1 Samuel 30

rifa (RIFA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ؤُمِي د-يُوسَا ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ صِيقْلَاغْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ثُوغَا إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن عَامَالِيقْ كشّْضنْ لْجَانُوبْ ؤُڒَا ذ صِيقْلَاغْ. نِيثْنِي وْثِينْ صِيقْلَاغْ، قّْذنْ أَسْ ثِيمسِّي
1 Três dias depois, quando Davi e seus homens chegaram à cidade de Ziclague, viram que os amalequitas haviam invadido o Neguebe e atacado Ziclague; tinham destruído e queimado a cidade.
2 ؤُشَا حبّْسنْ ثِيمْغَارِينْ نِّي ذِينْ إِدْجَانْ. وَارْ نْغِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، أَمژْيَانْ نِيغْ ذ أَمقّْرَانْ، مَاشَا إِوْينْ ثنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَبْرِيذْ نْسنْ.
2 Não mataram ninguém, mas tomaram como prisioneiros as mulheres, as crianças e os demais e foram embora.
3 يُوسَا-د ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُشَا خْزَارْ، أَقَا ثتّْوَاسّشْمضْ ثنْذِينْثْ س ثْمسِّي ؤُ ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ ثُوغَا تّْوَاحوّْسنْ.
3 Quando Davi e seus homens viram a cidade queimada e se deram conta do que havia acontecido com suas mulheres, seus filhos e suas filhas,
4 ذَاوُوذْ ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، سْغُوينْ أَڒَامِي وَارْ ذَايْسنْ إِقِّيمْ جّهْذْ حِيمَا أَذْ سْغُوينْ.
4 lamentaram e choraram em alta voz até não aguentar mais.
5 ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ ن ذَاوُوذْ تّْوَاحوّْسنْثْ، أَخِينُوعَامْ زِي يَازْرَاعِيلْ ؤُ أَبِيجَايِيلْ زِي كَارْمِيلْ.
5 As duas esposas de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, do Carmelo, estavam entre os que foram capturados.
6 ثُوغَا ذَاوُوذْ ثتّْوَاحْصَارذْ أَطَّاسْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ مَاحنْذْ أَذْ ث أَرجْمنْ، مَاغَارْ ڒعْمُورْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ ثُوغَا أَرزْڭنْ، كُوڒْ أَرْيَازْ خْ ثْخسَّارْثْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّسْ. مَاشَا ذَاوُوذْ إِسّجْهذْ إِخفْ نّسْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نّسْ.
6 Davi ficou muito aflito, pois os homens estavam amargurados por terem perdido seus filhos e suas filhas e começaram a falar em apedrejá-lo. Mas Davi encontrou forças no S enhor , seu Deus.
7 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ، مِّيسْ ن أَخِيمَالِيكْ: ”أَوِي-د ذَا غَارِي أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ!“ ؤُ أَبْيَاثَارْ يِيوِي-د أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ غَارْ ذَاوُوذْ.
7 Então disse ao sacerdote Abiatar: “Traga o colete sacerdotal!”, e Abiatar, filho de Aimeleque, o trouxe.
8 خنِّي إِسّقْسَا ذَاوُوذْ إِ سِيذِي: ”مَا أَذْ ضْفَارغْ بَانْذِييَّا-يَا؟ مَا أَذْ خَاسنْ حَارْثغْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ: ”ضْفَارْ إِ-ثنْ، مَاغَارْ شكْ أَذْ خَاسنْ ثْحَارْثذْ ؤُ أَذْ ثْفكّذْ إِمحْبَاسْ نِيشَانْ.“
8 Davi perguntou ao S enhor : “Devo perseguir esse bando de saqueadores? Conseguirei apanhá-los?”. E o S
9 إِفّغْ-د ذَاوُوذْ، نتَّا ذ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ. ؤُمِي د-إِوْضنْ نِيثْنِي أَڒْ ثِيغْزَارْثْ ن بَاسُورْ، بدّنْ ذِينْ إِنِّي إِقِّيمنْ غَارْ ضفَّارْ،
