1 Samuel 4

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَاڒْ ن شَامْوِيلْ يِيوضْ غَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِفّغْ إِسْرَائِيل غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ. نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ أَبِينْ-هَاعِيزِيرْ، ؤُشَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ أَفِيقْ.

¹ E veio a palavra de Samuel a todo o Israel; e Israel saiu à peleja contra os filisteus e acampou-se junto a Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeque.

² إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِسْرَائِيل ؤُشَا ؤُمِي إِميّڒْ ؤُمنْغِي ذَا ذ ذِيهَا، إِتّْوَاغلّبْ إِسْرَائِيل زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا نِيثْنِي نْغِينْ عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ذِي ڒصْفُوفْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ ذڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي.

² E os filisteus se dispuseram em ordem de batalha, para sair contra Israel; e, estendendo-se a peleja, Israel foi ferido diante dos filisteus, porque feriram na batalha, no campo, uns quatro mil homens.

³ ؤُمِي إِعْقبْ ڒْڭنْسْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، نَّانْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَايمِّي ذ أَنغْ إِوْثَا سِيذِي أَسّْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟ أجّْ أَنغْ أَذْ نكْسِي تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي زِي شِيلُو، أَذْ د-ثَاسْ ذِي ڒْوسْثْ نّغْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ ثْفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّغْ.“

³ E voltando o povo ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor hoje diante dos filisteus? Tragamos de Siló a arca da aliança do Senhor, e venha no meio de nós, para que nos livre da mão de nossos inimigos.

⁴ ڒْڭنْسْ إِسّكّْ إِرْيَازنْ غَارْ شِيلُو، إِوْينْ-د سّنِّي تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ونِّي إِتّْغِيمَانْ خْ إِكِيرُوبنْ. ثُوغَا ذِينِّي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، أَكْ-ذ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي.

⁴ Enviou, pois, o povo a Siló, e trouxeram de lá a arca da aliança do Senhor dos Exércitos, que habita entre os querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, estavam ali com a arca da aliança de Deus.

⁵ ؤُمِي د-ثُوسَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، إِمْسَارْ، أَقَا مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒِيوْڒوْ س يِيجّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِجهْذنْ، أَڒَامِي ثَارْجِيجِي ثمُّورْثْ.

⁵ E sucedeu que, vindo a arca da aliança do Senhor ao arraial, todo o Israel gritou com grande júbilo, até que a terra estremeceu.

⁶ ؤُمِي سْڒَانْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ، نَّانْ: ”مَانَا ڒْحسّْ-أَ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِجهْذنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِعِيبْرَانِييّنْ؟“ ؤُشَا نِيثْنِي فهْمنْ، أَقَا تَّابُوثْ ن سِيذِي ثُوسَا-د ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁶ E os filisteus, ouvindo a voz de júbilo, disseram: Que voz de grande júbilo é esta no arraial dos hebreus? Então souberam que a arca do Senhor era vinda ao arraial.

⁷ ڭّْوذنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَطَّاسْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَربِّي يُوسَا-د غَارْسنْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ!“ ؤُشَا نَّانْ: ”أَيَّاوْ خَانغْ، مَاغَارْ أَيَا أَمُّوعمَّارْصْ وَارْ إِمْسَارْ!

⁷ Por isso os filisteus se atemorizaram, porque diziam: Deus veio ao arraial. E diziam mais: Ai de nós! Tal nunca jamais sucedeu antes.

⁸ ؤُشْثْ خَانغْ، مَانْ ونْ إِ ذ أَنغْ غَا إِفكّنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِربِّيثنْ إِجهْذنْ؟ إِنَا ذ إِربِّيثنْ إِ إِوْثِينْ إِمِيصْرِييّنْ س مَارَّا جّْرَايحْ ذِي ڒخْڒَا!

