1 Samuel 19
rifa (RIFA) vs NVT
1 إِسِّيوڒْ شَاوُولْ أَكْ-ذ مِّيسْ يُونَاثَانْ ؤُ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ نْغنْ ذَاوُوذْ. مَاشَا يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا إِسّْعِيزّْ خَاسْ ذَاوُوذْ أَطَّاسْ.
1 Saul instigou seus servos e seu filho Jônatas a matarem Davi. Mas Jônatas, por causa de seu grande afeto por Davi,
2 إِحَاجَا يُونَاثَانْ خْ ؤُيَا إِ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”بَابَا شَاوُولْ يَارزُّو أَذْ شكْ إِنغْ. خنِّي ڒخُّو، رَاجَا أَڒْ ثِيوشَّا. أَذفْ غَارْ ومْشَانْ ن ؤُسْنفَّارْ ؤُ خمّڒْ إِخفْ نّشْ.
2 contou-lhe os planos de Saul. “Meu pai busca uma oportunidade para matá-lo”, disse ele. “Amanhã cedo você precisa encontrar um lugar para se esconder.
3 نشّْ أَذْ فّْغغْ، أَذْ بدّغْ أَكْ-ذ بَابَا ذڭْ وحْوِيشْ مَانِي غَا ثِيڒِيذْ شكْ. أَذْ خَاكْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ بَابَا، أَذْ خْزَارغْ مَامّشْ ڭُّورنْثْ ثْمسْڒَايِينْ. خنِّي أَذْ شكْ سَّارْڭْبغْ.“
3 Pedirei a meu pai que saia comigo até o campo e falarei com ele a seu respeito. Então lhe contarei tudo que conseguir descobrir.”
4 يُونَاثَانْ إِسِّيوڒْ س ثِيزِي ن ذَاوُوذْ أَكْ-ذ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”إِتّْخصَّا ؤُجدْجِيذْ وَارْ إِتّڭّْ شَا دّنْبْ ذڭْ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ذَاوُوذْ، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نتَّا وَارْ ذَايكْ إِڭِّي شَا دّنْبْ، ؤُ ثِيمڭَّا نّسْ أَقَا أَثنْثْ ذ ڒفْضڒْ إِ شكْ أَطَّاسْ.
4 Na manhã seguinte, Jônatas falou com seu pai sobre Davi e disse muitas coisas boas a respeito dele. “O rei não deve pecar contra seu servo Davi”, disse Jônatas. “Ele nunca fez nada para prejudicá-lo. Sempre o ajudou como pôde.
5 نتَّا إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ نّسْ، إِغْڒبْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُ سِيذِي يِيوِيضْ إِجّْ ن ؤُسنْجمْ ذ أَمقّْرَانْ إِ مَارَّا إِسْرَائِيل. شكْ ثژْرِيذْ ث سِيمَانْثْ نّشْ ؤُ ثْفَارْحذْ. مَايمِّي ثخْسذْ أَذْ ثخْضِيذْ خْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ أَڒَامِي غَا ثنْغذْ ذَاوُوذْ بْڒَا سِّيبّثْ؟“
5 O senhor se esqueceu da ocasião em que ele arriscou a vida para matar o guerreiro filisteu e, assim, o S enhor deu grande vitória a Israel? Certamente o senhor se alegrou naquela ocasião. Então por que pecar matando um homem inocente como Davi? Não há motivo algum para isso!”
6 شَاوُولْ إِسْڒَا غَارْ يُونَاثَانْ ؤُ شَاوُولْ إِجِّيدْجْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، نتَّا وَارْ إِتّْوَانقّْ شَا!“
6 Saul atendeu Jônatas e jurou: “Tão certo como o S enhor vive, Davi não será morto”.
7 ؤُشَا إِڒَاغَا يُونَاثَانْ خْ ذَاوُوذْ، إِحَاجَا أَسْ يُونَاثَانْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ. خنِّي إِنْذهْ يُونَاثَانْ ذَاوُوذْ غَارْ شَاوُولْ ؤُ نتَّا ثُوغَا-ث زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ أَمْ إِضنَّاضْ ذ فَارِيضنَّاضْ.
7 Depois Jônatas chamou Davi e contou-lhe o que havia acontecido. Em seguida, levou Davi até Saul, e Davi voltou a servi-lo, como antes.
8 يِيوضْ-د ؤُمنْغِي عَاوذْ ؤُشَا إِفّغْ ذَاوُوذْ، إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا إِهتّكْ إِ-ثنْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ نِيثْنِي طّْفنْ ثَاروْڒَا زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.
8 Houve guerra novamente, e Davi conduziu as tropas contra os filisteus. Ele os atacou e os derrotou com tamanha fúria que eles bateram em retirada.
9 مَاشَا ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ ن سِيذِي إِوْضَا-د عَاوذْ خْ شَاوُولْ. ؤُمِي نتَّا إِقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، إِمْنعْ لَانْسَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي ثُوغَا ذَاوُوذْ إِتِّيرَارْ س ؤُفُوسْ نّسْ خْ ڒْڭَامْبْرِي.
9 Um dia, porém, quando Saul estava sentado em casa, com uma lança na mão, outra vez o espírito maligno enviado pelo S enhor se apoderou dele. Enquanto Davi tocava sua harpa,
10 شَاوُولْ ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِسمَّارْ ذَاوُوذْ ذِي ڒْحِيضْ س لَانْسَا نّسْ، مَاشَا نتَّا إِخْنسْ أَسْ إِ شَاوُولْ ؤُ نتَّا إِڒْقفْ ڒْحِيضْ س لَانْسَا. ذَاوُوذْ يَارْوڒْ، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ دْجِيڒثْ نِّي.
10 Saul atirou a lança em sua direção, mas Davi se desviou e a lança encravou na parede. Naquela mesma noite, Davi fugiu e conseguiu escapar.
11 إِسّكّْ شَاوُولْ إِرقَّاسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، حِيمَا أَذْ ث حْضَانْ ؤُ أَذْ ث نْغنْ غَارْ ثُوفُّوثْ. مَاشَا مِيخَالْ، ثَامْغَارْثْ ن ذَاوُوذْ، ثْحَاجَا خَاسْ إِ ذَاوُوذْ، ثنَّا: ”مَاڒَا شكْ وَارْ ثسّْنجْمذْ إِخفْ نّشْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، أَذْ ثتّْوَانْغذْ ثِيوشَّا.“
11 Saul enviou soldados para vigiar a casa de Davi e matá-lo quando ele saísse na manhã seguinte. Mical, porém, esposa de Davi, o alertou: “Se você não fugir esta noite, pela manhã estará morto!”.
12 مِيخَالْ ثسّهْوَا ذَاوُوذْ زِي ڒْكَازِي. خنِّي يُويُورْ، يَارْوڒْ ؤُشَا إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ.
12 Então ela o ajudou a descer por uma janela, e ele correu e escapou.
13 خنِّي ثكْسِي مِيخَالْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ن صَّانَامْ، ثسَّارْسْ إِ-ث ذِي قَامَا ؤُشَا ثڭَّا إِشْثْ ن ثْهِيضُورْثْ ن شْعَارْ ن إِغَايْضْ غَارْ مَانِي إِدْجَا ؤُزدْجِيفْ ؤُ ثذْڒَا إِ-ث س يِيجّْ ن وَارُّوضْ.
13 Em seguida, Mical pegou um ídolo do lar, colocou-o na cama, cobriu-o com um cobertor e pôs uma almofada de pelos de cabra na cabeceira.
14 شَاوُولْ إِسّكّْ إِرقَّاسنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَوْينْ ذَاوُوذْ، مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”نتَّا إِهْڒشْ.“
14 Quando os oficiais de Saul vieram prender Davi, Mical lhes disse que ele estava doente e não podia sair da cama.
15 خنِّي إِسّكّْ شَاوُولْ إِرقَّاسنْ مَاحنْذْ أَذْ سِّيجّنْ خْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”أَوْيمْ ث-إِ-د ذِي ثَاسُّوثْ غَارِي ذَا، حِيمَا أَذْ ث نْغغْ.“
15 Saul, porém, enviou os oficiais de volta para prenderem Davi. “Tragam-no aqui com cama e tudo, para que eu o mate!”, ordenou.
16 ؤُمِي د-ؤُسِينْ إِرقَّاسنْ، خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ن صَّانَامْ ذِي قَامَا ذ إِشْثْ ن ثْهِيضُورْثْ ن شْعَارْ ن إِغَايْضْ غَارْ مَانِي إِدْجَا ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
16 Mas, quando chegaram para levar Davi, descobriram que na cama havia apenas um ídolo do lar, com uma almofada de pelos de cabra na cabeceira.
17 ؤُشَا إِنَّا شَاوُولْ إِ مِيخَالْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثغْذَارذْ أَمُّو، ثجِّيذْ ڒعْذُو إِنُو أَذْ يَارْوڒْ، أَڒَامِي إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ؟“ مِيخَالْ ثَارَّا-د خْ شَاوُولْ: ”نتَّا إِنَّا أَيِي: ’أجّْ أَيِي أَذْ ؤُيُورغْ، مَايمِّي إِ شمْ إِ غَا نْغغْ؟‘ “
17 Saul perguntou a Mical: “Por que você me traiu e deixou meu inimigo escapar?”. “Fui obrigada a deixá-lo fugir”, respondeu Mical. “Ele ameaçou me matar se eu não o ajudasse.”
18 أَمُّو يَارْوڒْ ذَاوُوذْ، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ شَامْوِيلْ ذِي رَامَا، إِحَاجَا أَسْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِڭَّا شَاوُولْ. خنِّي يُويُورْ نتَّا جْمِيعْ أَكْ-ذ شَامْوِيلْ، قِّيمنْ ذِي نَايُوثْ.
18 Assim, Davi escapou e foi a Ramá para encontrar-se com Samuel e contou-lhe tudo que Saul havia feito. Então Davi foi morar com Samuel em Naiote.
19 ؤُشَا حَاجَانْ أَيَا إِ شَاوُولْ، نَّانْ: ”ذَاوُوذْ أَقَا-ث ذِي نَايُوثْ غَارْ رَامَا.“
19 Quando Saul foi informado de que Davi estava em Naiote, em Ramá,
20 خنِّي إِسّكّْ شَاوُولْ إِرقَّاسنْ، حِيمَا أَذْ أَوْينْ ذَاوُوذْ. نِيثْنِي ژْرِينْ ثَارْبِيعْثْ ن إِنَابِييّنْ نِّي إِتّْنبَّانْ. ثُوغَا شَامْوِيلْ إِبدّْ غَارْسنْ ذ أَمحْضَايْ، ؤُشَا إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن أَربِّي خْ إِرقَّاسنْ ن شَاوُولْ أَڒَامِي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي بْذَانْ أَذْ نبَّانْ.
20 enviou oficiais para o prenderem. Chegando lá, viram Samuel à frente de um grupo de profetas que profetizavam. Então o Espírito de Deus se apoderou dos oficiais de Saul, e eles também começaram a profetizar.
21 ؤُمِي إِتّْوَانَّا أَيَا إِ شَاوُولْ، إِسّكّْ نتَّا إِرقَّاسنْ نّغْنِي، مَاشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي بْذَانْ أَذْ نبَّانْ. يَارْنِي شَاوُولْ ذڭْ ؤُسكِّي ن إِرقَّاسنْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، ؤُشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي بْذَانْ أَذْ نبَّانْ.
21 Quando Saul ouviu o que havia acontecido, enviou outros oficiais, mas eles também profetizaram. A mesma coisa aconteceu com um terceiro grupo.
22 خَاسْ ؤُشَا يُويُورْ نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ غَارْ رَامَا. يِيوضْ نتَّا غَارْ وَانُو أَمقّْرَانْ ذِي سِيخُو، إِسّقْسَا، إِنَّا: ”مَانِي دْجَانْ شَامْوِيلْ ذ ذَاوُوذْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”خْزَارْ، أَقَا أَثنْ ذِي نَايُوثْ غَارْ رَامَا.“
22 Por fim, o próprio Saul foi a Ramá e chegou ao grande poço no lugar chamado Seco. “Onde estão Samuel e Davi?”, perguntou ele. Alguém informou: “Estão em Naiote, em Ramá”.
23 خنِّي يُويُورْ ذِينْ غَارْ نَايُوثْ غَارْ رَامَا، ؤُ إِهْوَا-د خَاسْ أَرُّوحْ ن أَربِّي. نتَّا ثُوغَا إِڭُّورْ أَمْ إِتّْنبَّا أَڒْ د-يِيوضْ غَارْ نَايُوثْ غَارْ رَامَا.
23 Mas, no caminho para Naiote, em Ramá, o Espírito de Deus veio até mesmo sobre Saul, e ele também profetizou até chegar a Naiote.
24 ؤُڒَا ذ نتَّا إِكّسْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ نتَّا إِتّْنبَّا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَامْوِيلْ. أَسّْ نِّي ذ دْجِيڒثْ ثْمُونْ إِزّڒْ ذِينْ ذ أَقذِّيذْ. خْ ؤُيَا قَّارنْ: ”مَا ؤُڒَا ذ شَاوُولْ جَارْ إِنَابِييّنْ؟“
24 Saul rasgou suas roupas e, despido, deitou-se no chão o dia todo e a noite toda, profetizando na presença de Samuel. Por isso surgiu o ditado popular: “Acaso Saul também é profeta?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.