1 Samuel 4

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَاڒْ ن شَامْوِيلْ يِيوضْ غَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِفّغْ إِسْرَائِيل غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ. نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ أَبِينْ-هَاعِيزِيرْ، ؤُشَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ أَفِيقْ.

¹ Ora, saiu Israel à batalha contra os filisteus, e acampou-se perto de Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeque.

² إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِسْرَائِيل ؤُشَا ؤُمِي إِميّڒْ ؤُمنْغِي ذَا ذ ذِيهَا، إِتّْوَاغلّبْ إِسْرَائِيل زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا نِيثْنِي نْغِينْ عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ذِي ڒصْفُوفْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ ذڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي.

² E os filisteus se dispuseram em ordem de batalha contra Israel; e, travada a peleja, Israel foi ferido diante dos filisteus, que mataram no campo cerca de quatro mil homens do exército.

³ ؤُمِي إِعْقبْ ڒْڭنْسْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، نَّانْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَايمِّي ذ أَنغْ إِوْثَا سِيذِي أَسّْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟ أجّْ أَنغْ أَذْ نكْسِي تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي زِي شِيلُو، أَذْ د-ثَاسْ ذِي ڒْوسْثْ نّغْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ ثْفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّغْ.“

³ Quando o povo voltou ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor hoje diante dos filisteus? Tragamos para nós de Siló a arca do pacto do Senhor, para que ela venha para o meio de nós, e nos livre da mão de nossos inimigos.

⁴ ڒْڭنْسْ إِسّكّْ إِرْيَازنْ غَارْ شِيلُو، إِوْينْ-د سّنِّي تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ونِّي إِتّْغِيمَانْ خْ إِكِيرُوبنْ. ثُوغَا ذِينِّي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، أَكْ-ذ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي.

⁴ Enviou, pois, o povo a Siló, e trouxeram de lá a arca do pacto do Senhor dos exércitos, que se assenta sobre os querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, estavam ali com a arca do pacto de Deus.

⁵ ؤُمِي د-ثُوسَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، إِمْسَارْ، أَقَا مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒِيوْڒوْ س يِيجّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِجهْذنْ، أَڒَامِي ثَارْجِيجِي ثمُّورْثْ.

⁵ Quando a arca do pacto do Senhor chegou ao arraial, prorrompeu todo o Israel em grandes gritos, de modo que a terra vibrou.

⁶ ؤُمِي سْڒَانْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ، نَّانْ: ”مَانَا ڒْحسّْ-أَ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِجهْذنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِعِيبْرَانِييّنْ؟“ ؤُشَا نِيثْنِي فهْمنْ، أَقَا تَّابُوثْ ن سِيذِي ثُوسَا-د ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁶ E os filisteus, ouvindo o som da gritaria, disseram: Que quer dizer esta grande vozearia no arraial dos hebreus? Quando souberam que a arca do Senhor havia chegado ao arraial,

⁷ ڭّْوذنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَطَّاسْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”أَربِّي يُوسَا-د غَارْسنْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ!“ ؤُشَا نَّانْ: ”أَيَّاوْ خَانغْ، مَاغَارْ أَيَا أَمُّوعمَّارْصْ وَارْ إِمْسَارْ!

⁷ os filisteus se atemorizaram; e diziam: Os deuses vieram ao arraial. Diziam mais: Ai de nós! porque nunca antes sucedeu tal coisa.

⁸ ؤُشْثْ خَانغْ، مَانْ ونْ إِ ذ أَنغْ غَا إِفكّنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِربِّيثنْ إِجهْذنْ؟ إِنَا ذ إِربِّيثنْ إِ إِوْثِينْ إِمِيصْرِييّنْ س مَارَّا جّْرَايحْ ذِي ڒخْڒَا!

⁸ Ai de nós! quem nos livrará da mão destes deuses possantes? Estes são os deuses que feriram aos egípcios com toda sorte de pragas no deserto.

