2 Coríntios 3
rifa (RIFA) vs VC
1 مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ أَومْ نْوصَّا إِخفْ نّغْ مِينْ نعْنَا ثْوَاڒَا نّغْنِي؟ نِيغْ نحْذَاجْ، أَمْ إِنّغْنِي، ثِيبْرَاثِينْ ن ؤُوصِّي إِ كنِّيوْ؟ نِيغْ إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ أَومْ نَارِي حِيمَا كنِّيوْ أَذْ أَنغْ ثْوصَّامْ؟
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 أَقَا كنِّيوْ ذ ثَابْرَاثْ نّغْ إِ يُورَانْ ذڭْ وُوڒَاونْ نّغْ، إِتّْوَاسّنْ ؤُ إِتّْوَاسّْغَارنْ زڭْ إِوْذَانْ مَارَّا.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 مِينْزِي ثسّْنمْ، أَقَا كنِّيوْ ذ ثَابْرَاثْ ن لْمَاسِيحْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س ثْسخَّارْثْ نّغْ، ثَابْرَاثْ يُورَانْ، وَارْ ثدْجِي س سّْمخْ مَاشَا س أَرُّوحْ ن أَربِّي إِدَّارنْ، وَارْ ثدْجِي ذِي ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، مَاشَا ذِي ثڒْوِيحِينْ ن وُوڒَاونْ ن ويْسُومْ.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 مَاغَارْ أَمُّو إِ ثدْجَا تِّيقّثْ إِ غَارْنغْ ذِي لْمَاسِيحْ زَّاثْ إِ أَربِّي.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نحْسبْ شَا ن ڒْحَاجّثْ أَخْمِي د-ثُوسَا زَّايْنغْ، مَاشَا ثِيزمَّارْ نّغْ ثُوسَا-د زِي أَربِّي.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 نتَّا يَارَّا أَنغْ أَقَا نسْذَاهدْجْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ إِ ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ، وَارْ إِدْجِي س ثِيرَا س لْحُورُوفْ، مَاشَا س ثِيرَّا ن أَرُّوحْ، مِينْزِي ثِيرَا س لْحُورُوفْ نقّنْثْ، مَاشَا أَرُّوحْ إِسّدَّارْ.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا ثْسخَّارْثْ ن ڒْموْثْ إِ إِتّْوَاخبْشنْ س ثِيرَا ذڭْ إِژْرَا س وَانشْثْ ؤُعُودْجِي مَاحنْذْ ثَارْوَا ن إِسْرَائِيل وَارْ زمَّارنْ أَذْ سوْضنْ غَارْ وُوذمْ ن مُوسَا خْ سِّيبّثْ ن ؤُعُودْجِي ن ؤُغمْبُوبْ نّسْ، وَاخَّا أَعُودْجِي نِّي إِعدُّونْ،
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 مشْحَاڒْ كْثَارْ إِ غَا ثِيڒِي ثْسخَّارْثْ ن أَرُّوحْ ذڭْ ؤُعُودْجِي؟
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 مِينْزِي مَاڒَا ثَاسخَّارْثْ إِ إِندّْهنْ غَارْ لْحِيسَابْ ثُوغَا-ت س ؤُعُودْجِي، مَاهُو عَاذْ ثَاسخَّارْثْ إِ إِندّْهنْ غَارْ ثْسڭْذَا أَذْ د-ثَاوِي أَعُودْجِي أَڒْ أَفيّضْ.
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 مِينْزِي مِينْ إِتّْوَاسّْعُودْجنْ، إِبَانْ-د وَارْ إِتّْوَاسّْعُودْجِي شَا ذڭْ وُوذمْ ن ؤُعُودْجِي-يَا إِ خَاسْ إِعُودْجنْ.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 مِينْزِي مَاڒَا مِينْ إِعدُّونْ ثُوغَا غَارسْ أَعُودْجِي، مَاهُو مِينْ إِقِّيمنْ أَذْ غَارسْ يِيڒِي ؤُعُودْجِي.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 أجّْ أَنغْ خنِّي، مَاغَارْ غَارْنغْ أَسِيثمْ أَمْ وَانِيثَا، أَذْ نُويُورْ س ثرْيَاسْثْ،
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 وَارْ نتّڭّْ شَا أَمْ مُوسَا، ونِّي إِڭِّينْ لّْثَامْ خْ وُوذمْ نّسْ، مَاحنْذْ ثَارْوَا ن إِسْرَائِيل وَارْ سكّْوضنْ شَا أَنڭَّارْ ن مِينْ غَا إِعْذُونْ.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 مَاشَا إِخَارِّيصنْ نْسنْ تّْوَاسّْذَارَاغْڒنْ، مِينْزِي أَڒْ أَسّْ-أَ إِتّْغِيمَا لّْثَامْ ذ إِجّنْ خْ ثغْرِي ن ڒْعَاهْذْ أَقْذِيمْ بْڒَا مَا ذ أَسنْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ، أَقَا لّْثَامْ إِتّْوَابْضڒْ ذِي لْمَاسِيحْ.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 أَڒْ أَسّْ-أَ، خْمِي ذ غَا غَارنْ زڭْ إِذْلِيسنْ ن مُوسَا، لّْثَامْ أَقَا-ث خْ وُوڒْ نْسنْ.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 مَاشَا خْمِي د غَا إِذْوڒْ حذْ زَّايْسنْ غَارْ سِيذِي، لّْثَامْ أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاكّسْ.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 أَقَا سِيذِي س يِيخفْ نّسْ ذ أَرُّوحْ ؤُشَا مَانِي إِدْجَا أَرُّوحْ ن سِيذِي، أَقَا ذِينْ ثِيڒلِّي.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 مَاشَا مَارَّا نشِّينْ نتّْوَاڒَا أَعُودْجِي ن سِيذِي س إِغمْبَابْ وَارْ إِڒحّْفنْ أَمشْنَاوْ ذِي ثِيسِيثْ، ؤُشَا أَذْ نْبدّڒْ زڭْ ؤُعُودْجِي غَارْ ؤُعُودْجِي غَارْ صِّيفثْ ذ إِشْثنْ، أَمْ س ؤُغمْبُوبْ ن سِيذِي، أَرُّوحْ.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.