2 Crônicas 24

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ يُووَاشْ ثُوغَا غَارسْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ ضِيبْيَا زِي بِئرْ-سبْعَا.

¹ Joás tinha sete anos de idade quando começou a reinar; e reinou quarenta anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Zíbia de Berseba.

² يُووَاشْ إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ثُوغَا أَكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ إِدَّارْ.

² E Joás fez aquilo que era reto aos olhos do SENHOR todos os dias de Joiada, o sacerdote.

³ يَاهُويَاذَاعْ يِيوِي أَسْ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ ؤُ نتَّا إِجَّا-د إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ.

³ E Joiada tomou para ele duas esposas; e ele gerou filhos e filhas.

⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا ثُوغَا إِنْوَا يُووَاشْ س وُوڒْ، حِيمَا أَذْ إِعْذڒْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

⁴ E sucedeu depois disso, que Joás estava disposto a reparar a casa do SENHOR.

⁵ إِسّْمُونْ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ، إِنَّا أَسنْ: ”كّمْ خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ يَارْومْ إِجّْ ن ڒْقدّْ ن نُّوقَارْثْ ذِي كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ ثْعذْڒمْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي. بْذَامْ ذغْيَا س ؤُيَا!“ مَاشَا إِلَاوِييّنْ وَارْ قدْجْقنْ شَا.

⁵ E ele reuniu os sacerdotes e os levitas, e disse-lhes: Saí para as cidades de Judá, e reuni de todo o Israel dinheiro para reparar a casa do vosso Deus de ano em ano, e vede para que apressais o negócio. Todavia, os levitas não se apressaram.

⁶ أَجدْجِيذْ إِڒَاغَا إِ ؤُزدْجِيفْ يَاهُويَاذَاعْ، إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي وَارْ ثسّقْسِيذْ إِلَاوِييّنْ خْ مَامّشْ د-إِفّغْ وسْمُونِي زِي يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ ن مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ن وڭْرَاوْ ن إِسْرَائِيل ذِي طّْوعْ ن ؤُقِيضُونْ ن شّْهَاذثْ؟

⁶ E o rei chamou Joiada, o chefe, e disse a ele: Por que não obrigaste os levitas a trazer de Judá e de Jerusalém a coleta, segundo o mandamento de Moisés, o servo do SENHOR, e da congregação de Israel, para o tabernáculo do testemunho?

⁷ أَقَا إِحنْجِيرنْ ن عَاثَالْيَا ثَاعفَّانْثْ أَرْژِينْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ؤُشَا سّْمُوطِّيينْ مَارَّا ڒقْشُوعْ إِقدّْسنْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي غَارْ ’إِبَاعْلنْ‘.“

⁷ Porque os filhos de Atalia, aquela mulher iníqua, tinham destruído a casa de Deus; e também todas as coisas dedicadas da casa do SENHOR eles entregaram aos baalins.

⁸ أَجدْجِيذْ يُومُورْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ إِشْثْ ن ثْصنْذُوقْثْ ؤُ نِيثْنِي سَّارْسنْ ت بَارَّا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

⁸ E diante da ordem do rei eles fizeram um baú, e o colocaram na parte exterior, junto ao portão da casa do SENHOR.

⁹ خنِّي ڒَاغَانْ ذِي يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ يَارْونْ إِ سِيذِي ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ نِّي إِڭَّا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن أَربِّي، خْ إِسْرَائِيل ذِي ڒخْڒَا.

⁹ E eles fizeram uma proclamação por Judá e Jerusalém para que trouxessem até o SENHOR a coleta que Moisés, o servo de Deus, lançou sobre Israel no deserto.

¹⁰ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثُوغَا فَارْحنْ ؤُ نِيثْنِي إِوْينْ-د ثِيوْهِيبِينْ ؤُشَا نْضَارنْ ثنْثْ ذِي ثْصنْذُوقْثْ أَڒَامِي ثشُّورْ.

¹⁰ E todos os príncipes e todo o povo regozijaram-se, e a trouxeram, e a lançaram dentro do baú, até que terminaram.

¹¹ ذِي ڒْوقْثْ ؤُمِي د-سِّيذْفنْ ثَاسنْذُوقْثْ خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ س ؤُفُوسْ ن إِلَاوِييّنْ ؤُشَا ژْرِينْ أَقَا ذَايسْ أَطَّاسْ ن نُّوقَارْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوسَا-د ؤُمَارِيرْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ؤُوقَّافْ ن ؤُكهَّانْ أَمقّْرَانْ ؤُشَا سّخْوَانْ نِيثْنِي ثَاسنْذُوقْثْ، سّْڭعّْذنْ ت ؤُ إِوْينْ ت عَاوذْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ. أَمُّو إِ ڭِّينْ نِيثْنِي أَسّْ إِضْفَارْ ؤُمَاسْ ؤُشَا سّْمُوننْ-د أَطَّاسْ ن نُّوقَارْثْ.

¹¹ Ora, sucedeu que no momento em que o baú foi trazido para o ofício do rei pelas mãos dos levitas, e vendo que havia muito dinheiro, o escriba do rei e o oficial do sumo sacerdote vinham e esvaziavam o baú, e o tomavam, e o carregavam novamente para o seu lugar. Assim faziam dia após dia, e recolhiam dinheiro em abundância.

¹² أَجدْجِيذْ ذ يَاهُويَاذَاعْ وْشِينْ أَيَا خنِّي إِ إِمْضبَّارنْ ن ڒْخذْمثْ ذِي طّْوعْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي. نِيثْنِي شْرَانْ إِسُويْذَاينْ ذ إِنقَّاشنْ ن ؤُكشُّوضْ، حِيمَا أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِمْزِيڒنْ ن وُوزَّاڒْ ذ نّْحَاسْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹² E o rei e Joiada o davam aos que faziam a obra do serviço da casa do SENHOR, e contratavam pedreiros e carpinteiros para repararem a casa do SENHOR, e também aos que confeccionavam ferro e bronze para consertar a casa do SENHOR.

¹³ إِخدَّامنْ ثُوغَا خدّْمنْ ڒبْذَا ؤُ سَاذُو ؤُفُوسْ نْسنْ ثُويُورْ ڒْخذْمثْ نِيشَانْ غَارْ زَّاثْ. نِيثْنِي أَرِّينْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي أَمْ مَامّشْ ت ثُوغَا أَمزْوَارُو ؤُ أَرْنِينْ ذِي ڒمْثنْ نّسْ.

¹³ Assim, trabalhavam os oficiais, e a obra era aperfeiçoada por eles, e eles deixaram a casa de Deus no seu estado, e a reforçaram.

¹⁴ ڒَامِي كمّْڒنْ نِيثْنِي ڒْْخذْمثْ، إِوْينْ مِينْ إِقِّيمنْ ن نُّوقَارْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ زَّاثْ إِ يَاهُويَاذَاعْ ؤُشَا إِڭَّا زَّايسْ ڒقْشُوعْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ڒقْشُوعْ إِ ثْسخَّارْثْ ؤُ إِ ثوْهِيبِينْ ن وشْمَاضْ، ثِيغنْجَايِينْ ذ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ. مَارَّا ؤُسَّانْ نِّي إِكَّا يَاهُويَاذَاعْ إِدَّارْ، تَّاوْينْ ڒبْذَا ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁴ E quando eles a terminaram, trouxeram o restante do dinheiro diante do rei e de Joiada, do qual foram feitos os vasos para a casa do SENHOR, a saber, vasos tanto para se ministrar, como para se oferecer, e colheres, e vasos de ouro e prata. E eles ofereceram ofertas queimadas na casa do SENHOR continuamente, todos os dias de Joiada.

¹⁵ يَاهُويَاذَاعْ إِوْسَارْ ؤُ ؤُزَانْ غَارسْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ، ؤُشَا إِمُّوثْ. نتَّا ثُوغَا غَارسْ مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِمُّوثْ.

¹⁵ Todavia, Joiada ficou velho, e cheio de dias quando morreu; e ele tinha cento e trinta anos de idade quando morreu.

¹⁶ نضْڒنْ ث جَارْ إِجدْجِيذنْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، مَاغَارْ ثُوغَا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي إِسْرَائِيل، أَمْ إِ أَربِّي، أَمْ إِ ثَادَّارْثْ نّسْ.

¹⁶ E eles o sepultaram na cidade de Davi, entre os reis, porque ele havia feito o bem em Israel, tanto para com Deus, como para com a sua casa.

¹⁷ أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ ن يَاهُويَاذَاعْ ؤُسِينْ-د ڒْحُوكَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا بنْذْقنْ إِ ؤُجدْجِيذْ، ؤُشَا إِسْڒَا غَارْسنْ ؤُجدْجِيذْ.

¹⁷ Ora, depois da morte de Joiada vieram os príncipes de Judá, e fizeram reverência ao rei. Então, o rei atentou a eles.

¹⁸ نِيثْنِي سمْحنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، ؤُشَا سخَّارنْ إِ ثْربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ. خنِّي إِذْوڒْ ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ خْ يَاهُوذَا ؤُ خْ ؤُرْشَالِيمْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ.

¹⁸ E eles saíram da casa do SENHOR Deus dos seus pais, e serviram aos bosques e ídolos; e a ira veio sobre Judá e Jerusalém por causa da sua transgressão.

¹⁹ نتَّا إِسّكّْ جَارْ أَسنْ إِنَابِييّنْ، حِيمَا أَذْ ثنْ يَارَّا أَذْعقْبنْ غَارْ سِيذِي. نِيثْنِي شهْذنْ خَاسنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ سْڒِينْ شَا.

¹⁹ Contudo, ele enviou profetas entre eles, para trazê-los de volta ao SENHOR; os quais testificaram contra eles; mas eles não quiseram dar ouvido.

²⁰ أَرُّوحْ ن أَربِّي إِهْوَا-د خْ زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن ؤُكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ. نتَّا إِبدّْ خْ إِجّْ ن دّْرُوجْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي: ’مَايمِّي ثتّْعدَّامْ خْ ڒُومُورَاثْ ن سِيذِي؟ أَمُّو وَارْ ثتّفْڒِيحمْ شَا. مِينْزِي ثْحيّْذمْ خْ سِيذِي، أَذْ خَاومْ إِحيّذْ نتَّا.‘ “

²⁰ E o Espírito de Deus veio sobre Zacarias, o filho de Joiada, o sacerdote, o qual se pôs de pé acima do povo, e disse-lhes: Assim diz Deus: Por que transgredis os mandamentos do SENHOR, de modo que não podeis prosperar? Porque vós abandonastes o SENHOR, ele também vos abandonará.

²¹ نِيثْنِي ڭِّينْ خَاسْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ ؤُ حجَّارنْ ث خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي ڒمْرَاحْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²¹ E conspiraram contra ele, e o apedrejaram com pedras, por mandamento do rei, no átrio da casa do SENHOR.

²² أَجدْجِيذْ يُووَاشْ وَارْ إِخَارّصْ ذِي ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ، ثنِّي إِ ذ أَسْ ثُوغَا إِسّْشنْ يَاهُويَاذَاعْ، بَابَاسْ ن زَاكَارِييَّا، ؤُشَا يُووَاشْ إِنْغَا مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ. ؤُمِي إِمُّوثْ، إِنَّا زكَارِييَا: ”سِيذِي أَذْ ث إِژَارْ، أَذْ يَارْزُو أَذْ ث إِخْڒفْ!“

²² Assim o rei Joás não se lembrou da bondade que Joiada, o seu pai, havia-lhe feito, mas matou o seu filho. E, quando morreu, ele disse: O SENHOR olha por isto e o requererá.

²³ غَارْ ؤُنقْڒبْ ن ؤُسڭّْوَاسْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْڭعّذْ ڒْعسْكَارْ ن أَرَامْ خْ يُووَاشْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ سّْهلّْكنْ زِي ڒْڭنْسْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ڒْڭنْسْ ؤُشَا سّكّنْ مَارَّا ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن ذِيمَاشْقْ.

²³ E sucedeu, no fim do ano, que o exército da Síria subiu contra ele; e vieram para Judá e Jerusalém, e destruíram dentre o povo a todos os seus príncipes, e enviaram todo o despojo deles ao rei de Damasco.

²⁴ وَاخَّا ثُوغَا ڒْعسْكَارْ ن أَرَامْ ذْرُوسْ ن يرْيَازنْ وَاهَا، أَقَا سِيذِي إِڭَّا أَسنْ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، ؤُمِي نِيثْنِي حيّْذنْ خْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ. نِيثْنِي ڭِّينْ ڒحْكَامَاثْ خْ يُووَاشْ.

²⁴ Porque o exército dos sírios veio com uma pequena companhia de homens, e o SENHOR entregou um mui grande exército na sua mão, porque eles haviam abandonado o SENHOR Deus dos seus pais. Assim eles executaram juízo contra Joás.

²⁵ ؤُمِي خَاسْ فّْغنْ نِيثْنِي، أَقَا جِّينْ ث إِهْڒشْ أَطَّاسْ. ڭِّينْ خَاسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ ذِي سِّيبّثْ ن إِذَامّنْ إِ إِسِّيزّڒْ يُووَاشْ جَارْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ. نْغِينْ ث أَمْ إِدْجَا ذِي ثَاسُّوثْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، مَاشَا وَارْ ث نْضِيڒنْ شَا ذِي ثْمضْڒِينْ ن إِجدْجِيذنْ.

²⁵ E, retirando-se dele (pois em grandes enfermidades o deixaram), os seus próprios servos conspiraram contra ele por causa do sangue dos filhos de Joiada, o sacerdote, e o mataram na sua cama, e ele morreu; e o sepultaram na cidade de Davi, porém não o sepultaram nos sepulcros dos reis.

²⁶ إِنَا ذ إِنِّي إِ خَاسْ إِڭِّينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ: زَابَاذْ، مِّيسْ ن شِيمْعَا، ثَاعَامُّونشْثْ، ؤُ يَاهُوزَابَاذْ، مِّيسْ ن شِيمْرِيثْ، ثَامُو‘أَبشْثْ.

²⁶ E estes são os que conspiraram contra ele: Zabade, o filho de Simeate, a amonita; e Jozabade, o filho de Sinrite, a moabita.

²⁷ خْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُ خْ ڒْقدّْ ن مِينْ إِ خَاسْ ڭِّينْ إِنَابِييّنْ ؤُ خْ ذْسَاسْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا يُورَا ذِي ثِيرَا ن وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ. مِّيسْ أَمَاصْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

²⁷ Ora, quanto a seus filhos, e à grandeza do cargo que foi lançado sobre eles, e à restauração da casa de Deus, eis que estão escritos na história do livro dos reis. Em seu lugar reinou seu filho Amazias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →