2 Crônicas 2

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ سُولِيمَانْ إِحْسبْ سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِ ثْربُّوثْ ن ڒهْمڒْ ذ ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ خدّْمنْ أَمْ يِيسُويْذَاينْ خْ إِذُورَارْ ؤُڒَا ذ ثْڒَاثَا-أَڒَافْ ؤُ ستَّا-مْيَا ن يِينِّي خَاسنْ إِدْجَانْ ذ إِوقَّافنْ.

¹ Ora, resolveu Salomão edificar uma casa ao nome do Senhor, como também uma casa real para si.

² خنِّي إِسّكّْ سُولِيمَانْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ حِيرَامْ، أَجدْجِيذْ ن صُورْ، إِنَّا: ”أڭّْ أَكِيذِي أَمْ مَامّشْ ثڭِّيذْ أَكْ-ذ بَابَا ذَاوُوذْ، ثسّكّذْ غَارسْ أَكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِبْنَا ثَادَّارْثْ إِ يِيخفْ نّسْ حِيمَا أَذْ ذَايسْ إِزْذغْ.

² Designou, pois, Salomão setenta mil homens para servirem de carregadores, e oitenta mil para cortarem pedras na montanha, e três mil e seiscentos inspetores sobre eles.

³ خْزَارْ، نشّْ خْسغْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو، حِيمَا أَذْ أَسْ ت سّْقدّْسغْ، حِيمَا أَذْ سّْبخَّارغْ ذِينْ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، ؤُ حِيمَا أَذْ ذِينْ سَّارْسغْ ڒبْذَا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ ؤُ حِيمَا أَذْ ذِينْ قدّْمغْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ، غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن سّبْثْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُيُورْ ن جْذِيذْ ؤُ ذِي ڒعْيُوذَاثْ إِتّْوَاڭّنْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ. ذ مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ خْ إِسْرَائِيل إِ ڒبْذَا.

³ E Salomão mandou dizer a Hurão, rei de Tiro: Como fizeste com Davi, meu pai, mandando-lhe cedros para edificar uma casa em que morasse, assim também fazem comigo.

⁴ ثَادَّارْثْ إِ غَا بْنِيغْ، أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ، مَاغَارْ أَربِّي نّغْ ذ أَمقّْرَانْ خْ مَارَّا إِربِّيثنْ.

⁴ Eis que vou edificar uma casa ao nome do Senhor meu Deus e lha consagrar para queimar perante ele incenso aromático, para apresentar continuamente, o pão da preposição, e para oferecer os holocaustos da manhã e da tarde, nos sábados, nas luas novas e nas festas fixas do Senhor nosso Deus; o que é obrigação perpétua de Israel.

⁵ مَانْ ونْ إِ غَارْ ثدْجَا ثْزمَّارْ أَذْ أَسْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ؟ أَقَا أَجنَّا، وَاهْ، أَجنَّا ن إِجنْوَانْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِكْسِي! ؤُ مِينْ عْنِيغْ نشّْ، أَقَا نشّْ أَذْ أَسْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ أَسْ سّْبخَّارغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ؟

⁵ A casa que vou edificar há de ser grande, porque o nosso Deus é maior do que todos os deuses.

⁶ خنِّي ڒخُّو، سكّْ أَيِي-د إِجّْ ن ورْيَازْ إِ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ س وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ؤُڒَا س ؤُفِيڒُو أَذحْمِي ذ ؤُزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ ذ ؤُذهْمَانِي، إِجّْ ن ورْيَازْ إِ إِسّنْ أَذْ إِڭّْ إِنْقَاشنْ، وَاهْ، سكّْ إِ-ث جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نِّي غَارِي ذِي يَاهُوذَا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنِّي د-يِيوِي بَابَا ذَاوُوذْ.

⁶ Mas quem é capaz de lhe edificar uma casa, visto que o céu e até o céu dos céus o não podem conter? E quem sou eu, para lhe edificar uma casa, a não ser para queimar incenso perante ele?

⁷ سِيوضْ أَيِي-د ؤُڒَا ذ أَكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ ذ ؤُمرْزِي ذ ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن صَانْذلْ أَزڭّْوَاغْ، مِينْزِي نشّْ سّْنغْ، أَقَا إِمْسخَّارنْ نّشْ تّْحَاكَانْ ذڭْ ؤُنزْذَامْ ن ثْشجُّورَا ن لُوبْنَانْ، ؤُ خْزَارْ، إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ وْشنْ أَفُوسْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ،

⁷ Agora, pois, envia-me um homem hábil para trabalhar em ouro, em prata, em bronze, em ferro, em púrpura, em carmesim, e em azul, e que saiba lavrar ao buril, para estar com os peritos que estão comigo em Judá e em Jerusalém, os quais Davi, meu pai, escolheu.

⁸ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي سّْوجْذنْ مَارَّا أَكشُّوضْ نِّي، مَاغَارْ ثَادَّارْثْ نِّي إِ غَا بْنِيغْ، أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ ذ ڒعْجبْ.

⁸ Manda-me também madeiras de cedro, de cipreste, e de algumins do Líbano; porque bem sei eu que os teus servos sabem cortar madeira no Líbano; e eis que os meus servos estarão com os teus servos,

⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ، زعْمَا إِ إِنزْذَامنْ نِّي إِزدّْمنْ ثِيشجُّورَا، عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُكُورُو ن يِيرْذنْ ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُكُورُو ن إِمنْذِي ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُبَاثُو ن بِينُو ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُبَاثُو ن زّشْثْ.“

⁹ a fim de me prepararem madeiras em abundância, porque a casa que vou edificar há de ser grande e maravilhosa.

¹⁰ حِيرَامْ، أَجدْجِيذْ ن صُورْ، يَارَّا-د س ثِيرَا ؤُشَا إِسّكّْ ثَابْرَاثْ-أَ غَارْ سُولِيمَانْ: ”مَاغَارْ سِيذِي إِتّخْسْ ڒْڭنْسْ نّسْ، إِڭَّا شكْ ذ أَجدْجِيذْ خَاسنْ.“

¹⁰ E aos teus servos, os trabalhadores que cortarem a madeira, darei vinte mil coros de trigo malhado, vinte mil coros de cevada, vinte mil batos de vinho e vinte mil batos de azeite.

¹¹ ؤُشَا خنِّي إِنَّا حِيرَامْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِڭِّينْ أَجنَّا ذ ثمُّورْثْ، أَقَا نتَّا إِوْشَا إِ ذَاوُوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذ أَمِيغِيسْ، ونِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ ذ ڒعْقڒْ، ونِّي إِ غَا إِبْنَانْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ سِيذِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ ثْڭلْذَا نّسْ!

¹¹ Hurão, rei de Tiro, mandou por escrito resposta a Salomão, dizendo: Porquanto o Senhor ama o seu povo, te constituiu rei sobre ele.

¹² خنِّي ڒخُّو أَذْ سّكّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمِيغِيسْ زِي بَابَا حِيرَامْ، ونِّي غَارْ ثدْجَا ثُوسّْنَا ذ ڒفْهَامثْ،

¹² Disse mais Hurão: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que fez o céu e a terra, que deu ao rei Davi um filho sábio, de grande prudência e entendimento para edificar uma casa ao Senhor, e uma casa real para si.

¹³ مِّيسْ ن إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ يسِّيسْ ن دَان. بَابَاسْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي صُورْ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثُوسّْنَا حِيمَا أَذْ إِخْذمْ س وُورغْ، نُّوقَارْثْ، نّْحَاسْ، ؤُزَّاڒْ ؤُ س وژْرُو ذ ؤُكشُّوضْ، س ؤُفِيڒُو أَرْجُووَانِي ذ ؤُذهْمَانِي، س ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ س ؤُفِيڒُو أَزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ، حِيمَا أَذْ إِنْقشْ عْڒَامْ كُوڒْ إِنقَّاشنْ، ؤُ حِيمَا أَذْ يَارْشمْ عْڒَامْ كُوڒْ إِرقَّامنْ نِّي ذ أَسْ إِمّوْشنْ، ؤُ مَانْ أَيَا جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نّشْ ذ إِمِيغِيسنْ ن بَابَاشْ ذَاوُوذْ.

¹³ Agora, pois, envio um homem perito, de entendimento, a saber, Hurão-Abi,

¹⁴ خنِّي ڒخُّو، أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو إِرْذنْ ذ إِمنْذِي ذ زّشْثْ ذ بِينُو، مِينْ خفْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، غَارْ إِمْسخَّارنْ نّسْ.

¹⁴ filho duma mulher das filhas de Dã, e cujo pai foi um homem de Tiro; este sabe trabalhar em ouro, em prata, em bronze, em ferro, em pedras e em madeira, em púrpura, em azul, em linho fino, e em carmesim, e é hábil para toda obra de buril, e para toda espécie de engenhosas invenções; para que lhe seja designado um lugar juntamente com os teus peritos, e com os peritos de teu pai Davi, meu senhor.

¹⁵ نشِّينْ أَذْ نزْذمْ ثِيشجُّورَا ن لُوبْنَانْ أَنشْثْ إِ ذ أَشْ إِتّْخصَّانْ ؤُشَا أَذْ أَشْ ثنْثْ إِ-د-نَاوِي خْ ثْغَارُّوبَا ن ثْحنْيَا خْ ڒبْحَارْ غَارْ يَافَا، ؤُ شكْ س يِيخفْ نّشْ أَذْ ثنْثْ ثسّْڭعّْذذْ سّنِّي غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.“

¹⁵ Agora mande meu senhor para os seus servos o trigo, a cevada, o azeite, e o vinho, de que falou;

¹⁶ سُولِيمَانْ إِحْسبْ مَارَّا إِرْيَازنْ إِبَارَّانِييّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، أَوَارْنِي إِ ڒحْسَابْ ؤُمِي ثنْ إِحْسبْ بَابَاسْ ذَاوُوذْ. ؤُفِينْ أَقَا ذِينْ مْيَا ؤُ-ثْڒَاثَا ؤُ-خمْسِينْ-أَڒفْ ؤُ-ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ.

¹⁶ e nós cortaremos tanta madeira do Líbano quanta precisares, e a levaremos em jangadas pelo mar até Jope, e tu mandarás transportá-la para Jerusalém.

¹⁷ سبْعِينْ-أَڒفْ زَّايْسنْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذ إِمْسخَّارنْ إِ ثْربُّوثْ ن ڒهْمڒْ ؤُ ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ذ إِسُويْذَاينْ خْ إِذُورَارْ ذ ستَّا ؤُ-ثْڒَاثِينْ-مْيَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذ إِوقَّافنْ حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْڭنْسْ أَذْ إِخْذمْ.

¹⁷ Salomão contou todos os estrangeiros que havia na terra de Israel, segundo o recenseamento que seu pai Davi fizera; e acharam-se cento e cinqüenta e três mil e seiscentos.

¹⁸ — ausente —

¹⁸ E deles separou setenta mil para servirem de carregadores, e oitenta mil para cortarem madeira na montanha, como também três mil e seiscentos inspetores para fazerem trabalhar o povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →