2 Crônicas 2

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ سُولِيمَانْ إِحْسبْ سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِ ثْربُّوثْ ن ڒهْمڒْ ذ ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ خدّْمنْ أَمْ يِيسُويْذَاينْ خْ إِذُورَارْ ؤُڒَا ذ ثْڒَاثَا-أَڒَافْ ؤُ ستَّا-مْيَا ن يِينِّي خَاسنْ إِدْجَانْ ذ إِوقَّافنْ.

¹ E determinou Salomão edificar uma casa ao nome do SENHOR, como também uma casa para o seu reino.

² خنِّي إِسّكّْ سُولِيمَانْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ حِيرَامْ، أَجدْجِيذْ ن صُورْ، إِنَّا: ”أڭّْ أَكِيذِي أَمْ مَامّشْ ثڭِّيذْ أَكْ-ذ بَابَا ذَاوُوذْ، ثسّكّذْ غَارسْ أَكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِبْنَا ثَادَّارْثْ إِ يِيخفْ نّسْ حِيمَا أَذْ ذَايسْ إِزْذغْ.

² E designou Salomão setenta mil homens de carga, e oitenta mil que talhavam pedras na montanha, e três mil e seiscentos inspetores sobre eles.

³ خْزَارْ، نشّْ خْسغْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو، حِيمَا أَذْ أَسْ ت سّْقدّْسغْ، حِيمَا أَذْ سّْبخَّارغْ ذِينْ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، ؤُ حِيمَا أَذْ ذِينْ سَّارْسغْ ڒبْذَا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ ؤُ حِيمَا أَذْ ذِينْ قدّْمغْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ، غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن سّبْثْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُيُورْ ن جْذِيذْ ؤُ ذِي ڒعْيُوذَاثْ إِتّْوَاڭّنْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ. ذ مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ خْ إِسْرَائِيل إِ ڒبْذَا.

³ E Salomão mandou dizer a Hirão, rei de Tiro: Como fizeste com Davi meu pai, mandando-lhe cedros, para edificar uma casa em que morasse, assim também faze comigo.

⁴ ثَادَّارْثْ إِ غَا بْنِيغْ، أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ، مَاغَارْ أَربِّي نّغْ ذ أَمقّْرَانْ خْ مَارَّا إِربِّيثنْ.

⁴ Eis que estou para edificar uma casa ao nome do Senhor meu Deus, para lhe consagrar, para queimar perante ele incenso aromático, e para a apresentação contínua do pão da proposição, para os holocaustos da manhã e da tarde, nos sábados e nas luas novas, e nas festividades do Senhor nosso Deus; o que é obrigação perpétua de Israel.

⁵ مَانْ ونْ إِ غَارْ ثدْجَا ثْزمَّارْ أَذْ أَسْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ؟ أَقَا أَجنَّا، وَاهْ، أَجنَّا ن إِجنْوَانْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِكْسِي! ؤُ مِينْ عْنِيغْ نشّْ، أَقَا نشّْ أَذْ أَسْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ أَسْ سّْبخَّارغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ؟

⁵ E a casa que estou para edificar há de ser grande; porque o nosso Deus é maior do que todos os deuses.

⁶ خنِّي ڒخُّو، سكّْ أَيِي-د إِجّْ ن ورْيَازْ إِ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ س وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ؤُڒَا س ؤُفِيڒُو أَذحْمِي ذ ؤُزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ ذ ؤُذهْمَانِي، إِجّْ ن ورْيَازْ إِ إِسّنْ أَذْ إِڭّْ إِنْقَاشنْ، وَاهْ، سكّْ إِ-ث جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نِّي غَارِي ذِي يَاهُوذَا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنِّي د-يِيوِي بَابَا ذَاوُوذْ.

⁶ Porém, quem seria capaz de lhe edificar uma casa, visto que os céus e até os céus dos céus o não podem conter? E quem sou eu, que lhe edificasse casa, salvo para queimar incenso perante ele?

⁷ سِيوضْ أَيِي-د ؤُڒَا ذ أَكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ ذ ؤُمرْزِي ذ ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن صَانْذلْ أَزڭّْوَاغْ، مِينْزِي نشّْ سّْنغْ، أَقَا إِمْسخَّارنْ نّشْ تّْحَاكَانْ ذڭْ ؤُنزْذَامْ ن ثْشجُّورَا ن لُوبْنَانْ، ؤُ خْزَارْ، إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ وْشنْ أَفُوسْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ،

⁷ Manda-me, pois, agora um homem hábil para trabalhar em ouro, em prata, em bronze, em ferro, em púrpura, em carmesim e em azul; e que saiba lavrar ao buril, juntamente com os peritos que estão comigo em Judá e em Jerusalém, os quais Davi, meu pai, preparou.

⁸ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي سّْوجْذنْ مَارَّا أَكشُّوضْ نِّي، مَاغَارْ ثَادَّارْثْ نِّي إِ غَا بْنِيغْ، أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ ذ ڒعْجبْ.

⁸ Manda-me também madeiras de cedro, de cipreste, e algumins do Líbano; porque bem sei eu que os teus servos sabem cortar madeira no Líbano; e eis que os meus servos estarão com os teus servos.

⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ، زعْمَا إِ إِنزْذَامنْ نِّي إِزدّْمنْ ثِيشجُّورَا، عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُكُورُو ن يِيرْذنْ ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُكُورُو ن إِمنْذِي ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُبَاثُو ن بِينُو ذ عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن ڒْقدّْ ن ؤُبَاثُو ن زّشْثْ.“

⁹ E isso para prepararem muita madeira; porque a casa que estou para fazer há de ser grande e maravilhosa.

¹⁰ حِيرَامْ، أَجدْجِيذْ ن صُورْ، يَارَّا-د س ثِيرَا ؤُشَا إِسّكّْ ثَابْرَاثْ-أَ غَارْ سُولِيمَانْ: ”مَاغَارْ سِيذِي إِتّخْسْ ڒْڭنْسْ نّسْ، إِڭَّا شكْ ذ أَجدْجِيذْ خَاسنْ.“

¹⁰ E eis que a teus servos, os cortadores, que cortarem a madeira, darei vinte mil coros de trigo malhado, vinte mil coros de cevada, vinte mil batos de vinho e vinte mil batos de azeite.

¹¹ ؤُشَا خنِّي إِنَّا حِيرَامْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِڭِّينْ أَجنَّا ذ ثمُّورْثْ، أَقَا نتَّا إِوْشَا إِ ذَاوُوذْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذ أَمِيغِيسْ، ونِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ ذ ڒعْقڒْ، ونِّي إِ غَا إِبْنَانْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ سِيذِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ ثْڭلْذَا نّسْ!

¹¹ E Hirão, rei de Tiro, respondeu por escrito que enviou a Salomão, dizendo: Porque o Senhor tem amado o seu povo, te constituiu sobre ele rei.

¹² خنِّي ڒخُّو أَذْ سّكّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمِيغِيسْ زِي بَابَا حِيرَامْ، ونِّي غَارْ ثدْجَا ثُوسّْنَا ذ ڒفْهَامثْ،

¹² Disse mais Hirão: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que fez os céus e a terra; o que deu ao rei Davi um filho sábio, de grande prudência e entendimento, que edifique casa ao Senhor, e para o seu reino.

¹³ مِّيسْ ن إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ يسِّيسْ ن دَان. بَابَاسْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي صُورْ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثُوسّْنَا حِيمَا أَذْ إِخْذمْ س وُورغْ، نُّوقَارْثْ، نّْحَاسْ، ؤُزَّاڒْ ؤُ س وژْرُو ذ ؤُكشُّوضْ، س ؤُفِيڒُو أَرْجُووَانِي ذ ؤُذهْمَانِي، س ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ س ؤُفِيڒُو أَزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ، حِيمَا أَذْ إِنْقشْ عْڒَامْ كُوڒْ إِنقَّاشنْ، ؤُ حِيمَا أَذْ يَارْشمْ عْڒَامْ كُوڒْ إِرقَّامنْ نِّي ذ أَسْ إِمّوْشنْ، ؤُ مَانْ أَيَا جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نّشْ ذ إِمِيغِيسنْ ن بَابَاشْ ذَاوُوذْ.

¹³ Agora, pois, envio um homem sábio de grande entendimento, a saber, Hirão Abiú.

¹⁴ خنِّي ڒخُّو، أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو إِرْذنْ ذ إِمنْذِي ذ زّشْثْ ذ بِينُو، مِينْ خفْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، غَارْ إِمْسخَّارنْ نّسْ.

¹⁴ Filho de uma mulher das filhas de Dã, e cujo pai foi homem de Tiro; este sabe trabalhar em ouro, em prata, em bronze, em ferro, em pedras e em madeira, em púrpura, em azul, e em linho fino, e em carmesim, e é hábil para toda a obra do buril, e para toda a espécie de invenções, qualquer coisa que se lhe propuser, juntamente com os teus peritos, e os peritos de Davi, meu senhor, teu pai.

¹⁵ نشِّينْ أَذْ نزْذمْ ثِيشجُّورَا ن لُوبْنَانْ أَنشْثْ إِ ذ أَشْ إِتّْخصَّانْ ؤُشَا أَذْ أَشْ ثنْثْ إِ-د-نَاوِي خْ ثْغَارُّوبَا ن ثْحنْيَا خْ ڒبْحَارْ غَارْ يَافَا، ؤُ شكْ س يِيخفْ نّشْ أَذْ ثنْثْ ثسّْڭعّْذذْ سّنِّي غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.“

¹⁵ Agora, pois, meu senhor, mande para os seus servos o trigo, a cevada, o azeite e o vinho, de que falou;

¹⁶ سُولِيمَانْ إِحْسبْ مَارَّا إِرْيَازنْ إِبَارَّانِييّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، أَوَارْنِي إِ ڒحْسَابْ ؤُمِي ثنْ إِحْسبْ بَابَاسْ ذَاوُوذْ. ؤُفِينْ أَقَا ذِينْ مْيَا ؤُ-ثْڒَاثَا ؤُ-خمْسِينْ-أَڒفْ ؤُ-ستَّا مْيَا ن يرْيَازنْ.

¹⁶ E nós cortaremos tanta madeira no Líbano, quanta houveres mister, e ta traremos em jangadas pelo mar até Jope, e tu a farás subir a Jerusalém.

¹⁷ سبْعِينْ-أَڒفْ زَّايْسنْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذ إِمْسخَّارنْ إِ ثْربُّوثْ ن ڒهْمڒْ ؤُ ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ذ إِسُويْذَاينْ خْ إِذُورَارْ ذ ستَّا ؤُ-ثْڒَاثِينْ-مْيَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذ إِوقَّافنْ حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْڭنْسْ أَذْ إِخْذمْ.

¹⁷ E Salomão contou todos os homens estrangeiros, que havia na terra de Israel, conforme o censo com que os contara Davi seu pai; e acharam-se cento e cinqüenta e três mil e seiscentos.

¹⁸ — ausente —

¹⁸ E designou deles setenta mil carregadores, e oitenta mil cortadores na montanha; como também três mil e seiscentos inspetores, para fazerem trabalhar o povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →