1 Samuel 30
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ؤُمِي د-يُوسَا ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ صِيقْلَاغْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ثُوغَا إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن عَامَالِيقْ كشّْضنْ لْجَانُوبْ ؤُڒَا ذ صِيقْلَاغْ. نِيثْنِي وْثِينْ صِيقْلَاغْ، قّْذنْ أَسْ ثِيمسِّي
1 Dois dias depois, Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, a sua cidade. Enquanto ele havia estado fora, os amalequitas tinham invadido o Sul da terra de Judá e atacado Ziclague. Eles queimaram a cidade
2 ؤُشَا حبّْسنْ ثِيمْغَارِينْ نِّي ذِينْ إِدْجَانْ. وَارْ نْغِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، أَمژْيَانْ نِيغْ ذ أَمقّْرَانْ، مَاشَا إِوْينْ ثنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَبْرِيذْ نْسنْ.
2 e prenderam todas as mulheres. Não mataram ninguém, mas foram embora e levaram todos como prisioneiros.
3 يُوسَا-د ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُشَا خْزَارْ، أَقَا ثتّْوَاسّشْمضْ ثنْذِينْثْ س ثْمسِّي ؤُ ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ ثُوغَا تّْوَاحوّْسنْ.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram, viram que a cidade tinha sido queimada e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados embora.
4 ذَاوُوذْ ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، سْغُوينْ أَڒَامِي وَارْ ذَايْسنْ إِقِّيمْ جّهْذْ حِيمَا أَذْ سْغُوينْ.
4 Então Davi e os seus homens começaram a chorar e choraram até ficarem sem forças.
5 ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ ن ذَاوُوذْ تّْوَاحوّْسنْثْ، أَخِينُوعَامْ زِي يَازْرَاعِيلْ ؤُ أَبِيجَايِيلْ زِي كَارْمِيلْ.
5 As duas mulheres de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo, também haviam sido levadas.
6 ثُوغَا ذَاوُوذْ ثتّْوَاحْصَارذْ أَطَّاسْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ مَاحنْذْ أَذْ ث أَرجْمنْ، مَاغَارْ ڒعْمُورْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ ثُوغَا أَرزْڭنْ، كُوڒْ أَرْيَازْ خْ ثْخسَّارْثْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّسْ. مَاشَا ذَاوُوذْ إِسّجْهذْ إِخفْ نّسْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نّسْ.
6 Davi ficou então numa situação muito difícil, pois os seus homens estavam tão amargurados por ficarem sem os seus filhos, que falavam até em matá-lo a pedradas. Mas o Senhor , seu Deus, lhe deu coragem.
7 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ، مِّيسْ ن أَخِيمَالِيكْ: ”أَوِي-د ذَا غَارِي أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ!“ ؤُ أَبْيَاثَارْ يِيوِي-د أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ غَارْ ذَاوُوذْ.
7 E ele disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: — Traga aqui o E Abiatar trouxe.
8 خنِّي إِسّقْسَا ذَاوُوذْ إِ سِيذِي: ”مَا أَذْ ضْفَارغْ بَانْذِييَّا-يَا؟ مَا أَذْ خَاسنْ حَارْثغْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ: ”ضْفَارْ إِ-ثنْ، مَاغَارْ شكْ أَذْ خَاسنْ ثْحَارْثذْ ؤُ أَذْ ثْفكّذْ إِمحْبَاسْ نِيشَانْ.“
8 Então Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir atrás desses invasores? Conseguirei pegá-los? Deus respondeu: — Vá atrás deles. Você os pegará e libertará os prisioneiros.
9 إِفّغْ-د ذَاوُوذْ، نتَّا ذ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ. ؤُمِي د-إِوْضنْ نِيثْنِي أَڒْ ثِيغْزَارْثْ ن بَاسُورْ، بدّنْ ذِينْ إِنِّي إِقِّيمنْ غَارْ ضفَّارْ،
9 Então Davi e os seus seiscentos homens saíram, e, quando chegaram ao ribeirão de Besor, alguns deles ficaram ali.
10 مَاشَا ذَاوُوذْ إِقِّيمْ إِضفَّارْ بَانْذِييَّا نِّي، نتَّا ذ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ. مِيثَايْنْ ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا يُوحْڒنْ أَطَّاسْ مَاحنْذْ أَذْ ژْوَانْ ثِيغْزَارْثْ ن بَاشُورْ، قِّيمنْ بدّنْ ذِينْ.
10 Davi continuou o seu caminho com quatrocentos homens. Os outros duzentos estavam cansados demais para atravessar o ribeirão e por isso ficaram para trás.
11 نِيثْنِي ؤُفِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمِيصْرِي ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا إِوْينْ ث غَارْ ذَاوُوذْ. نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ أَغْرُومْ ؤُ نتَّا إِشَّا ؤُ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ عَاوذْ أَمَانْ مَاحنْذْ أَذْ إِسُو.
11 Os homens de Davi acharam no campo um rapaz egípcio e o levaram a Davi. Deram ao rapaz comida, água,
12 أَرْنِينْ أَسْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِجّْ ن وغْرُومْ ن ثَازَارْثْ يُوژْغنْ ذ ثْنَاينْ ن إِغْرُومنْ ن زّْبِيبْ ؤُ نتَّا إِشَّا، إِذْوڒْ أَسْ-د بُوحْبڒْ نّسْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا وَارْ إِشِّي وَارْ إِسْوِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذ ثْڒَاثَا ن دْجِييَاڒِي.
12 figos secos e dois cachos de passas. Ele havia ficado três dias e três noites sem comer, nem beber. Mas, depois de comer, as suas forças voltaram.
13 خنِّي إِنَّا أَسْ ذَاوُوذْ: ”وِي شكْ يِيڒَانْ ؤُ مَانِيسْ شكْ؟“ خنِّي إِنَّا ؤُحُوذْرِي أَمِيصْرِي: ”نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ ن عَامَالِيقْ ؤُ سِيذِي إِنُو إِجَّا أَيِي، ڒَامِي هڒْشغْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي.
13 Então Davi perguntou: — Quem é o seu dono? De onde você é? — Eu sou egípcio e sou escravo de um amalequita! — respondeu ele. — O meu dono me deixou aqui há três dias porque fiquei doente.
14 نشِّينْ ثُوغَا نْكشّضْ ثَامُّورْثْ ن لْجَانُوبْ ن إِكَارِيثِييِّينْ، ثنِّي غَارْ يَاهُوذَا، ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ ن لْجَانُوبْ ن كَالِيبْ، ؤُ نشِّينْ نسّشْمضْ صِيقْلَاغْ س ثْمسِّي.“
14 Nós invadimos a terra dos queretitas, a região Sul de Judá e o território do grupo de famílias de Calebe e queimamos a cidade de Ziclague.
15 ذَاوُوذْ إِنَّا أَسْ: ”مَا ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثْنذْهذْ غَارْ بَانْذِييَّا-يَا ن إِخوَّاننْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”جَادْجْ أَيِي غَارْ أَربِّي، أَقَا شكْ وَارْ ذ أَيِي ثْنقّذْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي ثسّْعدُّوذْ إِ سِيذِي إِنُو! خنِّي نشّْ أَذْ شكْ نذْهغْ غَارْ بَانْذِييَّا-يَا.“
15 Então Davi lhe perguntou: — Você pode me levar até onde os amalequitas estão? — Sim, — respondeu ele — se o senhor prometer em nome de Deus que não me matará, nem me entregará ao meu dono.
16 ؤُشَا إِنْذهْ إِ-ث ذِينْ، ؤُ خْزَارْ، نِيثْنِي ثُوغَا قِّيمنْ تّْوَابزّْعنْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ، شِّينْ، سْوِينْ ؤُ شضْحنْ زِي سِّيبّثْ ن ثْكشَّاضْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِ ثُوغَا د-إِوْينْ زِي ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا.
16 Então ele levou Davi. Os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de coisas que haviam tomado na terra dos filisteus e na terra de Judá.
17 ذَاوُوذْ إِوْثَا خَاسنْ زِي ثْبَامْبَاسْثْ أَڒْ ثَامذِّيثْ ن وَاسّْ إِ-ت-إِ-د-إِضْفَارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْسنْ وَارْ إِنْجِيمْ، مْغِيرْ أَربْعَا-مْيَا ن إِحُوذْرِييّنْ نِّي إِنْيِينْ خْ إِڒغْمَانْ، أَروْڒنْ.
17 No dia seguinte ao amanhecer, Davi os atacou e lutou até o anoitecer. E nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos rapazes que montaram camelos e fugiram.
18 أَمُّو د-إِفكّْ ذَاوُوذْ مَارَّا مِينْ كّْسنْ أَيْثْ ن عَامَالِيقْ. ذَاوُوذْ إِفكّْ-د ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ نّسْ.
18 Davi salvou todos os que tinham sido levados como prisioneiros, incluindo as suas duas mulheres, e trouxe de volta tudo o que os amalequitas haviam tomado.
19 زڭْ ؤُمژْيَانْ أَڒْ أَمقّْرَانْ، زڭْ إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ، زِي ثْكشَّاضْثْ ؤُ زِي مَارَّا مِينْ زَّايْسنْ كّْسنْ، وَارْ إِودَّارْ وَالُو. مَارَّا يَارَّا إِ-ث-إِ-د ذَاوُوذْ.
19 Não ficou faltando nada: Davi levou de volta todos os filhos e todas as filhas dos seus homens e todas as coisas, grandes e pequenas, que os amalequitas haviam tomado.
20 إِكْسِي ذَاوُوذْ عَاوذْ مَارَّا ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ. نذْهنْ ثنْ غَارْ زَّاثْ إِ ڒكْسِيبثْ ن يِيخفْ نْسنْ، نَّانْ: ”ثَا ذ ثَاكشَّاضْثْ ن ذَاوُوذْ.“
20 Levou também todas as ovelhas e todo o gado. Então os homens de Davi levaram a ele os seus animais e disseram: — Estes animais são seus.
21 ؤُمِي د-يِيوضْ ذَاوُوذْ غَارْ مِيثَاينْ ن يرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا يُوحْڒنْ أَطَّاسْ حِيمَا أَذْ ضْفَارنْ ذَاوُوذْ عَاذْ، إِنِّي إِجَّا ذَاوُوذْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن بَاشُورْ، أَقَا فّْغنْ-د نِيثْنِي غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ ؤُ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ. ذَاوُوذْ إِقَارّبْ-د غَارْسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا خْ ؤُمدُّورْ نْسنْ.
21 Aí Davi voltou para o lugar onde estavam os duzentos homens que não tinham ido com ele e haviam ficado atrás, no ribeirão de Besor, por estarem muito cansados. Eles saíram ao encontro de Davi e dos seus homens. Davi chegou perto deles e os cumprimentou.
22 خنِّي يَارَّا-د كُوڒْ أَرْيَازْ وَارْ إِحْڒِينْ ذ ونِّي وَارْ إِسكّْوِينْ جَارْ يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا د-إِفّْغنْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ كِيذْنغْ فِّيغنْ، خْ ؤُينِّي وَارْ ذ أَسنْ نتِّيشْ وَالُو زِي ثْكشَّاضْثْ إِ د-نْفكّْ، مْغِيرْ إِ كُوڒْ أَرْيَازْ ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ. ذ إِنَا زمَّارنْ نِيثْنِي أَذْ أَوْينْ ؤُشَا أَذْ كِيذْسنْ أَرڭّْوْحنْ.“
22 Mas alguns homens ordinários e de mau caráter que tinham ido com Davi disseram: — Eles não foram conosco; por isso, não lhes daremos nada do que trouxemos. Eles podem pegar as suas mulheres e os seus filhos e ir embora.
23 مَاشَا ذَاوُوذْ إِنَّا: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ ثڭّمْ أَمنِّي، أَيْثْمَا، أَقَا سِيذِي ذ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَيَا ؤُ نتَّا إِحْضَا أَنغْ ؤُ إِوْشَا بَانْذِييَّا إِ ذ أَنغْ د-إِوْضَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّغْ.
23 Mas Davi respondeu: — Meus irmãos, vocês não podem fazer isso com o que o
24 وِي غَارْومْ إِ غَا إِسْڒنْ غَارْ وَاوَاڒْ نْومْ؟ مَاغَارْ ثَاسْغَارْثْ ن ونِّي إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي أَذْ ثِيڒِي أَمْ ثسْغَارْثْ ن ونِّي إِقِّيمنْ غَارْ ڒخْزِينْ. نِيثْنِي أَذْ ت بْضَانْ جْمِيعْ.“
24 Ninguém pode concordar com o que vocês estão dizendo! Tudo deve ser repartido em partes iguais: quem ficou atrás com a bagagem deve receber o mesmo que aquele que lutou na batalha.
25 أَمُّو إِ ت ثقِّيمْ زڭْ وَاسّْ نِّي، مِينْزِي نتَّا إِڭَّا إِ-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ ذ إِشْثْ ن لْفَارِيضَا ذِي إِسْرَائِيل أَڒْ أَسّْ-أَ.
25 Davi fez desta ordem uma lei . E até hoje ela é seguida em Israel.
26 ؤُمِي يَارڭّْوحْ ذَاوُوذْ غَارْ صِيقْلَاغْ، إِسّكّْ نتَّا ثِيرْزفِينْ زِي ثْكشَّاضْثْ غَارْ إِمْغَارنْ ن يَاهُوذَا، إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ، أَمْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا: ”ثَا ذ إِشْثْ ن لْبَارَاكَا إِ كنِّيوْ زِي ثْكشَّاضْثْ ن ڒْعذْيَانْ ن سِيذِي“.
26 Quando Davi voltou para Ziclague, pegou parte do que havia tomado dos inimigos e mandou para os seus amigos, os líderes de Judá, com esta mensagem: — Este é um presente para vocês, tirado das coisas que nós tomamos dos inimigos de Deus, o
27 إِسّكّْ إِ إِمْغَارنْ ذِي بَايْثْ-إِلْ، إِ يِينِّي ذِي رَامَاثْ ذِي لْجَانُوبْ، إِ يِينِّي ذِي يَاتِّيرْ،
27 Davi mandou presentes aos líderes das seguintes cidades: Betel, Ramá, que fica ao sul de Judá, Jatir,
28 إِ يِينِّي ذِي عَارُوعِيرْ، إِ يِينِّي ذِي سِيفْمُوثْ، إِ يِينِّي ذِي إِشِيثِيمُوعَا،
28 Aroer, Sifmote, Estemoa, Racal, Horma, Borasã, Atace, Hebrom; e também às cidades das tribos dos jerameelitas e dos queneus — todos os lugares onde Davi e os seus homens haviam estado.
29 إِ يِينِّي ذِي رَاخِيلْ، إِ يِينِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن إِيَارْحَامْثِيلِييّنْ، إِ يِينِّي إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن إِقِينِييّنْ،
29 — ausente —
30 إِ يِينِّي ذِي حُورْمَا، إِ يِينِّي ذِي كُورْ-عَاشَانْ، إِ يِينِّي ذِي عَاثَاكْ،
30 — ausente —
31 إِ يِينِّي ذِي حَابْرُونْ ؤُ غَارْ مَارَّا إِمُوشَانْ مَانِي ثُوغَا إِكَّا ذَاوُوذْ، نتَّا أَكْ-ذ إِرْيَازنْ نّسْ.
31 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.