⁸ Ai de nós! Quem nos livrará da mão desses grandiosos deuses? Estes são os deuses que feriram aos egípcios com todas as pragas junto ao deserto.

⁹ إِڒِيمْ ثْمحْضمْ ؤُ إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ، كنِّيوْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ وَارْ ثتّْسخَّارمْ إِ إِعِيبْرَانِييّنْ أَمْ مَامّشْ نِيثْنِي غَارْومْ سخَّارنْ. إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ ؤُ منْغمْ!“

⁹ Esforçai-vos, e sede homens, ó filisteus, para que porventura não venhais a servir aos hebreus, como eles serviram a vós; sede, pois, homens, e pelejai.

¹⁰ ؤُشَا فّْغنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ غَارْ ؤُمنْغِي ؤُ إِتّْوَاغْڒبْ إِسْرَائِيل. أَروْڒنْ نِيثْنِي، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ. ثُوغَا ذ إِشْثْ ن ثْخسَّارْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ، أَڒَامِي وْضَانْ ثْڒَاثِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي إِسْرَائِيل إِ د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي خْ إِضَارنْ.

¹⁰ Então pelejaram os filisteus, e Israel foi ferido, fugindo cada um para a sua tenda; e foi tão grande o estrago, que caíram de Israel trinta mil homens de pé.

¹¹ تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ ؤُ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، مُّوثنْ.

¹¹ E foi tomada a arca de Deus: e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, morreram.

¹² خنِّي يُوزّڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي، يِيوضْ غَارْ شِيلُو ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، س وَارُّوضْ إِشَارّڭْ ؤُشَا أَشَاڒْ ثُوغَا خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.

¹² Então correu, da batalha, um homem de Benjamim, e chegou no mesmo dia a Siló; e trazia as vestes rotas, e terra sobre a cabeça.

¹³ ڒَْامِي يِيوضْ نتَّا، إِقِّيمْ عَالِي خْ ڒْكُورْسِي نّسْ غَارْ ثْمَا ن وبْرِيذْ، إِقْشعْ، مِينْزِي ؤُڒْ نّسْ ثُوغَا إِتَّارْجِيجِي زِي سِّيبّثْ ن تَّابُوثْ ن أَربِّي. ؤُمِي د-يُوسَا ورْيَازْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ ث إِحَاجَا ذِي ثنْذِينْثْ، ثسْغُويْ ثنْذِينْثْ مَارَّا.

¹³ E, chegando ele, eis que Eli estava assentado numa cadeira, olhando para o caminho; porquanto o seu coração estava tremendo pela arca de Deus. Entrando, pois, aquele homem a anunciar isto na cidade, toda a cidade gritou.

¹⁴ ؤُمِي إِسْڒَا عَالِي ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي، إِنَّا: ”مَانَا ڒْحسّْ ن ڒْهَارَاجْ-أَ ن ڒْغَاشِي نِّي؟“ خنِّي إِقدْجقْ ورْيَازْ، يُوسَا-د، إِحَاجَا ث إِ عَالِي.

¹⁴ E Eli, ouvindo os gritos, disse: Que alvoroço é esse? Então chegou aquele homem apressadamente, e veio, e o anunciou a Eli.

¹⁵ ثُوغَا غَارْ عَالِي ثْمنْيَا ؤُ-ثسْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذوْڒنْثْ أَرْخُونْثْ، أَڒَامِي وَارْ إِتّْوِيڒِي عَاذْ.

¹⁵ E era Eli da idade de noventa e oito anos; e estavam os seus olhos tão escurecidos, que já não podia ver.

¹⁶ أَرْيَازْ إِنَّا إِ عَالِي: ”نشّْ ؤُسِيغْ-د زڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي. أَسّْ-أَ أَروْڒغْ زِي ڒصْفُوفْ ن ڒْعسْكَارْ.“ إِنَّا أَسْ عَالِي: ”مِينْ إِمْسَارنْ، أَ مِّي؟“

¹⁶ E disse aquele homem a Eli: Eu sou o que venho da batalha; porque eu fugi hoje da batalha. E disse ele: Que coisa sucedeu, filho meu?

¹⁷ أَرقَّاسْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”إِسْرَائِيل يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ ڒْڭنْسْ إِڭَّا إِشْثْ ن ثْخسَّارْثْ ثوْعَارْ أَطَّاسْ. ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، تّْوَانْغنْ ؤُ تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ.“

¹⁷ Então respondeu o que trazia as notícias, e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, e houve também grande matança entre o povo; e, além disso, também teus dois filhos, Hofni e Finéias, morreram, e a arca de Deus foi tomada.

¹⁸ ؤُمِي نتَّا يِيذَارْ تَّابُوثْ ن أَربِّي، إِمْسَارْ، أَقَا عَالِي إِوْضَا غَارْ ضفَّارْ زِي ڒْكُورْسِي زَّاثْ إِ ثوَّارْثْ. نتَّا يَارّژْ زڭْ يِيرِي ؤُشَا إِفّغْ أَسْ بُوحْبڒْ، مَاغَارْ أَرْيَازْ ثُوغَا إِوْسَارْ ؤُ إِذْقڒْ. نتَّا ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

¹⁸ E sucedeu que, fazendo ele menção da arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, ao lado da porta, e quebrou-se-lhe o pescoço e morreu; porquanto o homem era velho e pesado; e tinha ele julgado Israel quarenta anos.

¹⁹ ثَاسْڒِيثْ نّسْ، ثَامْغَارْثْ ن مِّيسْ فِينَاحَاسْ، ثُوغَا ثكْسِي س دّيْسثْ، ثُوغَا عْڒَاينْ أَذْ د-ثَارُووْ. ؤُمِي نتَّاثْ ثسْڒَا أَقَا تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ، ؤُعمِّيسْ إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ أَرْيَازْ نّسْ، خنِّي ثكْمُومّشْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِطّفْ إِ-ت ڒوْجعْ نّسْ ن ثَارُوثْ.

¹⁹ E, estando sua nora, a mulher de Finéias, grávida, e próxima ao parto, e ouvindo estas notícias, de que a arca de Deus era tomada, e de que seu sogro e seu marido morreram, encurvou-se e deu à luz; porquanto as dores lhe sobrevieram.

²⁰ ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ ن ڒْموْثْ نّسْ، نَّانْثْ ثمْغَارِينْ ثِينِّي غَارسْ إِبدّنْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شمْ ثُورْوذْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ.“ مَاشَا نتَّاثْ وَارْ خَاسنْثْ د-ثَارِّي شَا ؤُ ؤُڒْ نّسْ وَارْ ثْحكَّارْ.

²⁰ E, ao tempo em que ia morrendo, disseram as mulheres que estavam com ela: Não temas, pois deste à luz um filho. Ela porém não respondeu, nem fez caso disso.

²¹ نتَّاثْ ثڭَّا أَسْ إِ ؤُحنْجِيرْ ’إِكابُوذْ‘، ثنَّا: ”إِتّْوَاكّسْ ؤُعُودْجِي زِي إِسْرَائِيل!“، مِينْزِي ثمّكْسِي تَّابُوثْ ن أَربِّي، ؤُشَا ؤُڒَا ذِي سِّيبّثْ ن ڒْموْثْ نعمِّيسْ ذ ورْيَازْ نّسْ.

²¹ E chamou ao menino Icabode, dizendo: De Israel se foi a glória! Porque a arca de Deus foi tomada, e por causa de seu sogro e de seu marido.

²² نتَّاثْ ثنَّا: ”إِتّْوَاكّسْ ؤُعُودْجِي زِي إِسْرَائِيل، مَاغَارْ ثمّكْسِي تَّابُوثْ ن أَربِّي.“

²² E disse: De Israel a glória é levada presa; pois é tomada a arca de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →