1 Samuel 4
rifa (RIFA) vs ARC
1 أَوَاڒْ ن شَامْوِيلْ يِيوضْ غَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِفّغْ إِسْرَائِيل غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ. نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ أَبِينْ-هَاعِيزِيرْ، ؤُشَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ أَفِيقْ.
1 E veio a palavra de Samuel a todo o Israel; e Israel saiu ao encontro, à peleja, aos filisteus e se acampou junto a Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeca.
2 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِسْرَائِيل ؤُشَا ؤُمِي إِميّڒْ ؤُمنْغِي ذَا ذ ذِيهَا، إِتّْوَاغلّبْ إِسْرَائِيل زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا نِيثْنِي نْغِينْ عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ذِي ڒصْفُوفْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ ذڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي.
2 E os filisteus se dispuseram em ordem de batalha, para sair de encontro a Israel; e, estendendo-se a peleja, Israel foi ferido diante dos filisteus, porque feriram na batalha, no campo, uns quatro mil homens.
3 ؤُمِي إِعْقبْ ڒْڭنْسْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، نَّانْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَايمِّي ذ أَنغْ إِوْثَا سِيذِي أَسّْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟ أجّْ أَنغْ أَذْ نكْسِي تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي زِي شِيلُو، أَذْ د-ثَاسْ ذِي ڒْوسْثْ نّغْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ ثْفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّغْ.“
3 E, tornando o povo ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor , hoje, diante dos filisteus? Tragamos de Siló a arca do concerto do Senhor , e venha no meio de nós, para que nos livre da mão de nossos inimigos.
4 ڒْڭنْسْ إِسّكّْ إِرْيَازنْ غَارْ شِيلُو، إِوْينْ-د سّنِّي تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ونِّي إِتّْغِيمَانْ خْ إِكِيرُوبنْ. ثُوغَا ذِينِّي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، أَكْ-ذ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي.
4 Enviou, pois, o povo a Siló, e trouxeram de lá a arca do concerto do Senhor dos Exércitos, que habita entre os querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, estavam ali com a arca do concerto de Deus.
5 ؤُمِي د-ثُوسَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، إِمْسَارْ، أَقَا مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒِيوْڒوْ س يِيجّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِجهْذنْ، أَڒَامِي ثَارْجِيجِي ثمُّورْثْ.
5 E sucedeu que, vindo a arca do concerto do Senhor ao arraial, todo o Israel jubilou com grande júbilo, até que a terra estremeceu.
6 ؤُمِي سْڒَانْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ، نَّانْ: ”مَانَا ڒْحسّْ-أَ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِجهْذنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِعِيبْرَانِييّنْ؟“ ؤُشَا نِيثْنِي فهْمنْ، أَقَا تَّابُوثْ ن سِيذِي ثُوسَا-د ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.
6 E os filisteus, ouvindo a voz do júbilo, disseram: Que voz de tão grande júbilo é esta no arraial dos hebreus? Então, souberam que a arca do Senhor era vinda ao arraial.
7 ڭّْوذنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَطَّاسْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَربِّي يُوسَا-د غَارْسنْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ!“ ؤُشَا نَّانْ: ”أَيَّاوْ خَانغْ، مَاغَارْ أَيَا أَمُّوعمَّارْصْ وَارْ إِمْسَارْ!
7 Pelo que os filisteus se atemorizaram, porque diziam: Deus veio ao arraial. E diziam mais: Ai de nós! Que tal nunca sucedeu antes.
8 ؤُشْثْ خَانغْ، مَانْ ونْ إِ ذ أَنغْ غَا إِفكّنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِربِّيثنْ إِجهْذنْ؟ إِنَا ذ إِربِّيثنْ إِ إِوْثِينْ إِمِيصْرِييّنْ س مَارَّا جّْرَايحْ ذِي ڒخْڒَا!
8 Ai de nós! Quem nos livrará da mão destes grandiosos deuses? Estes são os deuses que feriram os egípcios com todas as pragas junto ao deserto.
9 إِڒِيمْ ثْمحْضمْ ؤُ إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ، كنِّيوْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ وَارْ ثتّْسخَّارمْ إِ إِعِيبْرَانِييّنْ أَمْ مَامّشْ نِيثْنِي غَارْومْ سخَّارنْ. إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ ؤُ منْغمْ!“
9 Esforçai-vos e sede homens, ó filisteus, para que, porventura, não venhais a servir aos hebreus, como eles serviram a vós; sede, pois, homens e pelejai.
10 ؤُشَا فّْغنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ غَارْ ؤُمنْغِي ؤُ إِتّْوَاغْڒبْ إِسْرَائِيل. أَروْڒنْ نِيثْنِي، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ. ثُوغَا ذ إِشْثْ ن ثْخسَّارْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ، أَڒَامِي وْضَانْ ثْڒَاثِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي إِسْرَائِيل إِ د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي خْ إِضَارنْ.
10 Então, pelejaram os filisteus, e Israel foi ferido; e fugiram, cada um para a sua tenda; e foi tão grande o estrago, que caíram de Israel trinta mil homens de pé.
11 تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ ؤُ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، مُّوثنْ.
11 E foi tomada a arca de Deus; e os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, morreram.
12 خنِّي يُوزّڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي، يِيوضْ غَارْ شِيلُو ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، س وَارُّوضْ إِشَارّڭْ ؤُشَا أَشَاڒْ ثُوغَا خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
12 Então, correu da batalha um homem de Benjamim, e chegou no mesmo dia a Siló, e trazia as vestes rotas e terra sobre a cabeça.
13 ڒَْامِي يِيوضْ نتَّا، إِقِّيمْ عَالِي خْ ڒْكُورْسِي نّسْ غَارْ ثْمَا ن وبْرِيذْ، إِقْشعْ، مِينْزِي ؤُڒْ نّسْ ثُوغَا إِتَّارْجِيجِي زِي سِّيبّثْ ن تَّابُوثْ ن أَربِّي. ؤُمِي د-يُوسَا ورْيَازْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ ث إِحَاجَا ذِي ثنْذِينْثْ، ثسْغُويْ ثنْذِينْثْ مَارَّا.
13 E, chegando ele, eis que Eli estava assentado sobre uma cadeira, vigiando ao pé do caminho; porquanto o seu coração estava tremendo pela arca de Deus; entrando, pois, aquele homem a anunciar isso na cidade, toda a cidade gritou.
14 ؤُمِي إِسْڒَا عَالِي ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي، إِنَّا: ”مَانَا ڒْحسّْ ن ڒْهَارَاجْ-أَ ن ڒْغَاشِي نِّي؟“ خنِّي إِقدْجقْ ورْيَازْ، يُوسَا-د، إِحَاجَا ث إِ عَالِي.
14 E Eli, ouvindo a voz do grito, disse: Que voz de alvoroço é esta? Então, chegou aquele homem a grande pressa, e veio, e o anunciou a Eli.
15 ثُوغَا غَارْ عَالِي ثْمنْيَا ؤُ-ثسْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذوْڒنْثْ أَرْخُونْثْ، أَڒَامِي وَارْ إِتّْوِيڒِي عَاذْ.
15 E era Eli da idade de noventa e oito anos; e estavam os seus olhos tão escurecidos, que já não podia ver.
16 أَرْيَازْ إِنَّا إِ عَالِي: ”نشّْ ؤُسِيغْ-د زڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي. أَسّْ-أَ أَروْڒغْ زِي ڒصْفُوفْ ن ڒْعسْكَارْ.“ إِنَّا أَسْ عَالِي: ”مِينْ إِمْسَارنْ، أَ مِّي؟“
16 E disse aquele homem a Eli: Eu sou o que venho da batalha, porque eu fugi, hoje, da batalha. E disse ele: Que coisa sucedeu, filho meu?
17 أَرقَّاسْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”إِسْرَائِيل يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ ڒْڭنْسْ إِڭَّا إِشْثْ ن ثْخسَّارْثْ ثوْعَارْ أَطَّاسْ. ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، تّْوَانْغنْ ؤُ تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ.“
17 Então, respondeu o que trazia as novas e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, e houve também grande destroço entre o povo; e, além disso, também teus dois filhos, Hofni e Fineias, morreram, e a arca de Deus é tomada.
18 ؤُمِي نتَّا يِيذَارْ تَّابُوثْ ن أَربِّي، إِمْسَارْ، أَقَا عَالِي إِوْضَا غَارْ ضفَّارْ زِي ڒْكُورْسِي زَّاثْ إِ ثوَّارْثْ. نتَّا يَارّژْ زڭْ يِيرِي ؤُشَا إِفّغْ أَسْ بُوحْبڒْ، مَاغَارْ أَرْيَازْ ثُوغَا إِوْسَارْ ؤُ إِذْقڒْ. نتَّا ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
18 E sucedeu que, fazendo ele menção da arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, da banda da porta, e quebrou-se-lhe o pescoço, e morreu, porquanto o homem era velho e pesado; e tinha ele julgado a Israel quarenta anos.
19 ثَاسْڒِيثْ نّسْ، ثَامْغَارْثْ ن مِّيسْ فِينَاحَاسْ، ثُوغَا ثكْسِي س دّيْسثْ، ثُوغَا عْڒَاينْ أَذْ د-ثَارُووْ. ؤُمِي نتَّاثْ ثسْڒَا أَقَا تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ، ؤُعمِّيسْ إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ أَرْيَازْ نّسْ، خنِّي ثكْمُومّشْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِطّفْ إِ-ت ڒوْجعْ نّسْ ن ثَارُوثْ.
19 E, estando sua nora, a mulher de Fineias, grávida, e próxima ao parto, e ouvindo estas novas, de que a arca de Deus era tomada e de que seu sogro e seu marido morreram, encurvou-se e deu à luz; porquanto as dores lhe sobrevieram.
20 ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ ن ڒْموْثْ نّسْ، نَّانْثْ ثمْغَارِينْ ثِينِّي غَارسْ إِبدّنْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شمْ ثُورْوذْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ.“ مَاشَا نتَّاثْ وَارْ خَاسنْثْ د-ثَارِّي شَا ؤُ ؤُڒْ نّسْ وَارْ ثْحكَّارْ.
20 E, ao tempo em que ia morrendo, disseram as mulheres que estavam com ela: Não temas, pois tiveste um filho. Ela, porém, não respondeu, nem fez caso disso.
21 نتَّاثْ ثڭَّا أَسْ إِ ؤُحنْجِيرْ ’إِكابُوذْ‘، ثنَّا: ”إِتّْوَاكّسْ ؤُعُودْجِي زِي إِسْرَائِيل!“، مِينْزِي ثمّكْسِي تَّابُوثْ ن أَربِّي، ؤُشَا ؤُڒَا ذِي سِّيبّثْ ن ڒْموْثْ نعمِّيسْ ذ ورْيَازْ نّسْ.
21 Mas chamou ao menino Icabô, dizendo: Foi-se a glória de Israel, porquanto a arca de Deus foi levada presa e por causa de seu sogro e de seu marido.
22 نتَّاثْ ثنَّا: ”إِتّْوَاكّسْ ؤُعُودْجِي زِي إِسْرَائِيل، مَاغَارْ ثمّكْسِي تَّابُوثْ ن أَربِّي.“
22 E disse mais: De Israel a glória é levada presa, pois é tomada a arca de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.