2 Coríntios 4
rifa (RIFA) vs VC
1 س ؤُينِّي ثَاسخَّارْثْ إِ ذ أَنغْ إِتّْوَاڭّنْ وَارْ ذ أَنغْ ثسِّيحڒْ شَا، زِي سِّيبّثْ ن أَرّحْمثْ إِ خَانغْ إِدْجَانْ.
1 Por isso não desanimamos deste ministério que nos foi conferido por misericórdia.
2 مَاشَا أَقَا ننْضَارْ ثِيمسْڒَايِينْ إِنُّوفَارنْ إِسّحْشِيمنْ، وَارْ نڭُّورْ شَا س ثحْرَايْمشْثْ. عَاوذْ وَارْ نتّْژُووَّارْ شَا أَوَاڒْ ن أَربِّي، مَاشَا أَقَا نسَّارْڭبْ إِخفْ نّغْ أَمْ نَارزّمْ ثَاوَّارْثْ ن ثِيذتّْ إِ قَاعْ ثَانفْسشْثْ ن إِوْذَانْ زَّاثْ إِ أَربِّي.
2 Afastamos de nós todo procedimento fingido e vergonhoso. Não andamos com astúcia, nem falsificamos a palavra de Deus. Pela manifestação da verdade nós nos recomendamos à consciência de todos os homens, diante de Deus.
3 مَاشَا مَاڒَا لْ-إِنْجِيلْ نّغْ عَاذْ إِڒحّفْ، أَقَا إِتّْڒحَّافْ إِ يِينِّي إِ غَا إِودَّارنْ،
3 Se o nosso Evangelho ainda estiver encoberto, está encoberto para aqueles que se perdem,
4 إِ يِينِّي إِسّْذَارْغڒْ أَسنْ أَربِّي ن دُّونشْثْ-أَ ڒعْقڒْ نْسنْ، حِيمَا خنِّي وَارْ خَاسنْ ثَارقّْ طّْيَا ن لْ-إِنْجِيلْ ن ؤُعُودْجِي ن لْمَاسِيحْ ونِّي إِدْجَانْ ذ صِّيفثْ ن أَربِّي.
4 para os incrédulos, cujas inteligências o deus deste mundo obcecou a tal ponto que não percebem a luz do Evangelho, onde resplandece a glória de Cristo, que é a imagem de Deus.
5 مِينْزِي وَارْ نتّْبَارّحْ شَا إِخفْ نّغْ، مَاشَا لْمَاسِيحْ يَاسُوع، سِيذِيثْنغْ، مَاشَا نشِّينْ س إِخفْ نّغْ ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ ذِي طّْوعْ ن يَاسُوع.
5 De fato, não nos pregamos, a nós mesmos, mas a Jesus Cristo, o Senhor. Quanto a nós, consideramo-nos servos vossos por amor de Jesus.
6 مِينْزِي أَربِّي ذ ونِّي إِنَّانْ: ”أَذْ ثَارقّْ ثْفَاوْثْ زِي ثَادْجسْثْ!“، أَقَا ذ ونِّي إِسّْرُوغَانْ ؤُڒَاونْ نّغْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ إِسَّارْغْ س ثُوسّْنَا ن ؤُعُودْجِي ن أَربِّي ذڭْ وُوذمْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ.
6 Porque Deus que disse: Das trevas brilhe a luz, é também aquele que fez brilhar a sua luz em nossos corações, para que irradiássemos o conhecimento do esplendor de Deus, que se reflete na face de Cristo.
7 مَاشَا غَارْنغْ ڒْكنْزْ-أَ ذِي ڒقْشُوعْ ن ثْڒَاخْثْ، حِيمَا خنِّي ڒمْغَارثْ ن جّهْذْ أَذْ ثِيڒِي ن أَربِّي، وَارْ ثدْجِي زَّايْنغْ.
7 Porém, temos este tesouro em vasos de barro, para que transpareça claramente que este poder extraordinário provém de Deus e não de nós.
8 مَاغَارْ نتّْوَازِييَّارْ ذِي مَارَّا، مَاشَا وَارْ نتّْوَاجيّفْ، أَقَا شَّاثنْ أَنغْ، مَاشَا وَارْ نتّْوَاحْكمْ شَا،
8 Em tudo somos oprimidos, mas não sucumbimos. Vivemos em completa penúria, mas não desesperamos.
9 تّْذَارَّاشنْ خَانغْ، مَاشَا وَارْ نتّْوَاسْمحْ، أَقَا نمّنْضَارْ، مَاشَا وَارْ نتّْوَاهلّكْ.
9 Somos perseguidos, mas não ficamos desamparados. Somos abatidos, mas não somos destruídos.
10 أَقَا نَاربُّو ڒْموْثْ ن يَاسُوع ڒبْذَا ذِي أَرِّيمثْ نّغْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ ثُوذَارْثْ ن يَاسُوع أَذْ ثتّْوَاسّضْهَارْ ذِي أَرِّيمثْ نّغْ.
10 Trazemos sempre em nosso corpo os traços da morte de Jesus para que também a vida de Jesus se manifeste em nosso corpo.
11 مِينْزِي مَاڒَا نشِّينْ، إِنِّي إِدَّارنْ، أَقَا نتّْوَاسلّمْ إِ ڒْموْثْ ذِي طّْوعْ ن يَاسُوع، أَذْ ثسّضْهَارْ ؤُڒَا ذ ثُوذَارْثْ ن يَاسُوع ذِي أَرِّيمثْ نّغْ إِتّْمتَّانْ.
11 Estando embora vivos, somos a toda hora entregues à morte por causa de Jesus, para que também a vida de Jesus apareça em nossa carne mortal.
12 ڒخُّو خنِّي ثْخدّمْ ڒْموْثْ ذَايْنغْ، مَاشَا ثُوذَارْثْ ذَايْومْ.
12 Assim em nós opera a morte, e em vós a vida.
13 أَمْ غَارْنغْ أَرُّوحْ ذ إِجّْ ن لْ-إِيمَانْ - أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَقَا ؤُمْنغْ، س ؤُيَا سِّيوْڒغْ عَاوذْ!“ - أَقَا نتَّامنْ نشِّينْ، ؤُ س ؤُيَا نسَّاوَاڒْ عَاوذْ
13 Animados deste espírito de fé, conforme está escrito: Eu cri, por isto falei {Sl 115,1}, também nós cremos, e por isso falamos.
14 ؤُشَا نسّنْ بلِّي ونِّي د-إِسّْنكَّارنْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، أَذْ أَنغْ د-إِسّْنكَّارْ عَاوذْ أَكْ-ذ يَاسُوع ؤُشَا أَذْ أَنغْ إِڭّْ أَكِيذْومْ زَّاثسْ.
14 Pois sabemos que aquele que ressuscitou o Senhor Jesus, nos ressuscitará também a nós com Jesus e nos fará comparecer diante dele convosco.
15 مِينْزِي مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ تّْوَاڭّنْثْ ذِي طّْوعْ نْومْ، حِيمَا أَذْ يَارْنِي أَرْضَا إِ وَاطَّاسْ، ؤُشَا أَذْ إِفيّضْ ؤُقَاذِي إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي.
15 E tudo isso se faz por vossa causa, para que a graça se torne copiosa entre muitos e redunde o sentimento de gratidão, para glória de Deus.
16 س ؤُينِّي وَارْ نْخسَّارْ شَا ؤُڒَاونْ، وَاخَّا بْنَاذمْ نّغْ ن بَارَّا إِتّْوَاهلَّاكْ، أَقَا بْنَاذمْ ن ذَاخڒْ إِدَّاكّْوَاڒْ ذ جْذِيذْ زڭْ وَاسّْ غَارْ ونّغْنِي.
16 É por isso que não desfalecemos. Ainda que exteriormente se desconjunte nosso homem exterior, nosso interior renova-se de dia para dia.
17 وَاخَّا ڒْمحْنثْ ن ڒْوقْثْ-أَ إِفْسُوسنْ ذ ڒْمِيجَاڒْ نّسْ ذْرُوسْ وَاهَا، عَاذْ ثتَّاوِي أَنغْ-د إِجّْ ن ڒْقدّْ ن ؤُعُودْجِي إِ وَارْ غَارسْ إِدْجِي ؤُنڭَّارْ إِ ڒبْذَا قَاعْ.
17 A nossa presente tribulação, momentânea e ligeira, nos proporciona um peso eterno de glória incomensurável.
18 مَاغَارْ وَارْ نْفَارّحْ شَا زِي مِينْ إِتّْوَاڒَانْ مَاشَا زِي مِينْ وَارْ إِتّْوِيڒِينْ، مِينْزِي مِينْ إِتّْوَاڒَانْ أَقَا إِ يِيشْثْ ن ڒْوقْثْ وَاهَا، مَاشَا مِينْ وَارْ إِتّْوِيڒِينْ أَقَا-ث إِ ڒبْذَا.
18 Porque não miramos as coisas que se vêem, mas sim as que não se vêem . Pois as coisas que se vêem são temporais e as que não se vêem são eternas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.