2 Coríntios 10
rifa (RIFA) vs ARC
1 مَاشَا نشّْ بُولُوسْ سِيمَانْثْ إِنُو تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ س ثمْهِينْثْ ذ ؤُوَاضعْ ن لْمَاسِيحْ، نشّْ ذ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَسخَّايْ خْمِي حْضَارغْ، مَاشَا خْمِي غَا غَابغْ أَقَا أَيِي س ثرْيَاسْثْ،
1 Além disso, eu, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde, mas ausente, ousado para convosco;
2 أَقَا تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ، خْمِي غَارْومْ د غَا يَاسغْ، نْهْڒَا مَا أَذْ تّْوَاحْصَارغْ مَاحنْذْ أَذْ مّْعَارِّيغْ - س ثرْيَاسْثْ نِّي حسّْبغْ أَقَا-ت غَارِي - أَكْ-ذ إِوْذَانْ نِّي إِحسّْبنْ أَقَا نشِّينْ ندَّارْ ذِي دّْنُوبْ نّغْ ن أَرِّيمثْ.
2 rogo- vos, pois, que, quando estiver presente, não me veja obrigado a usar com confiança da ousadia que espero ter com alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 مِينْزِي وَاخَّا نڭُّورْ ذڭْ ويْسُومْ، وَارْ نتّْمنْغِي شَا عْلَاحْسَابْ أَيْسُومْ،
3 Porque, andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 س مِينْزِي ڒسْنَاحْ ن ؤُمنْغِي نّغْ وَارْ دْجِينْ زڭْ ويْسُومْ، مَاشَا شُّورنْ س جّهْذْ ن أَربِّي، ؤُ زَّايسْ إِ نْثَارَّا لْبُورْجَاثْ إِغوّْغنْ سَاذُو أَفُوسْ نّغْ.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, mas, sim, poderosas em Deus, para destruição das fortalezas;
5 نتّْرژَّا إِخَارِّيصنْ ذ مَارَّا ڒُوعْڒَا إِڭعّْذنْ خْ ثُوسّْنَا ن أَربِّي، ؤُشَا أَذْ نْحبّسْ مَارَّا أَرَّايْ إِ طَّاعثْ ن لْمَاسِيحْ.
5 destruindo os conselhos e toda altivez que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo entendimento à obediência de Cristo,
6 ؤُشَا نكَّارْ مَاحنْذْ أَذْ نْوبّخْ إِنِّي وَارْ إِتّطِّيعنْ، خْمِي غَا ثِيڒِي طَّاعثْ نْومْ ثكْمڒْ.
6 e estando prontos para vingar toda desobediência, quando for cumprida a vossa obediência.
7 مَا ثْخزَّارمْ غَارْ ثْمسْڒَايِينْ س وُوذمْ؟ مَاڒَا إِتِّيقّْ حذْ ذڭْ إِخفْ نّسْ بلِّي نتَّا ن لْمَاسِيحْ، إِتّْخصَّا أَذْ إِخَارّصْ عَاوذْ، بلِّي أَمْ نتَّا ن لْمَاسِيحْ، أَمنِّي عَاوذْ نشِّينْ ن لْمَاسِيحْ إِ ندْجْ.
7 Olhais para as coisas segundo a aparência? Se alguém confia de si mesmo que é de Cristo, pense outra vez isto consigo: assim como ele é de Cristo, também nós de Cristo somos.
8 معْلِيكْ نشّْ مَاڒَا سّمْغَارغْ س شْوَايْثْ ن ؤُفيّضْ كْثَارْ ذِي صُّولْطَا نّغْ ثنِّي ذ أَيِي إِوْشَا سِيذِيثْنغْ، أَذْ يِيڒِي نهْڒَا مَا أَذْ سضْحِيغْ، مَاغَارْ نتَّا إِوْشَا أَنغْ ت إِ ڒبْنِي نْومْ، وَارْ إِدْجِي إِ وَاردّدْجْ نْومْ،
8 Porque, ainda que eu me glorie mais alguma coisa do nosso poder, o qual o Senhor nos deu para edificação e não para vossa destruição, não me envergonharei,
9 مَاشَا سّْبعّْذغْ أَيَا، حِيمَا وَارْ إِتّْغِيڒْ إِ شَا ن إِجّْ أَقَا خْسغْ أَذْ كنِّيوْ سِّيڭّْوذغْ س ثبْرَاثْ إِنُو.
9 para que não pareça como se quisera intimidar-vos por cartas.
10 مِينْزِي أَقَا ذِينْ إِنِّي إِقَّارنْ: ”ثِيبْرَاثِينْ نّسْ قسْحنْثْ جهْذنْثْ، مَاشَا زِي جِّيهثْ ن أَرِّيمثْ إِهيّفْ، ؤُشَا أَوَاڒنْ نّسْ تّْوَاسّحْقَارنْ.“
10 Porque as suas cartas, dizem, são graves e fortes, mas a presença do corpo é fraca, e a palavra, desprezível.
11 ونِّي إِسَّاوَاڒنْ أَمُّو أجّْ إِ-ث أَذْ إِعْقڒْ، أَقَا، أَمْ مَامّشْ ندْجْ نشِّينْ ذڭْ وَاوَاڒْ س ثبْرَاثِينْ مَاڒَا وَارْ نحْضَارْ، أَمُّو إِ ندْجْ س ثْمڭَّا نّغْ خْمِي غَا نحْضَارْ.
11 Pense o tal isto: quais somos na palavra por cartas, estando ausentes, tais seremos também por obra, estando presentes.
12 مِينْزِي وَارْ نزْعِيمْ شَا أَذْ نحْسبْ نِيغْ أَذْ نسّمْقُودَّا إِخفْ نّغْ أَكْ-ذ شَا ن يِينِّي إِسّمْغَارَانْ إِخفْ نْسنْ، مَاغَارْ ؤُمِي عْبَارنْ نِيثْنِي إِخفْ نْسنْ س يِيخفْ نْسنْ، أَقَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas esses que se medem a si mesmos e se comparam consigo mesmos estão sem entendimento.
13 مَاشَا نشِّينْ وَارْ نسّمْغَارِي شَا بَارَّا إِ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ نّغْ، مَاشَا عْلَاحْسَابْ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ إِ ذ أَنغْ إِوْشَا أَربِّي، حِيمَا أَذْ غَارْومْ د-نَاوضْ.
13 Porém não nos gloriaremos fora de medida, mas conforme a reta medida que Deus nos deu, para chegarmos até vós;
14 مِينْزِي وَارْ إِدْجِي أَمْ مَامّشْ وَارْ غَارْومْ د-نِيوضْ، مِينْزِي نسّْوِيژّضْ إِخفْ نّغْ غَارْومْ ؤُشَا نِيوضْ-د غَارْومْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن لْمَاسِيحْ.
14 porque não nos estendemos além do que convém, como se não houvéssemos de chegar até vós, pois já chegamos também até vós no evangelho de Cristo;
15 أَقَا وَارْ نسّمْغَارْ شَا أَمْ نكَّا سنّجْ إِ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ نّغْ، مَانِي خذْمنْ نّغْنِي، مَاشَا نسِّيثِيمْ، ؤُمِي إِمقَّارْ لْ-إِيمَانْ نْومْ، أَذْ نتّْوَاوسّعْ أَطَّاسْ زَّايْومْ عْلَاحْسَابْ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ نّغْ،
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios; antes, tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos abundantemente engrandecidos entre vós, conforme a nossa regra,
16 حِيمَا أَذْ نْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ؤُڒَا ذڭْ إِمُوشَانْ أَغِيرِينْ خَاومْ، حِيمَا وَارْ نسّمْغَارِي شَا خْ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ ن إِنّغْنِي، خْ ڒعْبَارْ أَڒْ مَانِي إِوْضنْ نِيثْنِي.
16 para anunciar o evangelho nos lugares que estão além de vós e não em campo de outrem, para nos não gloriarmos no que estava já preparado.
17 مَاشَا وِي إِخْسنْ أَذْ إِسّمْغَارْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّمْغَارْ ذِي سِيذِي.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 س مِينْزِي وَارْ إِدْجِي ونِّي إِوصَّانْ خْ يِيخفْ نّسْ، مَاشَا ونِّي خَاسْ إِوصَّا سِيذِي، أَقَا ذ ونِّي إِتّْوَافنْ ذ أَمْقدْجبْ.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, mas, sim, aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.