⁹ إِڒِيمْ ثْمحْضمْ ؤُ إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ، كنِّيوْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ وَارْ ثتّْسخَّارمْ إِ إِعِيبْرَانِييّنْ أَمْ مَامّشْ نِيثْنِي غَارْومْ سخَّارنْ. إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ ؤُ منْغمْ!“

⁹ Esforçai-vos, e portai-vos varonilmente, ó filisteus, para que porventura não venhais a ser escravos dos hebreus, como eles o foram vossos; portai-vos varonilmente e pelejai.

¹⁰ ؤُشَا فّْغنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ غَارْ ؤُمنْغِي ؤُ إِتّْوَاغْڒبْ إِسْرَائِيل. أَروْڒنْ نِيثْنِي، كُوڒْ إِجّْ غَارْ ؤُقِيضُونْ نّسْ. ثُوغَا ذ إِشْثْ ن ثْخسَّارْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ، أَڒَامِي وْضَانْ ثْڒَاثِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي إِسْرَائِيل إِ د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي خْ إِضَارنْ.

¹⁰ Então pelejaram os filisteus, e Israel foi derrotado, fugindo cada um para a sua tenda; e houve mui grande matança, pois caíram de Israel trinta mil homens de infantaria.

¹¹ تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ ؤُ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، مُّوثنْ.

¹¹ Também foi tomada a arca de Deus, e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, foram mortos.

¹² خنِّي يُوزّڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي، يِيوضْ غَارْ شِيلُو ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، س وَارُّوضْ إِشَارّڭْ ؤُشَا أَشَاڒْ ثُوغَا خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.

¹² Então um homem de Benjamim, correndo do campo de batalha chegou no mesmo dia a Siló, com as vestes rasgadas e terra sobre a cabeça.

¹³ ڒَْامِي يِيوضْ نتَّا، إِقِّيمْ عَالِي خْ ڒْكُورْسِي نّسْ غَارْ ثْمَا ن وبْرِيذْ، إِقْشعْ، مِينْزِي ؤُڒْ نّسْ ثُوغَا إِتَّارْجِيجِي زِي سِّيبّثْ ن تَّابُوثْ ن أَربِّي. ؤُمِي د-يُوسَا ورْيَازْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ ث إِحَاجَا ذِي ثنْذِينْثْ، ثسْغُويْ ثنْذِينْثْ مَارَّا.

¹³ Ao chegar ele, estava Eli sentado numa cadeira ao pé do caminho vigiando, porquanto o seu coração estava tremendo pela arca de Deus. E quando aquele homem chegou e anunciou isto na cidade, a cidade toda prorrompeu em lamentações.

¹⁴ ؤُمِي إِسْڒَا عَالِي ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي، إِنَّا: ”مَانَا ڒْحسّْ ن ڒْهَارَاجْ-أَ ن ڒْغَاشِي نِّي؟“ خنِّي إِقدْجقْ ورْيَازْ، يُوسَا-د، إِحَاجَا ث إِ عَالِي.

¹⁴ E Eli, ouvindo a voz do lamento, perguntou: Que quer dizer este alvoroço? Então o homem, apressando-se, chegou e o anunciou a Eli.

¹⁵ ثُوغَا غَارْ عَالِي ثْمنْيَا ؤُ-ثسْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذوْڒنْثْ أَرْخُونْثْ، أَڒَامِي وَارْ إِتّْوِيڒِي عَاذْ.

¹⁵ Ora, Eli tinha noventa e oito anos; e os seus olhos haviam cegado, de modo que já não podia ver.

¹⁶ أَرْيَازْ إِنَّا إِ عَالِي: ”نشّْ ؤُسِيغْ-د زڭْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي. أَسّْ-أَ أَروْڒغْ زِي ڒصْفُوفْ ن ڒْعسْكَارْ.“ إِنَّا أَسْ عَالِي: ”مِينْ إِمْسَارنْ، أَ مِّي؟“

¹⁶ E disse aquele homem a Eli: Estou vindo do campo de batalha, donde fugi hoje mesmo. Perguntou Eli: Que foi que sucedeu, meu filho?

¹⁷ أَرقَّاسْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”إِسْرَائِيل يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ ڒْڭنْسْ إِڭَّا إِشْثْ ن ثْخسَّارْثْ ثوْعَارْ أَطَّاسْ. ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ، تّْوَانْغنْ ؤُ تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ.“

¹⁷ Então respondeu o que trazia as novas, e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, e houve grande matança entre o povo; além disto, também teus dois filhos, Hofni e Finéias, são mortos, e a arca de Deus é tomada.

¹⁸ ؤُمِي نتَّا يِيذَارْ تَّابُوثْ ن أَربِّي، إِمْسَارْ، أَقَا عَالِي إِوْضَا غَارْ ضفَّارْ زِي ڒْكُورْسِي زَّاثْ إِ ثوَّارْثْ. نتَّا يَارّژْ زڭْ يِيرِي ؤُشَا إِفّغْ أَسْ بُوحْبڒْ، مَاغَارْ أَرْيَازْ ثُوغَا إِوْسَارْ ؤُ إِذْقڒْ. نتَّا ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

¹⁸ Quando ele fez menção da arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, junto à porta, e quebrou-se-lhe o pescoço, e morreu, porquanto era homem velho e pesado. Ele tinha julgado a Israel quarenta anos.

¹⁹ ثَاسْڒِيثْ نّسْ، ثَامْغَارْثْ ن مِّيسْ فِينَاحَاسْ، ثُوغَا ثكْسِي س دّيْسثْ، ثُوغَا عْڒَاينْ أَذْ د-ثَارُووْ. ؤُمِي نتَّاثْ ثسْڒَا أَقَا تَّابُوثْ ن أَربِّي ثتّْوَاحوّسْ، ؤُعمِّيسْ إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ أَرْيَازْ نّسْ، خنِّي ثكْمُومّشْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِطّفْ إِ-ت ڒوْجعْ نّسْ ن ثَارُوثْ.

¹⁹ E estando sua nora, a mulher de Finéias, grávida e próxima ao parto, e ouvindo estas novas, de que a arca de Deus era tomada, e de que seu sogro e seu marido eram mortos, encurvou-se e deu à luz, porquanto as dores lhe sobrevieram.

²⁰ ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ ن ڒْموْثْ نّسْ، نَّانْثْ ثمْغَارِينْ ثِينِّي غَارسْ إِبدّنْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شمْ ثُورْوذْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ.“ مَاشَا نتَّاثْ وَارْ خَاسنْثْ د-ثَارِّي شَا ؤُ ؤُڒْ نّسْ وَارْ ثْحكَّارْ.

²⁰ E, na hora em que ia morrendo, disseram as mulheres que estavam com ela: Não temas, pois tiveste um filho. Ela, porém, não respondeu, nem deu atenção a isto.

²¹ نتَّاثْ ثڭَّا أَسْ إِ ؤُحنْجِيرْ ’إِكابُوذْ‘، ثنَّا: ”إِتّْوَاكّسْ ؤُعُودْجِي زِي إِسْرَائِيل!“، مِينْزِي ثمّكْسِي تَّابُوثْ ن أَربِّي، ؤُشَا ؤُڒَا ذِي سِّيبّثْ ن ڒْموْثْ نعمِّيسْ ذ ورْيَازْ نّسْ.

²¹ E chamou ao menino de Icabô, dizendo: De Israel se foi a glória! Porque fora tomada a arca de Deus, e por causa de seu sogro e de seu marido.

²² نتَّاثْ ثنَّا: ”إِتّْوَاكّسْ ؤُعُودْجِي زِي إِسْرَائِيل، مَاغَارْ ثمّكْسِي تَّابُوثْ ن أَربِّي.“

²² E disse: De Israel se foi a glória, pois é tomada a arca de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →