2 Coríntios 2

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ذڭَّا أَقَا ڭِّيغْ ث ذڭْ يِيخفْ إِنُو، أَقَا وَارْ غَارْومْ د-تِّيسغْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ س وشْضَانْ.

¹ Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;

² مِينْزِي مَاڒَا زعْمَا نشّْ سّْفُّوڭْمغْ كنِّيوْ، وِي خنِّي ذ أَيِي غَا إِسّْفَارْحنْ مْغِيرْ ونِّي ذِي ڭِّيغْ أَفُوڭمْ؟

² porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?

³ ؤُرِيغْ أَومْ-د مَانْ أَيَا، حِيمَا نشّْ، خْمِي د غَا يَاوْضغْ ذِينْ، وَارْ تّْوَاسّْفُّوڭْمغْ شَا زڭْ إِنِّي إِتّْخصَّا أَذْ زَّايْسنْ فَارْحغْ. أَقَا تِّيقّغْ ذَايْومْ مَارَّا، بلِّي ڒفْرَاحثْ إِنُو، أَقَا-ت ذ ڒفْرَاحثْ نْومْ مَارَّا.

³ Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.

⁴ مِينْزِي ؤُرِيغْ أَومْ-د ذِي ڒْمحْنثْ ثمْغَارْ س وَاطَّاسْ ن إِمطَّاونْ ؤُڒَا س وُوڒْ يَارجْفنْ، وَارْ إِدْجِي حِيمَا أَذْ ثْفُّوڭْممْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ ثَايْرِي إِ غَارِي إِ كنِّيوْ س ؤُفيّضْ.

⁴ Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.

⁵ مَاشَا مَاڒَا ذِينْ ونِّي إِسّْفُّوڭْمنْ، نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِسّْفُّوڭمْ وَاهَا، مَاشَا زڭْ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ إِ كنِّيوْ مَارَّا، أَڒَامِي وَارْ كنِّيوْ سّْضقْڒغْ عَاذْ كْثَارْ س وَاوَاڒْ-أَ.

⁵ Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.

⁶ شْفَا يَاسْ إِ وَانِيثَا، أَقَا أَزْينْ أَمقّْرَانْ زَّايْومْ ثُوغَا إِوبّخْ إِ-ث.

⁶ Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.

⁷ زِي جِّيهثْ نّغْنِي أَقَا إِتّْخصَّا أَومْ ڒخُّو أَذْ أَسْ ثْسَامْحمْ ؤُشَا أَذْ خَاسْ ثسّْفوّْجمْ، حِيمَا وَارْ خَاسْ يَارنِّي ؤُفُوڭمْ أَڒْ أَنڭَّارُو.

⁷ Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.

⁸ س ؤُينِّي تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ ثسّْثبّْثمْ ثَايْرِي نْومْ إِ نتَّا.

⁸ Peço-vos que tenhais caridade para com ele,

⁹ مِينْزِي عَاوذْ إِ مَانْ أَيَا ؤُرِيغْ أَومْ-د، حِيمَا أَذْ سّْنغْ س ثِيذتّْ، مَا ثتّطَّاعمْ ذِي مَارَّا.

⁹ Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.

¹⁰ ونِّي ؤُمِي ثْسَامْحمْ، نشّْ عَاوذْ أَذْ أَسْ سَامْحغْ. مِينْزِي خْ مِيخفْ ؤُمِي ذ أَسْ سَامْحغْ، سَامْحغْ ث ذِي طّْوعْ نْومْ قِيبَاتْشْ إِ وُوذمْ ن لْمَاسِيحْ،

¹⁰ A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.

¹¹ حِيمَا خنِّي شِّيطَانْ وَارْ ذ أَنغْ إِزمَّارْ، مِينْزِي نسّنْ إِخَارِّيصنْ نّسْ.

¹¹ Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.

¹² ڒَامِي د-إِوْضغْ غَارْ ثْرُووَاسْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن لْمَاسِيحْ، ثنُّورْزمْ أَيِي-د ثوَّارْثْ س ؤُفُوسْ ن سِيذِي،

¹² Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,

¹³ مَاشَا وَارْ أَريّْحغْ شَا ذِي أَرُّوحْ إِنُو، مِينْزِي وَارْ ؤُفِيغْ شَا ؤُمَا ثِيثُوسْ. ؤُشَا مّْسبْضِيغْ خَاسنْ، ؤُيُورغْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا.

¹³ o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.

¹⁴ مَاشَا أَقَاذِي إِ أَربِّي، ونِّي ذ أَنغْ إِڭَّا أَذْ نِيڒِي نتّْبَانْ ڒبْذَا ذِي لْمَاسِيحْ، ؤُشَا إِسّْشَانْ زَّايْنغْ ڒفْوَاحثْ ن ثُوسّْنَا نّسْ ذِي مَارَّا إِمُوشَانْ.

¹⁴ Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.

¹⁵ مِينْزِي ندْجْ ذ إِشْثْ ن ڒفْوَاحثْ إِشْنَانْ إِ أَربِّي ذِي لْمَاسِيحْ جَارْ إِنِّي إِدَّارنْ ؤُ جَارْ إِنِّي إِ غَا إِتّْوَاهلّْكنْ.

¹⁵ Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.

¹⁶ إِ إِنڭُّورَا أَقَا أَنغْ ذ ڒفْوَاحثْ ن ڒْموْثْ إِ ڒْموْثْ ؤُشَا إِ إِمزْوُورَا ذ ڒفْوَاحثْ ن ثُوذَارْثْ إِ ثُوذَارْثْ. ؤُشَا مَانْ ونْ ذ أَسْ إِقدّنْ إِ سُّوقْ-أَ؟

¹⁶ Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?

¹⁷ أَقَا نشِّينْ وَارْ ندْجِي أَنشْثْ إِنّغْنِي إِنِّي إِسّْفَارَّاغنْ أَوَاڒْ ن أَربِّي، مَاشَا نسِّيوڒْ ذِي لْمَاسِيحْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي عْلَاحْسَابْ ثِيذتّْ ؤُ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِدْجَانْ زِي أَربِّي.

¹⁷ É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →