2 Coríntios 10

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ مَاشَا نشّْ بُولُوسْ سِيمَانْثْ إِنُو تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ س ثمْهِينْثْ ذ ؤُوَاضعْ ن لْمَاسِيحْ، نشّْ ذ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَسخَّايْ خْمِي حْضَارغْ، مَاشَا خْمِي غَا غَابغْ أَقَا أَيِي س ثرْيَاسْثْ،

¹ E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,

² أَقَا تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ، خْمِي غَارْومْ د غَا يَاسغْ، نْهْڒَا مَا أَذْ تّْوَاحْصَارغْ مَاحنْذْ أَذْ مّْعَارِّيغْ - س ثرْيَاسْثْ نِّي حسّْبغْ أَقَا-ت غَارِي - أَكْ-ذ إِوْذَانْ نِّي إِحسّْبنْ أَقَا نشِّينْ ندَّارْ ذِي دّْنُوبْ نّغْ ن أَرِّيمثْ.

² sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.

³ مِينْزِي وَاخَّا نڭُّورْ ذڭْ ويْسُومْ، وَارْ نتّْمنْغِي شَا عْلَاحْسَابْ أَيْسُومْ،

³ Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.

⁴ س مِينْزِي ڒسْنَاحْ ن ؤُمنْغِي نّغْ وَارْ دْجِينْ زڭْ ويْسُومْ، مَاشَا شُّورنْ س جّهْذْ ن أَربِّي، ؤُ زَّايسْ إِ نْثَارَّا لْبُورْجَاثْ إِغوّْغنْ سَاذُو أَفُوسْ نّغْ.

⁴ Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas

⁵ نتّْرژَّا إِخَارِّيصنْ ذ مَارَّا ڒُوعْڒَا إِڭعّْذنْ خْ ثُوسّْنَا ن أَربِّي، ؤُشَا أَذْ نْحبّسْ مَارَّا أَرَّايْ إِ طَّاعثْ ن لْمَاسِيحْ.

⁵ e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,

⁶ ؤُشَا نكَّارْ مَاحنْذْ أَذْ نْوبّخْ إِنِّي وَارْ إِتّطِّيعنْ، خْمِي غَا ثِيڒِي طَّاعثْ نْومْ ثكْمڒْ.

⁶ e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.

⁷ مَا ثْخزَّارمْ غَارْ ثْمسْڒَايِينْ س وُوذمْ؟ مَاڒَا إِتِّيقّْ حذْ ذڭْ إِخفْ نّسْ بلِّي نتَّا ن لْمَاسِيحْ، إِتّْخصَّا أَذْ إِخَارّصْ عَاوذْ، بلِّي أَمْ نتَّا ن لْمَاسِيحْ، أَمنِّي عَاوذْ نشِّينْ ن لْمَاسِيحْ إِ ندْجْ.

⁷ Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.

⁸ معْلِيكْ نشّْ مَاڒَا سّمْغَارغْ س شْوَايْثْ ن ؤُفيّضْ كْثَارْ ذِي صُّولْطَا نّغْ ثنِّي ذ أَيِي إِوْشَا سِيذِيثْنغْ، أَذْ يِيڒِي نهْڒَا مَا أَذْ سضْحِيغْ، مَاغَارْ نتَّا إِوْشَا أَنغْ ت إِ ڒبْنِي نْومْ، وَارْ إِدْجِي إِ وَاردّدْجْ نْومْ،

⁸ Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,

⁹ مَاشَا سّْبعّْذغْ أَيَا، حِيمَا وَارْ إِتّْغِيڒْ إِ شَا ن إِجّْ أَقَا خْسغْ أَذْ كنِّيوْ سِّيڭّْوذغْ س ثبْرَاثْ إِنُو.

⁹ para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.

¹⁰ مِينْزِي أَقَا ذِينْ إِنِّي إِقَّارنْ: ”ثِيبْرَاثِينْ نّسْ قسْحنْثْ جهْذنْثْ، مَاشَا زِي جِّيهثْ ن أَرِّيمثْ إِهيّفْ، ؤُشَا أَوَاڒنْ نّسْ تّْوَاسّحْقَارنْ.“

¹⁰ As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.

¹¹ ونِّي إِسَّاوَاڒنْ أَمُّو أجّْ إِ-ث أَذْ إِعْقڒْ، أَقَا، أَمْ مَامّشْ ندْجْ نشِّينْ ذڭْ وَاوَاڒْ س ثبْرَاثِينْ مَاڒَا وَارْ نحْضَارْ، أَمُّو إِ ندْجْ س ثْمڭَّا نّغْ خْمِي غَا نحْضَارْ.

¹¹ Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.

¹² مِينْزِي وَارْ نزْعِيمْ شَا أَذْ نحْسبْ نِيغْ أَذْ نسّمْقُودَّا إِخفْ نّغْ أَكْ-ذ شَا ن يِينِّي إِسّمْغَارَانْ إِخفْ نْسنْ، مَاغَارْ ؤُمِي عْبَارنْ نِيثْنِي إِخفْ نْسنْ س يِيخفْ نْسنْ، أَقَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو.

¹² Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.

¹³ مَاشَا نشِّينْ وَارْ نسّمْغَارِي شَا بَارَّا إِ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ نّغْ، مَاشَا عْلَاحْسَابْ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ إِ ذ أَنغْ إِوْشَا أَربِّي، حِيمَا أَذْ غَارْومْ د-نَاوضْ.

¹³ Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.

¹⁴ مِينْزِي وَارْ إِدْجِي أَمْ مَامّشْ وَارْ غَارْومْ د-نِيوضْ، مِينْزِي نسّْوِيژّضْ إِخفْ نّغْ غَارْومْ ؤُشَا نِيوضْ-د غَارْومْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن لْمَاسِيحْ.

¹⁴ Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;

¹⁵ أَقَا وَارْ نسّمْغَارْ شَا أَمْ نكَّا سنّجْ إِ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ نّغْ، مَانِي خذْمنْ نّغْنِي، مَاشَا نسِّيثِيمْ، ؤُمِي إِمقَّارْ لْ-إِيمَانْ نْومْ، أَذْ نتّْوَاوسّعْ أَطَّاسْ زَّايْومْ عْلَاحْسَابْ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ نّغْ،

¹⁵ não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,

¹⁶ حِيمَا أَذْ نْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ؤُڒَا ذڭْ إِمُوشَانْ أَغِيرِينْ خَاومْ، حِيمَا وَارْ نسّمْغَارِي شَا خْ ڒعْبَارْ ن ثسْغَارْثْ ن إِنّغْنِي، خْ ڒعْبَارْ أَڒْ مَانِي إِوْضنْ نِيثْنِي.

¹⁶ a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.

¹⁷ مَاشَا وِي إِخْسنْ أَذْ إِسّمْغَارْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّمْغَارْ ذِي سِيذِي.

¹⁷ Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.

¹⁸ س مِينْزِي وَارْ إِدْجِي ونِّي إِوصَّانْ خْ يِيخفْ نّسْ، مَاشَا ونِّي خَاسْ إِوصَّا سِيذِي، أَقَا ذ ونِّي إِتّْوَافنْ ذ أَمْقدْجبْ.

¹⁸ Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →