2 Coríntios 3
rifa (RIFA) vs ARIB
1 مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ أَومْ نْوصَّا إِخفْ نّغْ مِينْ نعْنَا ثْوَاڒَا نّغْنِي؟ نِيغْ نحْذَاجْ، أَمْ إِنّغْنِي، ثِيبْرَاثِينْ ن ؤُوصِّي إِ كنِّيوْ؟ نِيغْ إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ أَومْ نَارِي حِيمَا كنِّيوْ أَذْ أَنغْ ثْوصَّامْ؟
1 Começamos outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou, porventura, necessitamos, como alguns, de cartas de recomendação para vós, ou de vós?
2 أَقَا كنِّيوْ ذ ثَابْرَاثْ نّغْ إِ يُورَانْ ذڭْ وُوڒَاونْ نّغْ، إِتّْوَاسّنْ ؤُ إِتّْوَاسّْغَارنْ زڭْ إِوْذَانْ مَارَّا.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens,
3 مِينْزِي ثسّْنمْ، أَقَا كنِّيوْ ذ ثَابْرَاثْ ن لْمَاسِيحْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س ثْسخَّارْثْ نّغْ، ثَابْرَاثْ يُورَانْ، وَارْ ثدْجِي س سّْمخْ مَاشَا س أَرُّوحْ ن أَربِّي إِدَّارنْ، وَارْ ثدْجِي ذِي ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، مَاشَا ذِي ثڒْوِيحِينْ ن وُوڒَاونْ ن ويْسُومْ.
3 sendo manifestos como carta de Cristo, ministrada por nós, e escrita, não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne do coração.
4 مَاغَارْ أَمُّو إِ ثدْجَا تِّيقّثْ إِ غَارْنغْ ذِي لْمَاسِيحْ زَّاثْ إِ أَربِّي.
4 E é por Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نحْسبْ شَا ن ڒْحَاجّثْ أَخْمِي د-ثُوسَا زَّايْنغْ، مَاشَا ثِيزمَّارْ نّغْ ثُوسَا-د زِي أَربِّي.
5 não que sejamos capazes, por nós, de pensar alguma coisa, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus,
6 نتَّا يَارَّا أَنغْ أَقَا نسْذَاهدْجْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ إِ ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ، وَارْ إِدْجِي س ثِيرَا س لْحُورُوفْ، مَاشَا س ثِيرَّا ن أَرُّوحْ، مِينْزِي ثِيرَا س لْحُورُوفْ نقّنْثْ، مَاشَا أَرُّوحْ إِسّدَّارْ.
6 o qual também nos capacitou para sermos ministros dum novo pacto, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا ثْسخَّارْثْ ن ڒْموْثْ إِ إِتّْوَاخبْشنْ س ثِيرَا ذڭْ إِژْرَا س وَانشْثْ ؤُعُودْجِي مَاحنْذْ ثَارْوَا ن إِسْرَائِيل وَارْ زمَّارنْ أَذْ سوْضنْ غَارْ وُوذمْ ن مُوسَا خْ سِّيبّثْ ن ؤُعُودْجِي ن ؤُغمْبُوبْ نّسْ، وَاخَّا أَعُودْجِي نِّي إِعدُّونْ،
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, veio em glória, de maneira que os filhos de Israel não podiam fixar os olhos no rosto de Moisés, por causa da glória do seu rosto, a qual se estava desvanecendo,
8 مشْحَاڒْ كْثَارْ إِ غَا ثِيڒِي ثْسخَّارْثْ ن أَرُّوحْ ذڭْ ؤُعُودْجِي؟
8 como não será de maior glória o ministério do espírito?
9 مِينْزِي مَاڒَا ثَاسخَّارْثْ إِ إِندّْهنْ غَارْ لْحِيسَابْ ثُوغَا-ت س ؤُعُودْجِي، مَاهُو عَاذْ ثَاسخَّارْثْ إِ إِندّْهنْ غَارْ ثْسڭْذَا أَذْ د-ثَاوِي أَعُودْجِي أَڒْ أَفيّضْ.
9 Porque, se o ministério da condenação tinha glória, muito mais excede em glória o ministério da justiça.
10 مِينْزِي مِينْ إِتّْوَاسّْعُودْجنْ، إِبَانْ-د وَارْ إِتّْوَاسّْعُودْجِي شَا ذڭْ وُوذمْ ن ؤُعُودْجِي-يَا إِ خَاسْ إِعُودْجنْ.
10 Pois na verdade, o que foi feito glorioso, não o é em comparação com a glória inexcedível.
11 مِينْزِي مَاڒَا مِينْ إِعدُّونْ ثُوغَا غَارسْ أَعُودْجِي، مَاهُو مِينْ إِقِّيمنْ أَذْ غَارسْ يِيڒِي ؤُعُودْجِي.
11 Porque, se aquilo que se desvanecia era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece.
12 أجّْ أَنغْ خنِّي، مَاغَارْ غَارْنغْ أَسِيثمْ أَمْ وَانِيثَا، أَذْ نُويُورْ س ثرْيَاسْثْ،
12 Tendo, pois, tal esperança, usamos de muita ousadia no falar.
13 وَارْ نتّڭّْ شَا أَمْ مُوسَا، ونِّي إِڭِّينْ لّْثَامْ خْ وُوذمْ نّسْ، مَاحنْذْ ثَارْوَا ن إِسْرَائِيل وَارْ سكّْوضنْ شَا أَنڭَّارْ ن مِينْ غَا إِعْذُونْ.
13 E não somos como Moisés, que trazia um véu sobre o rosto, para que os filhos de Isra desvanecia;
14 مَاشَا إِخَارِّيصنْ نْسنْ تّْوَاسّْذَارَاغْڒنْ، مِينْزِي أَڒْ أَسّْ-أَ إِتّْغِيمَا لّْثَامْ ذ إِجّنْ خْ ثغْرِي ن ڒْعَاهْذْ أَقْذِيمْ بْڒَا مَا ذ أَسنْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ، أَقَا لّْثَامْ إِتّْوَابْضڒْ ذِي لْمَاسِيحْ.
14 mas o entendimento lhes ficou endurecido. Pois até o dia de hoje, à leitura do velho pacto, permanece o mesmo véu, não lhes sendo revelado que em Cristo é ele abolido;
15 أَڒْ أَسّْ-أَ، خْمِي ذ غَا غَارنْ زڭْ إِذْلِيسنْ ن مُوسَا، لّْثَامْ أَقَا-ث خْ وُوڒْ نْسنْ.
15 sim, até o dia de hoje, sempre que Moisés é lido, um véu está posto sobre o coração deles.
16 مَاشَا خْمِي د غَا إِذْوڒْ حذْ زَّايْسنْ غَارْ سِيذِي، لّْثَامْ أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاكّسْ.
16 Contudo, convertendo-se um deles ao Senhor, é-lhe tirado o véu.
17 أَقَا سِيذِي س يِيخفْ نّسْ ذ أَرُّوحْ ؤُشَا مَانِي إِدْجَا أَرُّوحْ ن سِيذِي، أَقَا ذِينْ ثِيڒلِّي.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e onde está o Espírito do Senhor aí há liberdade.
18 مَاشَا مَارَّا نشِّينْ نتّْوَاڒَا أَعُودْجِي ن سِيذِي س إِغمْبَابْ وَارْ إِڒحّْفنْ أَمشْنَاوْ ذِي ثِيسِيثْ، ؤُشَا أَذْ نْبدّڒْ زڭْ ؤُعُودْجِي غَارْ ؤُعُودْجِي غَارْ صِّيفثْ ذ إِشْثنْ، أَمْ س ؤُغمْبُوبْ ن سِيذِي، أَرُّوحْ.
18 Mas todos nós, com rosto descoberto, refletindo como um espelho a glória do Senhor, somos transformados de glória em glória na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.