ن ثْحنْيَا خْ ڒبْحَارْ غَارْ يَافَا، ؤُ شكْ س يِيخفْ نّشْ أَذْ ثنْثْ ثسّْڭعّْذذْ سّنِّي غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.“

¹⁵ Agora, pois, que meu senhor mande para os seus servos o trigo, e a cevada, e o azeite, e o vinho de que falou.

¹⁶ سُولِيمَانْ إِحْسبْ مَارَّا إِرْيَازنْ إِبَارَّانِييّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، أَوَارْنِي إِ ڒحْسَابْ ؤُمِي ثنْ إِحْسبْ بَابَاسْ ذَاوُوذْ. ؤُفِينْ أَقَا ذِينْ مْيَا ؤُ-ثْڒَاثَا ؤُ-خمْسِينْ-أَڒفْ ؤُ-ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ.

¹⁶ E nós cortaremos tanta madeira no Líbano quanta houveres mister e ta traremos em jangadas pelo mar a Jope, e tu a farás subir a Jerusalém.

¹⁷ سبْعِينْ-أَڒفْ زَّايْسنْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذ إِمْسخَّارنْ إِ ثْربُّوثْ ن ڒهْمڒْ ؤُ ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ذ إِسُويْذَاينْ خْ إِذُورَارْ ذ ستَّا ؤُ-ثْڒَاثِينْ-مْيَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذ إِوقَّافنْ حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْڭنْسْ أَذْ إِخْذمْ.

¹⁷ E Salomão contou todos os homens estrangeiros que havia na terra de Israel, conforme a conta com que os contara Davi, seu pai; e acharam-se cento e cinquenta e três mil e seiscentos.

¹⁸ — ausente —

¹⁸ E fez deles setenta mil carreteiros e oitenta mil cortadores na montanha, como também três mil e seiscentos inspetores, para fazerem trabalhar o povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →