2 Crônicas 24

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ يُووَاشْ ثُوغَا غَارسْ سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ ضِيبْيَا زِي بِئرْ-سبْعَا.

¹ Tinha Joás sete anos quando começou a reinar, e reinou quarenta anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zíbia, de Berseba.

² يُووَاشْ إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ثُوغَا أَكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ إِدَّارْ.

² E Joás fez o que era reto aos olhos do Senhor por todos os dias do sacerdote Jeoiada.

³ يَاهُويَاذَاعْ يِيوِي أَسْ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ ؤُ نتَّا إِجَّا-د إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ.

³ E tomou Jeoiada para ele duas mulheres, das quais teve filhos e filhas.

⁴ أَوَارْنِي ؤُيَا ثُوغَا إِنْوَا يُووَاشْ س وُوڒْ، حِيمَا أَذْ إِعْذڒْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

⁴ Depois disso Joás resolveu renovar a casa do Senhor.

⁵ إِسّْمُونْ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ، إِنَّا أَسنْ: ”كّمْ خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ يَارْومْ إِجّْ ن ڒْقدّْ ن نُّوقَارْثْ ذِي كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ ثْعذْڒمْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي. بْذَامْ ذغْيَا س ؤُيَا!“ مَاشَا إِلَاوِييّنْ وَارْ قدْجْقنْ شَا.

⁵ Reuniu, pois, os sacerdotes e os levitas e lhes disse: Saí pelas cidades de Judá, e levantai dinheiro de todo a Israel, anualmente, para reparar a casa do vosso Deus; e vede que apresseis este negócio: contudo os levitas não o apressaram.

⁶ أَجدْجِيذْ إِڒَاغَا إِ ؤُزدْجِيفْ يَاهُويَاذَاعْ، إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي وَارْ ثسّقْسِيذْ إِلَاوِييّنْ خْ مَامّشْ د-إِفّغْ وسْمُونِي زِي يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ ن مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ن وڭْرَاوْ ن إِسْرَائِيل ذِي طّْوعْ ن ؤُقِيضُونْ ن شّْهَاذثْ؟

⁶ Pelo que o rei chamou Jeoiada, o chefe, e lhe perguntou: Por que não tens obrigado os levitas a trazerem de Judá e de Jerusalém o imposto ordenado por Moisés, servo do Senhor, à congregação de Israel, para a tenda do testemunho?

⁷ أَقَا إِحنْجِيرنْ ن عَاثَالْيَا ثَاعفَّانْثْ أَرْژِينْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ؤُشَا سّْمُوطِّيينْ مَارَّا ڒقْشُوعْ إِقدّْسنْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي غَارْ ’إِبَاعْلنْ‘.“

⁷ Pois os filhos de Atalia, aquela mulher ímpia, tinham arruinado a casa de Deus; e até empregaram todas as coisas sagradas da casa do Senhor no serviço dos baalins.

⁸ أَجدْجِيذْ يُومُورْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ إِشْثْ ن ثْصنْذُوقْثْ ؤُ نِيثْنِي سَّارْسنْ ت بَارَّا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

⁸ O rei, pois, deu ordem; e fizeram uma arca, e a puseram do lado de fora, à porta da casa do Senhor.

⁹ خنِّي ڒَاغَانْ ذِي يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ يَارْونْ إِ سِيذِي ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ نِّي إِڭَّا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن أَربِّي، خْ إِسْرَائِيل ذِي ڒخْڒَا.

⁹ E publicou-se em Judá e em Jerusalém que trouxessem ao Senhor o imposto que Moisés, o servo de Deus, havia ordenado a Israel no deserto.

¹⁰ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثُوغَا فَارْحنْ ؤُ نِيثْنِي إِوْينْ-د ثِيوْهِيبِينْ ؤُشَا نْضَارنْ ثنْثْ ذِي ثْصنْذُوقْثْ أَڒَامِي ثشُّورْ.

¹⁰ Então todos os príncipes e todo o povo se alegraram, e trouxeram o imposto e o lançaram na arca, até que ficou cheia.

¹¹ ذِي ڒْوقْثْ ؤُمِي د-سِّيذْفنْ ثَاسنْذُوقْثْ خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ س ؤُفُوسْ ن إِلَاوِييّنْ ؤُشَا ژْرِينْ أَقَا ذَايسْ أَطَّاسْ ن نُّوقَارْثْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوسَا-د ؤُمَارِيرْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ؤُوقَّافْ ن ؤُكهَّانْ أَمقّْرَانْ ؤُشَا سّخْوَانْ نِيثْنِي ثَاسنْذُوقْثْ، سّْڭعّْذنْ ت ؤُ إِوْينْ ت عَاوذْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ. أَمُّو إِ ڭِّينْ نِيثْنِي أَسّْ إِضْفَارْ ؤُمَاسْ ؤُشَا سّْمُوننْ-د أَطَّاسْ ن نُّوقَارْثْ.

¹¹ E quando era trazida a arca pelas mãos dos levitas ao recinto do rei, na ocasião em que viam que havia muito dinheiro, vinham o escrivão do rei e o deputado do sumo sacerdote, esvaziavam a arca e, tomando-a, tornavam a levá-la ao seu lugar. Assim faziam dia após dia, e ajuntaram dinheiro em abundância.

¹² أَجدْجِيذْ ذ يَاهُويَاذَاعْ وْشِينْ أَيَا خنِّي إِ إِمْضبَّارنْ ن ڒْخذْمثْ ذِي طّْوعْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي. نِيثْنِي شْرَانْ إِسُويْذَاينْ ذ إِنقَّاشنْ ن ؤُكشُّوضْ، حِيمَا أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِمْزِيڒنْ ن وُوزَّاڒْ ذ نّْحَاسْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْعذْڒنْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹² E o rei e Jeoiada davam-no aos encarregados da obra da casa do Senhor; e assalariaram pedreiros e carpinteiros para renovarem a casa do Senhor, como também os que trabalhavam em ferro e em bronze para repararem a casa do Senhor.

¹³ إِخدَّامنْ ثُوغَا خدّْمنْ ڒبْذَا ؤُ سَاذُو ؤُفُوسْ نْسنْ ثُويُورْ ڒْخذْمثْ نِيشَانْ غَارْ زَّاثْ. نِيثْنِي أَرِّينْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي أَمْ مَامّشْ ت ثُوغَا أَمزْوَارُو ؤُ أَرْنِينْ ذِي ڒمْثنْ نّسْ.

¹³ Assim os encarregados da obra faziam com que o serviço da reparação progredisse nas suas mãos; e restituíram a casa de Deus a seu estado anterior, e a consolidaram.

¹⁴ ڒَامِي كمّْڒنْ نِيثْنِي ڒْْخذْمثْ، إِوْينْ مِينْ إِقِّيمنْ ن نُّوقَارْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ زَّاثْ إِ يَاهُويَاذَاعْ ؤُشَا إِڭَّا زَّايسْ ڒقْشُوعْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ڒقْشُوعْ إِ ثْسخَّارْثْ ؤُ إِ ثوْهِيبِينْ ن وشْمَاضْ، ثِيغنْجَايِينْ ذ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ. مَارَّا ؤُسَّانْ نِّي إِكَّا يَاهُويَاذَاعْ إِدَّارْ، تَّاوْينْ ڒبْذَا ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁴ Depois de acabarem a obra trouxeram ao rei e a Jeoiada o resto do dinheiro, e dele se fizeram utensílios para a casa do Senhor, para serem usados no ministério e nos holocaustos, e colheres, e vasos de ouro e de prata. E se ofereciam holocaustos continuamente na casa do Senhor, por todos os dias de Jeoiada.

¹⁵ يَاهُويَاذَاعْ إِوْسَارْ ؤُ ؤُزَانْ غَارسْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ، ؤُشَا إِمُّوثْ. نتَّا ثُوغَا غَارسْ مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي إِمُّوثْ.

¹⁵ Jeoiada, porém, envelheceu e, cheio de dias, morreu; tinha cento e trinta anos quando morreu.

¹⁶ نضْڒنْ ث جَارْ إِجدْجِيذنْ ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، مَاغَارْ ثُوغَا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي إِسْرَائِيل، أَمْ إِ أَربِّي، أَمْ إِ ثَادَّارْثْ نّسْ.

¹⁶ E o sepultaram na cidade de Davi com os reis, porque tinha feito o bem em Israel, e para com Deus e sua casa.

¹⁷ أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ ن يَاهُويَاذَاعْ ؤُسِينْ-د ڒْحُوكَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا بنْذْقنْ إِ ؤُجدْجِيذْ، ؤُشَا إِسْڒَا غَارْسنْ ؤُجدْجِيذْ.

¹⁷ E depois da morte de Jeoiada vieram os príncipes de Judá e prostraram-se diante do rei; então o rei lhes deu ouvidos.

¹⁸ نِيثْنِي سمْحنْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، ؤُشَا سخَّارنْ إِ ثْربِّينْ ن شْوَارْثِي ذ ڒخْيَاڒَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ. خنِّي إِذْوڒْ ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ خْ يَاهُوذَا ؤُ خْ ؤُرْشَالِيمْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ.

¹⁸ E eles, abandonando a casa do Senhor, Deus de seus pais, serviram aos aserins e aos ídolos; de sorte que veio grande ira sobre Judá e Jerusalém por causa desta sua culpa.

¹⁹ نتَّا إِسّكّْ جَارْ أَسنْ إِنَابِييّنْ، حِيمَا أَذْ ثنْ يَارَّا أَذْعقْبنْ غَارْ سِيذِي. نِيثْنِي شهْذنْ خَاسنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ سْڒِينْ شَا.

¹⁹ Contudo Deus enviou profetas entre eles para os fazer tornar ao Senhor, os quais protestaram contra eles; mas eles não lhes deram ouvidos.

²⁰ أَرُّوحْ ن أَربِّي إِهْوَا-د خْ زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن ؤُكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ. نتَّا إِبدّْ خْ إِجّْ ن دّْرُوجْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي: ’مَايمِّي ثتّْعدَّامْ خْ ڒُومُورَاثْ ن سِيذِي؟ أَمُّو وَارْ ثتّفْڒِيحمْ شَا. مِينْزِي ثْحيّْذمْ خْ سِيذِي، أَذْ خَاومْ إِحيّذْ نتَّا.‘ “

²⁰ E o Espírito de Deus apoderou-se de Zacarias, filho do sacerdote Jeoiada, o qual se pôs em pé acima do povo, e lhes disse: Assim diz Deus: Por que transgredis os mandamentos do Senhor, de modo que não possais prosperar? Porquanto abandonastes o Senhor, também ele vos abandonou.

²¹ نِيثْنِي ڭِّينْ خَاسْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ ؤُ حجَّارنْ ث خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي ڒمْرَاحْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²¹ Mas conspiraram contra ele e por ordem do rei, o apedrejaram no átrio da casa do Senhor.

²² أَجدْجِيذْ يُووَاشْ وَارْ إِخَارّصْ ذِي ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ، ثنِّي إِ ذ أَسْ ثُوغَا إِسّْشنْ يَاهُويَاذَاعْ، بَابَاسْ ن زَاكَارِييَّا، ؤُشَا يُووَاشْ إِنْغَا مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ. ؤُمِي إِمُّوثْ، إِنَّا زكَارِييَا: ”سِيذِي أَذْ ث إِژَارْ، أَذْ يَارْزُو أَذْ ث إِخْڒفْ!“

²² Assim o rei Joás não se lembrou da bondade que lhe fizera Jeoiada pai de Zacarias, antes matou-lhe o filho, o qual morrendo disse: Veja-o o Senhor, e o retribua.

²³ غَارْ ؤُنقْڒبْ ن ؤُسڭّْوَاسْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْڭعّذْ ڒْعسْكَارْ ن أَرَامْ خْ يُووَاشْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ سّْهلّْكنْ زِي ڒْڭنْسْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ڒْڭنْسْ ؤُشَا سّكّنْ مَارَّا ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن ذِيمَاشْقْ.

²³ Decorrido um ano, o exército da Síria subiu contra Joás; e vieram a Judá e a Jerusalém, e destruíram dentre o povo todos os seus príncipes, e enviaram todo o seu despojo ao rei de Damasco.

²⁴ وَاخَّا ثُوغَا ڒْعسْكَارْ ن أَرَامْ ذْرُوسْ ن يرْيَازنْ وَاهَا، أَقَا سِيذِي إِڭَّا أَسنْ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، ؤُمِي نِيثْنِي حيّْذنْ خْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ. نِيثْنِي ڭِّينْ ڒحْكَامَاثْ خْ يُووَاشْ.

²⁴ O exército dos sírios viera com poucos homens, contudo o Senhor entregou nas suas mãos um exército mui grande, porquanto abandonaram o Senhor, Deus de seus pais. Assim executaram juízo contra Joás.

²⁵ ؤُمِي خَاسْ فّْغنْ نِيثْنِي، أَقَا جِّينْ ث إِهْڒشْ أَطَّاسْ. ڭِّينْ خَاسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ ذِي سِّيبّثْ ن إِذَامّنْ إِ إِسِّيزّڒْ يُووَاشْ جَارْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُكهَّانْ يَاهُويَاذَاعْ. نْغِينْ ث أَمْ إِدْجَا ذِي ثَاسُّوثْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، مَاشَا وَارْ ث نْضِيڒنْ شَا ذِي ثْمضْڒِينْ ن إِجدْجِيذنْ.

²⁵ Quando os sírios se retiraram dele, deixaram-no gravemente ferido; então seus servos conspiraram contra ele por causa do sangue dos filhos do sacerdote Jeoiada, e o mataram na sua cama, e assim morreu; e o sepultaram na cidade de Davi, porém não nos sepulcros dos reis.

²⁶ إِنَا ذ إِنِّي إِ خَاسْ إِڭِّينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ: زَابَاذْ، مِّيسْ ن شِيمْعَا، ثَاعَامُّونشْثْ، ؤُ يَاهُوزَابَاذْ، مِّيسْ ن شِيمْرِيثْ، ثَامُو‘أَبشْثْ.

²⁶ Estes foram os que conspiraram contra ele Zabade, filho de Simeate a amonita, e Jeozabade, filho de Sinrite a moabita.

²⁷ خْ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُ خْ ڒْقدّْ ن مِينْ إِ خَاسْ ڭِّينْ إِنَابِييّنْ ؤُ خْ ذْسَاسْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا يُورَا ذِي ثِيرَا ن وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ. مِّيسْ أَمَاصْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

²⁷ Ora, quanto a seus filhos, e ao grande número de oráculos pronunciados contra ele, e à restauração da casa de Deus, eis que estão escritos no comentário do livro dos reis. E Amazias, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →