2 Crônicas 24

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ يُووَاشْ ثُوغَا غَارسْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ ضِيبْيَا زِي بِئرْ-سبْعَا.

¹ Joás tinha sete anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou quarenta anos em Jerusalém.

² يُووَاشْ إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ثُوغَا أَكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ إِدَّارْ.

² A sua mãe se chamava Zíbia e era da cidade de Berseba. Enquanto o sacerdote Joiada vivia, Joás fez o que agrada a Deus, o Senhor .

³ يَاهُويَاذَاعْ يِيوِي أَسْ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ ؤُ نتَّا إِجَّا-د إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ.

³ Joiada arranjou para Joás duas esposas, que lhe deram filhos e filhas.

⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا ثُوغَا إِنْوَا يُووَاشْ س وُوڒْ، حِيمَا أَذْ إِعْذڒْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

⁴ Algum tempo depois, Joás decidiu fazer consertos no Templo.

⁵ إِسّْمُونْ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ، إِنَّا أَسنْ: ”كّمْ خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ يَارْومْ إِجّْ ن ڒْقدّْ ن نُّوقَارْثْ ذِي كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ ثْعذْڒمْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي. بْذَامْ ذغْيَا س ؤُيَا!“ مَاشَا إِلَاوِييّنْ وَارْ قدْجْقنْ شَا.

⁵ Mandou chamar os sacerdotes e os levitas e lhes disse: — Vão pelas cidades de Judá e recebam o dinheiro que o povo deve dar para o pagamento dos consertos que são feitos todos os anos no Templo. E façam isso logo! Mas eles não se apressaram.

⁶ أَجدْجِيذْ إِڒَاغَا إِ ؤُزدْجِيفْ يَاهُويَاذَاعْ، إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي وَارْ ثسّقْسِيذْ إِلَاوِييّنْ خْ مَامّشْ د-إِفّغْ وسْمُونِي زِي يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ ن مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ن وڭْرَاوْ ن إِسْرَائِيل ذِي طّْوعْ ن ؤُقِيضُونْ ن شّْهَاذثْ؟

⁶ Então o rei mandou chamar o Grande Sacerdote Joiada e perguntou: — Por que você não exigiu que os levitas trouxessem de Judá e de Jerusalém o imposto que Moisés,

⁷ أَقَا إِحنْجِيرنْ ن عَاثَالْيَا ثَاعفَّانْثْ أَرْژِينْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ؤُشَا سّْمُوطِّيينْ مَارَّا ڒقْشُوعْ إِقدّْسنْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي غَارْ ’إِبَاعْلنْ‘.“

⁷ (Atalia, aquela mulher má, e os seus seguidores haviam estragado o Templo e tinham usado os objetos sagrados do Templo na adoração do deus Baal .)

⁸ أَجدْجِيذْ يُومُورْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ إِشْثْ ن ثْصنْذُوقْثْ ؤُ نِيثْنِي سَّارْسنْ ت بَارَّا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

⁸ O rei mandou fazer um cofre, que foi colocado perto do portão do Templo, do lado de fora.

⁹ خنِّي ڒَاغَانْ ذِي يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ يَارْونْ إِ سِيذِي ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ نِّي إِڭَّا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن أَربِّي، خْ إِسْرَائِيل ذِي ڒخْڒَا.

⁹ Então anunciaram pela cidade de Jerusalém e pelo país inteiro que o povo devia trazer a Deus, o Senhor , o imposto que Moisés, servo de Deus, havia mandado cobrar quando eles estavam no deserto.

¹⁰ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثُوغَا فَارْحنْ ؤُ نِيثْنِي إِوْينْ-د ثِيوْهِيبِينْ ؤُشَا نْضَارنْ ثنْثْ ذِي ثْصنْذُوقْثْ أَڒَامِي ثشُّورْ.

¹⁰ Os chefes e todo o povo vieram alegres e puseram o dinheiro no cofre, até que ficou cheio.

¹¹ ذِي ڒْوقْثْ ؤُمِي د-سِّيذْفنْ ثَاسنْذُوقْثْ خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ س ؤُفُوسْ ن إِلَاوِييّنْ ؤُشَا ژْرِينْ أَقَا ذَايسْ أَطَّاسْ ن نُّوقَارْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوسَا-د ؤُمَارِيرْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ؤُوقَّافْ ن ؤُكهَّانْ أَمقّْرَانْ ؤُشَا سّخْوَانْ نِيثْنِي ثَاسنْذُوقْثْ، سّْڭعّْذنْ ت ؤُ إِوْينْ ت عَاوذْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ. أَمُّو إِ ڭِّينْ نِيثْنِي أَسّْ إِضْفَارْ ؤُمَاسْ ؤُشَا سّْمُوننْ-د أَطَّاسْ ن نُّوقَارْثْ.

¹¹ Todos os dias os levitas levavam o cofre aos funcionários do rei, e, quando estes viam que estava cheio, o secretário do rei e o representante do Grande Sacerdote vinham, tiravam o dinheiro e levavam o cofre de volta para o Templo. Assim ajuntaram muito dinheiro.

¹² أَجدْجِيذْ ذ يَاهُويَاذَاعْ وْشِينْ أَيَا خنِّي إِ إِمْضبَّارنْ ن ڒْخذْمثْ ذِي طّْوعْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي. نِيثْنِي شْرَانْ إِسُويْذَاينْ ذ إِنقَّاشنْ ن ؤُكشُّوضْ، حِيمَا أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِمْزِيڒنْ ن وُوزَّاڒْ ذ نّْحَاسْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹² O rei e Joiada entregavam o dinheiro aos homens que estavam encarregados do trabalho do Templo, e estes contratavam pedreiros, carpinteiros e pessoas que trabalhavam com ferro e bronze, para fazer os consertos no Templo.

¹³ إِخدَّامنْ ثُوغَا خدّْمنْ ڒبْذَا ؤُ سَاذُو ؤُفُوسْ نْسنْ ثُويُورْ ڒْخذْمثْ نِيشَانْ غَارْ زَّاثْ. نِيثْنِي أَرِّينْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي أَمْ مَامّشْ ت ثُوغَا أَمزْوَارُو ؤُ أَرْنِينْ ذِي ڒمْثنْ نّسْ.

¹³ Todos puseram mãos à obra e trabalharam tão bem, que o Templo acabou ficando como era quando tinha sido construído; ficou até mais forte do que antes.

¹⁴ ڒَامِي كمّْڒنْ نِيثْنِي ڒْْخذْمثْ، إِوْينْ مِينْ إِقِّيمنْ ن نُّوقَارْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ زَّاثْ إِ يَاهُويَاذَاعْ ؤُشَا إِڭَّا زَّايسْ ڒقْشُوعْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ڒقْشُوعْ إِ ثْسخَّارْثْ ؤُ إِ ثوْهِيبِينْ ن وشْمَاضْ، ثِيغنْجَايِينْ ذ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ. مَارَّا ؤُسَّانْ نِّي إِكَّا يَاهُويَاذَاعْ إِدَّارْ، تَّاوْينْ ڒبْذَا ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁴ Quando terminaram o trabalho, levaram ao rei e a Joiada o ouro e a prata que haviam sobrado. Eles usaram esse ouro e essa prata para fazer os objetos usados para o culto no Templo e para os sacrifícios e também para fazer vasilhas e outros objetos. Enquanto Joiada viveu, os sacrifícios foram oferecidos no Templo todos os dias.

¹⁵ يَاهُويَاذَاعْ إِوْسَارْ ؤُ ؤُزَانْ غَارسْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ، ؤُشَا إِمُّوثْ. نتَّا ثُوغَا غَارسْ مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِمُّوثْ.

¹⁵ Joiada viveu muito, até ficar bem velho. Ele morreu aos cento e trinta anos de idade

¹⁶ نضْڒنْ ث جَارْ إِجدْجِيذنْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، مَاغَارْ ثُوغَا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي إِسْرَائِيل، أَمْ إِ أَربِّي، أَمْ إِ ثَادَّارْثْ نّسْ.

¹⁶ e foi sepultado junto com os reis na Cidade de Davi , por causa do bom serviço que havia prestado ao povo de Israel, a Deus e ao Templo.

¹⁷ أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ ن يَاهُويَاذَاعْ ؤُسِينْ-د ڒْحُوكَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا بنْذْقنْ إِ ؤُجدْجِيذْ، ؤُشَا إِسْڒَا غَارْسنْ ؤُجدْجِيذْ.

¹⁷ Depois da morte de Joiada, as altas autoridades de Judá foram falar com o rei e se ajoelharam em frente dele em sinal de respeito. E o rei concordou com o que eles disseram.

¹⁸ نِيثْنِي سمْحنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، ؤُشَا سخَّارنْ إِ ثْربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ. خنِّي إِذْوڒْ ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ خْ يَاهُوذَا ؤُ خْ ؤُرْشَالِيمْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ.

¹⁸ Aí o povo parou de ir ao Templo para adorar o Senhor , o Deus dos seus antepassados, e começou a adorar os postes da deusa Aserá e outros ídolos. Por causa desse pecado, o Senhor Deus ficou irado com o povo de Judá e com os moradores de Jerusalém.

¹⁹ نتَّا إِسّكّْ جَارْ أَسنْ إِنَابِييّنْ، حِيمَا أَذْ ثنْ يَارَّا أَذْعقْبنْ غَارْ سِيذِي. نِيثْنِي شهْذنْ خَاسنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ سْڒِينْ شَا.

¹⁹ Mas o Senhor mandou profetas a fim de avisarem o povo que voltasse para ele; porém o povo não deu atenção a eles.

²⁰ أَرُّوحْ ن أَربِّي إِهْوَا-د خْ زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن ؤُكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ. نتَّا إِبدّْ خْ إِجّْ ن دّْرُوجْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي: ’مَايمِّي ثتّْعدَّامْ خْ ڒُومُورَاثْ ن سِيذِي؟ أَمُّو وَارْ ثتّفْڒِيحمْ شَا. مِينْزِي ثْحيّْذمْ خْ سِيذِي، أَذْ خَاومْ إِحيّذْ نتَّا.‘ “

²⁰ Aí o Espírito de Deus veio sobre Zacarias, filho do sacerdote Joiada. Então ele ficou de pé num lugar alto e disse ao povo: — Esta é a mensagem de Deus: “Por que desobedecem aos mandamentos de Deus, o

²¹ نِيثْنِي ڭِّينْ خَاسْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ ؤُ حجَّارنْ ث خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي ڒمْرَاحْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²¹ Algumas pessoas fizeram planos para matar Zacarias; e, obedecendo à ordem do rei, o mataram a pedradas no pátio do Templo.

²² أَجدْجِيذْ يُووَاشْ وَارْ إِخَارّصْ ذِي ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ، ثنِّي إِ ذ أَسْ ثُوغَا إِسّْشنْ يَاهُويَاذَاعْ، بَابَاسْ ن زَاكَارِييَّا، ؤُشَا يُووَاشْ إِنْغَا مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ. ؤُمِي إِمُّوثْ، إِنَّا زكَارِييَا: ”سِيذِي أَذْ ث إِژَارْ، أَذْ يَارْزُو أَذْ ث إِخْڒفْ!“

²² O rei nem pensou no serviço fiel que lhe havia prestado Joiada, o pai de Zacarias; matou o filho dele. Zacarias, ao morrer, disse: — Que o

²³ غَارْ ؤُنقْڒبْ ن ؤُسڭّْوَاسْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْڭعّذْ ڒْعسْكَارْ ن أَرَامْ خْ يُووَاشْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ سّْهلّْكنْ زِي ڒْڭنْسْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ڒْڭنْسْ ؤُشَا سّكّنْ مَارَّا ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن ذِيمَاشْقْ.

²³ Durante a primavera daquele ano, o exército sírio invadiu a terra de Judá e atacou a cidade de Jerusalém; mataram as altas autoridades do país e mandaram para o rei da Síria, em Damasco, tudo o que levaram do país.

²⁴ وَاخَّا ثُوغَا ڒْعسْكَارْ ن أَرَامْ ذْرُوسْ ن يرْيَازنْ وَاهَا، أَقَا سِيذِي إِڭَّا أَسنْ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، ؤُمِي نِيثْنِي حيّْذنْ خْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ. نِيثْنِي ڭِّينْ ڒحْكَامَاثْ خْ يُووَاشْ.

²⁴ O exército sírio era pequeno, mas o Senhor Deus deixou que eles derrotassem o exército dos judeus, que era muito maior, pois os judeus haviam abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados. Assim o rei Joás recebeu o castigo que merecia.

²⁵ ؤُمِي خَاسْ فّْغنْ نِيثْنِي، أَقَا جِّينْ ث إِهْڒشْ أَطَّاسْ. ڭِّينْ خَاسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ ذِي سِّيبّثْ ن إِذَامّنْ إِ إِسِّيزّڒْ يُووَاشْ جَارْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ. نْغِينْ ث أَمْ إِدْجَا ذِي ثَاسُّوثْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، مَاشَا وَارْ ث نْضِيڒنْ شَا ذِي ثْمضْڒِينْ ن إِجدْجِيذنْ.

²⁵ Joás havia sido gravemente ferido. Depois que os sírios foram embora, dois oficiais de Joás fizeram uma revolta contra ele e o mataram enquanto ainda estava de cama. Eles fizeram isso para se vingar da morte do filho do sacerdote Joiada. Joás foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.

²⁶ إِنَا ذ إِنِّي إِ خَاسْ إِڭِّينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ: زَابَاذْ، مِّيسْ ن شِيمْعَا، ثَاعَامُّونشْثْ، ؤُ يَاهُوزَابَاذْ، مِّيسْ ن شِيمْرِيثْ، ثَامُو‘أَبشْثْ.

²⁶ Dois homens planejaram a morte dele: Zabade, filho de Simeate, uma mulher da terra de Amom, e Jeozabate, filho de Sinrite, uma mulher da terra de Moabe.

²⁷ خْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُ خْ ڒْقدّْ ن مِينْ إِ خَاسْ ڭِّينْ إِنَابِييّنْ ؤُ خْ ذْسَاسْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا يُورَا ذِي ثِيرَا ن وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ. مِّيسْ أَمَاصْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

²⁷ No Comentário sobre o Livro dos Reis , estão escritas as histórias dos filhos de Joás, as muitas profecias que foram feitas contra ele e a história da reconstrução do Templo. Amazias, filho de Joás, ficou no lugar dele como rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →