1 Reis 3

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ سُولِيمَانْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا. نتَّا يِيوِي يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا إِسِّيذِيفْ إِ-ت غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، أَڒَامِي ثُوغَا إِسّقْفڒْ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ نّسْ ذ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذ ڒْحِيضْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Salomão fez um acordo com Faraó, rei do Egito, casando com a sua filha. Ele a levou para morar na Cidade de Davi até que acabasse a construção do seu palácio e a construção do Templo e das muralhas em volta de Jerusalém.

² مْغِيرْ ڒْڭنْسْ يَارْنِي إِتّْقدَّامْ ثِيغَارْصَا خْ ڒڭْعُوذِي وَاهَا، مِينْزِي أَڒْ ؤُسَّانْ نِّي وَارْ ثتّْوَابنِّي عَاذْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي.

² Ainda não havia sido construído um templo para Deus, o Senhor , e por isso o povo ainda continuava oferecendo sacrifícios em vários altares, nos montes.

³ سُولِيمَانْ ثُوغَا إِتّخْسْ سِيذِي ؤُمِي يُويُورْ عْلَاحْسَابْ ثِيوصَّا ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. إِقدّمْ مْغِيرْ ثِيغَارْصَا ذ ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي وَاهَا.

³ Salomão amava o Senhor e seguia os conselhos de Davi, seu pai, mas também matava animais e os oferecia em sacrifício em vários altares, nos montes.

⁴ أَمُّو إِ يُويُورْ ؤُجدْجِيذْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا غَارْ جِيبْعُونْ، حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِغَارْصْ، مَاغَارْ ڒْڭعّْذثْ نِّي ثُوغَا-ت ذ ثَامقّْرَانْثْ قَاعْ. إِسّْڭعّذْ سُولِيمَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ نِّي أَڒفْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ.

⁴ Certa vez, Salomão foi a Gibeão oferecer sacrifícios porque naquele lugar estava o altar mais famoso de todos. No passado ele havia queimado ali mil animais como sacrifício a Deus.

⁵ إِبَانْ-د سِيذِي ذِي جِيبْعُونْ س دْجِيڒثْ إِ سُولِيمَانْ ذڭْ إِشْثْ ن ثرْجِيثْ، ؤُشَا إِنَّا أَربِّي: ”تَّارْ! مِينْ إِ ذ أَشْ غَا وْشغْ؟“

⁵ Naquela noite, o Senhor Deus apareceu num sonho a Salomão e perguntou: — O que você quer que eu lhe dê?

⁶ إِنَّا سُولِيمَانْ:

⁶ Ele respondeu: — Tu sempre mostraste grande amor por Davi, meu pai, teu

⁷ خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ أَمْسخَّارْ نّشْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ ن بَابَا ذَاوُوذْ. مَاشَا نشّْ دْجِيغْ عَاذْ ذ أَحنْجِيرْ أَمژْيَانْ. نشّْ وَارْ سِّينغْ مَامّشْ غَا فّْغغْ ؤُ مَامّشْ غَاعقْبغْ.

⁷ Ó Senhor Deus, tu deixaste que eu ficasse como rei no lugar do meu pai, embora eu seja muito jovem e não saiba governar.

⁸ أَمْسخَّارْ نّشْ أَقَا-ث ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ نِّي ثِيخْضَارذْ شكْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاقدّْ نِيغْ أَذْ إِتّْوَاحسّبْ زڭْ ؤُبَارُّو نّسْ أَمقّْرَانْ.

⁸ Aqui estou eu no meio do povo que escolheste para ser teu, um povo que é tão numeroso, que nem pode ser contado.

⁹ أوْشْ خنِّي إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِجّْ ن وُوڒْ إِفْثنْ حِيمَا أَذْ ثَافْ إِزمَّارْ أَذْ إِحْكمْ ذِي ڒْڭنْسْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِفَارْزْ س ڒعْقڒْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِشْنَا ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِحْكمْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ أَمقّْرَانْ نّشْ؟“

⁹ Portanto, dá-me sabedoria para que eu possa governar o teu povo com justiça e saber a diferença entre o bem e o mal. Se não for assim, como é que eu poderei governar este teu grande povo?

¹⁰ أَوَاڒْ-أَ ثُوغَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، ڒَامِي زعْمَا سُولِيمَانْ إِتَّارْ مَانْ أَيَا.

¹⁰ Deus gostou de Salomão ter pedido isso

¹¹ إِنَّا أَسْ أَربِّي:

¹¹ e disse: — Já que você pediu sabedoria para governar com justiça, em vez de pedir vida longa, ou riquezas, ou a morte dos seus inimigos,

¹² أَقَا س ؤُيَا نشّْ ڭِّيغْ عْلَاحْصَابْ أَوَاڒنْ نّشْ. خْزَارْ، نشّْ وْشِيغْ أَشْ إِجّْ ن وُوڒْ ذ أَمِيغِيسْ ذ أَفهَّامْ، أَمْ مَامّشْ وَارْ ثُوغِي قْبڒْ إِ شكْ ؤُ وَارْ إِتِّيڒِي أَوَارْنِي أَشْ.

¹² eu darei o que você pediu. Darei a você sabedoria e inteligência, como ninguém teve antes de você, nem terá depois.

¹³ ؤُڒَا ذ مِينْ وَارْ ثتَّارذْ، أَذْ أَشْ ث وْشغْ، أَمْ وَاڭْڒَا أَمْ ؤُعُودْجِي، أَڒَامِي مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي ورْيَازْ أَمْ شكْ جَارْ إِجدْجِيذنْ.

¹³ Mas lhe darei também o que não pediu: durante toda a sua vida, você terá riquezas e honras, mais do que qualquer outro rei.

¹⁴ مَاڒَا شكْ ثُويُورذْ خْ ثبْرِيذِينْ إِنُو أَڒَامِي غَا ثحْضِيذْ ثِيوصَّا إِنُو ذ ڒُومُورَاثْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ يُويُورْ بَابَاشْ ذَاوُوذْ، خنِّي نشّْ أَذْ سّْزُوڭَّارغْ ڒْْقدّْ ن وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ.“

¹⁴ E, se você me obedecer e guardar as minhas leis e os meus mandamentos, como fez Davi, o seu pai, eu lhe darei uma vida longa.

¹⁵ إِفَاقْ-د سُولِيمَانْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ثرْجِيثْ. نتَّا يُوسَا-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا إِبدّْ زَّاثْ إِ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ؤُ إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُ إِڭَّا ثِيوْهِيبِينْ ن ڒهْنَا ؤُ إِسّوْجذْ عَاوذْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ.

¹⁵ Quando acordou, Salomão compreendeu que Deus havia falado com ele no sonho. Então foi para Jerusalém, ficou diante da arca da aliança e apresentou a Deus ofertas de paz e sacrifícios que foram completamente queimados. Depois deu uma festa para todas as autoridades.

¹⁶ خنِّي ؤُسِينْثْ-إِ-د ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. ثُوغَا-ثنْثْ ذ ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، بدّنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

¹⁶ Certo dia, duas prostitutas apresentaram-se diante do rei Salomão,

¹⁷ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثنَّا: ”مَاڒَا ثخْسذْ، أَ سِيذِي إِنُو، نشّْ زدّْغغْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ-أَ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ، ؤُ نشّْ ؤُرْوغْ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا غَارسْ ذِي ثَادَّارْثْ.

¹⁷ e uma delas disse: — Ó rei Salomão! Eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um menino, e ela estava lá comigo.

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَوَارْنِي ڒَامِي د-ؤُرْوغْ، إِمْسَارْ، أَقَا ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ-أَ ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. نشِّينْ ثُوغَا نْمُونْ، وَارْ ثُوغِي غَارْنغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي ذِي ثَادَّارْثْ، مْغِيرْ نشِّينْ س ثْنَاينْ ذِي ثَادَّارْثْ.

¹⁸ Dois dias depois do nascimento do meu filho, ela também deu à luz um menino. Somente nós duas estávamos na casa; não havia mais ninguém lá.

¹⁹ أَحنْجِيرْ ن ثمْغَارْثْ-أَ إِمُّوثْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُمِي ثزّڒْ خَاسْ ذڭْ إِضصْ.

¹⁹ Uma noite, ela rolou sem querer sobre o seu filho e o sufocou.

²⁰ نتَّاثْ ثكَّارْ غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ، ثكّسْ أَيِي أَحنْجِيرْ إِنُو، ؤُمِي ثَايَّا نّشْ ثطّصْ، ؤُ ثسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ ؤُشَا مِّيسْ إِمُّوثنْ ثسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ وحْسِينْ إِنُو.

²⁰ Então levantou-se durante a noite, enquanto eu dormia, pegou o meu filho e o colocou na cama dela. Depois colocou o menino morto nos meus braços.

²¹ ؤُمِي كَّارغْ غَارْ ثُوفُّوثْ، حِيمَا أَذْ سُّوطُّوضغْ أَحنْجِيرْ إِنُو، خْزَارْ، نتَّا إِمُّوثْ. ذِي صّْبحْ ثُوغَا أَيِي خزَّارغْ مْلِيحْ، ژْرِيغْ ثُوغَا-ث وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَحنْجِيرْ إِنُو نِّي د-ؤُرْوغْ.“

²¹ No outro dia de manhã, quando eu me levantei para dar de mamar ao meu filho, vi que estava morto. Porém, quando reparei bem, percebi que não era o meu filho.

²² خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ثمْغَارْثْ نّغْنِيثْ: ”لَّ، ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو ؤُ ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ!“ ثنّغْنِيثْ ثنَّا: ”لَّ، ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ ؤُ ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو!“ أَمُّو إِ سِّيوْڒنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²² Mas a outra mulher disse: — Não é verdade. Pelo contrário, meu filho é o que está vivo, e o seu é o que está morto! E a primeira mulher respondeu: — Não é, não! A criança morta é a sua, e a viva é a minha! E foi assim que discutiram na frente do rei.

²³ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”ثَانِيثَا ثقَّارْ: ’ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو ؤُ ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ!‘، ؤُشَا ونّغْنِي ثقَّارْ: ’لَّ، ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ ؤُ ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو.‘ “

²³ Então o rei Salomão disse: — Cada uma de vocês diz que a criança viva é a sua, e que a morta é da outra.

²⁴ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن سِّيفْ!“ نِيثْنِي إِوْينْ إِجّْ ن سِّيفْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

²⁴ Então mandou buscar uma espada e, quando a trouxeram,

²⁵ أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”قسّمْ أَحنْجِيرْ إِدَّارنْ خْ ثْنَاينْ ؤُشَا وْشمْ إِجّْ ن وزْينْ إِ يِيشْثنْ زَّايْسنْثْ ؤُ وْشمْ إِ ثنّغْنِيثْ إِجّْ ن وزْينْ نّغْنِي.“

²⁵ disse: — Cortem a criança viva pelo meio e deem metade para cada uma destas mulheres.

²⁶ مَاشَا ڒَامِي ثُوغَا ثَاشِيثْ نّسْ إِ ؤُحنْجِيرْ نّسْ إِمْغَارْ، ثسِّيوڒْ ثمْغَارْثْ ثنِّي غَارْ إِدْجَا ؤُحنْجِيرْ إِدَّارْ، أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، وْشثْ أَسْ أَحنْجِيرْ نِّي إِدَّارنْ مَاڒَا ثخْسذْ، وَارْ ث نقّثْ!“ ثَانِيثَا مَاشَا ثنَّا: ”وَارْ إِتِّيڒِي إِنُو ؤُڒَا نّمْ. قسّثْ ث ذِي ڒْوسْطْ!“

²⁶ A verdadeira mãe do menino, com o coração cheio de amor pelo filho, disse: — Por favor, senhor, não mate o meu filho! Entregue-o a esta mulher! Mas a outra disse: — Podem cortá-lo em dois pedaços! Assim ele não será nem meu nem seu.

²⁷ خنِّي يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”وْشمْ أَسْ أَحنْجِيرْ إِدَّارنْ! وَارْ ث نقّمْ. نتَّاثْ ذ يمَّاسْ.“

²⁷ Aí Salomão disse: — Não matem a criança! Entreguem o menino à primeira mulher porque ela é a mãe dele.

²⁸ مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒَا خْ ڒحْكَامْ إِ زِي إِحْكمْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ نِيثْنِي ڭّْوذنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ بلِّي ثِيغِيثْ ن أَربِّي ذَايسْ حِيمَا أَذْ يَاغْ ثَاسْغَارْثْ.

²⁸ Todo o povo de Israel soube dessa decisão do rei Salomão, e aí todos sentiram um grande respeito por ele, pois viram que Deus lhe tinha dado sabedoria para julgar com justiça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →