1 Reis 3
rifa (RIFA) vs NVI
1 سُولِيمَانْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا. نتَّا يِيوِي يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا إِسِّيذِيفْ إِ-ت غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، أَڒَامِي ثُوغَا إِسّقْفڒْ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ نّسْ ذ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذ ڒْحِيضْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ.
1 Salomão aliou-se ao faraó, rei do Egito, casando-se com a filha dele. Ele a trouxe à cidade de Davi até terminar a construção do seu palácio e do templo do Senhor, e do muro em torno de Jerusalém.
2 مْغِيرْ ڒْڭنْسْ يَارْنِي إِتّْقدَّامْ ثِيغَارْصَا خْ ڒڭْعُوذِي وَاهَا، مِينْزِي أَڒْ ؤُسَّانْ نِّي وَارْ ثتّْوَابنِّي عَاذْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي.
2 O povo, porém, sacrificava nos lugares sagrados, pois ainda não tinha sido construído um templo em honra do nome do Senhor.
3 سُولِيمَانْ ثُوغَا إِتّخْسْ سِيذِي ؤُمِي يُويُورْ عْلَاحْسَابْ ثِيوصَّا ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. إِقدّمْ مْغِيرْ ثِيغَارْصَا ذ ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي وَاهَا.
3 Salomão amava o Senhor, pois andava de acordo com os decretos do seu pai Davi; todavia oferecia sacrifícios e queimava incenso nos lugares sagrados.
4 أَمُّو إِ يُويُورْ ؤُجدْجِيذْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا غَارْ جِيبْعُونْ، حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِغَارْصْ، مَاغَارْ ڒْڭعّْذثْ نِّي ثُوغَا-ت ذ ثَامقّْرَانْثْ قَاعْ. إِسّْڭعّذْ سُولِيمَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ نِّي أَڒفْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ.
4 O rei Salomão foi a Gibeom para oferecer sacrifícios, pois ali ficava o principal lugar sagrado, e ofereceu naquele altar mil holocaustos.
5 إِبَانْ-د سِيذِي ذِي جِيبْعُونْ س دْجِيڒثْ إِ سُولِيمَانْ ذڭْ إِشْثْ ن ثرْجِيثْ، ؤُشَا إِنَّا أَربِّي: ”تَّارْ! مِينْ إِ ذ أَشْ غَا وْشغْ؟“
5 Em Gibeom o Senhor apareceu a Salomão num sonho, à noite, e lhe disse: "Peça-me o que quiser, e eu lhe darei".
6 إِنَّا سُولِيمَانْ:
6 Salomão respondeu: "Tu foste muito bondoso para com o teu servo, o meu pai Davi, pois ele foi fiel a ti, e foi justo e reto de coração. Tu sustentaste grande bondade para com ele e lhe deste um filho que hoje se assenta no seu trono.
7 خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ أَمْسخَّارْ نّشْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ ن بَابَا ذَاوُوذْ. مَاشَا نشّْ دْجِيغْ عَاذْ ذ أَحنْجِيرْ أَمژْيَانْ. نشّْ وَارْ سِّينغْ مَامّشْ غَا فّْغغْ ؤُ مَامّشْ غَاعقْبغْ.
7 "Agora, Senhor meu Deus, fizeste o teu servo reinar em lugar de meu pai Davi. Mas eu não passo de um jovem e não sei o que fazer.
8 أَمْسخَّارْ نّشْ أَقَا-ث ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ نِّي ثِيخْضَارذْ شكْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاقدّْ نِيغْ أَذْ إِتّْوَاحسّبْ زڭْ ؤُبَارُّو نّسْ أَمقّْرَانْ.
8 Teu servo está aqui entre o povo que escolheste, um povo tão grande que nem se pode contar.
9 أوْشْ خنِّي إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِجّْ ن وُوڒْ إِفْثنْ حِيمَا أَذْ ثَافْ إِزمَّارْ أَذْ إِحْكمْ ذِي ڒْڭنْسْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِفَارْزْ س ڒعْقڒْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِشْنَا ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِحْكمْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ أَمقّْرَانْ نّشْ؟“
9 Dá, pois, ao teu servo um coração cheio de discernimento para governar o teu povo e capaz de distinguir entre o bem e o mal. Pois, quem pode governar este teu grande povo? "
10 أَوَاڒْ-أَ ثُوغَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، ڒَامِي زعْمَا سُولِيمَانْ إِتَّارْ مَانْ أَيَا.
10 O pedido que Salomão fez agradou ao Senhor.
11 إِنَّا أَسْ أَربِّي:
11 Por isso Deus lhe disse: "Já que você pediu isto e não uma vida longa nem riqueza, nem pediu a morte dos seus inimigos, mas discernimento para ministrar a justiça,
12 أَقَا س ؤُيَا نشّْ ڭِّيغْ عْلَاحْصَابْ أَوَاڒنْ نّشْ. خْزَارْ، نشّْ وْشِيغْ أَشْ إِجّْ ن وُوڒْ ذ أَمِيغِيسْ ذ أَفهَّامْ، أَمْ مَامّشْ وَارْ ثُوغِي قْبڒْ إِ شكْ ؤُ وَارْ إِتِّيڒِي أَوَارْنِي أَشْ.
12 farei o que você pediu. Eu lhe darei um coração sábio e capaz de discernir, de modo que nunca houve nem haverá ninguém como você.
13 ؤُڒَا ذ مِينْ وَارْ ثتَّارذْ، أَذْ أَشْ ث وْشغْ، أَمْ وَاڭْڒَا أَمْ ؤُعُودْجِي، أَڒَامِي مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي ورْيَازْ أَمْ شكْ جَارْ إِجدْجِيذنْ.
13 Também lhe darei o que você não pediu: riquezas e fama; de forma que não haverá rei igual a você durante toda a sua vida.
14 مَاڒَا شكْ ثُويُورذْ خْ ثبْرِيذِينْ إِنُو أَڒَامِي غَا ثحْضِيذْ ثِيوصَّا إِنُو ذ ڒُومُورَاثْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ يُويُورْ بَابَاشْ ذَاوُوذْ، خنِّي نشّْ أَذْ سّْزُوڭَّارغْ ڒْْقدّْ ن وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ.“
14 E, se você andar nos meus caminhos e obedecer aos meus decretos e aos meus mandamentos, como o seu pai Davi, eu prolongarei a sua vida".
15 إِفَاقْ-د سُولِيمَانْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ثرْجِيثْ. نتَّا يُوسَا-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا إِبدّْ زَّاثْ إِ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ؤُ إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُ إِڭَّا ثِيوْهِيبِينْ ن ڒهْنَا ؤُ إِسّوْجذْ عَاوذْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ.
15 Então Salomão acordou e percebeu que tinha sido um sonho. Depois voltou a Jerusalém, pôs-se perante a arca da aliança do Senhor, sacrificou holocaustos e apresentou ofertas de comunhão. Então deu um banquete para toda a sua corte.
16 خنِّي ؤُسِينْثْ-إِ-د ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. ثُوغَا-ثنْثْ ذ ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، بدّنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.
16 Certo dia duas prostitutas compareceram diante do rei.
17 إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثنَّا: ”مَاڒَا ثخْسذْ، أَ سِيذِي إِنُو، نشّْ زدّْغغْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ-أَ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ، ؤُ نشّْ ؤُرْوغْ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا غَارسْ ذِي ثَادَّارْثْ.
17 Uma delas disse: "Ah meu senhor! Esta mulher mora comigo na mesma casa. Eu dei à luz um filho e ela estava comigo na casa.
18 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَوَارْنِي ڒَامِي د-ؤُرْوغْ، إِمْسَارْ، أَقَا ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ-أَ ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. نشِّينْ ثُوغَا نْمُونْ، وَارْ ثُوغِي غَارْنغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي ذِي ثَادَّارْثْ، مْغِيرْ نشِّينْ س ثْنَاينْ ذِي ثَادَّارْثْ.
18 Três dias depois de nascer o meu filho, esta mulher também deu à luz um filho. Estávamos sozinhas, e não havia mais ninguém na casa.
19 أَحنْجِيرْ ن ثمْغَارْثْ-أَ إِمُّوثْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُمِي ثزّڒْ خَاسْ ذڭْ إِضصْ.
19 "Certa noite esta mulher se deitou sobre o seu filho, e ele morreu.
20 نتَّاثْ ثكَّارْ غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ، ثكّسْ أَيِي أَحنْجِيرْ إِنُو، ؤُمِي ثَايَّا نّشْ ثطّصْ، ؤُ ثسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ ؤُشَا مِّيسْ إِمُّوثنْ ثسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ وحْسِينْ إِنُو.
20 Então ela se levantou no meio da noite e pegou o meu filho enquanto eu, tua serva, dormia, e o pôs ao seu lado. E pôs o filho dela, morto, ao meu lado.
21 ؤُمِي كَّارغْ غَارْ ثُوفُّوثْ، حِيمَا أَذْ سُّوطُّوضغْ أَحنْجِيرْ إِنُو، خْزَارْ، نتَّا إِمُّوثْ. ذِي صّْبحْ ثُوغَا أَيِي خزَّارغْ مْلِيحْ، ژْرِيغْ ثُوغَا-ث وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَحنْجِيرْ إِنُو نِّي د-ؤُرْوغْ.“
21 Ao levantar-me de madrugada para amamentar o meu filho, ele estava morto. Mas quando olhei bem para ele de manhã, vi que não era o filho que eu dera à luz".
22 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ثمْغَارْثْ نّغْنِيثْ: ”لَّ، ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو ؤُ ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ!“ ثنّغْنِيثْ ثنَّا: ”لَّ، ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ ؤُ ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو!“ أَمُّو إِ سِّيوْڒنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
22 A outra mulher disse: "Não! O que está vivo é meu filho; o morto é seu". Mas a primeira insistia: "Não! O morto é seu; o vivo é meu". Assim elas discutiram diante do rei.
23 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”ثَانِيثَا ثقَّارْ: ’ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو ؤُ ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ!‘، ؤُشَا ونّغْنِي ثقَّارْ: ’لَّ، ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ ؤُ ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو.‘ “
23 O rei disse: "Esta afirma: ‘Meu filho está vivo, e o seu filho está morto’, enquanto aquela diz: ‘Não! Seu filho está morto, e o meu está vivo’ ".
24 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن سِّيفْ!“ نِيثْنِي إِوْينْ إِجّْ ن سِّيفْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ.
24 Então o rei ordenou: "Tragam-me uma espada". Trouxeram-lhe.
25 أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”قسّمْ أَحنْجِيرْ إِدَّارنْ خْ ثْنَاينْ ؤُشَا وْشمْ إِجّْ ن وزْينْ إِ يِيشْثنْ زَّايْسنْثْ ؤُ وْشمْ إِ ثنّغْنِيثْ إِجّْ ن وزْينْ نّغْنِي.“
25 Ele então ordenou: "Cortem a criança viva ao meio e dêem metade a uma e metade à outra".
26 مَاشَا ڒَامِي ثُوغَا ثَاشِيثْ نّسْ إِ ؤُحنْجِيرْ نّسْ إِمْغَارْ، ثسِّيوڒْ ثمْغَارْثْ ثنِّي غَارْ إِدْجَا ؤُحنْجِيرْ إِدَّارْ، أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، وْشثْ أَسْ أَحنْجِيرْ نِّي إِدَّارنْ مَاڒَا ثخْسذْ، وَارْ ث نقّثْ!“ ثَانِيثَا مَاشَا ثنَّا: ”وَارْ إِتِّيڒِي إِنُو ؤُڒَا نّمْ. قسّثْ ث ذِي ڒْوسْطْ!“
26 A mãe do filho que estava vivo, movida pela compaixão materna, clamou: "Por favor, meu senhor, dê a criança viva a ela! Não a mate! " A outra, porém, disse: "Não será nem minha nem sua. Cortem-na ao meio! "
27 خنِّي يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”وْشمْ أَسْ أَحنْجِيرْ إِدَّارنْ! وَارْ ث نقّمْ. نتَّاثْ ذ يمَّاسْ.“
27 Então o rei deu o seu veredicto: "Não matem a criança! Dêem-na à primeira mulher. Ela é a mãe".
28 مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒَا خْ ڒحْكَامْ إِ زِي إِحْكمْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ نِيثْنِي ڭّْوذنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ بلِّي ثِيغِيثْ ن أَربِّي ذَايسْ حِيمَا أَذْ يَاغْ ثَاسْغَارْثْ.
28 Quando todo o Israel ouviu o veredicto do rei, passou a respeitá-lo profundamente, pois viu que a sabedoria de Deus estava nele para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.