9 Davi e os seiscentos homens partiram e chegaram ao ribeiro de Besor, onde ficaram alguns deles.
10 مَاشَا ذَاوُوذْ إِقِّيمْ إِضفَّارْ بَانْذِييَّا نِّي، نتَّا ذ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ. مِيثَايْنْ ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا يُوحْڒنْ أَطَّاسْ مَاحنْذْ أَذْ ژْوَانْ ثِيغْزَارْثْ ن بَاشُورْ، قِّيمنْ بدّنْ ذِينْ.
10 Duzentos dos homens estavam exaustos demais para atravessar o ribeiro, e Davi continuou a perseguição com quatrocentos homens.
11 نِيثْنِي ؤُفِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمِيصْرِي ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا إِوْينْ ث غَارْ ذَاوُوذْ. نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ أَغْرُومْ ؤُ نتَّا إِشَّا ؤُ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ عَاوذْ أَمَانْ مَاحنْذْ أَذْ إِسُو.
11 No caminho, encontraram um rapaz egípcio num campo e o levaram até Davi. Deram-lhe um pouco de pão para comer e água para beber.
12 أَرْنِينْ أَسْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِجّْ ن وغْرُومْ ن ثَازَارْثْ يُوژْغنْ ذ ثْنَاينْ ن إِغْرُومنْ ن زّْبِيبْ ؤُ نتَّا إِشَّا، إِذْوڒْ أَسْ-د بُوحْبڒْ نّسْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا وَارْ إِشِّي وَارْ إِسْوِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذ ثْڒَاثَا ن دْجِييَاڒِي.
12 Também lhe deram um pedaço de bolo de figo e dois bolos de passas, pois fazia três dias e três noites que não comia nem bebia nada. Em pouco tempo, recuperou as forças.
13 خنِّي إِنَّا أَسْ ذَاوُوذْ: ”وِي شكْ يِيڒَانْ ؤُ مَانِيسْ شكْ؟“ خنِّي إِنَّا ؤُحُوذْرِي أَمِيصْرِي: ”نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ ن عَامَالِيقْ ؤُ سِيذِي إِنُو إِجَّا أَيِي، ڒَامِي هڒْشغْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي.
13 Davi lhe perguntou: “A quem você pertence e de onde veio?”. “Sou egípcio, escravo de um amalequita”, respondeu ele. “Meu senhor me abandonou três dias atrás porque fiquei doente.
14 نشِّينْ ثُوغَا نْكشّضْ ثَامُّورْثْ ن لْجَانُوبْ ن إِكَارِيثِييِّينْ، ثنِّي غَارْ يَاهُوذَا، ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ ن لْجَانُوبْ ن كَالِيبْ، ؤُ نشِّينْ نسّشْمضْ صِيقْلَاغْ س ثْمسِّي.“
14 Estávamos voltando de um ataque aos queretitas, no Neguebe, ao território de Judá e à terra de Calebe, e tínhamos queimado Ziclague.”
15 ذَاوُوذْ إِنَّا أَسْ: ”مَا ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثْنذْهذْ غَارْ بَانْذِييَّا-يَا ن إِخوَّاننْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”جَادْجْ أَيِي غَارْ أَربِّي، أَقَا شكْ وَارْ ذ أَيِي ثْنقّذْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي ثسّْعدُّوذْ إِ سِيذِي إِنُو! خنِّي نشّْ أَذْ شكْ نذْهغْ غَارْ بَانْذِييَّا-يَا.“
15 “Você pode me levar até esse bando de saqueadores?”, perguntou Davi. O rapaz respondeu: “Se o senhor jurar por Deus que não me matará nem me entregará ao meu senhor, eu o levarei até eles”.
16 ؤُشَا إِنْذهْ إِ-ث ذِينْ، ؤُ خْزَارْ، نِيثْنِي ثُوغَا قِّيمنْ تّْوَابزّْعنْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ، شِّينْ، سْوِينْ ؤُ شضْحنْ زِي سِّيبّثْ ن ثْكشَّاضْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِ ثُوغَا د-إِوْينْ زِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا.
16 O rapaz o levou até os amalequitas. Estavam espalhados pelos campos, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de bens que haviam tomado da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 ذَاوُوذْ إِوْثَا خَاسنْ زِي ثْبَامْبَاسْثْ أَڒْ ثَامذِّيثْ ن وَاسّْ إِ-ت-إِ-د-إِضْفَارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْسنْ وَارْ إِنْجِيمْ، مْغِيرْ أَربْعَا-مْيَا ن إِحُوذْرِييّنْ نِّي إِنْيِينْ خْ إِڒغْمَانْ، أَروْڒنْ.
17 Davi e seus homens massacraram os amalequitas, atacando-os durante toda a noite e todo o dia seguinte, até o entardecer. Nenhum deles escapou, exceto quatrocentos rapazes que fugiram montados em camelos.
18 أَمُّو د-إِفكّْ ذَاوُوذْ مَارَّا مِينْ كّْسنْ أَيْثْ ن عَامَالِيقْ. ذَاوُوذْ إِفكّْ-د ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ.
18 Davi recuperou tudo que os amalequitas haviam tomado e resgatou suas duas esposas.
19 زڭْ ؤُمژْيَانْ أَڒْ أَمقّْرَانْ، زڭْ إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ، زِي ثْكشَّاضْثْ ؤُ زِي مَارَّا مِينْ زَّايْسنْ كّْسنْ، وَارْ إِودَّارْ وَالُو. مَارَّا يَارَّا إِ-ث-إِ-د ذَاوُوذْ.
19 Não faltava coisa alguma: nem pequena nem grande, nem filho nem filha, nem qualquer outra coisa que havia sido tomada. Davi trouxe tudo de volta.
20 إِكْسِي ذَاوُوذْ عَاوذْ مَارَّا ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ. نذْهنْ ثنْ غَارْ زَّاثْ إِ ڒكْسِيبثْ ن يِيخفْ نْسنْ، نَّانْ: ”ثَا ذ ثَاكشَّاضْثْ ن ذَاوُوذْ.“
20 Também recuperou todos os rebanhos, e seus companheiros os levaram à frente dos outros animais. “Este despojo pertence a Davi!”, disseram.
21 ؤُمِي د-يِيوضْ ذَاوُوذْ غَارْ مِيثَاينْ ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا يُوحْڒنْ أَطَّاسْ حِيمَا أَذْ ضْفَارنْ ذَاوُوذْ عَاذْ، إِنِّي إِجَّا ذَاوُوذْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن بَاشُورْ، أَقَا فّْغنْ-د نِيثْنِي غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ ؤُ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ. ذَاوُوذْ إِقَارّبْ-د غَارْسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا خْ ؤُمدُّورْ نْسنْ.
21 Então Davi voltou ao ribeiro de Besor, onde estavam os duzentos homens que tinham sido deixados para trás porque estavam exaustos demais para acompanhá-los. Saíram ao encontro de Davi e seus companheiros, e ele os cumprimentou com alegria.
22 خنِّي يَارَّا-د كُوڒْ أَرْيَازْ وَارْ إِحْڒِينْ ذ ونِّي وَارْ إِسكّْوِينْ جَارْ يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا د-إِفّْغنْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ كِيذْنغْ فِّيغنْ، خْ ؤُينِّي وَارْ ذ أَسنْ نتِّيشْ وَالُو زِي ثْكشَّاضْثْ إِ د-نْفكّْ، مْغِيرْ إِ كُوڒْ أَرْيَازْ ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ. ذ إِنَا زمَّارنْ نِيثْنِي أَذْ أَوْينْ ؤُشَا أَذْ كِيذْسنْ أَرڭّْوْحنْ.“
22 Contudo, entre os que tinham acompanhado Davi havia alguns homens perversos que disseram: “Como eles não foram conosco, não devem receber nada dos despojos que recuperamos. Devolvam as esposas e os filhos deles e mandem todos embora”.
23 مَاشَا ذَاوُوذْ إِنَّا: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ ثڭّمْ أَمنِّي، أَيْثْمَا، أَقَا سِيذِي ذ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَيَا ؤُ نتَّا إِحْضَا أَنغْ ؤُ إِوْشَا بَانْذِييَّا إِ ذ أَنغْ د-إِوْضَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّغْ.
23 Davi, porém, disse: “Não, meus irmãos! Não sejam egoístas com aquilo que o S enhor nos deu. Ele nos guardou e nos ajudou a derrotar o bando de saqueadores que nos atacou.
24 وِي غَارْومْ إِ غَا إِسْڒنْ غَارْ وَاوَاڒْ نْومْ؟ مَاغَارْ ثَاسْغَارْثْ ن ونِّي إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي أَذْ ثِيڒِي أَمْ ثسْغَارْثْ ن ونِّي إِقِّيمنْ غَارْ ڒخْزِينْ. نِيثْنِي أَذْ ت بْضَانْ جْمِيعْ.“
24 Quem lhes dará ouvidos quando falam desse modo? Dividiremos igualmente entre os que foram à batalha e os que guardaram a bagagem”.
25 أَمُّو إِ ت ثقِّيمْ زڭْ وَاسّْ نِّي، مِينْزِي نتَّا إِڭَّا إِ-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ ذ إِشْثْ ن لْفَارِيضَا ذِي إِسْرَائِيل أَڒْ أَسّْ-أَ.
25 A partir daquele dia, Davi fez disso decreto e estatuto em Israel, e assim é até hoje.
26 ؤُمِي يَارڭّْوحْ ذَاوُوذْ غَارْ صِيقْلَاغْ، إِسّكّْ نتَّا ثِيرْزفِينْ زِي ثْكشَّاضْثْ غَارْ إِمْغَارنْ ن يَاهُوذَا، إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ، أَمْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا: ”ثَا ذ إِشْثْ ن لْبَارَاكَا إِ كنِّيوْ زِي ثْكشَّاضْثْ ن ڒْعذْيَانْ ن سِيذِي“.
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte dos despojos aos líderes de Judá, que eram seus amigos. Disse: “Eis um presente para vocês, tirado dos inimigos do S enhor !”.
27 إِسّكّْ إِ إِمْغَارنْ ذِي بَايْثْ-إِلْ، إِ يِينِّي ذِي رَامَاثْ ذِي لْجَانُوبْ، إِ يِينِّي ذِي يَاتِّيرْ،
27 Os presentes foram enviados ao povo das seguintes cidades: Betel, Ramote do Neguebe, Jatir,
28 إِ يِينِّي ذِي عَارُوعِيرْ، إِ يِينِّي ذِي سِيفْمُوثْ، إِ يِينِّي ذِي إِشِيثِيمُوعَا،
28 Aroer, Sifmote, Estemoa,
29 إِ يِينِّي ذِي رَاخِيلْ، إِ يِينِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن إِيَارْحَامْثِيلِييّنْ، إِ يِينِّي إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن إِقِينِييّنْ،
29 Racal, as cidades dos jerameelitas e as cidades dos queneus,
30 إِ يِينِّي ذِي حُورْمَا، إِ يِينِّي ذِي كُورْ-عَاشَانْ، إِ يِينِّي ذِي عَاثَاكْ،
30 Hormá, Borasã, Atace,
31 إِ يِينِّي ذِي حَابْرُونْ ؤُ غَارْ مَارَّا إِمُوشَانْ مَانِي ثُوغَا إِكَّا ذَاوُوذْ، نتَّا أَكْ-ذ إِرْيَازنْ نّسْ.
31 Hebrom e todos os outros lugares por onde Davi e seus homens haviam passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.